Weronika Szczawińska - zdjęcie

Weronika Szczawińska

8,1 / 10

45 oddanych głosów

Wiek: 41 lat

Urodziła się w 1981 roku w Warszawie. Ukończyła Międzywydziałowe Indywidualne Studia Humanistyczne na Uniwersytecie Warszawskim (2007), reżyserię studiowała w stołecznej Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza. Obroniła doktorat w Instytucie Sztuki PAN. Prowadziła cykl dyskusji w Instytucie Teatralnym im. Zbigniewa Raszewskiego dotyczących pamięci w polskim teatrze drugiej połowy XX i początków XXI wieku (2009). Współpracowała z Teatrem Collegium Civitas, gdzie realizowała warsztaty teatralne, a także z pismami poświęconymi kulturze i sztuce, m.in. "Dialogiem", "Didaskaliami", "Teatrem" i "Res Publicą Nową". Jest jedną z założycielek powstałego w 2009 roku Forum Obywatelskiego Teatru Współczesnego – organizacji skupiającej reżyserów i dramaturgów młodszego pokolenia, urodzonych w latach 70. i 80.
Spektakle z udziałem tego aktora:

Onko

Dramat

On. Ona. ONKO.

On. Sebastian Pawlak, aktor. Przygląda się rzeczywistości, ciału, relacjom społecznym i językowi z perspektywy kogoś, który usłyszał, że jest najgorszym artystą na świecie i doświadczył inwazyjnej reżyserii.

Ona. Weronika Szczawińska, reżyserka. Przygląda się rzeczywistości, ciału, relacjom społecznym i językowi z perspektywy osoby, która usłyszała diagnozę “rak piersi” i doświadczyła inwazyjnego leczenia.

ONKO. Spektakl osadzony w osobistych doświadczeniach reżyserki Weroniki Szczawińskiej i aktora Sebastiana Pawlaka, których połączyła wiara w to, że nawet najtrudniejszy scenariusz życia można zmienić i zagrać w nim nową rolę. Albo i nie.

Od reżyserki:
“Bardzo interesuje mnie rzeczywistość zmieniona przez raka. Jednak zupełnie nie interesuje mnie projekt konfesyjny, terapeutyczny czy pedagogiczny. Ciekawi mnie, do czego może przydać się choroba nowotworowa. Nie zajmuje mnie zrobienie spektaklu o raku, ale przyjrzenie się, czego dzięki rakowi można dowiedzieć się o współczesnym świecie. Czego dowiaduje się chora na raka piersi o naszej kulturze i społeczeństwie? Czego mogą dowiedzieć się widzki i widzowie?”

Szczegóły

Rafał Urbacki „Solo”

Performance

Rafał Urbacki – reżyser, choreograf i tancerz – zaproszony został przez Komunę Warszawa do udziału w programie rezydencji z cyklu Krajobraz, którego kuratorką jest Weronika Szczawińska. 28 lutego 2019 roku umieścił na swoim profilu Facebook’owym post: „już mogę podzielić się z wami tą wspaniałą wiadomością. Zostałem rezydentem w programie kuratorskim Weroniki Szczawińskiej. W Krajobrazie Komuny Warszawa. I będzie premiera działań performatywnych na jesieni. I już zapraszam. I już się cieszę. Aaaa!”. Tytuł, jaki Urbacki wybrał dla swojego wykonania to Solo. Rozpoczął przygotowania, omawiając z kuratorką, współpracownikami i przyjaciółmi pomysły na przebieg pracy i kształt prezentacji jej wyników. Rafał Urbacki zmarł 22 maja. Mama Rafała – Pani Krystyna Grabowska-Urbacka – przekazała jego bliskim rzeczy, które uznała za stanowiące część spuścizny zawodowej artysty i mogące mieć związek z przygotowaniami do Solo – w tym notatki i rekwizyty. Po śmierci Urbackiego, jego przyjaciele i współpracownicy wraz z kuratorką Weroniką Szczawińską i Komuną Warszawa zdecydowali się na oddanie hołdu artyście poprzez próbę rekonstrukcji jego ostatniego dzieła. Jak mógł wyglądać Krajobraz Rafała Urbackiego? Jak wygląda krajobraz po Urbackim?

Opracowanie i wykonanie:
Anu Czerwiński, Kacper Lipiński, Magdalena Przybysz, Igor Stokfiszewski, Weronika Szczawińska, Jaśmina Wójcik, Jakub Wróblewski, Katarzyna Żeglicka.

