Berlin Piano Trio - zdjęcie

Berlin Piano Trio

Berlin Piano Trio

Znakomity berliński zespół przywozi na Festiwal Mozartowski niezwykle ciekawy program łączący epoki i style. W jeden wieczór spojone zostały dzieła romantyzmu, klasycyzmu oraz neoklasyczno-romantyczna refleksja w dwudziestowiecznej kameralistyce. Właściwie wszystkie kompozycje, które zostaną zaprezentowane wykonywane są nieczęsto na estradach koncertowych. Z tym większą ciekawością powinny zostać przyjęte przez melomanów. W dyskretnej formie tria fortepianowego (skrzypce, wiolonczela i fortepian), tkwią bowiem wielkie możliwości wyrazowe.

Program:

Dvoŕak – Trio fortepianowe Nr 4 Op. 90 „Dumky”

przerwa

A. Mozart – Trio fortepianowe E – Dur KV 542

Szostakowicz – Trio fortepianowe Nr 2 Op. 67

Trio E-dur KV 542 powstało latem 1788 roku, czyli w czasie gdy Mozart komponował trzy swoje najsłynniejsze symfonie. W muzyce Mozarta dominuje wyjątkowa stabilizacja i harmonia formy. Wyważone emocje, polot i mozartowska inwencja melodyczna łączą się harmonijną całość. Rolę przywódczą pełni rzecz jasna fortepian, choć jak to zawsze w przypadku Mozarta każdy z instrumentów ma ważną przypisaną sobie rolę. Zarówno delikatne frazy jak żywsze fragmenty muzyki pokazują nam całe bogactwo mozartowskiego geniuszu.

Trio fortepianowe op. 90 nr 4 Antonina Dvoraka, powstało sto lat po kompozycji Mozarta czyli w roku 1890 i przynosi całkowicie inny, najzupełniej romantyczny klimat emocjonalny. Muzyka pełna jest dynamicznych spiętrzeń, kolorystyka zestawień smyczkowych fraz z delikatnymi figuracjami fortepianu i liryka kantyleny przeciwstawiana jest tanecznej słowiańskiej motoryce. W drugiej części pojawia się motyw kołomyjki od której prawdopodobnie trio to nosi nazwę „Dumka”. Dzieło rozwija taneczne i marszowe elementy w scherzu, w rapsodycznym finale natomiast pojawią się elementy melodyki cygańskiej i żydowskiej, a kontrastowanie emocji w muzyce pozostaje główna zasadą całej kompozycji.

Dymitr Szostakowicz w swoim triu op. 67 nr 2 w sposób nadzwyczajnie prosty i sugestywny powraca do historii muzyki, poprzez nadrzędną rolę polifonii. Jest to stylistyka bliska preludiom i fugom fortepianowym. Jednocześnie piękna słowiańska, wylewna i pełna melancholii melodyka wprowadza klimat bliski muzyce neoromantyzmu. Liryka i polifonia kontrastowane są specyficznym rodzajem ostrej ironii i groteski. Kompozytor uzyskuje taki efekt poprzez ostre zestawianie melodyki kantylenowej „łamanej” przez ostre rytmy, trywialne odniesienia tonalne czy uproszczone krótkie motywy. Taki element groteski widoczny jest szczególnie wyraźnie w scherzu. Dzieło powstało w roku 1944 a więc w okresie niezwykle trudnym w życiu kompozytora, podczas zmagań wojennych. Kompozycja pod tym względem odpowiada wojennym dziełom symfonicznym: VII Symfonii „Leningradzkiej” i tragicznej w wymowie VIII Symfonii c-moll.

Obsada

Wykonawcy:

Katarzyna Polonek – wiolonczela

Krzysztof Polonek – skrzypce

Nikolaus Resa – fortepian

Warszawska Opera Kameralna

Warszawska Opera Kameralna jest instytucją muzyczną o ponad 50-letniej historii. Została założona w 1961 roku przez Stefana Sutkowskiego, późniejszego wieloletniego dyrektora naczelnego i artystycznego, Joannę i Jana Kulmów, Zofię Wierchowicz, Andrzeja Sadowskiego i Juliusza Borzyma. Pierwszą premierą sceniczną tego Zespołu była La serva padrona G. B. Pergolesiego, wykonana 4 września 1961 r. Repertuar Opery Kameralnej cechuje ogromna różnorodność muzycznych stylów i form prezentowanych dzieł: od średniowiecznych misteriów, poprzez opery wczesnego i późnego baroku, opery klasyczne, XVIII-wieczne pantomimy, opery Rossiniego, Donizettiego, po sceniczne dzieła współczesne, spośród których kilka powstało na zamówienie Warszawskiej Opery Kameralnej. Artyści Opery z powodzeniem wykonują również muzykę kameralną, oratoryjną i symfoniczną różnych epok.

Od 15 października 1986 roku Warszawska Opera Kameralna występuje we własnym teatrze mieszczącym się w zabytkowym budynku z 1775 roku przy al. Solidarności 76b. Siedziba Opery, o kameralnym wnętrzu z doskonałą akustyką, wpisana jest do rejestru zabytków Warszawy

Warszawska Opera Kameralna jest organizatorem wielu festiwali, m. in. Festiwalu Mozartowskiego, Festiwalu Oper Barokowych, Festiwalu Claudia Monteverdiego, Festiwalu Gioacchina Rossiniego czy Festiwalu Polskich Oper Współczesnych.

Kup bilet
× 2 osoby obecnie przeglądają tę ofertę.