Teatr Polonia

ul. Marszałkowska 56
00-545 Warszawa

Teatr Polonia został stworzony w dawnym Kinie Polonia. Było to pierwsze kino otwarte w powojennej Warszawie. Tu wyświetlane były takie filmy jak „Skarb” i „ Zakazane piosenki”. W pierwszych latach XXI w. budynek kina stał nieużywany i praktycznie popadł w ruinę. Jesienią 2004 r. firma MAX-FILM wystawiła salę widowiskową kina (hole oraz wejście jest do dziś własnością miasta Warszawy) do sprzedaży w formie przetargu. 21.01.2005 r. Krystyna Janda i Edward Kłosiński kupili salę dawnego kina, a w listopadzie 2005 r. przekazali ją notarialnie w użytkowanie Fundacji. Zawarli także umowy najmu pozostałych przestrzeni: holu i wejścia, bez których sala nie mogłaby funkcjonować, i przystąpili do remontu.
W październiku 2005 r. zaczęła funkcjonować Mała Scena Teatru Polonia – „Fioletowe Pończochy”. Nazwa została zapożyczona od dziewiętnastowiecznego ruchu feministycznego działającego we Francji. Scena została nazwana tak w konsekwencji sformułowania założeń artystycznych nowego Teatru: miał on zajmować się głównie kobietami i tematami z nimi związanymi, miał zajmować się tekstami dla kobiet i o kobietach.
29.10.2005 r. odbyła się pierwsza premiera Teatru Polonia – „Stefcia Ćwiek w szponach życia” Dubrawki Ugrešić, a w miesiąc później (12 listopada 2005 r.), druga – „Ucho gardło, nóż” – monodram w wykonaniu Krystyny Jandy według książki Vedrany Rudan pod tym samym tytułem. W tym czasie na Dużej Scenie Teatru trwał remont.
3 grudnia 2006 r. premierą „Trzech sióstr” A. Czechowa zainaugurowana została działalność Dużej Sceny Teatru Polonia. Drugą premierą były „Szczęśliwe dni” Samuela Becketta (12 stycznia 2007 r.). Pierwsze lata działalności Teatru Polonia to ogromy sukces zarówno artystyczny, jak i frekwencyjny. Do końca 2007 r. Teatr dał 20 premier, z których niemal połowa do dziś pozostaje w repertuarze.
W 2007 r. powstała idea grania latem, w miesiące wakacyjne, dla ludzi, na ulicy, za darmo. I tak, 21 czerwca 2007 r. odbył się pierwszy spektakl na Placu Konstytucji: „Lament na Placu Konstytucji” Krzysztofa Bizio i był grany tego roku 37 razy. Podczas kolejnych lat powstawały nowe premiery przeznaczane dla tego teatru ulicznego, miejskiego i do dziś każdego roku latem w plenerze odbywają się spektakle. Ostatnio i na Placu Konstytucji, i na ulicy Grójeckiej 65 przed Och-Teatrem. Liczba przedstawień zależy od ilości pieniędzy, jakie uda się Fundacji zdobyć na ten cel, ale jest to od 40 do 70 spektakli, gromadzących około 10-15 tysięcy widzów każdego roku.
5 stycznia 2008 r. zmarł Edward Kłosiński, który do końca budował i wyposażał teatr, uczestniczył w pracach artystycznych, robiąc miedzy innymi światła do wielu przedstawień oraz współzarządzał Fundacją. Po Jego śmierci, w zarządzie Fundacji zasiada Krystyna Janda i Maria Seweryn. Zmieniła się też częściowo Rada Fundacji.
Sukces, rozrastający się repertuar oraz rosnąca liczba widzów, a także niewielka liczba miejsc na widowni (Teatr Polonia liczy 266 miejsc) sprawiły, że Fundacja w 2009 r. wynajęła od przedsiębiorstwa MAX-FILM budynek dawnego Kina Ochota i przystąpiła do remontu zaniedbanego kina.
16 stycznia 2010 r. nastąpiło otwarcie Och-Teatru z 447. miejscami na widowni. Scena zaczęła „życie” premierą „Wassy Żeleznowej” Gorkiego. Od tego momentu teatr zaczął grać regularnie, przejmując część repertuaru od Teatru Polonia oraz tworząc własny, kierunkując tę scenę także na scenę muzyczną.
Wiosną 2011 r. doszło do osłabienia kondycji finansowej Fundacji, spowodowanej zarówno problemami organizacyjnymi, jak i przyczynami zewnętrznymi. Zarząd Fundacji zarządził reorganizację działania obu teatrów – począwszy od zmiany koncepcji repertuarowej scen, po zmiany formalne i organizacyjne. Po 18 miesiącach kryzysu Fundacja stanęła na nowo na nogi. Sprofilowano wszystkie sceny. Teatr Polonia ze sceną Fioletowe Pończochy podejmuje w tej chwili tematy trudniejsze, Och-Teatr został przeznaczony do grania repertuaru lżejszego, choć te profile scen nie są sztywne.
Latem roku 2013 został przeprowadzony dalszy remont budynku Och-Teatru, a 21.09 premierą spektaklu „Pierwsza Dama” w reż. Grzegorza Warchoła zainaugurowana została nowa scena, Och-Cafe Teatr, mieszcząca się w kawiarni i obszernych holach teatru, z planami grania odmiennego od pozostałych scen repertuaru – poruszającego problemy aktualne, społeczne. Nowa scena zakłada także inne relacje z widzami, bardziej interaktywne.

