Teatr Ateneum

ul. Jaracza 2
00-378 Warszawa
22 50 28 150, 22 50 28 151

Teatr Ateneum to jeden z najważniejszych i najbardziej znanych teatrów dramatycznych w Warszawie. Znajduje się on w samym sercu warszawskiego Powiśla w domu Związku Zawodowego Kolejarzy. Związany jest on z wieloma wybitnymi polskimi nazwiskami teatralnymi. Założony został w 1928 roku przez zasłużonego polskiego aktora – Stefana Jaracza. Jest jednym z najstarszych warszawskich teatrów. Swoja prawdziwą świetność przeżywał jeszcze przed II wojna światową.

Dyrektorem teatru po wojnie został Janusz Warmiński, dzięki któremu Teatr Ateneum szybko powrócił do życia kulturalnego Warszawy - na jego deskach ponownie zaczęło się pojawiać wielu wybitnych aktorów, zaś patronem teatru stał się jego założyciel - Stefan Jaracz. Janusz Warmiński przeszedł do historii jako jeden z najbardziej zasłużonych dyrektorów teatralnych. Po śmierci Janusza Warmińskiego obowiązki dyrektora artystycznego przejęła kolejna wybitna postać teatralna - Gustaw Holubek.
Dyrektorem Naczelnym i Artystycznym od sezonu 2017/2018 jest Paweł Dangel.

Teatr Ateneum oferuje bogaty, różnorodny repertuar - na deskach teatru obejrzeć możemy spektakle tworzone na podstawie wielu wybitnych polskich i zagranicznych sztuk współczesnych. Bilety i wejściówki do Teatru Ateneum kupić można przez internet za pośrednictwem portalu eWejsciowki.pl lub standardowo - w kasie i na stronie teatru.

Spektakle w repertuarze Teatru Ateneum grane są na trzech różnych scenach – Scenie Głównej oraz dwóch dodatkowych scenach, nieco bardziej kameralnych, których twórcą był Janusz Warmiński - Scenie 61 oraz Scenie na Dole.

Teatr Ateneum tak jak kilkadziesiąt lat temu, tak i dzisiaj tworzy zespół wybitnych aktorów m. in. Agata Kulesza, Magdalena Schejbal, Marcin Dorociński, Tadeusz Borowski, Artur Barciś, Krzysztof Gosztyła, Olga Sarzyńska, Marzena Trybała, Andrzej Poniedzielski, Krzysztof Tyniec.

Trans-Atlantyk

Dramat

Polska, Polsce, Polską, w Polsce, o Polsko… Polska wymieniana na dziesiątki sposobów jest obsesją bohaterów Trans-Atlantyku i jej autora a zarazem narratora, WITOLDA GOMBROWICZA.

Powieść, jedna z najsłynniejszych w naszej literaturze XX wieku, nie powstałaby, gdyby Gombrowicz (w lipcu 1939 roku) nie wsiadł na statek Chrobry do Argentyny, a wysiadłszy w Buenos Aires odmówił powrotu do ojczyzny objętej wojną. Swoje przygody świeżo upieczonego emigranta opisał w książce, która do dziś jest kością niezgody między „prawdziwymi Polakami” a tymi, którzy nie widzą powodu, żeby przed Polską leżeć wyłącznie plackiem. Czy Ojczyzna – ziemia ojców – musi być dla Polaka rzeczywiście tym, co najważniejsze? A może powinno się stworzyć jakąś Synczyznę – Polskę młodej przyszłości, wyzbytą starych grzechów Polaków Sarmatów? Statek „Polska” w spektaklu Artura Tyszkiewicza od wieków zarazem płynie i stoi w miejscu. Nasza pycha i nasza małość, tromtadracja i szlachetność kręcą nim w kółko, a my na nim, aż do zawrotu głowy.

Szczegóły spektaklu

Pocałunek

Komedia

Ona (Marzena Trybała) i on (Krzysztof Tyniec), oboje po przejściach. Góry, ławka, na której co jakiś czas się spotykają. Ona poważna, on były komik. Na pierwszy rzut oka wygląda, że nic ich nie łączy – z wyjątkiem samotności.