Rafał Urbacki (ur. 1984-2019) – reżyser, choreograf, performer, antropolog. Studiował reżyserię dramatu na PWST im. L. Solskiego w Krakowie i kulturoznawstwo na UŚ w Katowicach. Uczeń Iwony Olszowskiej. Dwukrotny stypendysta MKiDN w dziedzinie literatury i aktywności obywatelskiej, Art Stations Foundation by G. Kulczyk (Solo Projekt 2010) i Marszałka Województwa Śląskiego w dziedzinie kultura. Autor licznych działań performatywnych ze społecznością, autobiograficznych, spektakli, choreodokumentów: Mt 9,7, W Przechlapanem, Kształt rzeczy. O węglu i porcelanie, Gatunki chronione, Niech nigdy w tym dniu słońce nie świeci, Jaram się, Erynie niech zostaną za drzwiami. Realizował produkcje dla Narodowego Starego Teatru w Krakowie, Instytutu Teatralnego im. Z. Raszewskiego w Warszawie, Starego Browaru w Poznaniu, Muzeum Śląskiego i Teatru Śląskiego w Katowicach. Współpracował jako choreograf teatralny z Moniką Strzępką, Radosławem Rychcikiem, Katarzyną Kalwat. Autor choreografii w dokumencie kreacyjnym Jaśminy Wójcik Symfonia Fabryki Ursus. Wykładowca w IKP UW na kierunkach pedagogika teatru i sztuki społeczne. Trzykrotny beneficjent programów IMiT „Scena dla tańca”. Przez ponad 11 lat poruszał się wyłącznie przy użyciu wózka inwalidzkiego. Dzięki pracy z technikami świadomościowymi dla tancerzy nauczył się chodzić.

Szczegóły

Krajobraz. Minifest. Weronika Szczawińska „ROZMOWA O DRZEWACH”

Krajobraz. Minifest.
2-4.09.2019

Szczawińska • Maszkiewicz • Borkała • Grudziński • Hartung-Wójciak
Komuna Warszawa zaprasza na pokazy spektakli powstałych w ramach projektu Rezydencji 2019.

Pokażemy trzy premierowe spektakle – efekt dwumiesięcznych rezydencji wybranych w ramach open-call projektów Dobrawy Borkały, Wojtka Grudzińskiego i Klaudii Hartung-Wójciak oraz spektakle Agaty Maszkiewicz i Weroniki Szczawińskiej (kuratorki roku 2019). 

2.09
19.00 Klaudia Hartung-Wójciak „MANAT. ROMANS PODWODNY”
20.30 Wojciech Grudziński „RODOS”

3.09
19.00 Dobrawa Borkała „JAŚNIENIE”
20.30 Agata Maszkiewicz „TAKI PEJZAŻ”

4.03
19.00 Weronika Szczawińska „ROZMOWA O DRZEWACH”

Komuna Warszawa, ul. Lubelska 30/32, Warszawa

więcej: komuna.warszawa.pl

------------------------------------------------------

WERONIKA SZCZAWIŃSKA
Rozmowa o drzewach

Premiera: 6–8.06.2019

Spektakl w reżyserii Weroniki Szczawińskiej poświęcony jest krajobrazowi zredukowanemu do jednego obiektu zainteresowań: drzewa. Drzewa jako obiektu fizycznego i obiektu fantazji; drzewa naturalnego i czysto estetycznego; drzewa jako podmiotu poezji i polityki; drzewa jako istoty związanej z popterapiami znerwicowanej współczesności. Prowadzić nas będą między innymi drzewne wiersze Bertolta Brechta, spacery po lesie oraz shinrin-yoku.

współtwórcy i wykonawcy: Aleksandra Gryka, Małgorzata Pauka, Maciej Pesta, Katarzyna Sikora, Marta Szypulska, Piotr Wawer jr.

Przeczytaj recenzje:
https://www.dwutygodnik.com/artykul/8297-plastikowe-drzewa.html
https://culture.pl/pl/dzielo/rozmowa-o-drzewach-rez-weronika-szczawinska

Weronika Szczawińska (ur. 1981) – reżyserka, dramaturżka, kulturoznawczyni i performerka. Absolwentka Międzywydziałowych Indywidualnych Studiów Humanistycznych na Uniwersytecie Warszawskim; obroniła doktorat w Instytucie Sztuki Polskiej Akademii Nauk. Reżyserię studiowała w warszawskiej Akademii Teatralnej. Współpracowała z licznymi teatrami w całej Polsce (m.in. Narodowym Starym Teatrem w Krakowie, warszawskim Teatrem Powszechnym, Komuną Warszawa, Wrocławskim Teatrem Współczesnym) oraz Slovensko mladinsko gledališče w Lublanie. Dwukrotnie nominowana do branżowej nagrody Paszport Polityki w dziedzinie teatru (2014, 2018), między innymi za „konsekwentne budowanie własnego języka artystycznego” oraz „dojrzałą wizję społecznej odpowiedzialności teatru”. Do jej najnowszych prac należą: Genialna przyjaciółka na podstawie powieści Eleny Ferrante (Wrocławski Teatr Współczesny, 2018), Lawrence z Arabii (Teatr Powszechny w Warszawie, 2018), Nigdy więcej wojny (Komuna Warszawa, 2018).
------------------------------------------------------

Rezydencje 2019 / Krajobraz

Rok 2019 będzie w Komunie Warszawa rokiem KRAJOBRAZU.

Rokiem landscape i landschaft, i paysage.

