Zbigniew Suszyński - zdjęcie

Zbigniew Suszyński

8,8 / 10

788 oddanych głosów

Data urodzenia:
26-07-1961 (59 lat)

W wieku 20 lat pojawił się po raz pierwszy na srebrnym ekranie w serialu telewizyjnym Jan Serce (1981). Jeszcze podczas studiów aktorskich, 15 listopada 1986 roku debiutował rolą Orlando w spektaklu szekspirowskim Jak wam się podoba (As You Like It) na scenie Teatru Studyjnego'83 im. Juliana Tuwima w Łodzi. W 1987 roku ukończył Wydział Aktorski Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej i Filmowej w Łodzi. W latach 1987–1990 związany był z łódzkim Teatrem im. Stefana Jaracza. Następnie występował w teatrach warszawskich: Nowym (1990–1992), Scena Prezentacje (1991–1992, 2001, 2005), Na Woli im. Tadeusza Łomnickiego (1997–1998) i Współczesnym (od roku 1992).

Jego główną pierwszoplanową rolą pozostaje Krzysztof Buk w filmie Ostatni dzwonek. Poza tym, na ekranie wcielał się w drugoplanowe lub trzecioplanowe role charakterystyczne. W serialu TV-Polsat Samo Życie (2002–2006) był dziennikarzem, szefem Działu Sportowego w redakcji gazety „Samo Życie”. W serialu Biuro kryminalne (2005) odtwarzał postać szefa wydziału zabójstw. Można go było dostrzec także w cieszących się dużą popularnością serialach: Ekstradycja (1995), 13 posterunek (2000), M jak miłość (2000), Fala zbrodni (2003), Kasia i Tomek (2003), Dziki (2004), Daleko od noszy (2004), Pensjonat pod Różą (2004), Glina (2004), Pierwsza miłość (2005), Magda M. (2005–2006) i Na dobre i na złe (2006). Na dużym ekranie wystąpił m.in. w filmach Samowolka (1993), Młode wilki (1995), Młode wilki 1/2 (1997) i E=mc2 (2002). W swoim dorobku ma role czarnych charakterów jak choćby bezwzględny i podły mąż Ewy – mecenas Bogdan Werner w serialu Adam i Ewa (2000).

Spektakle z udziałem tego aktora:

Lepiej już było...

Komedia


W celu ochrony zdrowia wszystkich uczestników spektaklu bardzo prosimy aby przed przyjściem do Teatru zapoznać się z obowiązującym regulaminem.
Zapoznaj się z obowiązującymi zasadami bezpieczeństwa --> Kliknij Tutaj

_______

Esmeralda Quipp, była aktorka szekspirowska na emeryturze, bardzo skromnej emeryturze , nie dość, że traci ukochanego kota , to również dach nad głową. Jako osoba niekonwencjonalna i bardzo zdesperowana usiłuje w niebanalny sposób rozwiązać swoje problemy.

W staraniach o przetrwanie uroczej starszej pani bardzo się przydają aktorskie umiejętności, poczucie humoru, optymizm i empatia. Śledzimy jej zabiegi - rodem z komedii gangsterskich - z podziwem i rozbawieniem, co nie przeszkadza nam zadumać się nad smutnym losem wielu samotnych, niedofinansowanych, ale mniej sprytnych życiowo emerytek.

Szczegóły

News na jedynkę

Tragedia

Utwór Marca Fayeta podejmuje ciągle aktualny temat etyki mediów. Fayet, który jest aktorem, dramatopisarzem i reżyserem, doskonale czuje teatr i widać to z pewnością w tym utworze. Akcja toczy się dynamicznie.

A świat komercyjnych stacji telewizyjnych ma wiele wspólnego z tym, co widzimy na co dzień. Bezpardonowa walka o pierwszeństwo w dotarciu do informacji, która może wywołać sensację, nieliczenie się z konsekwencjami, z odpowiedzialnością za słowo, kariery robione po trupach. Wszystko to jest w tej sztuce. Zdanie z tej opowieści jest szczególnie symptomatyczne: "lepiej być pierwszym i się pomylić, niż jako drugi powiedzieć prawdę".