Ale kiedy tak powolutku, powolutku coś się między nimi zaczyna, coraz bardziej się orientujemy, że za tymi niby przypadkowymi spotkaniami kryje się coś jeszcze. Pierwsza miłość – a może ostatnia? Albo tylko ta jedna jedyna.
Ten przejmujący, wzruszający, ale i pełen delikatnego humoru dramat napisał znakomity holenderski aktor, reżyser i dramaturg, wciąż niesłusznie u nas nieznany. Dając polską prapremierę „Pocałunku” Ateneum stara się to niedopatrzenie jak najszybciej naprawić.

Szczegóły spektaklu

Demon teatru, czyli mniejsza o to

Komedia

"Demon teatru" jest komedią o aktorach, czyli ludziach, którzy zawodowo udają innych ludzi. A co będzie, jeśli nikogo nie będą udawać, a jednak staną przed nami, żeby odegrać spektakl? Jak wiadomo, teatr kryje tysiące fascynujących niespodzianek. Niektóre z nich poznacie Państwo oglądając "Demona teatru", sztukę niezwykłą jak jej autor.


Bogusław Schaeffer przyszedł do teatru z muzyki w latach 60., będąc już jednym z najoryginalniejszych kompozytorów XX wieku. Nie dziwota więc, że jego dramaty przypominają czasem kompozycje muzyczne, a sama muzyka stanowi w nich element tyleż wspierający akcję, co ją kreujący. Ale to tylko część dramatopisarskiej oryginalności Schaeffera. Nie ma w tych sztukach tradycyjnej akcji i konwencjonalnych bohaterów, chociaż postaci wypowiadają zdania często znane nam z potocznego języka. Ba, zdarza się, że mówią wieloma językami, wplatając w mowę „literacką” wyrażenia gwarowe, żargonowe, cytaty z innych autorów. Nade wszystko jednak bawią się w teatr.

Szczegóły spektaklu

Ojciec

Tragikomedia

Osiemdziesięcioletni André (w tej roli Marian Opania), wydaje się być ciągle w niezłej formie. Jednak niepokój najbliższych budzą coraz częściej pojawiające się u niego kłopoty z pamięcią. Anna (Magdalena Schejbal) stara się zapewnić ojcu możliwie najlepszą opiekę, licząc, że to spowolni postęp choroby. Ale to nie utrata pamięci zdaje się być największym problemem starszego pana. Prawdziwym dramatem jest niepokojące rozpadanie się więzi rodzinnych, zanik wzajemnego zrozumienia, społecznej empatii, szczęścia oraz… zwykłego zdrowego rozsądku. Kto w tych okolicznościach zachowa się uczciwie, a kto będzie wykorzystywał nieszczęście? I czyj świat jest prawdziwszy – chorego ojca czy pozornie zdrowej rodziny?

„Ojciec” to przejmująca tragikomedia napisana przez Floriana Zellera, bodaj najczęściej granego dziś na świecie współczesnego dramatopisarza francuskiego. Spektakl reżyseruje Iwona Kempa, znana między innymi ze znakomitych realizacji sztuk i scenariuszy Ingmara Bergmana.

Szczegóły spektaklu

Kolacja dla głupca

Komedia

Pierre Brochant jest bogatym wydawcą i człowiekiem sukcesu. We wtorkowe wieczory ze swoimi kolegami urządza tytułowe „kolacje dla głupca” – konkursy, na które każdy z nich musi przyprowadzić wyjątkowego nieudacznika. Kiedy Brochant poznaje mało rozgarniętego księgowego z ministerstwa finansów, wydaje mu się, że wygraną na kolejnej kolacji ma już w kieszeni. Przypadek spowoduje, że sprawy przybiorą niekorzystny dla niego obrót.

Zagraliśmy ten spektakl już ponad 900 razy. „Kolacja dla głupca” to nasz repertuarowy hit, który cieszy się wśród widzów niezmiennym powodzeniem.