Repertuar Teatr Polonia w Warszawie

ZAPISKI Z WYGNANIA

Monodram

„Zapiski z wygnania” to bardzo osobiste wspomnienia Sabiny Baral, dwudziestoletniej emigrantki roku 1968, która wyjechała razem z rodzicami.

„Ile cierpienia można znieść, zanim się nie oszaleje? Powychodzili z lasów, z dziur w ziemi, z szaf, piwnic i strychów, wyszli półżywi z obozów, wrócili z Syberii i Kazachstanu, do domu, do Polski. A potem, przez następne dwadzieścia trzy lata nie wyjechali (...). Chcieli mieszkać tutaj, tu, gdzie się urodzili ich rodzice i gdzie się urodziły ich dzieci – my. Po wojennej gehennie, po latach cierpienia i strachu, mimo wszystko jeszcze raz zadecydowali, że Polska to ich kraj.
I tych ludzi po 1968 roku Polska wyrzuciła”.

Krystyna Janda została uhonorowana indywidualną nagrodą aktorską za rolę w spektaklu ZAPISKI Z WYGNANIA w 24. Ogólnopolskim Konkursie na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej oraz nagrodą główną na XVII Festiwalu Prapremier Nie/Podległa 2018 za kreację, która przywraca sens i powagę obywatelskiemu zaangażowaniu artysty w sprawy publiczne.

Szczegóły

Danuta W.

Dramat

Książka "Marzenia i tajemnice", wydana jesienią 2011 r., spotkała się z ogromnym zainteresowaniem, stała się nie tylko wydarzeniem medialnym, lecz także gorącym tematem społecznym. Danuta Wałęsa przerwała milczenie, ale oddała głos wszystkim kobietom. Czytelniczki odnajdują w niej swoje losy i idą za głosem Autorki. To zaskakujące zjawisko kulturowe, które wciąż żyje.
Spektakl DANUTA W. powstał na kanwie książki Danuty Wałęsy Marzenia i tajemnice, opracowanej przez Piotra Adamowicza, wydanej przez Wydawnictwo Literackie z Krakowa. W odważnej i przejmującej autobiografii autorka opowiada o sobie, swojej rodzinie i burzliwej historii Polski ostatnich dekad. Mówi – jak zawsze naturalna i silna – zarówno o chwilach wspaniałych, jak i o cenie, którą przyszło za nie zapłacić. Opowiada światu swoją wersję wydarzeń.
W roli Danuty Wałęsy zobaczymy Krystynę Jandę, która o swojej pracy nad tekstem i spektaklem mówi tak:
Ten spektakl i ta rola, z legendarnym przywódcą Solidarności i Prezydentem Polski w tle, to jedno z największych moich wyzwań życiowych, nie tylko zawodowych, ale także ludzkich i obywatelskich. Każdego dnia wyznania pani Danuty Wałęsowej budzą mój podziw i wzruszenie. Prostota i szczerość tych wypowiedzi zdumiewa i wywołuje szacunek. Wszystko to budzi ochotę, aby w ogóle historię Polski opowiedzieć od strony kobiet.

Szczegóły

32 omdlenia

Antoni Czechow mistrzem humoru sytuacyjnego? Owszem. Zanim powstały najsłynniejsze dramaty jak "Mewa", "Trzy siostry", "Wiśniowy sad" pisarz marzył o stworzeniu oryginalnego wodewilu rosyjskiego. Niejako "po drodze" powstały jednoaktówki komediowe wystawiane z powodzeniem nie tylko na scenach stołecznych, także i na prowincji.

Gatunki komediowe korespondowały z jego ironiczną naturą, prywatną skłonnością do żartu, zawsze przyglądał się z dużym zainteresowaniem aktorstwu komediowemu. 32 omdlenia tworzą trzy żarty sceniczne, jak sam je określał; "Niedźwiedź", "Oświadczyny" i "Historia zakulisowa". Czechow stawia krzywe zwierciadło przed swoimi bohaterami, często korzysta z kreski karykatury, dokleja im gogolowskie "nosy". Ale przede wszystkim bawi i każe nam się głośno śmiać. Jest to typowa "propozycja nie do odrzucenia" Obsada budzi dreszcz: Krystyna Janda, Jerzy Stuhr, Ignacy Gogolewski.

