Shirley Valentine - zdjęcie Shirley Valentine - zdjęcie Shirley Valentine - zdjęcie Shirley Valentine - zdjęcie Shirley Valentine - zdjęcie

Średnia ocena

15 oddanych głosów
56 zainteresowanych osób

10,0 / 10

Shirley Valentine

Shirley Valentine, która kiedyś miała marzenia (chciała zostać stewardessą!), od lat wiedzie życie kury domowej i żony. Wspomina, przygotowując obiad i popijając wino. Nie ma jednak dość odwagi, by zacząć realizować swoje dawne marzenia. Aż pewnego dnia...

Krystyna Janda jako kura domowa?!!! To całkiem możliwe... ale nie do końca. Znudzona i zahukana żona przy mężu otwarcie wyznaje: Wiesz, co ja sobie całe życie mówiłam? Dzieci dorosną to ja se stąd pójdę. Dzieci dorosły, a ja, co? Nie ma gdzie iść! A poza tym to wiesz, co ludzie mówią? Po czterdziestce to tak jakby już wszystko było i nic człowieka nie rajcuje. Tylko, że u mnie to szybciej poszło! Ja to się tak czułam jak miałam dwadzieścia pięć! Pewnego dnia decyduje się na szaleństwo. Mając powyżej uszu małżeńskich powinności, wszystko postanawia zacząć od nowa. Pragnie się jeszcze cieszyć życiem i, mimo że lat jej nie ubędzie, zamiast mówić: „Boże, mam czterdzieści dwa lata”, woli wykrzyknąć: „Shirley, masz dopiero czterdzieści dwa lata, jak to cudownie!”

Czas trwania: 145 minut
Źródło zdjęcia: fot. Adam Kłosiński

Zwiastuny

Obsada

Krystyna Janda - zdjęcie

Krystyna Janda
Shirley Valentine

Realizacja

Przekład: Małgorzata Semil

Reżyseria: Maciej Wojtyszko

Scenografia: Ewa Bystrzejewska

Premiera: listopad 1990 r. w Teatrze Powszechnym w Warszawie

Premiera w Teatrze Polonia 15 grudnia 2005 r.

Wyprodukowano w Teatrze Powszechnym w Warszawie we współpracy z Centrum Sztuki IMPART.

Plakat autorstwa Katarzyny Czapskiej.

Opinie naszych widzów (9)

  • 10,0/ 10

    Treść spektaklu bardzo uniwersalna. Spodoba się każdemu. Można się pośmiać ale też i chwilę zastanowić.

    ma.....@gm...il.com / 28 maja 2019

  • 10,0/ 10

    Spektakl jest cudowny!

    ka.....@gm...il.com / 17 maja 2019

  • 10,0/ 10

    Mistrzyni!!! Krystyna Janda sama na scenie przez 2 godziny - wypełniła przestrzeń całkowicie! :))) Cudownie było delektować się Jej występem siedząc na drugim stopniu schodków, w przepełnionej zachwytem publiczności. MajstersztyK!

    an.....@....pl / 25 marca 2019

  • 10,0/ 10

    Pani Krystyna Janda to "Klasa sama w sobie". Wraz z moim mężem byliśmy zachwyceni.

    st.....@....pl / 16 lutego 2019

  • 10,0/ 10

    Spektakl świetny. Pani Krystyna Janda rewelacyjna.

    bo.....@gm...il.com / 11 lutego 2019

Teatr Polonia

Teatr Polonia został stworzony w dawnym Kinie Polonia. Było to pierwsze kino otwarte w powojennej Warszawie. Tu wyświetlane były takie filmy jak „Skarb” i „ Zakazane piosenki”. W pierwszych latach XXI w. budynek kina stał nieużywany i praktycznie popadł w ruinę. Jesienią 2004 r. firma MAX-FILM wystawiła salę widowiskową kina (hole oraz wejście jest do dziś własnością miasta Warszawy) do sprzedaży w formie przetargu. 21.01.2005 r. Krystyna Janda i Edward Kłosiński kupili salę dawnego kina, a w listopadzie 2005 r. przekazali ją notarialnie w użytkowanie Fundacji. Zawarli także umowy najmu pozostałych przestrzeni: holu i wejścia, bez których sala nie mogłaby funkcjonować, i przystąpili do remontu.

W październiku 2005 r. zaczęła funkcjonować Mała Scena Teatru Polonia – „Fioletowe Pończochy”. Nazwa została zapożyczona od dziewiętnastowiecznego ruchu feministycznego działającego we Francji. Scena została nazwana tak w konsekwencji sformułowania założeń artystycznych nowego Teatru: miał on zajmować się głównie kobietami i tematami z nimi związanymi, miał zajmować się tekstami dla kobiet i o kobietach.

29.10.2005 r. odbyła się pierwsza premiera Teatru Polonia – „Stefcia Ćwiek w szponach życia” Dubrawki Ugrešić, a w miesiąc później (12 listopada 2005 r.), druga – „Ucho gardło, nóż” – monodram w wykonaniu Krystyny Jandy według książki Vedrany Rudan pod tym samym tytułem. W tym czasie na Dużej Scenie Teatru trwał remont.