Szczegóły spektaklu

Nastasja Filipowna

Dramat

„Idiota”, jak zresztą kilka innych powieści słynnego pisarza, był już adaptowany na polskie sceny, ale spektakl pod tytułem „Nastasja Filipowna” pojawił się w historii teatru tylko raz: w roku 1977 na scenie krakowskiego Starego Teatru wyreżyserował go Andrzej Wajda. W głównych i jedynych rolach wystąpiło dwóch aktorów, Jan Nowicki jako Rogożyn i Jerzy Radziwiłowicz jako książę Myszkin. Trzecią, niewidoczną bohaterką przedstawienia był trup tytułowej Nastasji Filipowny, byłej kochanki ich obu. Głośny ów spektakl został zaliczony do najwybitniejszych osiągnięć współczesnego teatru w Polsce i na świecie.

Andrzej Domalik skorzystał z pomysłu Wajdy, ale jego adaptacja, więc także projektowana inscenizacja, są niezależnym autorskim dziełem scenarzysty-reżysera. W roli fałszywego Chrystusa-„idioty”, księcia Myszkina, wystąpi Grzegorz Damięcki, w roli „miliardera w kożuchu”, mordercy Rogożyna – Marcin Dorociński.
Będzie to rzecz o wielkiej miłości i równie wielkiej zdradzie, o okrucieństwie zazdrości i wszystkich innych „przeklętych problemach” duszy, z jakich słynie twórczość genialnego Rosjanina.

Nie należy się spodziewać, że będzie grzecznie i miło, bo nie będzie. Ale wielkość Dostojewskiego także w tym, że nie obiecując raju na ziemi, zajrzał w głąb ludzkiej natury jak nikt inny.

Uwaga! Ze względu na sposób inscenizacji sztuki spóźnieni widzowie nie będą mieli możliwości wejścia na widownię.

Szczegóły spektaklu

Samospalenie

Monodram

Przemysław Bluszcz spektaklem „Samospalenie” zdobył w 2014 r. główną nagrodę na Ogólnopolskim Przeglądzie Monodramu Współczesnego. Aktor stworzył nietuzinkową postać byłego ubeka, na którego wspaniałą karierę w Służbie Bezpieczeństwa zaskakująco wpłynął akt samospalenia dokonany przez Ryszarda Siwca w czasie Dożynek w 1968 roku. Ten radykalny i ostateczny gest sprzeciwu wobec interwencji wojsk Układu Warszawskiego w Czechosłowacji stał się punktem zwrotnym w karierze i życiu gorliwego oficera. Dziś, zepchnięty na margines historii, (anty)bohater minionego systemu, pozbawiony przywilejów i władzy – próbuje zrekonstruować swoją życiową drogę, odzyskać ciągłość biografii, zrozumieć i zdefiniować swoją własną tożsamość. Kim jest lub też kim mógłby być..?
Spektakl jest próbą stworzenia takiego portretu. Nieoczywistego, prowokującego portretu wielokrotnego, w którym fikcja i kreacja przeplatają się z realnym głosem historycznych faktów.
Przemysław Bluszcz odważnie wkracza w obie te rzeczywistości. Stwarza je na scenie w skondensowanych, mocnych obrazach, które drażnią, wzruszają, czasem śmieszą, a zarazem podważają jednoznaczność ocen postaw ludzi uwikłanych w zbrodnie minionego systemu.

Szczegóły spektaklu

Tramwaj zwany pożądaniem

Dramat psychologiczny

W jednej z najsłynniejszych ról światowego repertuaru - zmysłowej Blanche poniewieranej przez życie - Julia Kijowska. Jako Stanley Kowalski – Tomasz Schuchardt. Reżyseria, uwaga! Bogusław Linda.
Akcja sztuki rozgrywa się w klimacie końca lat 40. XX wieku w Nowym Orleanie. Pod oknami mieszkania Stelli i Stanleya Kowalskich codziennie przejeżdża tramwaj, który zatrzymuje się na przystanku Desire, czyli Pożądanie. Pewnego dnia wysiada z niego Blanche DuBois, siostra Stelli…
O „Tramwaju zwanym pożądaniem” mówi się: „współczesna sztuka obyczajowa”. Dziś i współczesność inna, i inne obyczaje. A co one znaczą w spektaklu Bogusława Lindy – sprawdźcie sami.

