Muzeum Archidiecezji Warszawskiej

ul. Dziekania 1
00-279 Warszawa

Muzeum Archidiecezji Warszawskiej to nowoczesna placówka muzealna, prezentująca zbiory sztuki sakralnej i świeckiej, znajdująca się w sercu Warszawy!

Muzeum Archidiecezji Warszawskiej zostało założone pod koniec lat trzydziestych ubiegłego wieku. Początkowo znajdowało się na warszawskim Starym Mieście w budynkach położonych obok Archikatedry św. Jana przy ulicy Kanonii. Uroczystego otwarcia dokonał arcybiskup warszawski kardynał Aleksander Kakowski w 1938 roku.

W latach siedemdziesiątych XX. wieku z inicjatywy Prymasa Stefana Wyszyńskiego przy Archiwum Katedralnym stopniowo gromadzono obiekty sztuki dawnej, głównie tkaniny liturgiczne. Realizowanie idei powołania muzeum Prymas Wyszyński powierzył młodemu absolwentowi historii sztuki, ks. Andrzejowi Przekazińskiemu. W 1978 r. w wieży kościoła św. Anny odbyły się pierwsze wystawy zbiorów nieistniejącego jeszcze muzeum. Jednocześnie trwał gruntowny remont poklasztornego budynku ojców Trynitarzy przy kościele pod wezwaniem Trójcy Przenajświętszej na Solcu (ul. Solec 61), który jest jednym z najstarszych kościołów na terenie Warszawy.

Otwarcie nowego Muzeum Archidiecezji Warszawskiej odbyło się w kwietniu 1980 r. Zbiory obejmowały grafikę, numizmaty, malarstwo, rzeźbę, tkaniny, medalierstwo i złotnictwo. Na ekspozycji stałej prezentowana była przede wszystkim sztuka sakralna i rzemiosło artystyczne.

W latach osiemdziesiątych XX. wieku muzeum było jednym z miejsc, w których wspierana był aktywność opozycyjna wobec systemu komunistycznego w Polsce. W czasie stanu wojennego aktywnie działały tutaj grupy plastyków, aktorów i muzyków. Odbywały się wystawy o charakterze patriotycznym i religijnym, koncerty, odczyty i wieczory teatralne.

Nowy rozdział działalności rozpoczął się wraz z przeniesieniem w listopadzie 2015 r. zbiorów do zaadoptowanego na cele muzealne Pałacu Dziekana na Starym Mieście obok Archikatedry św. Jana Chrzciciela. Obecna placówka to obiekt nowoczesny i dostosowany dla osób niepełnosprawnych. W trakcje prac adaptacyjnych zostały częściowo odtworzone ganki nad ulicą Kanonia i Dziekania, dostępne dla zwiedzających na pierwszym piętrze. Oba mostki wybudowano po nieudanym zamachu na króla Zygmunta III Wazę w 1620 r. Mostki łączyły Zamek Królewski bezpośrednio z Katedrą św. Jana Chrzciciela.

Na trzech kondygnacjach o łącznej powierzchni 1200 m2, muzeum gromadzi i eksponuje dzieła sztuki religijnej i świeckiej. Dziś na kolekcję liczącą ok. 20 tys. obiektów składają się: malarstwo, rysunki, grafiki, złotnictwo i rzeźby, dawne elementy wystroju kościołów, szaty i naczynia liturgiczne, medale, ryngrafy, meble, zegary stojące i inne. Eksponaty pochodzą z darów parafii, zgromadzeń, księży i osób świeckich. Większość dzieł to obiekty pozyskane po wojnie. Udało się także odzyskać niektóre obiekty z przedwojennej kolekcji muzeum.

Wśród najcenniejszych eksponatów MAW znajdują się: drzeworyty Albrechta Durera, obrazy Jacka Malczewskiego (Chrystus i Samarytanka), Vlastimila Hofmana (Kielich Goryczy), Francesco Bassano (Pokłon Pasterzy), Szymona Czechowicza, Franciszka Smuglewicza, prace Jana Lebensteina, rzeźby Henryka Kuny i Alfonsa karnego, obrazy Józefa Czapskiego i Zdzisława Beksińskiego.

