Zbigniew Suszyński - zdjęcie

Zbigniew Suszyński

8,8 / 10

773 oddanych głosów

Data urodzenia:
26-07-1961 (59 lat)

W wieku 20 lat pojawił się po raz pierwszy na srebrnym ekranie w serialu telewizyjnym Jan Serce (1981). Jeszcze podczas studiów aktorskich, 15 listopada 1986 roku debiutował rolą Orlando w spektaklu szekspirowskim Jak wam się podoba (As You Like It) na scenie Teatru Studyjnego'83 im. Juliana Tuwima w Łodzi. W 1987 roku ukończył Wydział Aktorski Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej i Filmowej w Łodzi. W latach 1987–1990 związany był z łódzkim Teatrem im. Stefana Jaracza. Następnie występował w teatrach warszawskich: Nowym (1990–1992), Scena Prezentacje (1991–1992, 2001, 2005), Na Woli im. Tadeusza Łomnickiego (1997–1998) i Współczesnym (od roku 1992).

Jego główną pierwszoplanową rolą pozostaje Krzysztof Buk w filmie Ostatni dzwonek. Poza tym, na ekranie wcielał się w drugoplanowe lub trzecioplanowe role charakterystyczne. W serialu TV-Polsat Samo Życie (2002–2006) był dziennikarzem, szefem Działu Sportowego w redakcji gazety „Samo Życie”. W serialu Biuro kryminalne (2005) odtwarzał postać szefa wydziału zabójstw. Można go było dostrzec także w cieszących się dużą popularnością serialach: Ekstradycja (1995), 13 posterunek (2000), M jak miłość (2000), Fala zbrodni (2003), Kasia i Tomek (2003), Dziki (2004), Daleko od noszy (2004), Pensjonat pod Różą (2004), Glina (2004), Pierwsza miłość (2005), Magda M. (2005–2006) i Na dobre i na złe (2006). Na dużym ekranie wystąpił m.in. w filmach Samowolka (1993), Młode wilki (1995), Młode wilki 1/2 (1997) i E=mc2 (2002). W swoim dorobku ma role czarnych charakterów jak choćby bezwzględny i podły mąż Ewy – mecenas Bogdan Werner w serialu Adam i Ewa (2000).

Spektakle z udziałem tego aktora:

Ludzie i anioły I ONLINE

Komedia


Spektakl będzie dostępny tylko w dniu pokazu od godz. 19.00 w czasie trwania spektaklu.
Trwa 1 godz. 44 min
Link do wydarzenia --> KLIKNIJ TUTAJ

_______

Nocą w mieszkaniu Iwana Paszkina, moskiewskiego biznesmena, pojawia się nieoczekiwanie tajemniczy gość. Jego wiedza o prywatnym życiu gospodarza i jego intymnych szczegółach ( w większości niezbyt pochlebnych) jest imponująca a zarazem przerażająca , bo celem wizyty okazuje się załatwienie formalności koniecznych do przeniesienia biznesmena... na tamten świat.

"Ludzie i anioły" to doskonale napisana komedia, obfitująca w nieoczekiwane, nierzadko komiczne zwroty akcji i jak każda inteligentna zabawa, nie pozbawiona jest poważnych refleksji.

Wiktor Szenderowicz (rocznik 1958) jest satyrykiem, scenarzystą i reżyserem, znanym z wnikliwej i ciętej krytyki rosyjskich elit.

Szczegóły

News na jedynkę

Tragedia

Utwór Marca Fayeta podejmuje ciągle aktualny temat etyki mediów. Fayet, który jest aktorem, dramatopisarzem i reżyserem, doskonale czuje teatr i widać to z pewnością w tym utworze. Akcja toczy się dynamicznie.