Szczegóły spektaklu

Artur Andrus - recital kabaretowy

Kabaret

Andrus mówi i śpiewa. Najczęściej o tym, co wcześniej zobaczył, usłyszał albo przeczytał. A czasem zmyślił. O smutnym tureckim ojcu, którego cyniczne córki wyjechały do Szwajcarii, o Bardotce zamawiającej w barze „Szalona krewetka” absynt z rumem, o nieświeżym kangurze w Watykanie i innych równie prawdopodobnych zjawiskach.

Z takich opowieści i piosenek składa się jego Recital kabaretowy. Przyjdźcie, zobaczcie, posłuchajcie. Najwyżej później wyjdziecie. Na pewno wyjdziecie, bo recital chociaż się nie zaczyna, to jednak się kończy.

Szczegóły spektaklu

Spowiedź motyla

Dramat

„Spowiedź motyla” jest opowieścią o dojrzewaniu, które twórcy spektaklu interpretują w szerokim znaczeniu, jako dorastanie do rozumienia życia w najczulszych aspektach: młodości, miłości, intymności, ale też i śmierci.
Spektakl powstał z inspiracji lekturą „Spowiedzi motyla” – prywatnych zapisków nastoletniego Janusza Korczaka oraz grafikami Henry’ego Dargera, którego twórczość została odkryta w 1973, dopiero po jego śmierci. Tematem twórczości Dargera, podobnie jak u Korczaka, były dzieci. W swoich pracach łączył on technikę komiksu z kolażem.

Istotną częścią spektaklu/koncertu są songi autorstwa naszej aktorki Julii Kijowskiej.

W spektaklu biorą też udział dzieci, bo to z perspektywy ich świata Kijowska i Faruga opowiadają „Spowiedź motyla”.

Szczegóły spektaklu

Nad czarnym jeziorem

Dramat

Nad Czarnym Jeziorem wydarzyła się tragedia. Dwoje zakochanych nastolatków, podobnie jak w Szekspirowskim Romeo i Julii, popełniło samobójstwo. Po czterech latach od tamtej tragedii obie pary rodziców spotykają się, żeby pomówić o okolicznościach i przyczynach tego nieszczęścia.

Ta niezwykła i przejmująca sztuka, napisana przez wybitną niemiecką dramatopisarkę, jest współczesną tragedią obyczajową. Mówi o problemach międzyludzkich i międzypokoleniowych, ale bodaj najbardziej o pustej przestrzeni między pokoleniami, zapełnionej pieniędzmi, karierą i obojętnością zamiast prawdziwej miłości.

Spektakl przygotowany w roku jubileuszowym, z okazji 90 – lecia Teatru Ateneum.

Szczegóły spektaklu

W progu czyli tajemnica zaniechanych spodni

Monodram

Pewnego dnia starszy pan, bibliotekarz z niewielkiego holenderskiego miasta Hoofddorp, znalazł pośród zwróconych książek stary przewodnik turystyczny. Nie byłoby w tym nic dziwnego, gdyby nie fakt, że ów przewodnik ktoś wypożyczył… 113 lat wcześniej! Kto i dlaczego zwrócił go właśnie dziś? Na karcie bibliotecznej książki zapisany był jedynie dziwny adres – w Chinach… Zaintrygowany bibliotekarz postanawia dociec, co się za tym wszystkim kryje. Wybiera się na wędrówkę po śladach pozostawionych przez ludzi wplątanych w historię rozwijającą się w najbardziej nieprzewidzianych kierunkach. Odwiedza Londyn, Pekin, Rzym, Bonn, jedzie do Australii, Grecji i Francji. Tropy wiodą też w różne czasy, w wiek XIX i wcześniej. Wraz z bibliotekarzem wpadamy na ślad mitycznego Latającego Holendra i równie mitycznego Żyda Wiecznego Tułacza. Pojawia się podejrzenie, że to właśnie on, bibliotekarz z Hoofddorp, jest tym Latającym Holendrem… Wszystko w tym szalonym monologu-monodramie staje się możliwe…