Szczegóły

Ich czworo

Tragikomedia

Akcja tragifarsy rozpoczyna się w Wigilię Bożego Narodzenia, kończy zaś pierwszego dnia kolejnego roku. Mąż i żona, żyjący wprawdzie w jednym domu, ale zupełnie osobno, próbują każde na swój sposób i zgodnie ze swoimi przekonaniami ułożyć swoje życie. On wycofuje się ze świata i żyje pracą, ona szuka pocieszenia w relacji z innym mężczyzną. Ich codzienność ukazana jest ze swoistym, ironicznym humorem, skrytym głownie w rozmowach, jakie ze sobą prowadzą.
Niemym świadkiem kryzysu tej rodziny jest także Lila, dziecko, które nie mając na nic wpływu, musi odnaleźć się w sporze rodziców. Uwikłani w siatkę wzajemnych pretensji, wyrzutów, nieszczerości i obaw bohaterowie wzbudzają więc z jednej strony śmiech, ale też prowokują do zastanowienia nad kosztem, jaki ponosi w tej historii dziecko.
Opowieść o typowym trójkącie małżeńskim należy do jednego z najbardziej znanych utworów Zapolskiej. Została wystawiona po raz pierwszy we Lwowie w 1907 roku i do tej pory doczekała się blisko 100 inscenizacji. Reżyserujący sztukę Jerzy Stuhr mówi o niej: "To bardzo aktualny tekst, bo mówiący o rozpadzie rodziny widzianym oczami dziecka, dziecka świadomie przeżywającego ten dramat. A z drugiej strony ‘Ich czworo’ to tragifarsa śmieszna i drapieżna. Takie połączenia kocham najbardziej".

Szczegóły

Klaps! 50 Twarzy Greya

Muzyczny

Europejska premiera spektaklu, który w Ameryce cieszy się wielkim powodzeniem. Sztuka nawiązująca do „Pięćdziesięciu twarzy Greya” E.L. James – najsłynniejszego światowego czytadła dla kobiet. Tę wyśmiewaną i lekceważoną książkę przeczytało najwięcej kobiet na świecie, w USA już w ciągu trzech pierwszych miesięcy powieść sprzedała się w liczbie 20 milionów egzemplarzy! J.S. Blair, I.M. MacIntyre, J.A. Millan, S.A. Moran, C.J. Munch, A.M. Scheffler i I.P. Whalen napisali sztukę, która jest subtelną kpiną z tej książki i takiego rodzaju literatury. Na scenie spotykamy autorkę książki i dwójkę stworzonych przez nią postaci, które kłócą się z autorką o ich wizerunki i zalety intelektu i charakteru. Spektakl muzyczny, ze znakomitymi piosenkami.

SPEKTAKL TYLKO DLA WIDZÓW DOROSŁYCH

Szczegóły

Wania, Sonia, Masza i Spike

Tragikomedia

Wania i jego adoptowana siostra Sonia, rodzeństwo w średnim wieku, dzielą dom po rodzicach w Bucks County w Pensylwanii. W idyllicznej scenerii domu na wzgórzu na tarasie z pięknym widokiem na staw popijają poranną kawę. Mają imiona bohaterów Czechowa nadane przez rodziców – entuzjastów teatru. Wania i Sonia nigdy nie musieli dorosnąć. Opiekowali się teraz już zmarłymi rodzicami, nie mają pracy. Pieniądze zapewnia im ich siostra Masza, słynna aktorka seriali klasy premium („Lady killer” to jej najsłynniejsza rola), która jest właścicielem domu i płaci rachunki. Wania (który jest gejem) i Sonia (która zawsze przypomina wszystkim, że została adoptowana) spędzają dni, rozpamiętując wszystkie stracone szanse, zastanawiając się, czy gaj dziewięciu wiśni na ich posiadłości to już wiśniowy sad i opłakują swój raczej czeski los w życiu. Jedynym innym mieszkańcem domu jest sprzątaczka Kasandra, która podobnie jak jej imienniczka, ma skłonność do wypowiadania strasznych i absurdalnych proroctw, w które nikt nie wierzy, a które czasami się sprawdzają. Ta „sielanka” zostaje przerwana niespodziewaną wizytą Maszy, niosącą ze sobą falę dramatu, niekończącą się litanię sukcesów i niepewności oraz znacznie młodszego, wspaniałego acz raczej pustego kochanka o imieniu Spike...

"Sztuka Duranga ma delikatność i misterność czechowowskich konstrukcji, tak bliskich polskiemu widzowi i jednocześnie rozmach brodwayowskich produkcji, które gwarantują sukces u każdej publiczności. Jedną z jej najważniejszych wartości są pełnowartościowe, dramatyczne i jednocześnie komediowe role, które w tej obsadzie zachwycą. Dla mnie jest to materiał na prawdziwe widowisko zrobione z dbałością o słowo, frazę i klarowną, linearną fabułę, dające szansę na pokazanie teatru w jego najszlachetniejszej współczesnej formie. To piękna sztuka o najważniejszych wartościach życia, wzruszająca, smutna, sentymentalna i bardzo, bardzo mądrze śmieszna" - Maciej Kowalewski - reżyser spektaklu.

Szczegóły

Shirley Valentine

Monodram

Shirley Valentine, która kiedyś miała marzenia (chciała zostać stewardessą!), od lat wiedzie życie kury domowej i żony. Wspomina, przygotowując obiad i popijając wino. Nie ma jednak dość odwagi, by zacząć realizować swoje dawne marzenia. Aż pewnego dnia...

