Wojciech Czarnota

7,9 / 10

31 oddanych głosów

Data urodzenia:
25-11-1965 (54 lat)

Absolwent Wydziału Aktorskiego PWSFTviT w Łodzi.
Często występuje w:
Spektakle z udziałem tego aktora:

Skąpiec

Komedia

Wiecznie aktualna sztuka Moliera to komedia charakterów, intryg i wynikających z nich zabawnych sytuacji. Główny bohater Harpagon zaślepiony jest chorobliwą miłością do swojej wypełnionej pieniędzmi szkatułki i tak naprawdę nie ma dla niego w życiu innych wartości. Wszędzie wietrzy podstęp, że ktoś chce go okraść. Otaczają go sami pochlebcy i fałszywi doradcy, którzy kpią z niego w żywe oczy. Skąpstwo Harpagona, a także nieproporcjonalne do wieku amory stają na drodze jego dzieci Elizy i Kleanta, którzy pragną szczęśliwych, dyktowanych sercem, a nie pieniędzmi związków małżeńskich. Nic więc dziwnego, że starają się oni pokrzyżować jego plany.

Charaktery w sztuce Moliera są zabawnie przerysowane i takie są też w przedstawieniu Włodzimierza Nurkowskiego. Ze sceny wartko płyną dowcipne dialogi, a cała akcja toczy się w zawrotnym tempie. Sposób gry aktorskiej, niesłychanie rytmicznej i często przejaskrawionej, a także pojawiające się w przedstawieniu maski nawiązują do stylistyki commedii dell’arte, co stanowi dużą atrakcję dla widzów. Do tego piękne kostiumy, dekoracje i muzyka nawiązujące do epoki. Ludzkie wady, pragnienia i targające człowiekiem emocje przedstawione są tu w sposób celny, a jednak z przymrużeniem oka. Złożone perypetie miłosne, rodzinne i finansowe prowadzą jak zwykle do szczęśliwego zakończenia.

Spektakl dla widzów powyżej 12 lat.

Szczegóły

Dzienniki gwiazdowe

Dramat psychologiczny

Twórczość Stanisława Lema, znanego na całym świecie polskiego pisarza science fiction, filozofa, futurologa, jest i będzie ponadczasowa.

W „Dziennikach gwiazdowych” Lem wnikliwie analizuje ludzką naturę, konsekwencje rozwoju techniki i nauki, a także materialny i duchowy dorobek ludzkości. Wnioski wynikające z jego bezkompromisowych rozważań nie napawają optymizmem. Diagnozę łagodzi sposób, w jaki Autor rozprawia się z niedoskonałościami kosmosu i człowieka. Wszechobecna ironia i dystans sprawiają, że śledząc przygody Ijona Tichego, uśmiechamy się raczej, niż popadamy w czarnowidztwo. Dzieje się tak, bo bohater Lemowskiej Odysei jawi się jako jeden z nas – marzy, aby uczynić otaczający go świat lepszym i wydaje mu się, że można to zrobić w niezwykle prosty sposób. Jednak podobnie jak my, bohater Lema jest bezradny zarówno podczas prób zbawienia ziemskiego świata, jak i w obliczu pytań ostatecznych.

Inscenizacja „Dzienników Gwiazdowych” Małgorzaty Zwolińskiej w sposób niezwykle jasny i zrozumiały wyjaśnia najbardziej nawet złożone sensy zawarte w podróżach Tichego. Zachowuje także to, co w tych opowiadaniach niezwykle ważne, czyli humor, i ciepły, serdeczny stosunek do zmagań bohatera z napotykanymi przeciwnościami. Dzieje się tak dzięki potraktowaniu przygód Tichego jako jego podróży w głąb siebie. Zamysł inscenizacyjny Zwolińskiej jest swoistego rodzaju „Kosmiczną Kartoteką”, w której postaci i zdarzenia „mieszkające” w głowie bohatera, materializują się i stają się jego – i nas widzów – realnością. Zabieg ten pozwala zwiedzać Tichemu najodleglejsze galaktyki bez ruszania się z domu. Wielość rozwiązań inscenizacyjnych, często niezwykle zabawnych i zaskakujących, sprawia, że cała historia dzięki kontekstowi plastycznemu staje się bardziej zrozumiała i wyrazista.

Spektakl dotyka współcześnie aktualnych i palących kwestii, np. istnienia i wykorzystania sztucznej inteligencji oraz niebezpieczeństw z tym związanych.

Zarówno Lem, jak i autorzy przedstawienia – Adolf Weltschek (reżyser) i Małgorzata Zwolińska (autorka adaptacji i scenografii), podchodzą do przedstawionych tematów z dystansem, posługując się groteską, ironią i sarkazmem. W niektórych momentach pojawia się w spektaklu również poważniejszy ton. Dzięki umiejętnemu balansowaniu pomiędzy tymi dwoma sposobami opowiadania, spektakl zyskuje szczególną siłę wyrazu i przykuwania uwagi. Właśnie dlatego przedstawienie ogląda się z dużą przyjemnością i zaciekawieniem. Do tego wartkie, zabawne dialogi, liryczne piosenki, wyrafinowany dowcip i inteligentnie zastosowana plastyka. Ten oparty na wyjątkowej prozie spektakl, adresowany do dorosłych i młodzieży, pokaże widzom cząstkę ich samych.

Dokąd podąża Ijon Tichy, a wraz z nim ludzkość?

Spektakl dla widzów powyżej 14 oku życia.

Szczegóły

Przygody Tomka Sawyera

Dla dzieci

Tomek Sawyer i Huckelberry Finn to dwóch nastoletnich przyjaciół. Jeden jest zwariowanym, niepokornym rozrabiaką, drugi – zmuszonym do samodzielności „dorosłym” dzieckiem. Obydwaj napędzani niebanalną wyobraźnią, co chwilę wpadają w coraz to większe tarapaty. Ale czy każdy z nas nie marzył kiedyś o tym, by stać się piratem, marynarzem czy też odkrywcą? A realizacja marzeń bardzo często wymaga poświęceń. Nawet, jeśli w grę wchodzi mroczna tajemnica… Choć akcja przedstawienia dzieje się w XIX-wiecznej Ameryce Północnej, jest ono w swojej wymowie jak najbardziej współczesne, a w bohaterach „Przygód Tomka Sawyera” bez trudu odnajdziemy siebie. Rytmiczne, pełne humoru przedstawienie zostało zrealizowane w żywym planie, a także z wykorzystaniem lalek. Jego dużym atutem jest ciekawa plastyka, piękne piosenki i doskonały ruch sceniczny. Podążając za losami Tomka uświadamiamy sobie, że wartości takie jak rodzina, przyjaźń, lojalność i miłość były, są i zawsze pozostaną najważniejsze. W tym przedstawieniu czas się cudownie zatrzymał, dzieciństwo nigdy nie mija i każdy zostać może Kapitanem Parowca…

Szczegóły