Dzwonię do moich braci - zdjęcie

Średnia ocena

2 oddane głosy

9,0 / 10

Dzwonię do moich braci

Grudzień 2010 roku. W Sztokholmie miał miejsce akt terroru i dla Amora oraz innych Szwedów o arabskim wyglądzie nic nie będzie już takie jak przedtem. Terrorysty jeszcze nie ujęto, może też zginął przy wybuchu bomby, ale mógł mieć pomocników i oni mogą skrywać się wszędzie. Gdzie więc ich szukać jeśli nie wśród ludzi o podobnym wyglądzie. Jak muszą czuć się młodzi Szwedzi o arabskim wyglądzie, którzy widzą lęk i nieufność w spojrzeniach mijanych przechodniów? Szwecja boryka się z bardzo wzmożoną agresją skierowaną przeciw imigrantom. Jest zazwyczaj Agresja tłumiona, skrywana pod grzecznym uśmiechem, nie wyrażona a jednak bardzo brutalna i raniąca.

I co ten tekst napisany przez Szweda o tunezyjskim pochodzeniu może znaczyć dla nas dzisiaj, dla Polaków w 2019 roku? Spektakl w lekki i często dowcipny sposób próbuje znaleźć odpowiedź i spotkać nas twarzą w twarz z naszym wewnętrznym lękiem przed obcym.

Obsada

Paulina Fonferek

Katarzyna Kucharska

Jakub Kordas

Mateusz Trembaczowski

Realizacja

Jonas Hassen Khemiri - „Dzwonię do moich braci”

Przekład: Halina Thylwe

Reżyseria: Marta Malinowska

Muzyka: Dominika Jarosz , Mateusz Trembaczowski

Scenografia: Iga Koclęga

Teatr WARSawy - Adres i dojazd

ul. Rynek Nowego Miasta 5/7
00-229 Warszawa

http://www.teatrwarsawy.pl/

Kup bilet