TR Warszawa

Poszukiwanie nowego języka teatralnego wyrażającego ducha współczesności, a jednocześnie odnajdywanie rezonujących w tej współczesności ponadczasowych i uniwersalnych tematów oraz archetypów ludzkich postaw i zachowań, ukształtowało odrębną stylistykę TR Warszawa, który od 1998 r. pozostaje pod artystyczną dyrekcją Grzegorza Jarzyny. Scena przy Marszałkowskiej 8 należy do grona najciekawszych teatrów w Polsce i jest jedną z najbardziej cenionych i rozpoznawalnych marek na międzynarodowej scenie teatralnej. Nie tylko wyznacza kierunki ekspresji artystycznej, ale jest też kuźnią talentów, z której wywodzi się wielu wybitnych aktorów i twórców teatralnych średniego i młodego pokolenia. TR Warszawa w swoich działaniach jest otwarty na eksperyment i artystyczne ryzyko. Konfrontuje widzów ze zjawiskami, które niesie zmieniająca się rzeczywistość po to, by dać narzędzia do ich interpretacji, zanim jeszcze staną się przedmiotem społecznego dyskursu. Oddaje dynamikę i napięcia współczesnego społeczeństwa, często antycypując nadchodzące zmiany czy trendy.

TR Warszawa jako pierwszy w Polsce stworzył w teatrze przestrzeń dla otwartych prób czytanych nowej dramaturgii, koncertów, odczytów, wystaw, debat, przeglądów filmowych, akcji artystycznych i edukacji muzycznej, stając się wzorem teatru otwartego, którego aktywność wykracza daleko poza działalność tradycyjnego teatru repertuarowego i poszerza artystyczny czy społeczny kontekst wystawianych przedstawień.

Cząstki kobiety

Dramat

Kornél Mundruczó, światowej sławy reżyser filmowy i teatralny, twórca przebojowego „Nietoperza” i nagrodzonego w Cannes filmu „Biały Bóg” przygotowuje w TR Warszawa nową premierę według oryginalnego tekstu Katy Wéber. „Cząstki kobiety” to rewers „Nietoperza” - po spektaklu o odchodzeniu z życia węgierska para twórców powraca z przedstawieniem o narodzinach. To pełen pasji, a zarazem czułości dramat rodzinny, rozgrywający się współcześnie w Warszawie. W centrum tej opowieści jest sytuacja kobiet, walczących o prawo do decydowania o własnym życiu, do realizowania swoich potrzeb, pragnień i aspiracji.

Trzydziestoletnia bohaterka Maja mierzy się z osobistym kryzysem. Aby wyjść z życiowego zakrętu i odrodzić się, musi zakwestionować całe dotychczasowe życie i na nowo zbudować relacje z bliskimi. Czy znajdzie motywację, aby zawalczyć o siebie? Jaką cenę zapłaci za wyjście z życiowego zakrętu? W czym tkwi siła współczesnych kobiet? Jak mogą osiągnąć wolność osobistą i samorealizację?

OD REŻYSERA SPEKTAKLU:

„Droga, którą przemierza Maja, jest drogą everywoman. Maja doświadcza tego, co wszystkie kobiety, kiedy ich pragnienia zostają zmiażdżone, a ból zwycięża nad nimi aż do chwili, kiedy mogą się rozwinąć i otworzyć na nowo, gotowe do życia z większą świadomością, głębią i, oczywiście, radością. Splot kobiecych relacji pokazany w naszej sztuce jest autentyczny. Zawiera w sobie miłość, wściekłość, rozczarowanie i uleczenie, kojarzone dziś z intymnością”.

Spektakl rekomendowany dla widzów powyżej 16 roku życia lub za zgodą rodziców i prawnych opiekunów.

Szczegóły spektaklu

Między nami dobrze jest

Dramat

Spektakl dedykowany pamięci Danuty Szaflarskiej (1915-2017).