3 grudnia 2006 r. premierą „Trzech sióstr” A. Czechowa zainaugurowana została działalność Dużej Sceny Teatru Polonia. Drugą premierą były „Szczęśliwe dni” Samuela Becketta (12 stycznia 2007 r.). Pierwsze lata działalności Teatru Polonia to ogromy sukces zarówno artystyczny, jak i frekwencyjny. Do końca 2007 r. Teatr dał 20 premier, z których niemal połowa do dziś pozostaje w repertuarze.

W 2007 r. powstała idea grania latem, w miesiące wakacyjne, dla ludzi, na ulicy, za darmo. I tak, 21 czerwca 2007 r. odbył się pierwszy spektakl na Placu Konstytucji: „Lament na Placu Konstytucji” Krzysztofa Bizio i był grany tego roku 37 razy. Podczas kolejnych lat powstawały nowe premiery przeznaczane dla tego teatru ulicznego, miejskiego i do dziś każdego roku latem w plenerze odbywają się spektakle. Ostatnio i na Placu Konstytucji, i na ulicy Grójeckiej 65 przed Och-Teatrem. Liczba przedstawień zależy od ilości pieniędzy, jakie uda się Fundacji zdobyć na ten cel, ale jest to od 40 do 70 spektakli, gromadzących około 10-15 tysięcy widzów każdego roku.

5 stycznia 2008 r. zmarł Edward Kłosiński, który do końca budował i wyposażał teatr, uczestniczył w pracach artystycznych, robiąc miedzy innymi światła do wielu przedstawień oraz współzarządzał Fundacją. Po Jego śmierci, w zarządzie Fundacji zasiada Krystyna Janda i Maria Seweryn. Zmieniła się też częściowo Rada Fundacji.

Sukces, rozrastający się repertuar oraz rosnąca liczba widzów, a także niewielka liczba miejsc na widowni (Teatr Polonia liczy 266 miejsc) sprawiły, że Fundacja w 2009 r. wynajęła od przedsiębiorstwa MAX-FILM budynek dawnego Kina Ochota i przystąpiła do remontu zaniedbanego kina.

16 stycznia 2010 r. nastąpiło otwarcie Och-Teatru z 447. miejscami na widowni. Scena zaczęła „życie” premierą „Wassy Żeleznowej” Gorkiego. Od tego momentu teatr zaczął grać regularnie, przejmując część repertuaru od Teatru Polonia oraz tworząc własny, kierunkując tę scenę także na scenę muzyczną.

Wiosną 2011 r. doszło do osłabienia kondycji finansowej Fundacji, spowodowanej zarówno problemami organizacyjnymi, jak i przyczynami zewnętrznymi. Zarząd Fundacji zarządził reorganizację działania obu teatrów – począwszy od zmiany koncepcji repertuarowej scen, po zmiany formalne i organizacyjne. Po 18 miesiącach kryzysu Fundacja stanęła na nowo na nogi. Sprofilowano wszystkie sceny. Teatr Polonia ze sceną Fioletowe Pończochy podejmuje w tej chwili tematy trudniejsze, Och-Teatr został przeznaczony do grania repertuaru lżejszego, choć te profile scen nie są sztywne.

Latem roku 2013 został przeprowadzony dalszy remont budynku Och-Teatru, a 21.09 premierą spektaklu „Pierwsza Dama” w reż. Grzegorza Warchoła zainaugurowana została nowa scena, Och-Cafe Teatr, mieszcząca się w kawiarni i obszernych holach teatru, z planami grania odmiennego od pozostałych scen repertuaru – poruszającego problemy aktualne, społeczne. Nowa scena zakłada także inne relacje z widzami, bardziej interaktywne.

Adres i dojazd

ul. Marszałkowska 56
00-545 Warszawa

http://www.teatrpolonia.pl/

Widzowie, którym podobało się to wydarzenie, byli również na:

9,2
Średnia ocena
Świetna gra aktorska
- Adam

Dziś / 20:30

+ inne terminy

Gatunek: Monodram
8,4
Średnia ocena
Najlepszy spektakl na jakim byłem ;)
- Grzegorz

19.06 / 19:30

+ inne terminy

Gatunek: Tragedia
8,4
Średnia ocena
Świetna gra aktorów, zabawna fabuła
- Halina

21.11 / 20:00

+ inne terminy

Gatunek: Komedia

Inne wydarzenia w tej instytucji:

7,0
Średnia ocena

22.06 / 17:00

+ inne terminy

Gatunek: Komedia
9,8
Średnia ocena
Mądry i zabawny tekst
- Hanna

19.06 / 19:00

+ inne terminy

Gatunek: Tragikomedia
9,1
Średnia ocena

Jutro / 19:30

+ inne terminy

Gatunek: Monodram
Kup bilet
× 1 osoba obecnie przegląda tę ofertę.