STUDIO teatrgaleria

pl. Defilad 1 PKiN (wejście od ulicy Marszałkowskiej)
00-901 Warszawa

Teatr Studio to niezwykle ważne miejsce na teatralnej mapie Warszawy. Jego siedziba znajduje się w Pałacu Kultury i Nauki.

Teatr Studio powstał w 1972 roku dzięki Józefowi Szajnie, wybitnemu reżyserowi, scenografowi, który w 1971 roku został dyrektorem Teatru Klasycznego. Józef Szajna w 1972 roku postanowił przekształcić Teatr Klasyczny w nieco bardziej eksperymentalny i otwarty na nowe rozwiązania formalne Teatr Studio. Teatr Studio od początku miał charakter autorski - zobaczyć w nim można było wiele spektakli, w których ograniczone było znaczenie słowa, zaś eksponowany były inne środki ekspresji. Dzięki Józefowi Szajnie w 1972 roku w strukturach teatru zaczęła również funkcjonować Galeria Sztuki STUDIO, w której zobaczyć można było wiele dzieł sztuki współczesnej, zaś w 1980 roku Józef Szajna doprowadził do zmiany nazwy teatru na Centrum Sztuki Studio - Teatr Galeria.

W 1985 roku patronem teatru został Stanisław Ignacy Witkiewicz - nazwa teatru ponownie została zmieniona, tym razem na Centrum Sztuki Studio im. Stanisława Ignacego Witkiewicza. Obowiązywała ona do 2008 roku, kiedy to przywrócono dawną nazwę funkcjonującą do dziś - Teatr Studio im. Stanisława Ignacego Witkiewicza.

Funkcję dyrektora artystycznego teatru pełnili również: Jerzy Grzegorzewski, Zbigniew Brzoza, Bartosz Zaczykiewicz, Grzegorz Bral, a także Agnieszka Glińska. Obecnie dyrektorem artystycznym teatru jest Natalia Korczakowska.

W Teatrze Studio znaleźć możemy niezwykle bogaty repertuar. Spektakle grane w Teatrze Studio tworzone są na podstawie tekstów klasycznych interpretowanych na nowo oraz tekstów współczesnych. Oprócz niepowtarzalnych spektakli w Teatrze Studio zobaczyć można również liczne wystawy organizowane w Galerii Teatru Studio, a także wiele wyjątkowych projektów, takich jak The Met Opera HD, a także Scenę Tańca Studio. Teatr Studio zajmuje się również działalnością edukacyjną - organizuje lekcje teatralne, warsztaty charakteryzacji, zabawy teatralne i wiele innych.

Teatr Studio oddaje do dyspozycji swoim widzom Dużą Scenę oraz sceny nieco bardziej kameralne, do których należy Malarnia, Foyer, Modelatornia, a także Bar Studio, w którym odbywa się wiele ważnych wydarzeń kulturalnych.

Z Teatrem Studio związanych było wielu wybitnych aktorów, do których należeli m. in. Olga Bielska, Jolanta Hanisz, Leszek Herdege, Wiesława Niemyska, Mariusz Benoit, Stanisława Celińska, Bogusław Linda, Olgierd Łukaszewicz, Jan Peszek, Zbigniew Zamachowski, Wojciech Malajkat i wielu innych. Również dziś z Teatrem Studio związanych jest wielu ważnych aktorów m. in. Stanisław Brudny, Irena Jun, Marcin Bosak, Ewa Błaszczyk, Dominika Ostałowska, Mirosław Zbrojewicz i wielu innych.

Bilety i wejściówki do Teatru Studio kupić można przez internet - za pośrednictwem portalu www.eWejsciowki.pl lub strony internetowej teatru, a także standardowo w kasie teatru, która czynna jest od poniedziałku do piątku od godz. 9.00 do godz. 19.00 (z przerwą od godz. 15.00 do godz. 15.30) oraz w sobotę i w niedzielę od godz. 11.00 do godz. 19.00 (z przerw od godz. 15.00 do godz. 15.30).

Biesy

Dramat

Po adaptacji Berlin Alexanderplatz Natalia Korczakowska znów sięga po wielką literaturę, klasykę powieści społecznej. Niebezpiecznie aktualną.

Jakiekolwiek jest imię Idola - Lenin, Stalin, Hitler, Mao - tyran to zawsze karykatura zdewaluowanego Ojca. Absurdalni bojownicy rzucają się w wir masakry, by samemu pozostać przy życiu - tak mnożą się zbrodnie będące ojcobójstwami. Strażnicy ze stalinowskich łagrów, oprawcy Szoa, czerwoni gwardziści Mao, z błogosławieństwem swoich Partii mordują nie tylko własnych królów, ale również własne rodziny - bredzą o nowych początkach. Biesy, demony chcą zaszczepić w naszych głowach myśl, że zabójstwo przestało być zabójstwem i że jesteśmy wolni, aż po upojenie zabijania siebie i innych. To lekcja totalitaryzmu i nauka nieszczęścia.

Spektakl przeznaczony dla pełnoletnich widzów.

Szczegóły spektaklu

Matka Makryna

Monodram

Monodram Ireny Jun na podstawie poematu Juliusza Słowackiego Rozmowa z Matką Makryną Mieczysławską i książki Jacka Dehnela Matka Makryna.