„Między nami dobrze jest” to jeden z największych przebojów TR Warszawa, oblegany przez widzów, chwalony przez krytykę i wielokrotnie nagradzany na festiwalach. Spektakl Grzegorza Jarzyny, jednego z najważniejszych polskich reżyserów, oparty jest na sztuce Doroty Masłowskiej, nominowanej do Nagrody Literackiej NIKE. To śmieszny i poruszający portret podzielonego polskiego społeczeństwa, przytłoczonego ciężarem traumatycznej historii, rozdartego między narodową dumę i poczucie wstydu. Za pomocą szalonego, pełnego inwencji języka i ostrego jak brzytwa humoru Masłowska portretuje współczesną Polskę, w której nuworysze, pseudoartyści i medialni celebryci spotykają się z rozczarowaną młodzieżą i żyjącymi na skraju ubóstwa ludźmi z klasy pracującej. Wszyscy próbują utrzymać się na powierzchni toksycznej mieszaniny komercji, katolickiego nacjonalizmu i idealizowanej tragicznej przeszłości.

W premierowej wersji spektaklu rolę Osowiałej Staruszki grała legendarna aktorka Danuta Szaflarska, członkini zespołu TR Warszawa, zmarła w 2017 roku. Była jedną z najdłużej aktywnych na scenie artystek teatru, występowała w „Między nami dobrze jest” jeszcze w wieku 101 lat. W nowej wersji przedstawienia Danutę Szaflarską zastąpi Lech Łotocki, wybitny aktor, występujący w TR Warszawa od początku istnienia tego zespołu.

Przedstawienie „Między nami dobrze jest” było wielokrotnie nagradzane, m.in. Nagrodą im. Konrada Swinarskiego dla Grzegorza Jarzyny przyznaną przez miesięcznik „Teatr" dla najlepszego reżysera w sezonie 2008/2009, Nagrodą Główną IX Ogólnopolskiego Festiwalu Dramaturgii Współczesnej „Rzeczywistość przedstawiona" w Zabrzu dla Grzegorza Jarzyny, nagrodami aktorskimi IX Ogólnopolskiego Festiwalu Dramaturgii Współczesnej „Rzeczywistość przedstawiona" w Zabrzu dla Aleksandry Popławskiej i Danuty Szaflarskiej, Grand Prix - Nagrodą Publiczności IX Ogólnopolskiego Festiwalu Dramaturgii Współczesnej „Rzeczywistość przedstawiona" w Zabrzu, medalem im. Stanisława Bieniasza dla najlepszego dramatopisarza IX Ogólnopolskiego Festiwalu Dramaturgii Współczesnej „Rzeczywistość przedstawiona" w Zabrzu dla Doroty Masłowskiej, Grand Prix dla najlepszego spektaklu na II Międzynarodowym Festiwalu Teatralnym „Boska Komedia", Grand Prix 46. Przeglądu Małych Form Teatralnych „Kontrapunkt" w Szczecinie.

Szczegóły spektaklu

Fantazja

Dramat

Surrealistyczne poczucie humoru i siła wyobraźni spotykają się w „Fantazji”, drugim spektaklu Anny Karasińskiej dla TR Warszawa. Autorka błyskotliwego i przewrotnego przedstawienia „Ewelina płacze”, w „Fantazji” bada fenomen teatru – miejsca, gdzie fikcja staje się realnością. Spektakl powstaje na żywo, na oczach widzów, aktorzy nie mają przydzielonych ról, a ukryta na balkonie reżyserka opowiada kogo w danej chwili grają.
Pasażer, który trzymał przed Tobą poręcz w autobusie, kobieta, której uczuć nikt nie rozumie, osoba, która zapakowała dla Ciebie rodzynki do paczki w dalekim kraju i człowiek, który wskoczył do rzeki w Chinach w prowincji Xian. Wszyscy są bohaterami spektaklu „Fantazja”, ale żaden nie pojawia się na scenie. Żyją wyłącznie w naszej wyobraźni. Czy istnieją rzeczy i ludzie, których nie da się wyobrazić w teatrze?

