Wojciech Skibiński - zdjęcie

Wojciech Skibiński

8,0 / 10

83 oddanych głosów

Wiek: 62 lat

Urodził się w 1959 roku. Absolwent PWST w Krakowie.

W latach 1986-1988 był aktorem Teatru Śląskiego w Katowicach. Aktor Teatru im. Juliusza Słowackiego od 1988 roku. Zagrał tutaj m.in. w: Wizycie starszej pani Friedricha Dürrenmatta w reż. Siergieja Danczenki (1989), Kuszeniu Václava Havela w reż. Krzysztofa Jędryska (1990), Burzy Williama Szekspira w reż. Jerzego Golińskiego (1990), Juliuszu Cezarze Williama Szekspira w reż. Jerzego Golińskiego (1993), Heddzie Gabler Henrika Ibsena w reż. Pawła Miśkiewicza (1995), Mary Stuart Wolfganga Hildesheimera w reż. Waldemara Zawodzińskiego (1996), Czarownicach z Salem Arthura Millera w reż. Barbary Sass (1999), Abelardzie i Heloizie Rogera Vaillanda w reż. Agaty Dudy-Gracz (2001), Weselu Stanisława Wyspiańskiego w reż. Bodolaya (2007), Ziemi obiecanej Władysława Reymonta w reż. Wojciecha Kościelniaka (2011), Karnawale, czyli pierwszej żonie Adama Sławomira Mrożka w reż. Bogdana Cioska (2013), Pinokiu Carla Collodiego w reż. Jarosława Kiliana (2015).

Gościnnie występuje w Teatrze STU.

Znany jest również z ról filmowych i telewizyjnych, zagrał w serialach Czas honoru, Ojciec Mateusz, Prawo Agaty.

Spektakle z udziałem tego aktora:

Zimowla

Dramat

Miasteczko Cukrówka, w Dolinie Zmornickiej, gdzieś w okolicach Wadowic. Pozornie zwykłe miejsce, pełen małomiasteczkowych tęsknot, radości i problemów. Ale… po ulicach nocami nago chodzi dziewczyna, z okolicznego jeziora wyłowiono ciało, jeden z mieszkańców zostaje wróżem, a w kościele dzieją się cuda. Nad Cukrówką unosi się aura tajemnicy i grozy. Co się tam naprawdę dzieje? Co to za trup? Jakie sekrety skrywają żyjący w niej ludzie? I czy na pewno chcemy je odkrywać?

Szczegóły

Chory z urojenia

Komedia

Doskonałe dzieło mistrza gatunku, Moliera, obśmiewającego w swoich komediach głupotę, zacofanie, obłudę i podłość, dającego zawsze świetny i kipiący żartem argument na rzecz postępu. Chory z urojenia porusza bardzo aktualny temat samotności, paradoksu życia, pychy i próżności człowieka.

W dzisiejszym zagmatwanym świecie wszyscy jesteśmy "chorzy", bo zbyt często jesteśmy samotni. Pampiglione mówi nam o tym w atmosferze głębokiego rozbawienia, w feerii Molierowskiego humoru, poprzez śmiech pełen mądrej refleksji, która pozostanie z nami nawet po wygaszeniu świateł teatralnej rampy. W roli tytułowej jeden z najpopularniejszych polskich aktorów - Andrzej Grabowski. W pięknym wnętrzu Teatru im. J. Słowackiego rozbawia nas francuski autor, w polskim wykonaniu z domieszką włoskiej pikanterii.

Szczegóły

Kariera Artura Ui

Dramat

Arturo Ui to drobny gangster. Zaczyna swoją drogę proponując ochronę handlarzom kalafiorów. Szybko jednak, imając się najróżniejszych sposobów, pnie się wyżej. I wyżej. W świat finansjery, wielkiej polityki. W końcu wygrywa wybory. Od kalafiorów do władzy absolutnej.

Bertolt Brecht opublikował Karierę Artura Ui – jeden ze swoich najważniejszych dramatów – w 1941 roku. W tak groteskowy, rewiowy sposób przedstawił drogę dojścia do władzy Adolfa Hitlera. Bawiąc się schematem szekspirowskich kronik i gangsterskich opowieści przyglądał się narodzinom faszyzmu i triumfalnemu pochodowi przez kraj nazistowskiej władzy. Dziś, na deskach naszej sceny, historii tej przyjrzy się reżyser Remigiusz Brzyk. Co z niej wyczyta?

Szczegóły

Po wygnaniu

Miłosz jak świat – tak zatytułował tom szkiców o twórczości tego pisarza Jan Błoński. Bo być może nie ma wielkiego tematu, którego w swojej twórczości nie podjąłby Czesław Miłosz. Człowiek wobec historii, człowiek wobec drugiego człowieka, człowiek wobec Boga; sprawy wielkie i małe, „Winy twoje i moje? Nieduże winy. Sekrety twoje i moje? Drobne sekrety” (jak pisał w jednym z wierszy); człowiek cielesny i duchowy, grzeszny i przekraczający własne ograniczenia. Wśród wielkich tematów poruszanych przez Czesława Miłosza jednym z ważniejszych była miłość i jej pochodne: namiętność, pożądanie ciała drugiej osoby, pragnienie fizycznej bliskości niezależne od wieku, wreszcie nieodłączne temu wszystkiemu niespełnienie.