W XIX wieku, kilkanaście lat po upadku powstania listopadowego, siostrę Makrynę Mieczysławską uznano za uosobienie męczeńskich losów Polski. Czcili ją wszyscy romantyczni wieszczowie: Krasiński, Mickiewicz, Norwid i Słowacki. Historia zbiegłej, prześladowanej przez prawosławny kler unickiej mniszki z Mińska, stała się sensacją w Paryżu i Rzymie. Jej relacji wysłuchał sam papież Grzegorz XVI, a Adam Mickiewicz za jej namową powrócił na łono Kościoła. Uciekinierka z carskiej Rosji, obwołana za życia cudotwórczynią i świętą, została przeoryszą nowo powołanego zakonu, któremu klasztor w Wiecznym Mieście ufundowała polska emigracja.

Po latach okazało się, że Matka Makryna tak naprawdę nazywała się Irina Wińczowa. Nigdy nie była zakonnicą, a ślady jej „męczeństwa” to pamiątka po mężu: uzależnionym od alkoholu, używającym przemocy carskim oficerze. W zakonie była tylko szafarką – świecką osobą, która pomagała w rozdawaniu posiłków.

„To niewątpliwie opowieść o tym, jak jako społeczeństwo dajemy się wodzić za nos, zwłaszcza gdy w grę wchodzi zbitka pojęciowa „Polak-katolik”. Ale jest to też opowieść o osobie, która doświadczała wykluczenia” – tak o swojej książce mówił Jacek Dehnel.

Szczegóły spektaklu

Oriana Fallaci. Chwila, w której umarłam

Monodram

Monodram Ewy Błaszczyk. Fallaci, jedna z najbardziej wyrazistych i „słyszanych” dziennikarek swojej epoki, tłumaczyła zawsze, że pisze o wojnie, bo wojna odsłania w ludziach to, co jest prawdziwe. Obnaża ich piękno i brzydotę, tchórzostwo i odwagę. Mówiła, że rozumie ludzi lepiej w stanie wojny niż w czasie pokoju.

Inspiracją dla monodramu były także osobiste fragmenty Listu do nienarodzonego dziecka. Bolesna rozmowa z kimś, kto nie istniał. Tym razem osobista wojna. Bohaterka opowiada o sobie „w chwili, w której umarła”, w momencie przejścia. O najtrudniejszych doświadczeniach opowiada nie tylko rewolucjonistka, ale także kobieta.

Szczegóły spektaklu

Kartoteka rozrzucona

Dramat

Tekst kanoniczny. Jego kanoniczność zaklęta jest w wiecznie otwartej formie. Kartoteka Różewicza funduje widzowi jakże znany obraz pokoju Bohatera, przez który „przechodzi ulica“ przepełniona głosami. Te głosy są rozszczepione i zwielokrotnione. Obraz tego doświadczenia jest doświadczeniem rozbitego zwierciadła, czyli obrazu świata i historii, której nie da się scalić. To doświadczenie jest strukturą Różewiczowskiej Kartoteki. Na tym polega jej otwarta forma. Nie jest, albo nie musi być biografią tylko jednego pokolenia, jej potencjał jest uniwersalny. To forma, która zawsze zwrócona jest ku przyszłości.

Koprodukcja z Centrum Myśli Jana Pawła II w ramach festiwalu NOWE EPIFANIE 2018.

Szczegóły spektaklu

Pożar w burdelu - Zwierzoczłekoupiory

Musical

Przedstawiciele mniejszości narodowych, seksualnych i religijnych z całej Europy przyjeżdżają do Warszawy na Paradę Równości, której patronuje prezydent Hanna Gronkiewicz-Waltz. HGW na koniec kadencji wreszcie dołącza do Parady, tańczy na platformie żegnając się ze stolicą przemówieniem na Placu Defilad. Kiedy uczestnicy Parady zostają zaatakowani przez szczury, gnieżdżące się na patelni przy metrze centrum – pod Pałacem Kultury wybucha panika. Zarząd Pałacu, przedstawiciele metra i policji tworzą specjalny oddział deratyzatorów, którego celem jest likwidacja siedliska gryzoni.

HGW staje na czele oddziału i rusza w ostatnią podróż do wnętrza miasta – w podziemia Pałacu Kultury, zamieszkałe przez istoty, o których nie śniło się developerom i budowniczym metra. Żądne krwi zwierzoczłekoupiory ścigają HGW w labiryncie podziemnych korytarzy, podczas gdy na powierzchni władzę nad Paradą Równości przejmuje wskrzeszony Towarzysz Wiesław. HGW udaje się znaleźć wyjście z podziemnego tunelu, który prowadzi do szafy w mieszkaniu Tadeusza Konwickiego.

Teatralny Instytut Pamięci Narodowej w ramach programu „100 wskrzeszeń na stulecie Polski” zaprasza na musical biograficzny inspirowany twórczością i biografią Tadeusza Konwickiego - warszawskiego maga, przewodnika po miejskim labiryncie i poetę Pałacu Kultury.

Jaka jest rola literatury w przeładowanym informacjami świecie? Co zamieszkuje podziemia Pałacu? Czego boi się Warszawa?

Szczegóły spektaklu

Pocałunek kobiety pająka

Dramat

Santiago de León de Caracas. Dwóch mężczyzn osadzonych w jednym z argentyńskich więzień: Luis Molina jest homoseksualistą, pobyt w celi jest dla niego ciężkim doświadczeniem. Drugim więźniem jest młody chłopak, Valentin Arrequi. Zapalony marksista, aresztowany za walkę z reżimem. Czas odsiadki ciągnie się niemiłosiernie. Jednak w tym miejscu trzeba zapomnieć o dzielących różnicach i skupić się na podobieństwie. Między mężczyznami wytwarza się silna więź. Rzecz o przyjaźni i zaufaniu.

Szczegóły spektaklu