Krystyna Janda jako kura domowa?!!! To całkiem możliwe... ale nie do końca. Znudzona i zahukana żona przy mężu otwarcie wyznaje: Wiesz, co ja sobie całe życie mówiłam? Dzieci dorosną to ja se stąd pójdę. Dzieci dorosły, a ja, co? Nie ma gdzie iść! A poza tym to wiesz, co ludzie mówią? Po czterdziestce to tak jakby już wszystko było i nic człowieka nie rajcuje. Tylko, że u mnie to szybciej poszło! Ja to się tak czułam jak miałam dwadzieścia pięć! Pewnego dnia decyduje się na szaleństwo. Mając powyżej uszu małżeńskich powinności, wszystko postanawia zacząć od nowa. Pragnie się jeszcze cieszyć życiem i, mimo że lat jej nie ubędzie, zamiast mówić: „Boże, mam czterdzieści dwa lata”, woli wykrzyknąć: „Shirley, masz dopiero czterdzieści dwa lata, jak to cudownie!”

Szczegóły

Kto się boi Virginii Woolf?

Dramat

Wielki tekst teatralny. Arcydzieło Edwarda Albeego, tym razem w tłumaczeniu i reżyserii Jacka Poniedziałka. Noc. Kampus niewielkiej uczelni. Marta i George - małżeństwo z długim stażem mimo późnej pory przyjmuje gości. Odwiedza ich młode małżeństwo - Nick i Skarbie.

Młodzi niespodziewanie zostają wciągnięci w kłótnię pomiędzy gospodarzami. Następuje alkoholowa noc pełna goryczy, wzajemnych oskarżeń i upokorzeń. W miarę jak konflikt narasta okazuje się, że związkowi Nicka i Skarbie też daleko do ideału... Cała czwórka podejmuje dziwną, tajemniczą grę, w wyniku której runą od dawna pielęgnowane pozory, a na jaw wyjdą głęboko skrywane tajemnice...

Od powstania dramatu, poprzez tysiące inscenizacji i interpretacji, szczególnie tej filmowej z rolami Elizabeth Taylor i Richarda Burtona, historia ta fascynuje i zatrzymuje widzów, każąc im robić własny rachunek sumienia.

SPEKTAKL PRZEZNACZONY DLA WIDZÓW OD 15. ROKU ŻYCIA.

Szczegóły

Boska!

Komedia

Światowy hit teatralny! Tekst oparty na historii życia FLORENCE FOSTER JENKINS, słynnej postaci ze świata opery, najgorszej śpiewaczki świata.

To spektakl o tym, że warto realizować nawet najbardziej szalone marzenia. Zabawna i momentami zdumiewająca opowieść o Florence Foster Jenkins – bogatej ekscentryczce, która, nie mając ani słuchu, ani głosu występowała w najsłynniejszych salach koncertowych świata, zapełniając Carnegie Hall do ostatniego miejsca. Radośnie fałszując, wierząc jednocześnie w swój talent i słuch muzyczny, Jenkins mowiła: „Ludzie mogą mówić, że nie umiem śpiewać, ale nikt nigdy nie powie, że nie śpiewałam”. Ta prawdziwa opowieść o jednej z najdziwniejszych postaci dwudziestowiecznej kultury pokazuje jednocześnie, że warto realizować nawet najbardziej szalone marzenia. Płyty z wykonaniami Jenkins sprzedawane są do dziś na całym świecie.

Szczegóły

Piękny nieczuły

Dramat

Jean Cocteau napisał ten tekst specjalnie dla Edith Piaf, która z wielkim sukcesem zagrała go niezliczoną liczbę razy. Dla Teatru Polonia tekst na nowo przełożył Edward Wojtaszek, ceniony reżyser teatralny.

Długa noc w pokoju hotelowym. Zakochana kobieta czeka na swojego partnera – to czekanie jest dla niej torturą, a każdy szmer, dźwięk windy czy dzwonek telefonu wzmagają jej tęsknotę, ale i budzą gniew. Jest piosenkarką, a zamiast na scenie, spędza czas na czekaniu. Gdzie się podziewa ten człowiek, który powinien być z nią w każdej wolnej chwili? Dlaczego skazuje ją na torturę wyczekiwania i niepewności? Z kim spędza noce, gdzie bywa? Swoją emocjonalną opowieścią o trudnej miłości i nieustannej tęsknocie kobieta prowadzi widzów przez noc. Kiedy kochanek pojawia się, milczący i nieobecny myślami, wszystkie uczucia czekającej kobiety wracają z jeszcze większą siłą – bohaterka oscyluje między czułością i goryczą, wzruszeniem i złością. Jest w tym piękno i ból, a do tego wprost fascynujący urok.

W roli Kobiety Natalia Sikora, która podczas spektaklu brawurowo wykonuje największe przeboje Edith Piaf oraz Paweł Ciołkosz, znany widzom np. z głośnego przedstawienia Matki i synowie.

