Teatr im. Juliusza Osterwy

ul. Narutowicza 17
20-004 Lublin

Siedziba Teatru im. Juliusza Osterwy w Lublinie znajduje się w jednym z najstarszych budynków teatralnych w Polsce - przy ul. Narutowicza 17 w Lublinie. Gmach teatru wybudowany został w 1886 roku - od tamtej pory prowadzone w nim były różnego rodzaju działania teatralne. Teatr w 1949 roku został upaństwowiony, zaś jego oficjalnym patronem został Juliusz Osterwa - polski aktor i reżyser teatralny. Obecnie dyrektorem teatru jest Dorota Ignatjew, zaś funkcję dyrektora artystycznego pełni Artur Tyszkiewicz.

Na scenie Teatru im. Juliusza Osterwy w Lublinie występowało wielu wybitnych aktorów m. in. Jan Kreczmar, Maria Wiercińska, Jan Maciejowski, Helmut Kajzar, Jerzy Goliński, Adam Hanuszkiewicz, Kazimierz Braun, Ignacy Gogolewski i wielu innych.

Teatr im. Juliusza Osterwy w Lublinie jest typowym teatrem repertuarowym. Spektakle grane przez Teatr im. Juliusza Osterwy w Lublinie powstają na podstawie ważnych dzieł polskich i zagranicznych. W repertuarze Teatru im. Juliusza Osterwy do tej pory zobaczyć można było wiele znakomitych spektakli m. in. "Pani Bovary" Gustawa Flauberta w reż. K. Kowalskiego, "Seks nocy letniej" Woodiego Allena w reż. P. Aignera, "Mistrz i Małgorzata" Michaiła Bułhakowa w reż. A. Tyszkiewicza, „Iwona, księżniczka Burgunda” Witolda Gombrowicza w reż. Bogdana Tosza, „Wiele hałasu o nic” Williama Szekspira w reż. Tadeusza Brandeckiego i wiele innych. Teatr im. Juliusza Osterwy w Lublinie brał również udział w licznych festiwalach i konkursach, na których jego spektakle niejednokrotnie były doceniane i nagradzane.

Teatr im. Juliusza Osterwy prowadzi również działania edukacyjne - są to różnego rodzaju warsztaty prowadzone przed spektaklami, lekcje teatralne, warsztaty krytyki teatralnej, zwiedzanie teatru i wiele innych działań. Teatr im. Juliusza Osterwy w Lublinie prowadzi również projekt "Rodzice w teatrze", w ramach którego teatr zapewnia rodzicom lub prawnym opiekunom, którzy chcą uczestniczyć w spektaklu, opiekę nad dzieckiem w wieku od 5 do 8 lat z elementami zabawy i zajęciami teatralnymi.

Z Teatrem im. Juliusza Osterwy związanych jest wielu wspaniałych aktorów, do których należy m. in. Tomasz Bielawiec, Teresa Filarska, Roman Kruczkowski, Joanna Morawska, Jerzy Rogalski i wielu innych.

Bilety do Teatru im. Juliusza Osterwy w Lublinie kupić można przez internet za pomocą strony internetowej teatru, a także w kasie teatru, która czynna jest od wtorku do soboty od godz. 12.00 do godz. 19.00 oraz w niedzielę od godz. 16.00 do godz. 19.00.

Wejściówki do Teatru im. Juliusza Osterwy w Lublinie kupić można przez internet kilka godzin przed spektaklem za pomocą portalu www.eWejsciowki.pl lub w kasie teatru - 15 minut przed spektaklem.

Trzy siostry

Dramat

Tytułowe bohaterki “Trzech sióstr” - Olga, Masza i Irina, córki wysokiego rangą wojskowego, po śmierci ojca trwają uwięzione na dusznej prowincji, zatopione w fantazjach o innym życiu w Moskwie, która jest dla nich symbolem lepszej, utopijnej rzeczywistości. Rytm ich świata wyznaczają kolejne wojskowe interwencje oraz związane z nim przyjazdy i wyjazdy lokalnego garnizonu, a w tle opisywanych wydarzeń czai się nadchodząca wojna rosyjsko-japońska i rewolucje 1905 i 1917 roku. Dodatkowo Czechowowskie postaci skrępowane są przez obowiązujące sentymentalne i emocjonalne konwenanse, których zmuszone są przestrzegać. Ta ponadczasowa klisza salonu końca XIX wieku zaowocowała wieloma równie “uniwersalnymi”, kliszowymi odczytaniami dramatów Czechowa.

Twórcom spektaklu zależy na powrocie do pierwotnych założeń autora. To co przede wszystkim cechuje jego twórczość to krytyczne spojrzenie na ówczesną sytuację społeczno-polityczną i radykalny sprzeciw wobec hipokryzji, wygodnictwa i głupoty elit nierozumiejących wagi swojej społecznej funkcji oraz wynikających z niej powinności. Zatopieni w banalnych, uczuciowych problemach bohaterowie Czechowa zasłaniają się nigdy niewprowadzanymi w życie planami, przebrzmiałymi frazesami o wartości pracy i równości społecznej. Ten silnie krytyczny gest autora przejawia się wyraźnie m.in. w jego zamiłowaniu do komizmu, groteski i satyry, w igraniu z gustem i oczekiwaniami widowni - czyli elementami jego pisarstwa zaskakująco często pomijanymi w dotychczasowych realizacjach teatralnych.

