Rechnitz. Opera - Anioł Zagłady - zdjęcie

Średnia ocena

7 oddanych głosów
2 zainteresowane osoby

8,7 / 10

Rechnitz. Opera - Anioł Zagłady

8,7/ 10

Dlatego ta historia nie może być prawdziwa, mówi badacz historii, który wziął się za rektoskopię historii, a przynajmniej postanowił się wziąć, i jak gdyby wejrzał w historię od drugiego końca. (...) Proszę przyjść jutro, może wtedy! Wtedy może państwo usłyszą: Oto jak kończy się świat Oto jak kończy się świat Oto jak kończy się świat Nie z hukiem lecz ze skomleniem. Specjalnie dla państwa lada moment zacznie się historia, lada chwila zacznie się od nowa. Historia zawsze tylko stroi swoje instrumenty, ale rzadko na nich gra. Ale dziś jest ten dzień, kiedy z nami zagra. Jesteśmy jej instrumentami. Jesteśmy teraz nastrojeni. Zestrajamy się z historią. Nasze zeznania powinny grać i powinny być ze sobą zgrane.

[Elfriede Jelinek, Rechnitz (Anioł Zagłady)]

Scenariusz opery oparty jest na dramacie austriackiej pisarki Elfriede Jelinek, laureatki nagrody Nobla. Tekst odwołuje się do dramatycznych wydarzeń, które miały miejsce na zamku baronowej Margit von Batthyány w austriackiej miejscowości Rechnitz w marcu 1945 roku. Według zeznań świadków, podczas wydanego przez baronową przyjęcia, goście Margit von Batthyány – oficerowie lokalnego SS i Gestapo – wzięli udział w masakrze dwustu żydowskich przymusowych robotników, przywiezionych z Węgier. Zbiorowej mogiły zamordowanych robotników nigdy nie odnaleziono, a opieszale prowadzone śledztwo umożliwiło ucieczkę głównym oprawcom. Tekst Jelinek rozpisany jest na głosy pięciu Posłańców, którzy przedstawiają własne wersje wydarzeń. Spektakl nie będzie rekonstrukcją tego, co stało się 70 lat temu w Rechnitz. RECHNITZ. OPERA (Anioł Zagłady) to próba zrozumienia mechanizmów działania zbiorowej pamięci. Głównym tematem spektaklu jest język jako instrument manipulacji, kłamstw i przemocy. To także opowieść o najnowszej historii Europy i europejskiej tożsamości, której częścią jest doświadczenie wojny i Holokaustu.

W spektaklu występują między innymi Justyna Wasilewska, Paweł Smagała, Cezary Kosiński, Tomasz Tyndyk, Agnieszka Żulewska, Magdalena Kuta.

Realizacja

Zespół Cellonet w składzie: Andrzej Bauer, Krystyna Wiśniewska, Bartosz Koziak, Marcin Zdunik

tekst: Elfriede Jelinek

tłumaczenie, adaptacja, dramaturgia: Monika Muskała

reżyseria, przestrzeń, kostiumy: Katarzyna Kalwat

muzyka: Wojtek Blecharz

reżyseria światła: Paulina Góral

opieka artystyczna nad aktorskimi i muzycznymi improwizacjami: Andrzej Bauer, Wojtek Blecharz, Katarzyna Kalwat

przygotowanie wokalne: Aldona Krasucka

asystentka scenografki: Anna Rogóż

inspicjentka, asystentka reżyserki: Malwina Szumacher

kierowniczka produkcji: Magdalena Igielska

Opinie naszych widzów (2)

  • 10,0/ 10

    To co tutaj, zazwyczaj się nie wydarza. To co tutaj, zazwyczaj ślizga się po nagłówkach gazet. Im bardziej się ślizga,tym bardziej niezrozumiałe. Wielki szacunek dla tych, co Tworzą taki klimat. Nie mniejszy dla tych co odtwarzają. 1 h 50 min pasji w której nie byłem sam. Stosowna wrażliwość dla opisywanej sytuacji, Sztuka wymykająca się z ram powinności. Sztuka wielka.

    kr.....@ed...on.com / 29 stycznia 2020

  • 7,0/ 10

    Sztuka trudna, ciekawa forma wymagająca koncentracji i śledzenia tekstu w skupieniu. Co do treści, to obawiam się, że jej interpretacją powinni zająć się koneserzy teatru, a nie tacy niedzielni widzowie jak ja.. To nie jest sztuka o banalności zła, bardziej o banalności mówienia o banalności zła.

    ma.....@pr...il.com / 22 marca 2019

TR Warszawa - Adres i dojazd

http://www.trwarszawa.pl/

Kup bilet
× 2 osoby obecnie przeglądają tę ofertę.