Diabeł i tabliczka czekolady - zdjęcie Diabeł i tabliczka czekolady - zdjęcie

Średnia ocena

14 oddanych głosów
74 zainteresowanych osób

9,4 / 10

Diabeł i tabliczka czekolady

Dziewica konsekrowana, hodowca lwów z Wojciechowa, pięciokrotna dzieciobójczyni, niepełnosprawni z domu opieki, którzy domagają się uznania ich potrzeb seksualnych, nastolatki nawiedzone przez diabła, homoseksualista, który rozpaczliwie pragnie wyleczyć się ze swojej orientacji – bohaterowie reportaży Pawła Piotra Reszki układają się w barwną plejadę postaci, w obraz Polski magicznej, zabobonnej i pełnej wewnętrznych sprzeczności. Tutaj młoda dziewczyna poślubia Jezusa Chrystusa, przystojnego mężczyznę z długimi włosami, ksiądz leczy gejów metodą „misiaczków”, namiętnych przytuleń, a w przerażającym, skrajnym przypadku Joli K., kobieta radzi sobie z niechcianą ciążą mordując kolejno pięcioro swoich dzieci. Gdzieś w tle majaczy historia Żydów na Lubelszczyźnie, zbiorowy grób w Rechcie, na którym obecny gospodarz wybudował podjazd do garażu, i lęk przed ostracyzmem dzieci i wnuków tych, którzy Żydom w czasie wojny pomagali. Za każdym, nawet najkrótszym i najbardziej błahym tekstem Reszki kryje się społeczny problem, ale to zawsze bohater, człowiek jest na pierwszym miejscu. I to w moim odczuciu stanowi o atrakcyjności jego tekstów dla teatru.

Bohaterowie reportaży Pawła Piotra Reszki stanowią swoisty margines społeczny. Niezależnie od tego, czy odsiadują wyrok w więzieniu, czy trwają w dziewictwie poświęconym bogu, jak niespełna trzysta dziewic konsekrowanych w Polsce, czy też oddają krew, żeby przynieść ośmiorgu dzieci czekoladę i zarobić trzydzieści sześć złotych zwrotu kosztów dojazdu, jak Stanisław Jaworski z Holeszowa – stanowią pewien wyjątek, osobliwe zjawisko, są mniejszością. Nie dowiedzielibyśmy się o nich, gdyby nie teksty autora. Nie usłyszelibyśmy ich głosu. W dzisiejszych czasach, kiedy coraz częściej poddawane są w wątpliwość wartości liberalnej demokracji, kiedy coraz częściej słyszymy, że „tego chce większość”, a coraz rzadziej pamiętamy, że siłą demokracji jest ochrona praw mniejszości – ten gest autora wydaje mi się szczególnie cenny i ważny.

Paweł Piotr Reszka pokazuje nam „małych” ludzi – małych nie ze względu na swoje przymioty, małych bo wypchniętych na margines, wyśmiewanych, ignorowanych, wyszydzanych, niekiedy znienawidzonych. Patrzy na nich ze szczególną mieszanką ciętego humoru i dystansu, ale przede wszystkim – empatii. I ten gest autora próbujemy przenieść na deski teatru. W kameralnej i demokratycznej przestrzeni, zacierając tradycyjny podział na widownię, scenę i scenografię, próbujemy zrealizować to najbardziej podstawowe, najprostsze, a zarazem najtrudniejsze zadanie: wzbudzić empatię widza, choćby na chwilę postawić go na miejscu postaci. Na ile współodczuwania nas stać? I czy potrafimy na czas trwania spektaklu stworzyć razem, widzowie i aktorzy, otwartą, empatyczną wspólnotę?

Realizacja

Reżyseria i adaptacja: Kuba Kowalski

Adaptacja i dramaturgia: Julia Holewińska

Scenografia i kostiumy: Agata Skwarczyńska

Muzyka: Radek Duda

Ruch sceniczny: Katarzyna Chmielewska

Reżyseria Świateł: Damian Pawella

Opinie naszych widzów (6)

  • 10,0/ 10

    Gorącao polecam spektakl, ciekawa scenografia, bardzo oryginalny scenariusz, świetna gra aktorska!