A świat komercyjnych stacji telewizyjnych ma wiele wspólnego z tym, co widzimy na co dzień. Bezpardonowa walka o pierwszeństwo w dotarciu do informacji, która może wywołać sensację, nieliczenie się z konsekwencjami, z odpowiedzialnością za słowo, kariery robione po trupach. Wszystko to jest w tej sztuce. Zdanie z tej opowieści jest szczególnie symptomatyczne: "lepiej być pierwszym i się pomylić, niż jako drugi powiedzieć prawdę".

Szczegóły

Seksbomba

Komedia

Pełna sarkazmu i dowcipu słownego komedia Carole Greep. Małżeństwo w trudnym okresie, sfrustrowany przyjaciel domu, wakacje w ciepłych krajach i młoda ponętna babysitter, która wkurza depresyjną, ale inteligentną żonę.

Szczegóły

Hamlet

Tragedia

„Hamlet”, najbardziej zagadkowa z tragedii Szekspira, wg Eliota - literacki odpowiednik Mony Lisy, daje pole do wielu, często rozbieżnych, interpretacji.

Przez 400 lat realizacje sceniczne „Hamleta” modelowano na obraz i podobieństwo kolejnych pokoleń, wyłuskiwano z tego arcydramatu najbardziej palące współczesnych widzów problemy, przymierzano go do najnowszych odkryć psychoanalityków (np. Freuda), czy hamletologów (np. Kotta). Może warto spróbować uwolnić go z narosłych komentarzy, oswobodzić z uzbieranych przez lata etykiet i ze spreparowanych interpretacji? Przyjrzeć mu się na nowo?

Szczegóły

Lepiej już było...

Komedia


Drodzy Widzowie, przed zakupieniem biletów, bardzo prosimy o zapoznanie się z zasadami bezpieczeństwa obowiązującymi na terenie Teatru Współczesnego KLIKNIJ TUTAJ
Zakupienie biletów równoznaczne jest z akceptacją zasad bezpieczeństwa oraz wypełnieniem oświadczenia o stanie zdrowia KLIKNIJ TUTAJ

_______

Esmeralda Quipp, była aktorka szekspirowska na emeryturze, bardzo skromnej emeryturze , nie dość, że traci ukochanego kota , to również dach nad głową. Jako osoba niekonwencjonalna i bardzo zdesperowana usiłuje w niebanalny sposób rozwiązać swoje problemy.

W staraniach o przetrwanie uroczej starszej pani bardzo się przydają aktorskie umiejętności, poczucie humoru, optymizm i empatia. Śledzimy jej zabiegi - rodem z komedii gangsterskich - z podziwem i rozbawieniem, co nie przeszkadza nam zadumać się nad smutnym losem wielu samotnych, niedofinansowanych, ale mniej sprytnych życiowo emerytek.

Szczegóły

Pan Ein i problemy ochrony przeciwpożarowej

Komedia

Kiedy Max Frisch pisał „Biedermanna i podpalaczy”, Europejczycy nie mogli się jeszcze otrząsnąć po koszmarze wojny, a pisarze większość swojej twórczości poświęcali analizie wydarzeń, stawiali pytania, jak w ogóle mogło do niej dojść. W alegorii, którą stworzył Frisch, pan Biedermann, przeciętny przedstawiciel mieszczaństwa, przyjął pod swój dach podpalaczy i udawał, że nie widzi z ich strony zagrożenia, aż puścili go z dymem. Pan Ein, bohater Szenderowicza, antykwariusz i restaurator, żyje współcześnie w jednym z miast gdzieś w Europie. Jest dobrym obywatelem, płaci regularnie podatki. Nie wtrąca się do polityki. Do czasu! Spokojny byt pana Eina i jego rodziny zakłócają włodarze miasta, którzy, ofiarowują mu - rzekomo dla jego dobra - opiekę przed szerzącymi się pożarami. Eskalacja tej „opieki” zmusza pana Eina do działania. W przeciwieństwie do Biedermanna, pan Ein nie jest obojętny.

Czy samotnie wygra ten pojedynek z bezwzględną władzą?

