Wystawa czasowa

Wystawa czasowa "Niebieska trumna"

Bilet kupiony na daną godzinę upoważnia do wstępu do muzeum o tej godzinie, na którą został kupiony.

20 marca – 28 kwietnia 2019 r.

"Marek Jaromski zawsze lgnął ku sztuce związanej z sacrum i wystawa w warszawskim Muzeum Diecezjalnym to potwierdza. Ale i profanum nie jest mu obce, bliscy są mu ludzie, przyroda, ziemia. Właśnie ziemia wita na wystawie. To dwa piękne ziemioryty dużego formatu, rzadka technika. A nieopodal – imponująca instalacja „Rok polski” z wyrytymi w drewnie żmudnie ale jakby w natchnieniu wierszami Ernesta Bryla, który nie raz już Jaromskiego inspirował. Przywędrowały tu z Muzeum Śląskiego, gdzie mają stałą siedzibę. Też mówią o ziemi. Dalej – to już sacrum. 40 całunów na 40 dni postu. Na bibułce japońskiej wyobrażenia Chrystusa, Jego męki, Zmartwychwstanie, Wizja Baranka i oczywiście tak charakterystyczne dla artysty anioły. Każda praca inna, unikatowa.

Anioły królują także w pięknej pracy „Ostatnia wieczerza”. To dzieło niezwykłe, ulepione z kilku tysięcy maleńkich kawałków pomalowanego wcześniej akwarelą i pociętego papieru; pracował nad nim aż półtora roku. Figuracja jest prawie nieczytelna, wydaje się że to abstrakcja, działa na nas metafizycznie, formą i nastrojem, duchową energią. A naprzeciw – jakby apostołowie, dwanaście autoportretów i portretów sąsiadów i przyjaciół Jaromskiego. Chyba nie ma wśród nich Judasza.

Dalej – dzieło na Wielki Post specjalne, pomalowana przez artystę trumna, która dzięki sztuce wydaje się raczej radosna niż smutna. Nie jest samotna, wokół niej namalowane na workach twarze z otoczenia Jaromskiego, głównie sąsiedzi. Oni też nie są smutni, nie boją się odejścia.

Na koniec – dwie „Ciemne doliny”, duże prace znowu w wyjątkowej technice artysty, z tysięcy kawałków uzyskanych z podartych na strzępy grafik. Artysta jest niesłychanie szczodry, nie waha się niszczyć swoich gotowych już dzieł jeśli mogą z nich powstać jeszcze lepsze, ciekawsze. I bardziej uduchowione, jak cała jego wystawa w Muzeum Archidiecezjalnym. Rzadki przykład zaangażowania się współczesnego artysty w sztukę sakralną." - Elżbieta Dzikowska

Realizacja

Marek Jaromski – grafika

Ernest Bryll – słowa

Kurator wystawy – Jacek Chromy, Fundacja Promocji Sztuk

Muzeum Archidiecezji Warszawskiej

Muzeum Archidiecezji Warszawskiej to nowoczesna placówka muzealna, prezentująca zbiory sztuki sakralnej i świeckiej, znajdująca się w sercu Warszawy!

Muzeum Archidiecezji Warszawskiej zostało założone pod koniec lat trzydziestych ubiegłego wieku. Początkowo znajdowało się na warszawskim Starym Mieście w budynkach położonych obok Archikatedry św. Jana przy ulicy Kanonii. Uroczystego otwarcia dokonał arcybiskup warszawski kardynał Aleksander Kakowski w 1938 roku.

W latach siedemdziesiątych XX. wieku z inicjatywy Prymasa Stefana Wyszyńskiego przy Archiwum Katedralnym stopniowo gromadzono obiekty sztuki dawnej, głównie tkaniny liturgiczne. Realizowanie idei powołania muzeum Prymas Wyszyński powierzył młodemu absolwentowi historii sztuki, ks. Andrzejowi Przekazińskiemu. W 1978 r. w wieży kościoła św. Anny odbyły się pierwsze wystawy zbiorów nieistniejącego jeszcze muzeum. Jednocześnie trwał gruntowny remont poklasztornego budynku ojców Trynitarzy przy kościele pod wezwaniem Trójcy Przenajświętszej na Solcu (ul. Solec 61), który jest jednym z najstarszych kościołów na terenie Warszawy.