Szczegóły

Zabawa

Dramat

Wigilia Świąt Bożego Narodzenia, Mazury, dom na odludziu. Pisarka Ola i jej partner – reżyser teatralny Robert spędzają święta w nowo kupionym siedlisku. Zakrapiana Wigilia nie upływa w dobrej atmosferze, na wierzch wychodzą wzajemne pretensje, sytuacji nie pomaga fakt, że dorastająca córka Oli – Klaudia, po kłótni z Robertem nie chce wyjść ze swojego pokoju i usiąść do kolacji. Nagle w domu pojawia się tajemniczy Mężczyzna. Z początku wydaje się, że potrzebuje pomocy. W pewnej chwili sytuacja w domu diametralnie się zmienia, to Ola i Robert zaczynają się bać… Czy Mężczyzna jest niebezpieczny? I co z tym wspólnego ma Klaudia?
To pełna humoru, ale i gorzkiej refleksji, diagnoza współczesnej mieszczańskiej rodziny, która tylko z zewnątrz wydaje się idealna…
Autorem sztuki jest Marek Modzelewski – scenarzysta i dramaturg, autor m.in. Koronacji i Dotyku. Reżyseruje – Iza Kuna.

Szczegóły

Krzesła

Dramat

Stary i Stara. Ich wspólna przeszłość jest pełna niespełnionych marzeń i pragnień, co maskują wygórowanymi wyobrażeniami o własnych możliwościach. Ubarwiają swoje dni opowiadaniem nieustannie tych samych wspomnień i anegdot oraz odgrywaniem przed sobą małżeńskiej komedii. Przyjmują również w swoim domu wyimaginowanych gości, dla których na scenie pojawia się coraz więcej krzeseł, i z którymi prowadzą ożywione rozmowy. Wszystko to ma zmniejszyć lęk przed pustką, niespełnieniem i miałkością ich egzystencji. Jednak lęk narasta wraz ze zbliżającym się końcem życia i jego bilansu. Stary chce zostawić po sobie przesłanie, ale w kulminacyjnym momencie jedyne o czym może myśleć, to klopsiki przygotowywane przez swoją żonę. Czy jednak na pewno sens życia jest gdzie indziej?

Eugène Ionesco opatrzył dramat podtytułem „tragiczna farsa”. Bohaterowie są tu nietuzinkowo śmieszni i tragiczni. Ale, mimo gorzkiego wydźwięku przedstawienia, życie Starych pełne jest ciepłej melancholii i wzniosłej czułości. Przechodzą „na drugą stronę” uspokojeni, pogodzeni ze sobą i z własnymi ograniczeniami.

Szczegóły

Happy Now?

Komedia

Najlepsza sztuka brytyjskich scen w roku 2008. Życie codzienne głównej bohaterki to walka o równowagę między wolnością osobistą a rodziną, pracą i wiernością małżeńską. Jej męża bardziej interesują błędy interpunkcyjne uczniów niż własne małżeństwo. Małżeństwo Milesa i Bei przechodzi jeszcze poważniejszy kryzys. Najszczęśliwszy wydaje się przyjaciel Kitty, Carl, ale czy na pewno?... Miejsca akcji i plany czasowe niezauważalnie przechodzą jedne w drugie. Błyskotliwa, zabawna, mądra i niebanalna sztuka ze świetnymi dialogami i pełnokrwistymi rolami.

Sztuka HAPPY NOW? była najpierw wystawiona w Londynie, potem w Nowym Jorku. Jak podkreślali krytycy, pisząc o obu dotychczasowych inscenizacjach dramatu, Lucinda Coxon dobrze oddaje realia świata i problemów mieszkańców dużych miast, umiejętnie wplatając w opowieści o relacjach między ludźmi ich wrażliwość, dylematy, współczesne wyzwania.

SPEKTAKL PRZEZNACZONY DLA WIDZÓW OD 15. ROKU ŻYCIA

Szczegóły

Dzieła wszystkie Szekspira (w nieco skróconej wersji)

Komedia

Adam Krawczuk, Marcin Perchuć, Rafał Rutkowski i Maciej Wierzbicki – aktorzy Teatru Montownia podejmą się zadania z pozoru niemożliwego: przedstawią Widzom wszystkie dzieła Szekspira w ciągu jednego wieczoru! Będą cytaty z najsławniejszych dramatów, żarty ze stereotypowej znajomości dzieł słynnego twórcy, a także m.in. Tytus Andronikus w programie kulinarnym i Hamlet w wersji przyspieszonej. Widzowie mogą spodziewać się nieustającej zabawy, będą zapraszani do udziału w akcji. Spektakl obnaża powierzchowną znajomość Szekspira, do czego przyczyniła się kultura masowa.

Ta żartobliwa sztuka została napisana dwadzieścia lat temu przez trzech amerykańskich studentów i od tego czasu cieszy się niesłabnącym powodzeniem, zarówno w Londynie (przez kilkanaście lat była grana w Teatrze Criterion przy Piccadilly Circus na londyńskim West Endzie), jak i w Polsce. Reżyserem przedstawienia jest specjalista od Szekspira – Kanadyjczyk – John Weisgerber, który na scenie Teatru Polonia wystawił uwielbiany przez publiczność spektakl Klaps! 50 twarzy Greya.

Zapraszamy Państwa do zabawy!

Szczegóły

Boże mój!

