Teatr WARSawy

ul. Rynek Nowego Miasta 5/7
00-229 Warszawa

Teatr WARSawy jest wyjątkowym miejscem na teatralnej mapie Warszawy - zaczął działać w 1997 roku jako Teatr Konsekwentny. Pierwotną siedzibą teatru była Stara Prochownia, jednak w wyniku rozwiązania umowy teatr zmuszony był do znalezienia nowego miejsca, w którym mógłby działać. Przez jakiś czas była to Hala Dawnej Fabryki Wódek, zaś w 2013 roku miejscem tym stał się budynek znajdujący się na Rynku Nowego Miasta - Teatr WARSawy swoją obecną nazwę zawdzięcza istniejącemu niegdyś w tym miejscu dawnemu Kinu Wars. Nowa siedziba Teatru WARSawy oficjalnie została otwarta 18 maja 2013 roku - pierwszym spektaklem, który został zagrany na deskach Teatru WARSawy był spektakl “Wstydźcie się żyć” Studia Teatralnego.

Dyrektorem artystycznym Teatru WASRawy jest Adam Sajnuk. Teatr WARSawy wpisuje się w koncepcję teatru "miejskiego", który jest blisko ludzi i wsłuchuje się w “bijące serce miasta”, obserwuje otaczającą nas rzeczywistość i zaprasza widza do dialogu. Teatr WARSawy prowadzony jest przez organizację pozarządową. Działalność Teatru WARSawy nie pozostała niezauważona - repertuar Teatru WARSawy i grane w nim spektakle były wielokrotnie doceniane przez krytyków teatralnych i nagradzane w ogólnopolskich festiwalach.

Repertuar, który Teatr WARSawy prezentuje swoim widzom, jest niezwykle różnorodny - na deskach Teatru WARSawy zobaczyć możemy spektakle mające formę kabaretu literackiego, takie jak „Pożar w burdelu”, a także spektakle, które zmuszają nas do refleksji, podejmują tematy ważne i trudne. W Teatrze WARSawy zobaczyć można było do tej pory wiele wspaniałych spektakli, takich jak „Ślad”, „Tato nie wraca”, „Wenus w futrze”, “Wraki” i wiele innych.

Teatr WARSawy nie ma stałej grupy aktorskiej, która byłaby z nim związana, lecz stały zespół osób współpracujący z nim - są to reżyserzy, aktorzy, scenografowie.

Sprzedaż biletów do Teatru WARSawy prowadzona jest przez internet - kupić je można za pomocą portalu www.eWejsciowki.pl lub strony internetowej teatru, a także w kasie teatru, która czynna jest od wtorku do piątku od godz. 12.30 do godz. 19.00 (lub do rozpoczęcia ostatniego spektaklu) oraz w soboty i niedziele od godz. 14.00 do godz. 19.00 (lub do rozpoczęcia ostatniego spektaklu).

Wejściówki do Teatru WARSawy również można kupić przez internet kilka godzin przed spektaklem za pośrednictwem portalu www.eWejsciowki.

Miłość szuka mieszkania

Komedia

"Miłość Szuka Mieszkania" to brawurowa komedia. Tekst tej sztuki cudem uchował się od czasów wojny i stanowi pod tym względem unikat na skalę światową! W końcu ile jest komedii o gettach II Wojny Światowej? Raczej nie wiele... Kiedy dodamy do tego, że tekst ten powstał podczas okupacji i w krzywym zwierciadle o niej opowiada, mamy prawdziwą bombę! Wykopana spod ziemi "Miłość Szuka Mieszkania" to spektakl niepowtarzalny. Przezabawne postaci co chwilę spotyka coś nowego, a każda kolejna sytuacja wprowadza jeszcze więcej humoru. Ponadto w sposób inteligentny i kulturalny przybliża nam wojenną Warszawę, której przecież tak niewiele przetrwało, przy okazji upamiętniając kulturę żydowską stolicy Polski. Niechaj młodzi bohaterowie zdobędą wasze serca i przekonajcie się czy Miłość jaką się darzą znajdzie wreszcie swoje mieszkanie!

