Wystawa czasowa:

Wystawa czasowa: "Pisanie Ikon"

Prezentowane na wystawie Ikony powstały w Pracowni Technologii i Kopii Ikony na warszawskiej ASP, którą od początku tj. od 2012/2013 r. kieruje Prof. Danuta Stępień.

Warto podkreślić, że jest to jedyna tego typu pracowania, biorąc pod uwagę wszystkie uczelnie wyższe w Polsce. W trakcie studiów realizowany jest autorski program Pani Profesor, który daje możliwość poznania przez studentów różnorodnych technik i technologii pisania ikon, warsztatu pozłotniczego oraz technik zdobniczych. Studenci wykonują kopię wybranej ikony ze zbiorów Muzeum Narodowego w Warszawie, z którym Pracownia od początku współpracuje. Zadaniem studentów jest wykonanie kopi danej ikony. Wierność nie ogranicza się tylko do widocznego wzoru, ale obejmuje całość pracy tj. podobrazie, szpongi, kowczeg, pole, łuzga, farby (pigment i spoiwo) oraz zdobienia. Wyboru ikony dokonują sami adepci Akademii. Wymagana jest

jednak akceptacja nauczyciela. Na wystawie prezentujemy ok 30 ikon powstałych w czasie 5 lat pracy studentów uczęszczających na zajęcia do Pracowni Technologii i Kopii Ikony, w tym ikony namalowane przez studentów z zagranicy, również w ramach współpracy ASP z NCK i UNESCO.

Wystawa obejmuje prace kursowe V roku studiów oraz aneksy i prace dyplomowe. Poza ukończonymi pracami pokazywane są próbniki, fragmenty dekoracji i tablice edukacyjne oraz warsztat ikonopisa. W gablotach prezentowane są materiały i narzędzia pracy ikonopisa, w tym minerały z których pozyskiwane są pigmenty do własnoręcznego preparowania farb, woski do enkaustyki, żywice do imitacji laki, pędzelki, punce, narzędzia repuserskie. Wystawie towarzyszy katalog, gdzie w słowie wstępu ks. bp Michał Janocha napisał „Z punktu widzenia historyczno-artystycznego kopia jest niejako przedłużeniem, przypomnieniem, uobecnieniem oryginału. Warto zdać sobie sprawę, że pojęcie kopii, funkcjonujące w konserwatorstwie i w historii sztuki, w teologii ikony praktycznie nie istnieje”. Wystawa jest okazją do spojrzenia na ikonę, jako dzieło sztuki, pracę konserwatora, która łączy ogromną wiedzę i kunszt oraz na ikonę, jako obraz służący kontemplacji, modlitwie, wizerunek, który angażuje nasze zmysły, wrażliwość i rozwija duchowość.

Realizacja

Kurator wystawy: prof. Danuta Stępień

Patronat medialny nad wystawą objęli:

Gość Niedzielny, Niedziela, Radio Plus Warszawa oraz Stacja7

Muzeum Archidiecezji Warszawskiej

Muzeum Archidiecezji Warszawskiej to nowoczesna placówka muzealna, prezentująca zbiory sztuki sakralnej i świeckiej, znajdująca się w sercu Warszawy!

Muzeum Archidiecezji Warszawskiej zostało założone pod koniec lat trzydziestych ubiegłego wieku. Początkowo znajdowało się na warszawskim Starym Mieście w budynkach położonych obok Archikatedry św. Jana przy ulicy Kanonii. Uroczystego otwarcia dokonał arcybiskup warszawski kardynał Aleksander Kakowski w 1938 roku.

W latach siedemdziesiątych XX. wieku z inicjatywy Prymasa Stefana Wyszyńskiego przy Archiwum Katedralnym stopniowo gromadzono obiekty sztuki dawnej, głównie tkaniny liturgiczne. Realizowanie idei powołania muzeum Prymas Wyszyński powierzył młodemu absolwentowi historii sztuki, ks. Andrzejowi Przekazińskiemu. W 1978 r. w wieży kościoła św. Anny odbyły się pierwsze wystawy zbiorów nieistniejącego jeszcze muzeum. Jednocześnie trwał gruntowny remont poklasztornego budynku ojców Trynitarzy przy kościele pod wezwaniem Trójcy Przenajświętszej na Solcu (ul. Solec 61), który jest jednym z najstarszych kościołów na terenie Warszawy.

Otwarcie nowego Muzeum Archidiecezji Warszawskiej odbyło się w kwietniu 1980 r. Zbiory obejmowały grafikę, numizmaty, malarstwo, rzeźbę, tkaniny, medalierstwo i złotnictwo. Na ekspozycji stałej prezentowana była przede wszystkim sztuka sakralna i rzemiosło artystyczne.

W latach osiemdziesiątych XX. wieku muzeum było jednym z miejsc, w których wspierana był aktywność opozycyjna wobec systemu komunistycznego w Polsce. W czasie stanu wojennego aktywnie działały tutaj grupy plastyków, aktorów i muzyków. Odbywały się wystawy o charakterze patriotycznym i religijnym, koncerty, odczyty i wieczory teatralne.

Nowy rozdział działalności rozpoczął się wraz z przeniesieniem w listopadzie 2015 r. zbiorów do zaadoptowanego na cele muzealne Pałacu Dziekana na Starym Mieście obok Archikatedry św. Jana Chrzciciela. Obecna placówka to obiekt nowoczesny i dostosowany dla osób niepełnosprawnych. W trakcje prac adaptacyjnych zostały częściowo odtworzone ganki nad ulicą Kanonia i Dziekania, dostępne dla zwiedzających na pierwszym piętrze. Oba mostki wybudowano po nieudanym zamachu na króla Zygmunta III Wazę w 1620 r. Mostki łączyły Zamek Królewski bezpośrednio z Katedrą św. Jana Chrzciciela.

Na trzech kondygnacjach o łącznej powierzchni 1200 m2, muzeum gromadzi i eksponuje dzieła sztuki religijnej i świeckiej. Dziś na kolekcję liczącą ok. 20 tys. obiektów składają się: malarstwo, rysunki, grafiki, złotnictwo i rzeźby, dawne elementy wystroju kościołów, szaty i naczynia liturgiczne, medale, ryngrafy, meble, zegary stojące i inne. Eksponaty pochodzą z darów parafii, zgromadzeń, księży i osób świeckich. Większość dzieł to obiekty pozyskane po wojnie. Udało się także odzyskać niektóre obiekty z przedwojennej kolekcji muzeum.

Wśród najcenniejszych eksponatów MAW znajdują się: drzeworyty Albrechta Durera, obrazy Jacka Malczewskiego (Chrystus i Samarytanka), Vlastimila Hofmana (Kielich Goryczy), Francesco Bassano (Pokłon Pasterzy), Szymona Czechowicza, Franciszka Smuglewicza, prace Jana Lebensteina, rzeźby Henryka Kuny i Alfonsa karnego, obrazy Józefa Czapskiego i Zdzisława Beksińskiego.

Adres i dojazd

ul. Dziekania 1
00-279 Warszawa

http://maw.art.pl/