Na kartach wielu wierszy Miłosz eksploruje temat miłosnych zbliżeń i oddaleń, uniesień i upadków, pożądań i rozstań. Już w roku 1943, w drugim tomie Ocalenie, pisał w wierszu Miłość: „Miłość to znaczy popatrzeć na siebie, / Tak jak się patrzy na obce nam rzeczy, / Bo jesteś tylko jedną z rzeczy wielu. […]”.

Szczegóły

Arszenik i stare koronki

Komedia

Jeśli bawią Was świetnie skrojone czarne komedie w stylu Agathy Christie, jeśli chcecie w teatrze śmiać się do rozpuku, a już za chwilę zamierać z przerażenia, jeśli lubicie być zaskakiwani nieprzewidzianymi zwrotami akcji i wbijani w fotele jej wartkim biegiem, jeśli chcecie spędzić wieczór w towarzystwie plejady bohaterów z krwi i kości, ożywionych na scenie przez najznakomitszych aktorów – ten spektakl jest specjalnie dla Was!

Brodway’owski przebój, grany nieprzerwanie od dziesiątek lat przy pełnej widowni na pewno dostarczy Wam znakomitej rozrywki na równie znakomitym poziomie. W rolach głównych – dwie wielkie damy polskiej sceny: Anna Polony i Urszula Popiel.

Szczegóły

Czarnoksiężnik z Krainy Oz

Dla dzieci

Jedna z najsłynniejszych książek dla dzieci w adaptacji teatralnej wybitnego reżysera Jarosława Kiliana, z muzyką słynnego kompozytora i wokalisty Grzegorza Turnaua. Opowieść o niezwykłych przygodach Dorotki i jej przyjaciół w tajemniczej krainie Oz, porównywana z największymi hitami współczesnej literatury fantasy, przeznaczona jest zarówno dla najmłodszej widowni, jak i dla dorosłych, którzy nie tylko odnajdą w niej cząstkę własnego dzieciństwa, ale otrzymają też dużo świetnej muzyki oraz atrakcyjnej scenicznie zabawy.

Szczegóły

Lalka

Dramat

Lalka – figurka przedstawiająca człowieka (często niemowlę), zwierzę lub fikcyjnego humanoida, współcześnie zwykle wykonana z plastiku i tkaniny. Lalki są najczęściej używane jako zabawki dla dzieci. Inne typy lalek są przeznaczone dla dorosłych do kolekcjonowania. Lalki bywają też elementem dekoracyjnym. W pewnych kulturach mają znaczenie symboliczne i są wykorzystywane w ceremoniach i rytuałach, jako idole przedstawiające bóstwa (albo obiekty seksualne).

Z badań archeologicznych wynika, że należą do najstarszych znanych ludzkości zabawek – znajdowano je w egipskich grobowcach datowanych na 2000 lat p.n.e.
Lalkę można: przytulić, ubrać, rozebrać, uczesać, pomalować, zbić, podpalić, zgubić, zapodziać, schować, głaskać, sprzedać, kupić, umyć, ukraść, rozpruć, pokochać, znaleźć, zwymyślać, potłuc, wyrzucić, oszpecić, okaleczyć, utopić, zakopać.

Lalki nie można: ożywić, zranić, odchudzić, wychować, okłamać, urodzić, zarazić, zaniedbać, zniechęcić, wydziedziczyć, zagłodzić, zabić, nauczyć, oswoić, wyswatać, rozbawić, wzruszyć, podniecić, rozczulić, zgwałcić, zirytować, zadręczyć.

Niektórzy sądzą, że lalki są bardziej ludzkie niż człowiek.

Szczegóły

Pinokio

Dla dzieci

„Pewnego razu był sobie kawałek drewna...” - od tych słów zaczyna się baśniowa historia o losach drewnianej marionetki, która zamienia się w chłopca. „Pinokio” to jeden z najsłynniejszych utworów zaliczanych do kanonu klasyki literatury dziecięcej.

Postać Pinokia jest obok Piotrusia Pana jednym z najbardziej znanych archetypów bohaterów dziecięcych we współczesnej kulturze. Jego niesamowite przygody to wspaniała opowieść o dojrzewaniu i zmaganiu się z własnymi niedoskonałościami. Niezwykłą żywotność treści utworu potwierdza niezliczona ilość kontynuacji, wariacji i adaptacji teatralnych oraz filmowych. Reżyser i autor scenicznej adaptacji bajki C. Collodiego Jarosław Kilian bawi się znaną opowieścią i szuka w niej uniwersalnego przesłania dla dzieci w każdym wieku. Niewdzięcznik, łobuziak, leń Pinokio jest cudownie zabawny i tragiczny w swoich zmaganiach z własną naturą o to, by być dobrym.