Tragikomedia

Ella, terapeutka, jest samotną matką nastoletniego autystycznego chłopca. Czas dzieli między dom i pracę. W obu miejscach musi być profesjonalnym psychologiem. Pewnego dnia odbiera telefon zrozpaczonego mężczyzny, który prosi o natychmiastowe rozpoczęcie terapii. W przeciwnym razie, uprzedza mężczyzna, może stać się coś strasznego. Ella zgadza się przyjąć go po godzinach pracy, w swoim domu. W drzwiach pojawia się tajemniczy Pan B.

Czy to, że zostaliśmy stworzeni na Boży obraz i podobieństwo oznacza, że Bóg jest podobny do nas? Tragikomedia BOŻE MÓJ! to niezwykle zabawne rozwinięcie takiej myśli. Anat Gov, izraelska dramatopisarka, dowcipnie odwraca relację Stwórca-stworzenie, humorystycznie komentuje znane z Biblii historie. Powraca przy tym do najważniejszych kwestii związanych z naszym losem, na nowo stawiając fundamentalne pytania. W sytuacji „bez wyjścia”, w osamotnieniu i rutynie, może zdarzyć się cud. Nieoczekiwane spotkanie, które zmieni wszystko i stanie się początkiem dalszych cudów – spotkanie z Panem B.

Szczegóły

Konstelacje

Dramat

Marianne i Roland spotykają się i zakochują się w sobie. Ale co by było, gdyby ich drogi w ogóle się nie zeszły? A gdyby ich losy skrzyżowały się w innym momencie? Nick Payne pokazuje nam różne wersje tej samej historii przy okazji zadając ważne pytania o znaczenie przypadków i wyborów w naszym życiu. KONSTELACJE to piękna, dwuosobowa sztuka o przeznaczeniu, o tym, jak z pozoru błahe, codziennie wydarzenia wpływają na nasz los. A w tle – matematyka, fizyka kwantowa i teoria kosmosu. Tajemniczy, na wpół poetycki, wzruszający, a momentami niezwykle dowcipny tekst. Najsławniejsza sztuka brytyjskiego dramatopisarza Nicka Payne’a jest z powodzeniem wystawiana w londyńskim Royal Court Theatre. W 2012 roku zdobyła nagrodę dla najlepszego tekstu dramatycznego Evening Standard Theater Awards. W Teatrze Polonia sztukę wyreżyserował Adam Sajnuk, a grają w nim Maria Seweryn oraz Grzegorz Małecki.

Szczegóły

Pan Jowialski

Komedia

PAN JOWIALSKI Aleksandra Fredry – jedna z najbardziej kochanych przez teatr i publiczność komedii. Obok ZEMSTY i ŚLUBÓW PANIEŃSKICH budząca też najżywsze dyskusje krytyki. Jednocześnie to utwór, stwarzający wyjątkowe szanse na wielkie kreacje aktorskie (wiele z ról w JOWIALSKIM przeszło do historii polskiego teatru) i zawsze żywą reakcję publiczności. Boy nazwał PANA JOWIALSKIEGO sfinksem naszej literatury. Dziś komedia Fredry pojawia się na scenie Teatru Polonia. Mamy szansę przejrzeć się w mądrości i humorze wielkiego komediopisarza. Skorzystajmy z niej.

Szczegóły

Nutki Pana Kleksa

Dla dzieci

Wesoły, muzyczny spektakl z brawurowo wykonanymi, znanymi i lubianymi bajkami Jana Brzechwy. Kaczka dziwaczka, Leń, Psie smutki, Na wyspach Bergamutach, to tylko niektóre z utworów, które można usłyszeć w spektaklu. Aktorzy wprowadzą najmłodszych widzów w świat Brzechwy, wędrując po przeróżnych stylach muzycznych: klasyka, pop, reggae, blues, jazz i disco. To spektakl z muzyką na żywo, interakcjami z widzami, także miły dorosłym, którzy dzięki znanym utworom z kultowej Akademii Pana Kleksa będą mieli przyjemność powrócić do czasów dzieciństwa. Świetne aranżacje, zaskakująca scenografia, dużo śmiechu i zabawy. To spektakl dla dzieci w każdym wieku, a także dla… ich rodziców.

Szczegóły

„Nie tylko o miłości” - Recital Zbigniewa Zamachowskiego

Koncert

Autorski recital aktora teatralnego i filmowego Zbigniewa Zamachowskiego to spotkanie z piosenką aktorską w znakomitej interpretacji. Talent muzyczny aktora wraz z perfekcyjną techniką i kulturą wokalną sprawiają, że wykonywane piosenki na długo zostają w pamięci.

W koncercie znajdują się autorskie utwory Zbigniewa Zamachowskiego (między innymi "Credo życiowe", "W małym miasteczku"), oraz oryginalne interpretacje piosenek znanych twórców: Wasowskiego, Przybory, Młynarskiego, Korcza, Nohavicy, Dębskiego, Satanowskiego, Stachury, Bukartyka i wielu innych. Wykonawca śpiewa również utwory pochodzące z przedstawienia Teatru Syrena - "Zamach na MoCarta", a więc przede wszystkim przebój radiowej "Trójki" - "Kobiety jak te kwiaty".