Sztuka Glena Bergera, napisana z niezwykłą wirtuozerią, została zaliczona do dziesiątki najlepszych sztuk 2001 roku w USA i do dziś jest grana na wielu scenach świata. W Ateneum ma swoją polską prapremierę.

Szczegóły spektaklu

Jazz Band Młynarski-Masecki I festiwal Młynarski w Ateneum-Konfrontacje

Koncert

„JAZZ BAND MŁYNARSKI – MASECKI” to zespół grający przedwojenny polski jazz. Wbrew obiegowej opinii, jazz nie trafił do Polski na falach słuchanego po kryjomu Radia Wolna Europa. Pierwsze polskie jazzowe utwory powstawały już pod koniec lat XX-stych ubiegłego wieku. Wybitni kompozytorzy tacy jak Henryk Wars, Jerzy Petersburski czy bracia Artur i Henryk Gold zasłuchani w płytach zza oceanu czy z Berlina tworzyli hity na potrzeby filmu, kabaretów, teatrów i rewii a także na zamówienie coraz liczniejszych wytwórni płytowych takich jak Columbia czy Syrena Record. W ten sposób do 1939 roku powstały tysiące kompozycji i nagrań z udziałem wybitnych instrumentalistów oraz śpiewaków i aktorów. Druga Wojna Światowa przekreśliła życiorysy, przerwała ciągłość i zakończyła okres „prosperity” młodego polskiego show biznesu, ale nie bezpowrotnie!

Wybitny pianista Marcin Masecki razem z Janem Emilem Młynarskim powołali do życia zespół odwołujący się do starej tradycji polskich orkiestr jazzowych międzywojnia. W repertuarze Jazz-Bandu znalazły się utwory swingowe, w większości nieznane. Nie zabraknie też kilku wyjątkowych tang, z których autorstwa polscy kompozytorzy znani byli na całym świecie. Całe przedsięwzięcie skupione jest wokół ducha postaci Adama Astona – najwybitniejszego przedwojennego polskiego śpiewaka rozrywkowego oraz Henryka Warsa – najważniejszego polskiego przedwojennego pianisty, aranżera i kompozytora. Marcin z Jankiem niejako rekompensują stracone szanse całego pokolenia polskich artystów rozrywkowych, którzy w rozkwicie prosperity musieli uciekać, walczyć, ginąć, emigrować osierocając polską muzykę rozrywkową w niepowetowany sposób. Aranżacje Marcina i głos Janka nadają całości zupełnie

Szczegóły spektaklu

Róbmy swoje – piosenki Wojciecha Młynarskiego

Muzyczny

Wojciech Młynarski jako autor piosenek ma w sobie dwie dusze: liryczną i publicystyczną. Ta pierwsza dusza podpowiada mu piosenki o ulubionej leszczynie, o polskiej miłości, „co umie przebaczać, umie drwić”, o pannie Heli, która „ślicznym oczkiem strzela” i o nutach, co „wolą tańczyć solo”. Ta druga dusza każe mu pisać piosenki o walcu, który „przyjdzie i wyrówna” albo balladę o tych, „co się za pewnie poczuli”.

Bo Młynarski jest zarówno poetą zakochanym w mądrych drobiazgach codziennego życia, jak przenikliwym komentatorem otaczającego nas głupstwa, kłamstwa i miernoty. Jego piosenki o siermiężnym PRL-u wzbudzały niegdyś śmiech – i satysfakcję, że jest ktoś, kto tak świetnie rozumie paradoksy mieszkania w „najweselszym baraku socjalistycznego obozu”. A kiedy już odzyskaliśmy wolność – ten sam Młynarski patrzy na nią jak na niełatwy dar, na który trzeba sobie zasłużyć. Przecież ten dar tak łatwo odebrać…
Spektakl złożony z bardziej i mniej znanych piosenek w wykonaniu naszych aktorów nazwaliśmy – za Młynarskim – RÓBMY SWOJE. Bo w każdych czasach, dobrych czy złych, warto się tego trzymać.