Wiktor Szenderowicz, uznany za „mistrza satyry politycznej” w Rosji, ostrym piórem kreśli obraz zmagań szarego obywatela z wszechwładzą. I „smieszno i straszno”, jak mówią Rosjanie.

SPEKTAKL PRZEZNACZONY DLA WIDZÓW OD 16 ROKU ŻYCIA.

Szczegóły

Psie serce 2

Dramat

Zima 1925 roku w Moskwie. Świat kończącego się okresu NEP (Nowej Ekonomicznej Polityki) w państwie radzieckim, w dobie nadchodzącego stalinizmu, widziany oczami bezdomnego psa. Profesor Preobrażeński, luminarz nauki radzieckiej i europejskiej, prowadzi eksperymenty naukowe w poszukiwaniu sposobów odmładzania ludzkiego organizmu. Pies zostaje poddany eksperymentalnemu przeszczepowi, który przynosi nieoczekiwane skutki.

To zdarzenie rodem z science fiction, staje się dla autora pretekstem do niezwykle przenikliwej, gorzkiej diagnozy świata stworzonego przez rewolucyjną ideologię, napisanej przez autora ze specyficznym poczuciem humoru i w formie ocierającej się o groteskę. Wielowarstwowość utworu zmusza do stawiania sobie pytań uniwersalnych o wartości i o porządek świata, szczególnie aktualnych gdy „świat wypadł z formy*”.
* W.Szekspir – „Hamlet”

Szczegóły

Arkadia

Spotkanie

W ramach jubileuszowych obchodów Teatr Współczesny zaprasza 26 listopada o godz. 19.00. Na Scenie w Baraku odbędzie się czytanie performatywne w wykonaniu zespołu aktorskiego.

Jerzy Zawiejski zaczął pisać „Arkadię” w 1952r. W trzy lata później, kiedy nastąpiła pewnego rodzaju „odwilż” po śmierci Stalina, zaproponował sztukę Teatrowi Narodowemu, którego dyrektorem z racji połączenia dyrekcji Narodowego i Współczesnego był Erwin Axer. Sztuka podobała się, ale „czynniki partyjne” uznały, że „godzi w ustrój” co było równoznaczne z zakazem grania. W latach osiemdziesiątych w Muzeum Literatury rękopis utworu odnalazła Joanna Godlewska i tak tekst sztuki znalazł się ponownie w teatrze Współczesnym. Nigdy nie został opublikowany, tak że po raz pierwszy pojawi się w przestrzeni publicznej, nie tylko jako zapis czasu, w których powstawał, ale być może jako przesłanie uniwersalne.

Szczegóły

Rozmowy z katem | #WspieramKulture

Dramat

Link do bezpłatnej transmisji znajdziesz na facebooku Teatru Współczesnego: KLIKNIJ TUTAJ
Kazimierz Moczarski (1907-1975) – bohater polskiego podziemia okupacyjnego, dziennikarz, pisarz, kapitan Armii Krajowej szef Biura Informacji i Propagandy ZWZ-AK; kierownik stacji nadawczo-odbiorczej "Rafał" w Śródmieściu Północ, redaktor „Wiadomości Powstańczych. W 1945 roku aresztowany przez UB i skazany na karę śmierci, zamienionej na dożywocie. Z więzienia wyszedł po 11 latach po amnestii w 1956 roku; został oczyszczony w głośnym procesie rehabilitacyjnym. Jedną z wielu tortur stosowanych wobec Moczarskiego było zamknięcie go w jednej celi ze zbrodniarzem hitlerowskim, katem powstania w Getcie Warszawskim, Jürgenem Stroopem. „Rozmowy z katem” to szczególny dziennik więzienny Kazimierza Moczarskiego. Książka przeczekała wiele lat cenzury i jest jednym z najważniejszych literackich dokumentów czasu, w którym wojenne a potem ubeckie ciemności kryły naszą ziemię. Pierwszą realizację telewizyjną w reżyserii Macieja Englerta pokazał Teatr Telewizji 16.04. 2004 roku

Szczegóły