Premiera: 9 kwietnia 2017r.

Szczegóły spektaklu

Dawid jedzie do Izraela

Dramat

Spektakl דוד נוסע לישראל („Dawid jedzie do Izraela”) Jędrzeja Piaskowskiego i Huberta Sulimy to teatralna fantazja odnosząca się do wielowiekowej historii i kultury Żydów w Polsce.

Przedstawienie rozpoczyna się od próby rekonstrukcji realiów Marca 1968 roku. Trwa antysemicka nagonka. Polscy rodzice, wychowujący adoptowanego chłopca decydują się przywrócić mu jego dotąd ukrywaną, żydowską tożsamość. Ich zmagania z obowiązującymi narracjami i stereotypami dotyczącymi relacji polsko-żydowskich prowadzą ostatecznie do niezwykłego rozwiązania.

W trakcie pracy nad spektaklem twórcy, wychodząc od obchodów 50. rocznicy wydarzeń Marca ’68, próbowali zbadać z różnych punktów widzenia dzisiejszy, szeroko rozumiany dyskurs polsko-żydowski i przyjrzeć się używanym w nim retorykom, dominującym narracjom i figurom.

Osią tematyczną spektaklu jest zbiór opowieści i narracji wyrosłych wokół kulturowej figury Żyda, obecnej w pamięci zbiorowej, zarówno historycznej jak i współczesnej. Nakładające się plany czasowe tworzą baśniową, groteskową rzeczywistość polsko-żydowskiego uniwersum, w którym "typowa" polska rodzina z okresu PRL-u spotyka się z postaciami historycznymi, m.in. z Władysławem Gomułką, Aldoną Giedyminówną, żoną Kazimierza Wielkiego, czy nawet z królową Polski Maryją z Nazaretu. Jednocześnie spektakl ma formę parabolicznej opowieści skonstruowanej w reakcji na zajścia polityczne, podobną do gestu, na jakim oparta została słynna "marcowa" powieść Andrzeja Szczypiorskiego pt. „Msza za miasto Arras”.

Od twórców:
Zależy nam na próbie zbudowania perspektywy łączącej, która choć na chwilę wymykałaby się dotychczasowym narracjom. W naszej opinii charakter dyskusji na "tematy polsko-żydowskie" najczęściej - także nieświadomie - generuje wyłącznie podziały i utrwala w zbiorowej świadomości figurę Obcego-Żyda. Dlatego celowo podważamy klisze obecne w tych dyskursach, a także odżegnujemy się od wspólnego dla obu narodów kultu pamięci, narodowego cierpienia i poprawności politycznej. Chcemy, aby nasz spektakl odgórnie zakwalifikowany jako wypowiedź na "tematy żydowskie", wymykał się tej klasyfikacji i z premedytacją dotykał także „tematów polskich”: m.in. polskiego patriotyzmu, tożsamości narodowej, czy chociażby upamiętnienia setnej rocznicy odzyskania niepodległości.

Szczegóły spektaklu

Dawid jedzie do Izraela

Spektakl Jędrzeja Piaskowskiego i Huberta Sulimy to teatralna fantazja odnosząca się do wielowiekowej historii i kultury Żydów w Polsce. Punktem wyjścia są obchody 50. rocznicy wydarzeń Marca ’68 oraz gest tworzenia parabolicznej opowieści w reakcji na zajścia polityczne, podobny do tego, na jakim oparta jest powieść Andrzeja Szczypiorskiego Msza za miasto Arras z 1971 roku.

