Teatr Na Dole

ul. Żurawia 22
00-515 Warszawa
(Club Boho)

Teatr na Dole – to nowo stworzony teatr Joanny Szczepkowskiej oparty na jej tekstach. Sztuki, które Joanna Szczepkowska grała dotychczas w różnych teatrach teraz będą skupione na jednej scenie. Jest to scena bardzo niewielka co stanowi szczególne artystyczne wyzwanie. Teatr działa tylko w środy na terenie Clubu Boho na ulicy Żurawiej 22. Joanna Szczepkowska jest autorką sztuk i jednocześnie też reżyserką większości pokazywanych tu spektakli i autorką scenografii. Po spektaklu odbywa się zwykle spotkanie w kawiarni mieszczącej się nas sceną. Spotkanie dotyczy albo tematu spektaklu albo wokół innych spraw. Ma luźny charter, raczej towarzyski. Na górze można też obejrzeć niektóre rysunki i obrazy Joanny Szczepkowskiej. Zapraszamy w każda środę.

ADHD i inne cudowne zjawiska - wykład nieprzewidywalny

Komedia

ADHD i inne cudowne zjawiska – wykład nieprzewidywalny to artystyczne spojrzenie na tzw. Deficyt Uwagi. Joanna Szczepkowska oprócz aktorstwa i literatury zajmuje się problem ADHD u dorosłych: To zjawisko jednocześnie zabawne, dramatyczne, inspirujące i destrukcyjne, a przede wszystkim malownicze, dlatego scena jest dobrym miejscem na próbę zrozumienia tego zespołu. Chciałam uświadomić ludziom, że istnieje zjawisko, które daje klucz do zrozumienia wielu mechanizmów naszych zachowań. To tym istotniejsze, że lekarze nadal są na ogół sceptyczni wobec ADHD osób dorosłych. Dlatego bardzo zależało mi na wiarygodności tego tekstu. W jednej recenzji ze spektaklu znalazłam określenie, że to improwizacja, happening. Nic bardziej błędnego – tekst jest na scenie mówiony, co do litery, a stworzenie wrażenia improwizacji jest wyzwaniem artystycznym spektaklu.

Szczegóły spektaklu

Goła Baba

Komedia

Monodram a raczej „monokomedia” napisana przez Joannę Szczepkowską grana jest od 1997 roku na scenach całej Polski i w wielu innych krajach. Aktorka gra dwie zupełnie różne kobiety rywalizujące ze sobą jako artystki. Każda z nich rozumie swój zawód inaczej – jedna, idealistka, uprawia sztukę „nieskażoną”, czyli koncert gry na ciszy, wymagający specjalnego stanu ducha publiczności, druga to uosobienie szmiry i bezczelności a jej „sztuka” to prymitywne dowcipy i beznadziejny, pośpieszny streaptease. Obie nawiązują kontakt z publicznością, która nie może pozostać bierna. Spektakl dzieje się tu i teraz, publiczność jest istotnym bohaterem, przez co każde przedstawienie nabiera innego wymiaru. Niespodziewana pointa sztuki stawia widza przed pytaniem czy to z czego się zaśmiewał nie jest też ludzkim dramatem.

Szczegóły spektaklu