Szczegóły

Seksbomba

Komedia

Pełna sarkazmu i dowcipu słownego komedia Carole Greep. Małżeństwo w trudnym okresie, sfrustrowany przyjaciel domu, wakacje w ciepłych krajach i młoda ponętna babysitter, która wkurza depresyjną, ale inteligentną żonę.

Szczegóły

Ludzie i anioły I ONLINE

Komedia


Spektakl będzie dostępny tylko w dniu pokazu od godz. 19.00 w czasie trwania spektaklu.
Trwa 1 godz. 44 min
Link do wydarzenia --> KLIKNIJ TUTAJ

_______

Nocą w mieszkaniu Iwana Paszkina, moskiewskiego biznesmena, pojawia się nieoczekiwanie tajemniczy gość. Jego wiedza o prywatnym życiu gospodarza i jego intymnych szczegółach ( w większości niezbyt pochlebnych) jest imponująca a zarazem przerażająca , bo celem wizyty okazuje się załatwienie formalności koniecznych do przeniesienia biznesmena... na tamten świat.

"Ludzie i anioły" to doskonale napisana komedia, obfitująca w nieoczekiwane, nierzadko komiczne zwroty akcji i jak każda inteligentna zabawa, nie pozbawiona jest poważnych refleksji.

Wiktor Szenderowicz (rocznik 1958) jest satyrykiem, scenarzystą i reżyserem, znanym z wnikliwej i ciętej krytyki rosyjskich elit.

Szczegóły

Hamlet

Tragedia

„Hamlet”, najbardziej zagadkowa z tragedii Szekspira, wg Eliota - literacki odpowiednik Mony Lisy, daje pole do wielu, często rozbieżnych, interpretacji.

Przez 400 lat realizacje sceniczne „Hamleta” modelowano na obraz i podobieństwo kolejnych pokoleń, wyłuskiwano z tego arcydramatu najbardziej palące współczesnych widzów problemy, przymierzano go do najnowszych odkryć psychoanalityków (np. Freuda), czy hamletologów (np. Kotta). Może warto spróbować uwolnić go z narosłych komentarzy, oswobodzić z uzbieranych przez lata etykiet i ze spreparowanych interpretacji? Przyjrzeć mu się na nowo?

Szczegóły

Psie serce 2

Dramat

Zima 1925 roku w Moskwie. Świat kończącego się okresu NEP (Nowej Ekonomicznej Polityki) w państwie radzieckim, w dobie nadchodzącego stalinizmu, widziany oczami bezdomnego psa. Profesor Preobrażeński, luminarz nauki radzieckiej i europejskiej, prowadzi eksperymenty naukowe w poszukiwaniu sposobów odmładzania ludzkiego organizmu. Pies zostaje poddany eksperymentalnemu przeszczepowi, który przynosi nieoczekiwane skutki.

To zdarzenie rodem z science fiction, staje się dla autora pretekstem do niezwykle przenikliwej, gorzkiej diagnozy świata stworzonego przez rewolucyjną ideologię, napisanej przez autora ze specyficznym poczuciem humoru i w formie ocierającej się o groteskę. Wielowarstwowość utworu zmusza do stawiania sobie pytań uniwersalnych o wartości i o porządek świata, szczególnie aktualnych gdy „świat wypadł z formy*”.
* W.Szekspir – „Hamlet”