Panu Zbigniewowi towarzyszy w programie pianista, kompozytor i aranżer - Roman Hudaszek

Szczegóły

Almodovaria

Monodram

Drapieżna i sentymentalna, perwersyjna i naiwna, ale przez to prawdziwa w swoich namiętnościach i tęsknotach. Taka jest bohaterka monodramu ALMODOVARIA. Jej rozmaite pragnienia i smutki wyśpiewuje na scenie Anna Sroka-Hryń. Układają się one w niezwykłą opowieść o kobiecie, która nie boi się przyjemności, ale też często topi smutki w kolejnym kieliszku wina w Cafè Luna. Wspaniała historia, wywiedziona z filmowego świata Pedra Almodóvara, wzbogacona o piosenki z tekstami Anny Burzyńskiej!

Szczegóły

Mój pierwszy raz

Komedia

MÓJ PIERWSZY RAZ dotyczy czegoś, co jest niezwykle rzadkie, gdyż łączy niemal wszystkich na tej planecie. Czy mieszkasz w Delhi czy w Nowym Jorku, czy jesteś Billem Clintonem czy Billem Gatesem, według wszelkiego prawdopodobieństwa nadejdzie w twoim życiu taki moment, że po raz pierwszy zaznasz seksu. Skoro dotyczy to tylu z nas, dlaczego o tym nie mówimy?

Właśnie po to powstaje MÓJ PIERWSZY RAZ. Niech ludzie zaczną mówić o tym niezwykłym rytuale przejścia. Tak wiele sobie po nim obiecujemy, a rzeczywistość najczęściej dramatycznie nas rozczarowuje.

Wreszcie, rzadko się zdarza, by pierwszy raz był tak przyjemny, jak powinien być. Więc bawcie się tym „pierwszym razem”. Niech wasza publiczność się dowie, że to okazja do radości. Niech się dowie, że można się śmiać ze swojego pierwszego razu. I wówczas, jak głosi ostatni slajd: „może skupimy się na tym, co jest naprawdę ważne: na następnym razie”.

W SPEKTAKLU WYKORZYSTYWANE SĄ MASZYNY DYMNE.
UWAGA! AKTORZY W SPEKTAKLU UŻYWAJĄ NIECENZURALNYCH WYRAZÓW. SPEKTAKL PRZEZNACZONY DLA WIDZÓW OD 15. ROKU ŻYCIA

Szczegóły

Na czworakach

Tragikomedia

Polska klasyka. Tekst należący do naszego kanonu teatralnego, kiedyś grany wciąż i wszędzie, dziś zyskał nowe treści i aktualność. Różewicz najwspanialszy. Jerzy Stuhr ten utwór uczynił lata temu tematem swojej pracy magisterskiej. Dziś reżyseruje i interpretuje główną postać. Inteligent w swym poniżeniu i chwale. W obsadzie także między innymi Dorota Stalińska, Wiesław Komasa.
Jak mówi Jerzy Stuhr, reżyser: „Idea sztuki Różewicza zbiega się z moją sytuacją życiową, a zawsze taka zbieżność jest pociągająca twórczo, zwłaszcza jeśli stawia tę realną moją sytuację w świetle autoironii. Wielki Różewicz daje mi swą sztuką zakpić z siebie samego”.

Szczegóły

Depresja komika

Komedia

Kulisy humoru, intrygi showbiznesu, zabawna opowieść o depresji! Zaskakujące wyznania, zwroty akcji i wyjątkowe historie komika oraz jego terapeuty tworzą zabawny, ciepły i intrygujący obraz naszej codzienności, z jej problemami i przede wszystkim… radościami. Dwóch artystów, dwóch mężczyzn: zawodowy komik i psychoterapeuta zajmujący się depresją – czy można wyobrazić sobie dwa bardziej od siebie odległe zawody? Komik Gustaw zawodowo rozśmiesza, pociesza i daje nadzieję, że świat nie jest taki zły, jak czasami może się wydawać. Przywraca ludziom radość życia. Odnosi wielkie sukcesy, jest rozchwytywany i sławny, ponieważ depresja jako problem dotyka coraz większej ilości ludzi. Jego praca jest na wagę złota, a on sam ma rodzinę, jest szczęśliwy i spełniony. Pewnego dnia w trakcie swojego show traci przytomność i trafia do terapeuty, który… diagnozuje u niego depresję! Wszystko to dzieje się na 24 godziny przed premierą najważniejszego występu w karierze Gustawa. Spotkanie komika w depresji i terapeuty staje się więc swojego rodzaju pojedynkiem o największą stawkę.

Szczegóły

Żeby nie było śladów

Dramat

Spektakl na podstawie najgłośniejszego reportażu ostatnich miesięcy – „Żeby nie było śladów” Cezarego Łazarewicza, uhonorowanego Nagrodą Literacką „Nike”. Jedna z najsłynniejszych i najbardziej przejmujących historii Polski okresu komunizmu. Szantaż, kłamstwo, propaganda, manipulacja – metody stosowane w „sprawie Przemyka” – czy to na pewno metody tylko władz totalitarnych? Czy w demokratycznym, współczesnym świecie są na pewno niemożliwe?
Historia Grzegorza Przemyka (osiemnastoletniego maturzysty), a także historia jego matki, mogą stać się na teatralnej scenie niezwykłą opowieścią nie tylko o tamtych czasach i tamtych wydarzeniach, ale może przede wszystkim opowieścią o nas i teraz.

