Humans are Dead, We're the Humans Now, reż. Michał Kmiecik - zdjęcie

Średnia ocena

8 oddanych głosów

8,1 / 10

Humans are Dead, We're the Humans Now, reż. Michał Kmiecik

Szanowni Państwo! W trosce o Państwa bezpieczeństwo wstęp tylko dla osób zaszczepionych lub z negatywnym testem na covid-19 wykonanym najpóźniej 48 godzin przed wydarzeniem.

Punktem wyjścia do pracy nad „Humans are Dead, We're the Humans Now” był wypływający co jakiś czas w internecie mem, przedstawiający okładkę książki dla dzieci autorstwa Jane Werner Watson z ilustracjami Garetha Williamsa, która ukazała się w styczniu 1953 roku w serii A Little Golden Book nakładem wydawnictwa Simon & Schuster. Na okładce widać troje zwierząt w ludzkich, domowych czynnościach. Na pierwszym planie kot, chyba jeszcze młody, w zapasce albo spódnicy, zamiata podłogę. Obok królik albo zając, w różowym fartuchu w białe kropki, poleruje ścierką talerz. Na drugim planie pies, stojący przy kuchence, podnosi jedną łapą pokrywę wysokiego garnka, w drugiej trzyma łyżkę, z której językiem próbuje gotowanej przez siebie potrawy. Tytuł książki, “The Very Best Home For Me!”, zastąpiony został napisem „The Humans are Dead, We are the Humans Now”. Stąd też tytuł przedstawienia i temat.

Aplikując na rezydencję chciałem zająć się tematem przemocy i jej reprodukcji. Wydawało mi się, że potrzeba będzie do tego literatury. Takie miałem przyzwyczajenia. Okazało się, że to nie jest konieczne. Wtedy jeszcze tytuł przedstawienia brzmiał „Wszystkie piękne koniki”. Może jeszcze kiedyś zrobimy przedstawienie pod tym tytułem.

-----

Spektakl „Humans are Dead, We're the Humans Now” Michała Kmiecika zrealizowany został w ramach programu rezydencyjnego HUB Kultury KW, którego hasłem przewodnim w tym sezonie jest „Hello Darkness My Old Friend”. Kuratorem roku jest szwedzki reżyser Markus Öhrn.

Spektakl dofinansowany przez Urząd Miasta Stołecznego Warszawy w ramach projektu HUB Kultury KW.

Realizacja

koncepcja i reżyseria Michał Kmiecik

performance: Małgorzata Biela, Sebastian Grygo, Bartosz Ostrowski,

współpraca dramaturgiczna: Alina Sobotta

muzyka: Paweł Starzec

konsultacja dramaturgiczna: Ida Ślęzak

konsultacja scenograficzna: Szymon Szewczyk

podziękowania Mateusz Górski, Katarzyna Maywald, Paweł Androsiuk, megastroje.pl

Opinie naszych widzów (3)

  • 10,0/ 10

    Ogląda się jak postapo w konwencji czarnego humoru. I wielka praca aktorska - osoby występujące w tym spektaklu pokazały, jak dużo można wyrazić nawet bez twarzy i głosu.

    a......@gm...il.com / 13 września 2021

  • 10,0/ 10

    Świeży, ambitny, odważny i ważny. Kompletnie nowa jakość w teatrze w Polsce. O dziwo, aktorzy pozbawieni swojej ludzkiej fizjonomii, głosu, mimiki prowadzą na scenie wymowny, zrozumiały dialog, który można interpretować na milion sposobów. Bardzo warty obejrzenia!

    ma.....@gm...il.com / 13 września 2021

  • 8,0/ 10

    Dobry teatr abstrakcyjny.

    ml.....@gm...il.com / 13 września 2021

Komuna Warszawa - Adres i dojazd

ul. Emilii Plater 31

http://komuna.warszawa.pl/

Kup bilet
× 2 osoby obecnie przeglądają tę ofertę.