Najmłodsi widzowie odnajdą w „Pinokiu” znaną opowieść o akceptacji siebie oraz o ciekawości świata, służącej nieskrępowanemu wychowaniu. Starsi widzowie będą mieli okazję przypomnieć sobie raz jeszcze jedną z najpiękniejszych opowieści o sensie zdobywania życiowego doświadczenia. Dla wszystkich widzów będzie to także okazja, aby przekonać się, jak siła wyobraźni wprawiona zostaje w ruch przy użyciu tradycyjnej maszynerii teatralnej. Niesamowitym przygodom Pinokia towarzyszyć będą piosenki z muzyką Grzegorza Turnaua.

Widowisko uatrakcyjnią wspaniałe kostiumy (ponad 50!) projektu Julii Skrzyneckiej oraz magiczna, wciąż zmieniająca się scenografia Jarosława Kiliana.
Spektakl od 10 roku życia.

Szczegóły

Teatr w Krakowie. Prolog

Teatr im. Juliusza Słowackiego (zwany wcześniej Teatrem Miejskim), jego scena i ludzie, którzy na niej tworzyli, są bohaterami spektaklu edukacyjnego "Teatr w Krakowie. Prolog". Wyrodził się on jako jedna ze stacji projektu Wyspiański Wyzwala, by potem stać się autonomicznym, nawiązującym do formuły oprowadzania, teatralnym dziełem. Twórcy spektaklu – na czele z cenionym, wielokrotnie nagradzanym reżyserem Remigiuszem Brzykiem – wykorzystali materiały, fakty odnalezione w teatralnych archiwach, by na ich podstawie stworzyć żywe, atrakcyjne i dialogujące z naszą dzisiejszą rzeczywistością przedstawienie. Powstał spektakl-podróż, który w barwny, wielowymiarowy i efektowny sposób prowadzi widzów przez najciekawsze wydarzenia historyczne związane z Teatrem im. Słowackiego od momentu jego powstania aż po II Wojnę Światową. W podróż tą zapraszają nasi aktorzy, którzy niczym przewodnicy, archeolodzy, a jednocześnie kontynuatorzy tego wielkiego dzieła próbują zgłębić tajemnice tak budynku, jak i niespokojnych czasów, w których artystom przyszło tworzyć.

Szczegóły

W ogień!

Dramat

W inscenizacji twórcy zmagają się z podstawowymi pytaniami dzisiejszej Polski: Czy zawsze trzeba patrzeć w przeszłość? Kogo trzeba czcić i za co?

Punktem wyjścia do badań jest biografia Józefa Kurasia "Ognia": bohatera, mordercy, przestępcy, partyzanta i Janosika, a także mit Podhala oraz tekst Mateusza Pakuły.

W inscenizacji twórcy zmagają się z podstawowymi pytaniami dzisiejszej Polski: Czy zawsze trzeba patrzeć w przeszłość? Kogo trzeba czcić i za co? Czy jesteśmy w stanie pozbyć się ciężaru historii i zerwać z siebie tę koszulę Dejaniry, jaką jest polityka historyczna dzisiaj?

Pięcioro aktorów jako chór polskich duchów zawieszonych w czyśćcu. Jak u Kafki czekają na otwarcie wrót sprawiedliwości. I jak u Dantego spalają się swoją historią. Pięciu Kurasi. Pięć duchów. Albo też pięciu autochtonów dziwnego plemienia, które istnieje na tych ziemiach już od ponad 30000 lat. Kuraś biegnie w góry. Dalej i dalej – płonąć, pełen zemsty. Kim jest ten człowiek? Naprawdę warto czcić mordercę?

Szczegóły

Hamlet

Dramat

WG. "STUDIUM O HAMLECIE" STANISŁAWA WYSPIAŃSKIEGO
"W Polsce zagadką Hamleta jest to: co jest w Polsce – do myślenia".
To słowa Stanisława Wyspiańskiego z gorączkowo pisanego przez kilka dni Studium o „Hamlecie” – niezwykłego dzieła, będącego źródłem inspiracji dla wielu polskich reżyserów. Wyspiański zawarł w nim swoją fascynację fenomenem teatru, miłość do genialnego tekstu oraz wielkie pragnienie rozczytania go tak dotkliwie, aby wstrząsnąć sumieniami swoich rodaków.
Reżyser Bartosz Szydłowski sięga po Hamleta i czyta najsłynniejszy dramat Szekspira poprzez świat idei Stanisława Wyspiańskiego, zawarty w Studium…, czy w Wyzwoleniu. Wyspiański umierał na Polskę małostkową, egocentryczną, zaklętą w sloganach narodowości. Sięgał do Hamleta, bo widział w nim zmagania polskiego inteligenta, który stawał przeciwko światu kłamstw, triumfalnego rechotu, grotesce, która z kategorii estetycznej, stała się kategorią opisu realnego świata. Polski Hamlet współczesny to Hamlet czasów postprawdy. Ostatni samotnik przyzwoitości.
„Graj Hamleta, gdziekolwiek zechcesz w Polsce. Wszędzie twe słowa: fałsz, kradzież, szelmostwo, będą szelmostwo, fałsz, krzywdę oznaczać! I wołać zemsty!”

Szczegóły