Szczegóły spektaklu

Monday Day - Live?

Muzyczny

„Monday Day – Live?” to autorski program Andrzeja Poniedzielskiego. Powstał przy okazji podwójnego jubileuszu – 60. urodzin artysty i 40. lecia pracy artystycznej. „Monday Day – Live?” to z jednej strony artystyczny wieczór wspomnień, a z drugiej pełna niespodzianek improwizacja na tematy bieżące.

Publiczność, od lat wierna Andrzejowi Poniedzielskiemu, najtrafniej określiła istotę tego spotkania na naszej Scenie Na Dole. Nie trzeba pisać o czym jest „Monday Day – Live?”, bo publiczność „dobrze wie co ją czeka”.

Szczegóły spektaklu

Recital Piotra Machalicy I Festiwal Młynarski w Ateneum-Konfrontacje

Koncert

Recital Piotra Machalicy to hołd złożony Wojciechowi Młynarskiemu. Powstał koncert, przeplatany opowieścią i poezją, składający się wyłącznie z utworów, które wyszły spod pióra Mistrza. Są to piosenki zarówno autorskie, jak i znakomite przekłady, które stały się ważną częścią polskiej kultury. W programie koncertu m.in. „Jeszcze w zielone gramy”, „Tango desperado”, „Nie ma jak u mamy”, „Bynajmniej”, „Moje ulubione drzewo”, „Najpiękniejszy list miłosny”, „Idź swoją drogą” czy „Blue Tango”.

Szczegóły spektaklu

Maleńczuk gra Młynarskiego I Festiwal Młynarski w Ateneum-Konfrontacje

Koncert

– Cztery dni przed śmiercią Wojciecha Młynarskiego skończyłem materiał na nową płytę z jego piosenkami. Chciałem, żeby jeszcze zaakceptował wybór tekstów. Był już zbyt słaby, żeby się z kimkolwiek spotykać, porozumiewaliśmy się za pośrednictwem Janka Młynarskiego – mówił Maleńczuk we wspomnieniu Wojciecha Młynarskiego.

„Maleńczuk gra Młynarskiego” to koncert, u którego źródeł tkwi poczucie misji – przypomnienie nam Młynarskiego, którego tak naprawdę nie znamy. Maciej Maleńczuk zagłębił się w utwory Młynarskiego i wybrał dwanaście z różnych okresów jego twórczości. W interpretacjach Maleńczuka piosenki, wybrane według klucza, który sam artysta nazywa politycznym, celnie punktują dzisiejszy „świat ten źle pomyślany”, w którym „poczciwy szewc zwyciężył smoka, a korzystają barany”.

Szczegóły spektaklu

Młynarski-Nahorny I Festiwal Młynarski w Ateneum-Konfrontacje

Koncert

Koncert zawiera utwory napisane wspólnie przez Wojciecha Młynarskiego i Włodzimierza Nahornego.
Młynarski wspominał pracę nad tym materiałem: „Tekst jest tu służebny względem muzyki. Włodzimierz Nahorny dał mi 16 skomponowanych przez siebie melodii i dawno już nic mi się tak nie spodobało. W tych kompozycjach w rytmach bossa-novy, samby, swingu czy jazzowej ballady było mnóstwo liryzmu i dramatyzmu, delikatności i energii. Na te melodie chciałoby się śpiewać o miłości, radości, czułości i wiecznej potrzebie nadziei. To wszystko w tych melodiach usłyszałem i te treści starałem się odczytać w moich tekstach.”