Młoda para, Ada i Mundek wprowadzają się do ciasnego pokoju, przydzielonego im w biurze kwaterunkowym. Gdy formalności dobiegły już końca, a Gospodyni wprowadziła ich w zasady obowiązujące w mieszkaniu, pojawia się mężczyzna, który twierdzi, że też taki przydział otrzymał, to Marian. Sytuacja i tak skomplikowana, gmatwa się jeszcze bardziej gdy dołącza do nich Stefcia, jak się okazuje żona Mariana, a koleżanka Mundka. Druga para jest tuż po ślubie a w tej sytuacji nawet kategoryczna zazwyczaj Ada nie może się nie zlitować. Wszyscy więc zamieszkują razem na zaledwie paru metrach kwadratowych. Tu historia mogłaby się kończyć gdyby nie splot nieoczekiwanych i zabawnych, pełnych namiętności wydarzeń…

Szczegóły

Zaklęte rewiry

Komedia

Widzowie zostają zaproszeni do stolików restauracji hotelu Pacyfik, gdzie staną się obserwatorami i uczestnikami wyścigu szczurów.

Wszystko zaczyna się, gdy do pracy zostaje przyjęty "nowy" - Romek Boryczko (Mateusz Banasiuk, nagrodzony za tę rolę Feliksem Warszawskim w 2012 roku). Od zwykłego zmywacza pnie się w hierarchii i zaczyna uczestniczyć w bezpardonowej rywalizacji kelnerów o wpływy w poszczególnych rewirach restauracji. Mimo to na scenie panuje przedwojenna, baśniowa, sielska atmosfera, a widzowie wciągani są do akcji. Nie można być pewnym czy osoba siedząca obok to zwykły widz, czy może podstawiony aktor.

Widzowie w "Zaklętych rewirach" stają się nie tylko obserwatorami, czy wręcz podglądaczami, nie tylko sędziami, ale wręcz inspiratorami konfliktu. – mówi reżyser spektaklu Adam Sajnuk - Zmuszam w ten sposób odbiorców do refleksji i oceny, daleko wykraczającej poza ramy zwykłego odbierania treści i emocji w teatrze.

Nagroda Feliks Warszawski 2012 dla Mateusza Banasiuka - odtwórcy głównej roli.

Koprodukcja z Teatrem Studio.

Szczegóły

Kobieta, która wpadała na drzwi

Monodram

Jest to opowieść o świecie współczesnego Dublina - brutalnym i wielkodusznym, podłym i przepojonym marzeniami. Brunatnym, lepiącym, chropowatym, ale i bezpretensjonalnie autentycznym, do głębi realnym i odczuwalnym. Pomiędzy owymi sprzecznościami dryfuje przez przytłaczającą codzienność maltretowana przez męża sprzątaczka, matka czwórki dzieci, bohaterka dnia powszedniego. Pyskata, energiczna, uparta i wzruszająca Paula. To wstrząsająca historia czterdziestoletniej kobiety bitej, wzgardzonej, poniżanej, która wbrew wszystkiemu poszukuje własnej wartości i z determinacją rannego zwierzęcia próbuje ocalić resztki godności. Potęga siły życiowej skontrastowana z bylejakością codziennej egzystencji.
Śmiech i łzy Pauli mają ten sam wymiar przetrwania kolejnego roku, dnia, kolejnych 10 minut. Niebywałe poczucie humoru potrafi ocalić ją w najbardziej krytycznych, przełomowych chwilach. Monolog Pauli uzupełniają poetyckie teksty utworów Sinead  O’Connor będących fantastycznym kontrapunktem dla realistycznego i brutalnego języka Pauli. Opowieści o szkole, dojrzewaniu, matce, dzieciach, pracy, mężczyznach, które wylewają się z ust Pauli w formie niekontrolowanego strumienia świadomości są dojmująco bezpośrednie, bezkompromisowe i hiperrealistyczne, podczas gdy Sinead mówiąc o tych samych miejscach, tematach i bohaterach snuje historię pełną subtelności, metafor, delikatną i oniryczną, ale za to w warstwie muzycznej i w interpretacjach drapieżną i wściekłą. Obie bohaterki po wielokroć zranione i upokorzone próbując przetrwać tak naprawdę walczą o większą sprawę: swoisty fundament. O godność i szacunek. O zrozumienie i wiarę w ich możliwości, a przede wszystkim o cień uczucia, które pragną otrzymać i mogą, chcą, muszą komuś ofiarować.
 