Szczegóły

Metoda

Komedia

METODA, pierwsza sztuka hiszpańskiego dramaturga Jordiego Galcerana prezentowana na scenach polskich, to kolejne spojrzenie na zdehumanizowany świat nowoczesnej korporacji. Cztery osoby zamknięte w jednym pomieszczeniu podlegają serii testów (określanych jako metoda Grönholma), służących wyselekcjonowaniu – metodą „doboru naturalnego” – najlepszych pracowników. Historia o agresji, o konformizmie, o pędzie do sukcesu za wszelką cenę... A przede wszystkim o manipulacjach, jakim podlegamy w zglobalizowanym świecie, co gorsza: zgadzamy się na nie – dla pieniędzy. Wstrząsająca groteska o naszej codzienności.

Szczegóły

Kredyt

Komedia

Historia nader współczesna: Adam przychodzi do Dyrektora banku z prośbą o kredyt. Jednak jego otrzymanie graniczy niemal z cudem – zwłaszcza, gdy nie ma się żadnego zabezpieczenia finansowego. Dlatego czasem szczęściu trzeba pomóc… szantażem. Dyrektor banku podjudzany przez bezczelnie pewnego siebie kredytobiorcę w przyszłości stoczy walkę między rozsądkiem a emocjami. Dodajmy jeszcze, że przedmiotem intrygi jest kobieta – a więc wszystko może się zdarzyć!

Kredyt to komedia pełna nieoczekiwanych zwrotów akcji, żywych dialogów podszytych inteligentną ironią i humorem. Trzyma w napięciu do ostatniej sceny.

"Kredyt" to inteligentna komedia z błyskotliwym humorem, żywymi dialogami, obfitująca w zwroty akcji od samego początku. Jeden z aktorów grających w hiszpańskiej realizacji sztuki powiedział: „Gdybyśmy przerywali grę po każdej salwie śmiechu, spektakl nigdy by się nie skończył”.

Szczegóły

KONTRABASISTA

Monodram

Jerzy Stuhr gra „Kontrabasistę” od... 1985 roku. Zagrał ten monodram w Stanach Zjednoczonych, Kanadzie, Austrii, Włoszech, w sumie ponad sześćset razy. Zawsze przy wypełnionej po brzegi sali.

„Kontrabasista” to gorzka, ironiczna opowieść o samotnym człowieku, który nie potrafi pogodzić się z myślą grania „ostatnich skrzypiec” w orkiestrze. Ale nie tylko w orkiestrze, bo także w życiu. Spektakl to również monolog o rozpaczliwej samotności, którą bohater stara się wypełniać muzyką. Większość czasu spędza sam w domu, razem z kontrabasem, który w cieniu pokoju wygląda jak „stara, gruba baba”. To właśnie ten instrument bohater obwinia o wszystkie niepowodzenia w swoim życiu. Przez niego jest niedocenionym artystą, nie wyszło mu życie prywatne i erotyczne...
Jerzy Stuhr tak mówi o spektaklu: opowiadam o miłości do instrumentu, który zniszczył me życie — od palców, zrogowaciałych od ściskania strun, po serce złamane przez sopranistkę Sary, którą kocham i nigdy nie osiągnę, bo ona tam, na wielkiej scenie w blasku świateł, a ja tu, w orkiestronie...

Spektakl znakomicie się trzyma; Stuhr zbiera po nim rzęsiste brawa i dobre recenzje!
(Życie Warszawy)

Szczegóły

Seks dla opornych

Komedia

To gorzki, ale zabawny tekst. Małżeństwo z trzydziestoletnim stażem – architekt i jego żona – całe życie zajmująca się domem i dziećmi, przeciętni inteligenci, którzy nigdy nie pozwolili sobie na żadne szaleństwo, wiodący dotąd raczej banalne, pracowite ale spokojne życie, zapragnęli jakoś ożywić swój związek, obudzić dawne emocje. Postanawiają więc uciec z domu i spędzić weekend w najmodniejszym hotelu. Co prawda zabierają ze sobą praktyczny poradnik Seks dla opornych, ale nim do niego sięgną, by osiągnąć pożądaną gotowość, muszą dokonać głębokiego obrachunku. Będzie burzliwie i dramatycznie: wzajemne pretensje i urazy zaprowadzą ich niemal do ostatecznego zerwania, poradnikowe recepty dostarczą zdecydowanie groteskowych przeżyć, narażając na zawstydzenie raczej niż powrót wielkich namiętności. Ale też to doświadczenie pozwoli im docenić wartość codziennej, może szarej ale nieodzownej bliskości i przywiązania, zaufania i poczucia bezpieczeństwa. Ich własnej miłości po prostu. A to może się okazać ważniejsze niż podniecający może, ale krótkotrwały błysk ekscytacji.

Szczegóły