Szczegóły

Pan Ein i problemy ochrony przeciwpożarowej

Komedia

Kiedy Max Frisch pisał „Biedermanna i podpalaczy”, Europejczycy nie mogli się jeszcze otrząsnąć po koszmarze wojny, a pisarze większość swojej twórczości poświęcali analizie wydarzeń, stawiali pytania, jak w ogóle mogło do niej dojść. W alegorii, którą stworzył Frisch, pan Biedermann, przeciętny przedstawiciel mieszczaństwa, przyjął pod swój dach podpalaczy i udawał, że nie widzi z ich strony zagrożenia, aż puścili go z dymem. Pan Ein, bohater Szenderowicza, antykwariusz i restaurator, żyje współcześnie w jednym z miast gdzieś w Europie. Jest dobrym obywatelem, płaci regularnie podatki. Nie wtrąca się do polityki. Do czasu! Spokojny byt pana Eina i jego rodziny zakłócają włodarze miasta, którzy, ofiarowują mu - rzekomo dla jego dobra - opiekę przed szerzącymi się pożarami. Eskalacja tej „opieki” zmusza pana Eina do działania. W przeciwieństwie do Biedermanna, pan Ein nie jest obojętny.

Czy samotnie wygra ten pojedynek z bezwzględną władzą?

Wiktor Szenderowicz, uznany za „mistrza satyry politycznej” w Rosji, ostrym piórem kreśli obraz zmagań szarego obywatela z wszechwładzą. I „smieszno i straszno”, jak mówią Rosjanie.

SPEKTAKL PRZEZNACZONY DLA WIDZÓW OD 16 ROKU ŻYCIA.

Szczegóły

Arkadia

Spotkanie

W ramach jubileuszowych obchodów Teatr Współczesny zaprasza 26 listopada o godz. 19.00. Na Scenie w Baraku odbędzie się czytanie performatywne w wykonaniu zespołu aktorskiego.

Jerzy Zawiejski zaczął pisać „Arkadię” w 1952r. W trzy lata później, kiedy nastąpiła pewnego rodzaju „odwilż” po śmierci Stalina, zaproponował sztukę Teatrowi Narodowemu, którego dyrektorem z racji połączenia dyrekcji Narodowego i Współczesnego był Erwin Axer. Sztuka podobała się, ale „czynniki partyjne” uznały, że „godzi w ustrój” co było równoznaczne z zakazem grania. W latach osiemdziesiątych w Muzeum Literatury rękopis utworu odnalazła Joanna Godlewska i tak tekst sztuki znalazł się ponownie w teatrze Współczesnym. Nigdy nie został opublikowany, tak że po raz pierwszy pojawi się w przestrzeni publicznej, nie tylko jako zapis czasu, w których powstawał, ale być może jako przesłanie uniwersalne.

Szczegóły

Rozmowy z katem | #WspieramKulture

Dramat

Link do bezpłatnej transmisji znajdziesz na facebooku Teatru Współczesnego: KLIKNIJ TUTAJ
Kazimierz Moczarski (1907-1975) – bohater polskiego podziemia okupacyjnego, dziennikarz, pisarz, kapitan Armii Krajowej szef Biura Informacji i Propagandy ZWZ-AK; kierownik stacji nadawczo-odbiorczej "Rafał" w Śródmieściu Północ, redaktor „Wiadomości Powstańczych. W 1945 roku aresztowany przez UB i skazany na karę śmierci, zamienionej na dożywocie. Z więzienia wyszedł po 11 latach po amnestii w 1956 roku; został oczyszczony w głośnym procesie rehabilitacyjnym. Jedną z wielu tortur stosowanych wobec Moczarskiego było zamknięcie go w jednej celi ze zbrodniarzem hitlerowskim, katem powstania w Getcie Warszawskim, Jürgenem Stroopem. „Rozmowy z katem” to szczególny dziennik więzienny Kazimierza Moczarskiego. Książka przeczekała wiele lat cenzury i jest jednym z najważniejszych literackich dokumentów czasu, w którym wojenne a potem ubeckie ciemności kryły naszą ziemię. Pierwszą realizację telewizyjną w reżyserii Macieja Englerta pokazał Teatr Telewizji 16.04. 2004 roku

Szczegóły