Sinead O’Connor choć sama nigdy się nie uporała z fizycznymi i psychicznymi konsekwencjami przemocy domowej, pod wpływem tego doświadczenia stworzyła utwory unaoczniające powszechność i potworność podobnych praktyk. "Red Football" z tego nurtu stał się jednym z najważniejszych elementów spektaklu.
 
Będzie to niezwykle kobiecy muzodram, w klimacie „Kompleksu Portnoya”, a wszystko w języku slangu i ulicy z muzyką na żywo - mówi Adam Sajnuk, reżyser.

Szczegóły

Tato nie wraca

Monodram

„Tato nie wraca" - to monodram aktorki Agnieszki Przepiórskiej oparty na jej osobistych doświadczeniach. Autor tekstu, ceniony dramaturg Piotr Rowicki ze wspomnień Przepiórskiej uczynił uniwersalną historię młodej kobiety, która dorastała bez ojca.

Nasza bohaterka, to osoba z sukcesami, menadżerka w banku, matka, żona, z mieszkaniem w Warszawie, letnim domkiem na Mazurach i luksusowym Audi. Pewnego dnia, wykonując rutynowe spotkania z klientami w banku Agnieszka w jednym z nich odnajduje niewidzianego od wielu lat ojca, który zniknął z jej życia, gdy miała 3 lata. Spotkanie uruchamia lawinę wspomnień i wypieranych przez lata uczuć. W emocjonalnych, pełnych pasji i nostalgii monologach odbywamy wraz z bohaterką podróż do świata utraconego dzieciństwa, do autentyczności i niewinności. Spacerujemy ulicą Marchlewskiego, jemy Ambrozję w Hortexie mocno ściskając rękę ojca. A potem buntujemy się przeciwko niemu - w Jarocinie i na berlińskim koncercie U2.

Czy możliwe jest spotkanie po latach? Czy jest szansa na jakiekolwiek porozumienie? Jak radzić sobie z wieloletnią pustką po nieistniejącym ojcu?

Spektakl„ Tato nie wraca" staje się seansem terapeutycznym, w którym odnajdziemy swoje tęsknoty, marzenia, może nawet spotkamy siebie sprzed lat. Będzie okazja by wyszeptać sobie samemu to ,co zawsze chcieliśmy usłyszeć jako dzieci.

Szczegóły

Kompleks Portnoya

Tragikomedia

Oto Alexander Portnoy: Żyd i antysemita, seksoholik i onanista, maminsynek i buntownik, szowinista i zastępca komisarza Nowego Jorku ds. równouprawnienia. Bohater spektaklu stara się odnaleźć własną tożsamość, jej czystą i niezapisaną formę - wolną od semickiego wychowania, powinowactwa i przywiązania. Jeszcze nie wie, że to niemożliwe.

Wielokrotnie nagradzana inscenizacja głośnej powieści Philipa Rotha w reżyserii Adama Sajnuka i Aleksandry Popławskiej. Spektakl jest adaptacją powieści, która w latach 70. stała się manifestem ówczesnego pokolenia amerykańskiego. Sztukę doceniono dwoma Feliksami Warszawskimi: w najważniejszej kategorii, czyli za reżyserię - dla Adama Sajnuka (który również wciela się w postać Alexa) i Aleksandry Popławskiej oraz za debiut aktorski dla Anny Smołowik, grającej i skromną siostrę Portnoya, i liczne wcielenia jego kochanek.

Realizację Sajnuka można zachwalać długo i na różne sposoby. Ale najlepszą recenzją niech będą słowa Lecha Śliwonika, byłego rektora Akademii Teatralnej i redaktora naczelnego "Sceny", na której łamach tak pisał o "Kompleksie": Naprawdę dobra robota. No niech będzie - bardzo dobra.