Na koncercie usłyszymy piosenki nie schlebiające taniemu gustowi, odwołujące się do bardziej wysublimowanych uczuć. I co najważniejsze – są napisane sercem i zabiegają o ludzkie serca. Na słuchanie takich właśnie piosenek chcemy Państwa namówić.

Szczegóły spektaklu

Miłe Panie i Panowie bardzo mili… I Festiwal Młynarski w Ateneum-Konfrontacje

Muzyczny

„Miłe Panie i Panowie bardzo mili…“ to koncert poświęcony twórczości Geniusza polskiej piosenki – Wojciecha Młynarskiego. W wykonaniu artystów, których sam Mistrz chętnie zapraszał do śpiewania Jego repertuaru, usłyszą Państwo kilkanaście piosenek oraz śpiewanych felietonów, z których Wojciech Młynarski słynął jako niebywale celny obserwator „coraz bardziej otaczającej nas rzeczywistości“.

W koncercie oprócz absolutnych przebojów (m.in. „Jesteśmy na wczasach“, „Róbmy swoje“, „Przyjdzie walec“, „Jeszcze w zielone gramy“) zostanie zaprezentowany wachlarz utworów poetyckich i obyczajowych (m.in. „Polska miłość“, „Tak jak malował pan Chagall“, „Kocham cię życie“ czy „Nie wycofuj się“).

Szczegóły spektaklu

Merylin Mongoł

Dramat psychologiczny

Jedna ze starych prawd głosi, że prawdziwa i odpowiedzialna sztuka powinna być z tymi, którzy cierpią, których boli życie, którzy nie mieli tyle szczęścia co inni. Nikołaj Kolada, uważany za najwybitniejszego współczesnego dramatopisarza rosyjskiego, podziela ten pogląd. Jego głośna, grana na całym świecie sztuka „Merylin Mongoł” niczego nie ubarwia i nie upiększa. Świat w niej przedstawiony jest ciemny i dotkliwie bolesny, choć nie brak w nim wielkich i pięknych marzeń.
Oto urodziwa, ale za to łatwowierna, niezbyt rezolutna Olga – zaniedbywana przez matkę, poniżana przez siostrę alkoholiczkę i wykorzystywana przez draba z sąsiedztwa – marzy o szczęśliwym życiu w wielkim mieście. Chce wyjechać ze swojej prowincjonalnej dziury, zerwać beznadziejny romans, spróbować żyć inaczej. Nadzieja pojawia się wraz z przyjazdem Aleksego – oczytanego, nieśmiałego i delikatnego. Tyle tylko, że marzenia Olgi nikogo nie obchodzą i nie wzruszają. Całe miasteczko żyje oczekiwaniem na ogłoszony przez lokalną wróżkę koniec świata.

Spektakl dla widzów pełnoletnich.

Szczegóły spektaklu

Kandyd, czyli optymizm

Muzyczny

Filozoficzna ta powiastka opowiada o losach młodzieńca, którego natura obdarzyła „charakterem najłagodniejszym na świecie”. Wychowany w „raju na ziemi”, na skutek nieszczęśliwych splotów wydarzeń zostaje z tego raju wygnany i skazany na tułaczkę po tym „najlepszym ze światów”, jak powiada o nim inny bohater „Kandyda”, filozof Pangloss.

To sztuka o naturze, sile… i granicy optymizmu, utrzymana w klimacie ironii, satyry, sarkazmu, a nierzadko absurdu. Zadziwiające, jak wiele ta osiemnastowieczna powiastka filozoficzna ma wspólnego ze światem, w którym żyjemy.

Dziś „Kandyd” należy do kanonu najważniejszych dzieł światowej literatury.

Szczegóły spektaklu

Kasta la vista

Komedia

Jacek Kraft to agent nieruchomości, który z powodzeniem prowadzi zawodową działalność. Pewnego dnia przychodzi do banku, aby wypłacić pieniądze. Nieoczekiwanie pojawiają się kłopoty z realizacją transakcji, a z pozoru błaha sprawa urasta do poważnego problemu. Jacek przestaje być panem własnych pieniędzy… i życia. Zaczyna się ryzykowna gra.