Pisanie Ikon

Wystawa

Prezentowane na wystawie Ikony powstały w Pracowni Technologii i Kopii Ikony na warszawskiej ASP, którą od początku tj. od 2012/2013 r. kieruje Prof. Danuta Stępień.
Warto podkreślić, że jest to jedyna tego typu pracowania, biorąc pod uwagę wszystkie uczelnie wyższe w Polsce. W trakcie studiów realizowany jest autorski program Pani Profesor, który daje możliwość poznania przez studentów różnorodnych technik i technologii pisania ikon, warsztatu pozłotniczego oraz technik zdobniczych. Studenci wykonują kopię wybranej ikony ze zbiorów Muzeum Narodowego w Warszawie, z którym Pracownia od początku współpracuje. Zadaniem studentów jest wykonanie kopi danej ikony. Wierność nie ogranicza się tylko do widocznego wzoru, ale obejmuje całość pracy tj. podobrazie, szpongi, kowczeg, pole, łuzga, farby (pigment i spoiwo) oraz zdobienia. Wyboru ikony dokonują sami adepci Akademii. Wymagana jest
jednak akceptacja nauczyciela. Na wystawie prezentujemy ok 30 ikon powstałych w czasie 5 lat pracy studentów uczęszczających na zajęcia do Pracowni Technologii i Kopii Ikony, w tym ikony namalowane przez studentów z zagranicy, również w ramach współpracy ASP z NCK i UNESCO.
Wystawa obejmuje prace kursowe V roku studiów oraz aneksy i prace dyplomowe. Poza ukończonymi pracami pokazywane są próbniki, fragmenty dekoracji i tablice edukacyjne oraz warsztat ikonopisa. W gablotach prezentowane są materiały i narzędzia pracy ikonopisa, w tym minerały z których pozyskiwane są pigmenty do własnoręcznego preparowania farb, woski do enkaustyki, żywice do imitacji laki, pędzelki, punce, narzędzia repuserskie. Wystawie towarzyszy katalog, gdzie w słowie wstępu ks. bp Michał Janocha napisał „Z punktu widzenia historyczno-artystycznego kopia jest niejako przedłużeniem, przypomnieniem, uobecnieniem oryginału. Warto zdać sobie sprawę, że pojęcie kopii, funkcjonujące w konserwatorstwie i w historii sztuki, w teologii ikony praktycznie nie istnieje”. Wystawa jest okazją do spojrzenia na ikonę, jako dzieło sztuki, pracę konserwatora, która łączy ogromną wiedzę i kunszt oraz na ikonę, jako obraz służący kontemplacji, modlitwie, wizerunek, który angażuje nasze zmysły, wrażliwość i rozwija duchowość.
Swoistym finisażem będą pokazy warsztatów ikonopisów zaplanowane na Noc Muzeów (18 maja, sobota), a prowadzone przez pracowników naukowo-dydaktycznych Wydziału Konserwacji i Restauracji Dzieł Sztuki ASP w Warszawie:
1. Pisanie Ikon oraz barwna dekoracja na pozłocie
2.Technika pozłoty
3.Technika enkaustyki
4.Techniki repusu

Szczegóły spektaklu

Wystawa czasowa "Niebieska trumna"

Wystawa

Bilet kupiony na daną godzinę upoważnia do wstępu do muzeum o tej godzinie, na którą został kupiony.

20 marca – 28 kwietnia 2019 r.

"Marek Jaromski zawsze lgnął ku sztuce związanej z sacrum i wystawa w warszawskim Muzeum Diecezjalnym to potwierdza. Ale i profanum nie jest mu obce, bliscy są mu ludzie, przyroda, ziemia. Właśnie ziemia wita na wystawie. To dwa piękne ziemioryty dużego formatu, rzadka technika. A nieopodal – imponująca instalacja „Rok polski” z wyrytymi w drewnie żmudnie ale jakby w natchnieniu wierszami Ernesta Bryla, który nie raz już Jaromskiego inspirował. Przywędrowały tu z Muzeum Śląskiego, gdzie mają stałą siedzibę. Też mówią o ziemi. Dalej – to już sacrum. 40 całunów na 40 dni postu. Na bibułce japońskiej wyobrażenia Chrystusa, Jego męki, Zmartwychwstanie, Wizja Baranka i oczywiście tak charakterystyczne dla artysty anioły. Każda praca inna, unikatowa.
Anioły królują także w pięknej pracy „Ostatnia wieczerza”. To dzieło niezwykłe, ulepione z kilku tysięcy maleńkich kawałków pomalowanego wcześniej akwarelą i pociętego papieru; pracował nad nim aż półtora roku. Figuracja jest prawie nieczytelna, wydaje się że to abstrakcja, działa na nas metafizycznie, formą i nastrojem, duchową energią. A naprzeciw – jakby apostołowie, dwanaście autoportretów i portretów sąsiadów i przyjaciół Jaromskiego. Chyba nie ma wśród nich Judasza.
Dalej – dzieło na Wielki Post specjalne, pomalowana przez artystę trumna, która dzięki sztuce wydaje się raczej radosna niż smutna. Nie jest samotna, wokół niej namalowane na workach twarze z otoczenia Jaromskiego, głównie sąsiedzi. Oni też nie są smutni, nie boją się odejścia.
Na koniec – dwie „Ciemne doliny”, duże prace znowu w wyjątkowej technice artysty, z tysięcy kawałków uzyskanych z podartych na strzępy grafik. Artysta jest niesłychanie szczodry, nie waha się niszczyć swoich gotowych już dzieł jeśli mogą z nich powstać jeszcze lepsze, ciekawsze. I bardziej uduchowione, jak cała jego wystawa w Muzeum Archidiecezjalnym. Rzadki przykład zaangażowania się współczesnego artysty w sztukę sakralną." - Elżbieta Dzikowska