Szczegóły spektaklu

Chinka

Dramat

„Chinka” to romans gangstersko-polityczny, oparty na fragmentach scenariuszy filmowych Jean-Luc Godarda, „Biesach” Fiodora Dostojewskiego i aktorskich improwizacjach. Grupa badaczy z Laboratorium Rekonstrukcji bierze na warsztat polityczne strategie i utopie z przeszłości. Rekonstruując i przetwarzając rewolucyjne archiwum, bohaterowie pytają o dziedzictwo lewicy i dzisiejszy potencjał społecznej zmiany. Co zostało z ideałów studenckiej rewolty 1968 roku? Jakie jest miejsce dla ruchu lewicowego wobec przejęcia przez prawicę postulatów społecznych? Czy dawny podział na lewicę i prawicę jest jeszcze zasadny? Jaka forma politycznego zaangażowania jest możliwa w ramach przestrzeni kultury?

Punktem wyjścia do pracy nad scenariuszem jest film Godarda „Chinka” z 1967 roku, inspirowana „Biesami” opowieść o studenckiej komunie z Paryża, która przygotowuje się do walki rewolucyjnej. Premiera filmu poprzedziła i zapowiedziała protesty studenckie z maja 1968 roku. Za francuskim reżyserem twórcy przedstawienia podejmują temat komercjalizacji politycznego ruchu, który staje się częścią kapitalistycznego systemu konsumpcji i kultury popularnej. Przestrzeń akustyczna spektaklu oparta jest na deformacji popularnych pieśni i cytatów z muzyki filmowej, natomiast scenografia nawiązuje do projektu Rosy Esman z 1966 roku „7 Objects In a Box”, pierwszej kolekcji mikro dzieł światowej sławy artystów (m.in. Claesa Oldenburga). Projekt ten był pierwszym w historii przypadkiem, gdy sztuka nie tyle została reprodukowana, ile zyskała swój popularny, tani odpowiednik – stała się towarem.

JEAN

Miałem sen, że prześnione rewolucje wydarzają się naprawdę. Rewolucja francuska, rewolucja haitańska, rewolucja kubańska, bunt Metysów w Kanadzie, zamieszki w Argentynie, Wielki Zakon Irokezów. To jest mityczny kojot w canoe, do którego można mieć sentyment. Socjalizm działa na sentymencie i resentymencie. Idee socjalistyczne zagarnięte przez narodowy socjalizm, idee Maja’68 wchłonięte przez kapitalizm, puszyste łapki koali spreparowane i wprowadzone do taksonomii zoologicznej. Pluralizm, wolność i czułość są po to, żeby uniemożliwić stworzenie realnej siły politycznej w ramach systemu demokratycznego. Pluralizm, wolność i czułość są po to, żeby rewolucja nie była możliwa. Cholera to choroba o potencjale rewolucyjnym - dziesiątkowała społeczeństwo i budziła strach w wielu guberniach. Ludzkość żyje w strachu, bo robotnicy wymierają i nie ma się w kim kochać. Dobrze, że można się jeszcze kochać w Yoko Ono, Johnie Lennonie i innych piosenkarkach. John Lennon świetnie wyglądał nagi i to podobno dla niego stworzono globalne ocieplenie.

(fragment scenariusza spektaklu „Chinka”)

Szczegóły spektaklu

Strach

Dramat

Spektakl Małgorzaty Wdowik i zespołu czerpie inspiracje z klasycznego kina grozy, jednocześnie kreując własny, niepowtarzalny świat, w którym pierwotne lęki spotykają się z najnowszymi technologiami. Dzięki nowatorskiemu użyciu dźwięku widz może zanurzyć się w świecie sennego koszmaru wykreowanego na scenie.

„Strach” to próba dotarcia do źródeł naszych własnych lęków. Twórcy szukają ich w opowieściach ludowych i popkulturowych, we wspomnieniach rodzinnych i doświadczeniach politycznych. Budują z nich rzeczywistość między fantazją a snem, w której najważniejsza staje się walka o swój strach. Jeśli wiesz, że gdzieś tam mieszka przerażające COŚ, to nie dajesz się oszukiwać. Kontrolujesz zamiast być kontrolowanym. Sam decydujesz, kto rządzi strachem. Nie bój się bać!

Szczegóły spektaklu