Imperium rosyjskie pod koniec XIX wieku, a więc w swojej schyłkowej fazie, było ostoją konserwatyzmu zwalczającego wszelkie ruchy wolnościowe zagrażające tradycyjnemu, monarchicznemu porządkowi władzy. Policja polityczna i cenzura zwalczały przejawy krytycznej wobec caratu działalności wolnościowej. W salonach rosyjskich elit panowała atmosfera stagnacji wynikająca po części z poczucia komfortu spowodowanego stabilizacją ekonomiczną, a po części z wszechogarniającego poczucia niemocy. Podobną sytuację znajdujemy u Czechowa.

Szczegóły

Prawda

Dramat

Zeller, młody i niezwykle utalentowany francuski dramatopisasz, jedno z najgorętszych nazwisk współczesnej literatury francuskiej. W "Prawdzie" autor pokazuje jak często nasze postawy moralne są podyktowane własnym interesem. Każdy z nas wie, ile korzyści płynie z przemilczenia prawdy, a ile kłopotów związane jest z jej wyjawieniem... Czy związek bez kłamstwa może przetrwać? Przecież jak mówi jeden z bohaterów sztuki „gdyby z dnia na dzień ludzie przestali się okłamywać, nie zostałaby na ziemi ani jedna para". Florian Zeller poprzez tę zabawną historię porusza problem zakładania masek. Obnaża naszą naturę i stawia pytanie o to na ile jesteśmy uczciwi w miłości i czy na pewno potrafimy mówić o niej szczerze?

Szczegóły

Mistrz i Małgorzata

Tragikomedia

Mistrz i Małgorzata Michaiła Bułhakowa to powieść z wieloma wątkami, postaciami, mnóstwem pytań i tajemnic, dzieło, do którego bez wątpienia istnieje więcej niż tylko jeden klucz. Jednocześnie każdy, kto podejmie się próby scenicznej adaptacji tego tekstu, skazany jest na wybór perspektywy spojrzenia na historię Wolanda i jego świty nawiedzającego Moskwę.

Jego przybycie do rosyjskiej stolicy sprawia, że wielu zaczyna tracić poczucie rzeczywistości, w dobrze znaną codzienność wkracza niesamowite, niemożliwe staje się możliwe, pojawia się niepokój, czy świat jest naprawdę takim, jakim zawsze wydawał się być. Od tego wszystkiego niektórzy (dosłownie i w przenośni) zaczynają tracić głowy.

Takie mieszanie prawdy i fałszu, rzeczywistości i fikcji może (choć nie musi) być działaniem szatańskim, takie mieszanie odbywa się też każdego wieczoru w teatrze. Dlatego Artur Tyszkiewicz – reżyser i autor adaptacji Mistrza i Małgorzaty przygotowywanej właśnie w Teatrze im Juliusza Osterwy w Lublinie – postanowił spojrzeć na tekst Bułhakowa właśnie z tak specyficznie pojętej teatralnej perspektywy, uruchomić w teatrze (znów dosłownie i w przenośni) burzącą porządki i hierarchie karuzelę, publiczność umieścić na scenie, a aktorów tam, gdzie zwykle siedzą widzowie.

Monsieur Woland przejąwszy bowiem kontrolę nad moskiewskim Teatrem „Variétés” spełnia zachcianki widowni, dostarcza jej rozrywki, śmieszy i przestrasza, ale przede wszystkim odkrywa jej tajemnice, pokazuje, co ludziom siedzi w głowach. Zorganizowana ułuda teatru, z całym blichtrem i powierzchownością, okazuje się być zatem znakomitą maszynką do tego, byśmy mogli samych siebie poznać, a czasem i zajrzeć pod podszewkę rzeczywistości, by zobaczyć, jak Bóg i szatan potrafią igrać z człowiekiem.

Szczegóły

Wieczór Trzech Króli

Komedia

Akcja tej komedii osadzona jest w odległej krainie zwanej Ilirią. Zaludniają ją postaci, które za wszelką cenę, często niezgrabnie poszukują ciepła i miłości. Rządzona prawem maskarady, ukrywania tożsamości i wszechobecnego odgrywania ról Iliria jest niejako odbiciem naszej rzeczywistości. Teatr po raz kolejny ma być "lustrem podstawionym rzeczywistości".

Kiedy przyglądamy się perypetiom Wioli i Sebastiana, bliźniąt rozdzielonych w katastrofie morskiej, beznadziejnie romantycznego księcia Orsino czy pogrążonej w żałobie pięknej Oliwii zauważamy, że za typową szekspirowską przebieranką kryje się wiele niedających spokoju pytań i głęboka refleksja nad naszym miejscem w świecie, szczególnie w czasach chaosu, niepewności i nieustannego deszczu. Refleksja podobnej rangi, co ta zawarta w "Hamlecie". Szekspir obie te sztuki pisał w podobnym czasie, na przełomie XVI i XVII wieku, pod koniec złotego wieku panowania królowej Elżbiety I. "Wieczór..." zdaje się być odpowiedzią na "Hamleta", jest jednak pogodniejszy. To próba znalezienia wyjścia z kryzysu, którego oznaki znajdujemy w dramacie o duńskim księciu.

Szekspir dopisuje do tytułu “albo co chcecie" i daje nam to, czego oczekujemy ╴pisze komedię, kreuje uwodzicielski, skrzący się humorem świat, który choć trzeszczy w szwach, staje się rodzajem ratunku, szansą na ukrycie się. Fantastyczna i wykrzywiona Iliria jest dla bohaterów tej historii (i dla samego Szekspira) miejscem schronienia przed tym, co nieokiełznane i niebezpieczne na zewnątrz. I być może dla nas podobnie przedstawienie i teatr mogą stać się schronieniem na czas długiej zimy, która przed nami. Cieszymy się, że będziemy mogli spędzić ten czas razem. Chcemy Państwa bawić każdego wieczoru!

Szczegóły