Szczegóły spektaklu

Wystawa stała "Sacrum i profanum"

Wystawa

WYSTAWA STAŁA "Sacrum i profanum"

Wystawa stała w Muzeum Archidiecezji Warszawskiej, zgodnie z nazwą „Sacrum i profanum” stanowi prezentację najpiękniejszej sztuki sakralnej, w tym średniowiecznych paramentów liturgicznych, bogaty zbiór dawnych ornatów oraz świeckie eksponaty, takie jak zegary stojące, szafkowe i kominkowe, meble oraz obrazy i rzeźby wybitnych artystów.

W dawnym Pałacu Dziekana zgromadzone są najstarsze i najcenniejsze zabytki sztuki sakralnej. W Skarbcu zobaczysz złote naczynia liturgiczne i kolorowe, pięknie haftowane ornaty oraz ikony. W saloniku zachwycisz się urokiem mebli, zegarów i bibelotów z minionych epok oraz malarstwem europejskim.
Dwa ganki widoczne nad ulicą Kanonia i Dziekania wybudowano w XVII wieku, aby król mógł z Zamku Królewskiego bezpośrednio udać się na modlitwę do świątyni Jana Chrzciciela. W Muzeum możesz wejść do „korytarzyków królewskich” jak w dawnych czasach dwór władcy. Znajdziesz tam replikę czekana – narzędzia, którym szlachcic Michał Piekarski chciał zabić króla Zygmunta III Wazę w 1620 roku.
Na miłośników sztuki współczesnej czekają prace m.in. Malczewskiego, Czapskiego, Lebensteina i Beksińskiego oraz Kuny i Karnego. Muzeum gromadzi pamiątki i dzieła związane z wybitnymi Polakami (Jan Paweł II, bł. ks. Jerzy Popiełuszko i ks. Stefan Kard. Wyszyński).
Muzeum jest dostosowane dla osób mających trudności z poruszaniem się a wystawa stała znajduje się na 2 kondygnacjach połączonych windą. Wejście boczne od ui. Dziekania ma pochylnię dla wózków inwalidzkich.
W kioskach multimedialnych wybrane eksponaty można zobaczyć w dużym przybliżeniu i dowiedzieć się więcej o danym dziele i artyście.

Muzeum Archidiecezji Warszawskiej organizuje także wystawy czasowe. Najbliższa wystawa dostępna będzie dla zwiedzających już od 20 maja.

WYSTAWA CZASOWA: Obecnie w muzeum zobaczyć można również wystawę czasową "Bogu i Ojczyźnie. Kościół w służbie Niepodległości".

MUZEUM CZYNNE:

wtorek - piątek: 12.00–18.00
sobota - niedziela: 12.00-16.00
poniedziałek: nieczynne

Ostatnie wejście do muzeum możliwe jest na pół godziny przed jego zamknięciem.

BILETY na wystawę czasową:

Bilet normalny - 10 zł
Bilet ulgowy - 6 zł
Bilet rodzinny do 5 osób (max. 2 osoby dorosłe i 3 dzieci do 18 roku życia) - 24 zł

Bilet ulgowy przysługuje (osoba uprawniona do ulgi jest zobowiązana do okazania ważnego dokumentu przed wejściem potwierdzającego uprawnienie do ulgi):
- uczniom, studentom i osobom odbywającym studia doktoranckie,
- osobom powyżej 65 roku życia, emerytom i rencistom,
- osobom niepełnosprawnym wraz z opiekunami, nauczycielom.

Więcej informacji na temat muzeum i wystaw: http://maw.art.pl/

Szczegóły spektaklu