Marlena. Ostatni koncert. - zdjęcie Marlena. Ostatni koncert. - zdjęcie Marlena. Ostatni koncert. - zdjęcie Marlena. Ostatni koncert. - zdjęcie Marlena. Ostatni koncert. - zdjęcie

Średnia ocena

8 oddanych głosów
78 zainteresowanych osób

8,2 / 10

Marlena. Ostatni koncert.

Scenariusz „Marleny” ukazuje epizody z życia Marleny Dietrich – legendarnej aktorki i piosenkarki niemieckiej, ikony kina i estrady, której wielka kariera rozpoczęła się w latach 30- tych XX wieku wraz z filmem Josepha von Sternberga „Błękitny anioł” według powieści Henrika Manna „Profesor Unratt”. Zagrała tam artystkę kabaretową Lolę i zaśpiewała jeden z największych swoich przebojów „Jestem po to, by kochać mnie”. Po sukcesie filmu została gwiazdą Hollywood i uosobieniem tajemniczej zmysłowości i seksu.

Scenariusz jest po części wytworem wyobraźni, ale w dużej mierze opiera się na dokumentach i świadectwach, biografiach, monografiach, listach, wywiadach, zarówno samej Dietrich, jak i jej córki, Marii Rivy, oraz partnerów i przyjaciół: m.in. Jeana Gabina, Ericha Marii Remarque`a, Kirka Douglasa, Ernesta Hemingwaya i Zbigniewa Cybulskiego, a także na wspomnieniach jej sekretarki Normy Bosquet.

Na scenie występują dwie Marleny. Pomysł podyktowało życie artystki. Na początku lat 70-tych, po upadku z estrady, Dietrich zamknęła się na kilkanaście lat w swoim paryskim mieszkaniu i odizolowała się od świata. Utrzymywała kontakty przez telefon, popadając w coraz większe uzależnienie od alkoholu i leków. Dyktowała autobiografię swojej sekretarce i opiekunce, pogrążając się w fantazjach i urojeniach. Stąd zrodził się zamysł, aby postać Marleny rozdwoić: na tę, która dramatycznie nie doświadcza starości i schyłku sławy i tę, która jest podziwiana, kochana i uwielbiana. Nie przez wszystkich: zdecydowane opowiedzenie się przeciwko Niemcom hitlerowskim, przyjęcie obywatelstwa amerykańskiego i występy dla amerykańskich żołnierzy na frontach II wojny przysporzyły jej wrogów wśród rodaków i wywołały oskarżenia o zdradę. Jej gościnne występy w rodzinnym kraju stały się powodem wielu nieprzychylnych czy wręcz skandalicznych gestów wobec aktorki.

Marlena jest więc podwójnym, a raczej wielorakim portretem wybitnej artystki, zjawiskowej kobiety i – człowieka postawionego między momentami sławy i przemijaniem.

UWAGA: W spektaklu wykorzystywane są światła stroboskopowe.

W spektaklu występują między innymi Grażyna Barszczewska jako Marlene I, Izabella Bukowska jako Marlene II, Hanna Skarga jako Norma, Dorota Bzdyla jako Norma, Tomasz Błasiak jako Mężczyźni, Aleksander Dębicz jako Pianista.

Czas trwania: 120 minut
Źródło zdjęcia: Fot. Katarzyna Chmura-Cegiełkowska

Zwiastuny

Realizacja

Scenariusz: Janusz Majcherek

Reżyseria: Józef Opalski

Scenografia i reżyser światła: Paweł Dobrzycki

Muzyka i opracowanie piosenek: Aleksander Dębicz

Projekcje: Agata Roguska i Rafał Łączny

Asystentka scenografa: Agata Roguska

Asystentka reżysera, inspicjentka: Katarzyna Bocianiak

Asystentka reżysera: Anna Wachowiak

Opinie naszych widzów (1)

  • 6,0/ 10

    Ktokolwiek kto próbuje wcielić się w Marlene jest skazany na porażkę, ale kostiumy (większość) piękne. To nie tak, że aktorki źle grały, ale zwyczajnie niedostatecznie i nie uważam aby kopiowanie Marlene komukolwiek wychodziło dobrze, może jedynie aktorce z flimu „Marlene” Katji Flint- ona jedna naprawdę dała radę. Dodatkowo: źle odbieram laptop na fortepianie na scenie służący do przeróbek muzycznych, ingerowanie (koszmarne) w piosenki Marlene, bardzo kiepski niemiecki i angielski odtwórczyni głównej roli - młodszej wersji Marlene, ale przynajmniej jest piękną kobietą o eleganckiej mowie ciała i tym nadrabiała. Ogólne wrażenie - mocne 6.

    n......@ic...ud.com / 25 września 2020

Teatr Polski im. Arnolda Szyfmana - Adres i dojazd

ul. Kazimierza Karasia 2
00-327 Warszawa
tel. 22 826 92 76, bilety@teatrpolski.waw.pl

http://www.teatrpolski.waw.pl/

Kup bilet