Otwarcie nowego Muzeum Archidiecezji Warszawskiej odbyło się w kwietniu 1980 r. Zbiory obejmowały grafikę, numizmaty, malarstwo, rzeźbę, tkaniny, medalierstwo i złotnictwo. Na ekspozycji stałej prezentowana była przede wszystkim sztuka sakralna i rzemiosło artystyczne.

W latach osiemdziesiątych XX. wieku muzeum było jednym z miejsc, w których wspierana był aktywność opozycyjna wobec systemu komunistycznego w Polsce. W czasie stanu wojennego aktywnie działały tutaj grupy plastyków, aktorów i muzyków. Odbywały się wystawy o charakterze patriotycznym i religijnym, koncerty, odczyty i wieczory teatralne.

Nowy rozdział działalności rozpoczął się wraz z przeniesieniem w listopadzie 2015 r. zbiorów do zaadoptowanego na cele muzealne Pałacu Dziekana na Starym Mieście obok Archikatedry św. Jana Chrzciciela. Obecna placówka to obiekt nowoczesny i dostosowany dla osób niepełnosprawnych. W trakcje prac adaptacyjnych zostały częściowo odtworzone ganki nad ulicą Kanonia i Dziekania, dostępne dla zwiedzających na pierwszym piętrze. Oba mostki wybudowano po nieudanym zamachu na króla Zygmunta III Wazę w 1620 r. Mostki łączyły Zamek Królewski bezpośrednio z Katedrą św. Jana Chrzciciela.

Na trzech kondygnacjach o łącznej powierzchni 1200 m2, muzeum gromadzi i eksponuje dzieła sztuki religijnej i świeckiej. Dziś na kolekcję liczącą ok. 20 tys. obiektów składają się: malarstwo, rysunki, grafiki, złotnictwo i rzeźby, dawne elementy wystroju kościołów, szaty i naczynia liturgiczne, medale, ryngrafy, meble, zegary stojące i inne. Eksponaty pochodzą z darów parafii, zgromadzeń, księży i osób świeckich. Większość dzieł to obiekty pozyskane po wojnie. Udało się także odzyskać niektóre obiekty z przedwojennej kolekcji muzeum.

Wśród najcenniejszych eksponatów MAW znajdują się: drzeworyty Albrechta Durera, obrazy Jacka Malczewskiego (Chrystus i Samarytanka), Vlastimila Hofmana (Kielich Goryczy), Francesco Bassano (Pokłon Pasterzy), Szymona Czechowicza, Franciszka Smuglewicza, prace Jana Lebensteina, rzeźby Henryka Kuny i Alfonsa karnego, obrazy Józefa Czapskiego i Zdzisława Beksińskiego.

Adres i dojazd

ul. Dziekania 1
00-279 Warszawa

http://maw.art.pl/

Widzowie, którym podobało się to wydarzenie, byli również na:

8,9
Średnia ocena
Wystawy są świetne,dużo informacji o każdej lokomotywie i pociągu, ciekawie i pięknie zrobione, jesteśmy oczarowani, wrócimy na pewno w przyszłym roku
- Anna

24.04 / 10:00

+ inne terminy

Gatunek: Wystawa
9,2
Średnia ocena
Ekspozycje są przygotowane w sposób umożliwiający poznanie historii przez osoby w różnym wieku i o rożnych zainteresowaniach
- Maria

24.04 / 18:00

+ inne terminy

Gatunek: Wystawa

Inne wydarzenia w tej instytucji:

Kup bilet
× 2 osoby obecnie przeglądają tę ofertę.