    Ma.....@tl...en.pl / 25 marca 2019

  • 10,0/ 10

    Bardzo dobry spektakl. Spojrzenie na teatr ze sceny. Dziękujemy za niezapomniane przeżycia.

    jo.....@po...ta.fm / 20 kwietnia 2018

  • 10,0/ 10

    naprawdę dobra sztuka! Paweł P. Reszka to nie tylko dobry dziennikarz ale jak widać świetnie odnajduje się także w spektaklach. Brawo! Warto zobaczyć.

    an.....@....pl / 18 czerwca 2017

  • 9,0/ 10

    Bardzo doby spektakl, świetna gra aktorów i nowatorskie podejście w czynne zaangażowanie publiczności!

    we.....@gm...il.com / 15 marca 2019

  • 9,0/ 10

    Polecam, bo emocjonujący, wieloaspektowy, odnoszący się do naszych fobii, emocji.Bardzo na czasie. Aktorzy mają szanse pokazania swoich możliwości, prawie każdy ma duże monologi. I dobrze się wywiązują. Polecam po dwakroć.

    ko.....@gm...il.com / 22 kwietnia 2018

Teatr im. Juliusza Osterwy

Siedziba Teatru im. Juliusza Osterwy w Lublinie znajduje się w jednym z najstarszych budynków teatralnych w Polsce - przy ul. Narutowicza 17 w Lublinie. Gmach teatru wybudowany został w 1886 roku - od tamtej pory prowadzone w nim były różnego rodzaju działania teatralne. Teatr w 1949 roku został upaństwowiony, zaś jego oficjalnym patronem został Juliusz Osterwa - polski aktor i reżyser teatralny. Obecnie dyrektorem teatru jest Dorota Ignatjew, zaś funkcję dyrektora artystycznego pełni Artur Tyszkiewicz.

Na scenie Teatru im. Juliusza Osterwy w Lublinie występowało wielu wybitnych aktorów m. in. Jan Kreczmar, Maria Wiercińska, Jan Maciejowski, Helmut Kajzar, Jerzy Goliński, Adam Hanuszkiewicz, Kazimierz Braun, Ignacy Gogolewski i wielu innych.

Teatr im. Juliusza Osterwy w Lublinie jest typowym teatrem repertuarowym. Spektakle grane przez Teatr im. Juliusza Osterwy w Lublinie powstają na podstawie ważnych dzieł polskich i zagranicznych. W repertuarze Teatru im. Juliusza Osterwy do tej pory zobaczyć można było wiele znakomitych spektakli m. in. "Pani Bovary" Gustawa Flauberta w reż. K. Kowalskiego, "Seks nocy letniej" Woodiego Allena w reż. P. Aignera, "Mistrz i Małgorzata" Michaiła Bułhakowa w reż. A. Tyszkiewicza, „Iwona, księżniczka Burgunda” Witolda Gombrowicza w reż. Bogdana Tosza, „Wiele hałasu o nic” Williama Szekspira w reż. Tadeusza Brandeckiego i wiele innych. Teatr im. Juliusza Osterwy w Lublinie brał również udział w licznych festiwalach i konkursach, na których jego spektakle niejednokrotnie były doceniane i nagradzane.

Teatr im. Juliusza Osterwy prowadzi również działania edukacyjne - są to różnego rodzaju warsztaty prowadzone przed spektaklami, lekcje teatralne, warsztaty krytyki teatralnej, zwiedzanie teatru i wiele innych działań. Teatr im. Juliusza Osterwy w Lublinie prowadzi również projekt "Rodzice w teatrze", w ramach którego teatr zapewnia rodzicom lub prawnym opiekunom, którzy chcą uczestniczyć w spektaklu, opiekę nad dzieckiem w wieku od 5 do 8 lat z elementami zabawy i zajęciami teatralnymi.

Z Teatrem im. Juliusza Osterwy związanych jest wielu wspaniałych aktorów, do których należy m. in. Tomasz Bielawiec, Teresa Filarska, Roman Kruczkowski, Joanna Morawska, Jerzy Rogalski i wielu innych.

Bilety do Teatru im. Juliusza Osterwy w Lublinie kupić można przez internet za pomocą strony internetowej teatru, a także w kasie teatru, która czynna jest od wtorku do soboty od godz. 12.00 do godz. 19.00 oraz w niedzielę od godz. 16.00 do godz. 19.00.

Wejściówki do Teatru im. Juliusza Osterwy w Lublinie kupić można przez internet kilka godzin przed spektaklem za pomocą portalu www.eWejsciowki.pl lub w kasie teatru - 15 minut przed spektaklem.

Adres i dojazd

ul. Narutowicza 17
20-004 Lublin

http://www.teatrosterwy.pl/

Widzowie, którym podobało się to wydarzenie, byli również na:

8,6
Średnia ocena
Spektakl zabawny, lekki, przyjemny. Polecam na odstresowanie
- Martyna

05.04 / 20:00

+ inne terminy

Gatunek: Komedia
7,9
Średnia ocena
Spektakl lekki, łatwy i przyjemny. W sam raz na weekendowy wieczór. Można się pośmiać ale też i zadumać nad przewrotnością ludzkiej natury. Polecam!
- Aneta

30.03 / 19:00

+ inne terminy

Gatunek: Dramat

Inne wydarzenia w tej instytucji:

-,-
Średnia ocena

13.04 / 19:00

+ inne terminy

Gatunek: Dramat
Kup bilet
× 1 osoba obecnie przegląda tę ofertę.