„Kasta la vista” to komedia absurdu, przewrotny i pełen czarnego humoru traktat o współczesnym świecie: pozornej sprawiedliwości, równości i wolności w dobie powszechnej globalizacji.

Spektakl nagrodzony na FESTIWALU KOMEDII „TALIA” w Tarnowie (2011) oraz na KATOWICKIM KARNAWALE KOMEDII (2012).

Szczegóły spektaklu

Sceny niemalże małżeńskie Stefanii Grodzieńskiej

Komedia

“Sceny niemalże małżeńskie Stefanii Grodzieńskiej” to wspaniałe poczucie humoru, elegancja, celna satyra i ponadczasowa klasa Stefanii Grodzieńskiej. Zapraszamy na wieczór teatralny wywodzący się z kabaretu literackiego, oparty na felietonach, monologach, zabawnych dialogach i bogatej biografii humorystki – jak sama siebie nazywała – a także twórczości satyrycznej i pięknych piosenkach Jej męża Jerzego Jurandota. Ten spektakl to satyra i liryka, groteska, pure-nonsens i abstrakcyjny żart. To Pani Stefania – zawsze niepoprawnie młoda – sprawia, że możemy uśmiać się do łez i… wzruszyć do łez.

Szczegóły spektaklu

Jacek Kaczmarski - lekcja historii

Muzyczny

Spektakl poświęcony Jackowi Kaczmarskiemu, jednemu z największych bardów współczesnej polskiej piosenki poetyckiej. Jego niezwykły, mocny głos, przejmujące teksty i porywająca energia, z jaką grał i śpiewał, były niezapomnianym przeżyciem dla tych, którzy mieli szczęście słuchać go na żywo. Był o wiele za młody na śmierć – miał zaledwie 47 lat, kiedy zabrała go śmiertelna choroba. Jego wspaniałe pieśni budziły wiarę w wolność, odzyskaną także dzięki koncertom Kaczmarskiego gromadzącym tłumy entuzjastów.
Wielki admirator Jacka K., świetny śpiewający aktor Jacek Bończyk, proponuje dziś wraz z kilkoma kolegami wieczór pieśni Kaczmarskiego poświęconych kilkunastu słynnym obrazom. Kaczmarski fascynował się nie tylko polityką, ale i sztuką. A siła jego tekstów i muzyki wcale nie zmalała od tamtego czasu, kiedy był jeszcze wśród nas.

„Jacek Kaczmarski – lekcja historii” to zatem spektakl nie tylko dla miłośników twórczości Jacka Kaczmarskiego, ale też tych interesujących się historią i malarstwem. A wszystko w formie „teatru przy muzyce”.

Szczegóły spektaklu

Gra w życie

Dramat

Kürmann chciałby raz jeszcze przeżyć swoje życie, uniknąć popełnionych błędów, a w kluczowych momentach – mając świadomość późniejszych wydarzeń – podjąć zupełnie inne decyzje. Otrzymuje taką możliwość i na naszych oczach rozgrywa się rodzaj improwizowanego spektaklu teatralnego z Kürmannem w roli głównej.

Prowadzący/Reżyser – cierpliwie i empatycznie prowadzi swojego bohatera przez meandry jego własnej biografii, wspierając go, pomagając podjąć decyzje i udzielając rad, nierzadko kąśliwych. Tworząc warianty swojego życia, Kürmann posiłkuje się doświadczeniem, inteligencją i moralnością, jednak sytuacja komplikuje się, gdy w grę wchodzą uczucia. Bohater – mimo najszczerszych chęci – pozostając sobą, zawsze zakocha się w tej samej kobiecie, zawsze dokona tych samych wyborów i każda droga zaprowadzi go do tego samego momentu w życiu. Kürmann nie potrafi oszukać przeznaczenia. Nic nie zmieni jego relacji z żoną, nie przyniesie rewolucji, nie uchroni przed śmiertelną chorobą. Gra w życie okazuje się zatem niemożliwa i nierealna.

Szczegóły spektaklu