Szczegóły

Taśma

Dramat psychologiczny

Psychologiczna rozgrywka, pełna zwrotów akcji prowadząca do zaskakującego finału. Zjawiskowa rola Magdaleny Popławskiej, trzymający w napięciu, ale nie pozbawiony dowcipu thiller.

Dwóch przyjaciół z czasów licealnych spotyka się po latach. Jon w aurze sukcesu czeka na premierę swojego debiutanckiego filmu na lokalnym festiwalu. Vince jest drobnym dealerem narkotyków. Z początku niewinna rozmowa zaczyna się przeradzać w odkrywanie mroków przeszłości. Czy Jon skrzywdził w liceum byłą dziewczynę Vince'a? Czy wie, że jest ona obecnie asystentką prokuratora rejonowego w miasteczku, do którego przyjechał ze swoim filmem? Wszystko zmierza w kierunku bolesnej konfrontacji, która okazuje się ukartowanym planem Vince'a.

Szczegóły

Śmieszne miłości

Komedia

„Śmieszne miłości” to adaptacja luźno oparta na zbiorze opowiadań Milana Kundery pod tym samym tytułem. „Nikt nie będzie się śmiał”, „Fałszywy autostop”, „Edward i Bóg”, „Niechaj dawno zmarli ustąpią miejsca świeżo zmarłym” to tytuły czterech z siedmiu opowiadań, które w dowcipnym ale i gorzko-ironicznym sosie opisują miłosne sprawy i sprawki kilkorga bohaterów, mieszkańców jednego z dużych europejsko-wschodnich miast. Bohaterów uwikłanych w skomplikowane ale i niezwykle komiczne miłosne przygody, tak sytuacyjne, jak i duchowe czy fizyczne. Niejednorodność gatunkowa poszczególnych historii prowadzi do podobnych refleksji i wniosków na temat miłosnych zmagań i perypetii bohaterów Kundery.

„Fałszywy autostop”
Mamy tu prowadzone ze zdumiewająca konsekwencją i okrucieństwem erotyczną grę dwojga młodych kochanków.

„Niechaj dawno zmarli ustąpią miejsca świeżo zmarłym”
Jest to wspomnienie o miłości dawnych kochanków, które niespodziewanie dla wszystkich kończy się wskrzeszeniem ale odbitym w krzywym zwierciadle upływającego czasu.

„Edward i Bóg”
Mamy toczoną pomiędzy światem polityki a kościołem walkę o dusze młodego nauczyciela, której dwa punkty kulminacyjne mają miejsce w dwóch różnych lóżkach.

„Nikt nie będzie się śmiał”
Mamy wreszcie historie pracownika wyższej uczelni, który za sprawą serii niefortunnych przypadków traci wszystko i wszystkich, na których mu zależało, ale który uświadomiwszy sobie, że jego przygoda należała raczej do komicznych niż tragicznych odczuwa rodzaj oczyszczającej ulgi.

Różne odcienie miłości, różne skutki fatalnych decyzji, ironia losu, zagmatwane społecznie warunki, pycha, zazdrość i kompleksy bohaterów. Wszystko to daje ponadczasowy i na każdym końcu świata aktualny obraz śmieszności i bezcelowości miłosnych zmagań. Jednocześnie opowieści te pozostają okrutną lekcją i przestrogą przed lekceważeniem autentyczności swoich uczuć i bezwzględnym, aczkolwiek tak popularnym w naszych czasach stawieniem znaków wyższości rozumu nad potrzebami serca. Kundera w swoich rozważaniach na przemian śmieszy i przeraża. Nie oszczędzając swoich postaci ostatecznie lituje się nad nimi i niczym wyrozumiały stwórca pozwala im wyciągnąć wnioski ze swoich haniebnych czynów. A nam uświadamia jak śmieszni i daremni jesteśmy pozostając w przekonaniu o pełnej kontroli nad biegiem zdarzeń.

Szczegóły