Rokiem krajobrazu jako możliwego gatunku teatralnego, krajobrazu performatywnego i performowanego. Rokiem multidyscyplinarnych krajobrazów, które w przestrzeniach Komuny powołają zaproszeni artyści i artystki.

Wyobraź sobie swój krajobraz.

Czy Twój krajobraz jest naturalny, czy też wcale nie? Czy jesteś w nim? Czy raczej na niego patrzysz? Doświadczasz czy opisujesz? A może myślisz o tym jeszcze zupełnie inaczej?

Idiom kuratorski roku 2019 to „Krajobraz”. Hasło to może kojarzyć się z wieloma dziedzinami: zarówno z naukami humanistycznymi, społecznymi, sztuką, jak też z naukami przyrodniczymi. Celem tak sformułowanego idiomu jest więc zainspirowanie twórców szeroko pojętych sztuk performatywnych do stworzenia prac multidyscyplinarnych, przekraczających granice wąsko zdefiniowanych dyscyplin, prac opartych na nieoczywistych współpracach i skojarzeniach. Idea „krajobrazu” została zarysowana szeroko – tak aby nie narzucać twórczyniom i twórcom żadnej perspektywy, ale zasugerować zarazem kilka podstawowych punktów wyjścia. Słowo „krajobraz” i jego idea mogą odnosić się do czegoś istniejącego (lub postrzeganego), lecz także do jego reprezentacji. Stąd praca nad performensem „krajobrazowym” zakłada twórcze negocjacje pomiędzy doświadczeniem a reprezentacją (oraz namysł nad regułami reprezentacji). Krajobraz to także coś postrzeganego, praca nad nim obejmuje więc również namysł nad współczesnymi reżimami widzialności i niewidzialności. Zadajemy też pytanie o „naturalność” krajobrazu, wpisując się w istotne rozmowy dotyczące sztuki w dobie antropocenu. Idea „krajobrazu” odwołuje się także do nurtu refleksji teoretycznej ujmującego przestrzeń teatru (czy też szerzej: sztuk performatywnych) jako swoistej landscape art. Inspirujemy się sztukami wizualnymi, które już dawno podjęły dyskusję nad ideą krajobrazu. Celem roku kuratorskiego ma być powstanie prac, które przedstawią widowni mapę krajobrazów współczesności, zrealizowanych przy użyciu rozmaitych mediów i estetyk.

------------------------------------------------------

Hub Kultury: Program Rezydencji Artystycznych w Komunie Warszawa.

Komuna Warszawa rozpoczyna w 2019 roku nowatorski program rezydencyjny łączący wsparcie dla młodych artystów z merytoryczną opieką i bogatym programem prezentacji.

Każdy sezon programu będzie miał swojego gościnnego kuratora, który określi temat wiodący sezonu, tworząc kontekst i inspirację merytoryczną dla nowych prac powstających w ramach programu.

Kuratorami rezydencji 2019–2022 będą:
Weronika Szczawińska (2019),
Tim Etchells / Marta Keil / Grzegorz Reske (2020),
Markus Öhrn (2021),
Anna Smolar (2022).

Rolą kuratora będzie opieka nad uczestnikami rezydencji i kursów mistrzowskich oraz przygotowanie własnego spektaklu mistrzowskiego. W ramach każdego z czterech sezonów powstaną spektakle połączone jednym tematem, ale opisywanym na różne artystyczne sposoby i z różnych pokoleniowych perspektyw.

Celem programu jest nie tylko umożliwienie samodzielnej i swobodnej pracy twórczej, lecz przede wszystkim prezentacja jej efektów i pomoc we włączeniu do szerszego obiegu sztuki.

Program będzie podzielony na trzy sekcje:

Coroczne 8-tygodniowe letnie kursy mistrzowskie – dla artystów (do 30. roku życia) wyłonionych w open call. Kursy mistrzowskie prowadzone pod opieką kuratora umożliwią stworzenie prac i ich publiczną prezentację. Jeden z projektów zostanie rozwinięty do pełnoformatowego spektaklu.
Rezydencje dla zaproszonych przez Komunę i kuratora sezonu artystów (do 40. roku życia). Rezultatem każdej rezydencji ma być praca performatywna / spektakl.
Spektakle przygotowane przez kuratora sezonu oraz przez Komunę Warszawa.

Opiekunem programowym i naukowym Rezydencji jest Tomasz Plata, zastępca dyrektora Teatru Studio oraz prorektor Akademii Teatralnej w Warszawie.

------------------------------------------------------

projekt realizowany dzięki wsparciu Urzędu Miasta Stołecznego Warszawy

Szczegóły

Nigdy więcej wojny, reż. Weronika Szczawińska

Performance

Optymizm to podstawa, więc pełni dobrej myśli zapraszamy was w pierwszy po-lockdownowy wieczór na Nigdy więcej wojny, reż. Weronika Szczawińska!
Spektakl laureatki Paszportu Polityki w 2019 r. to osobista, ale i zdystansowana refleksja nad pamięcią i wyobrażeniem.

Pokolenie, które pamięta II wojnę światową odchodzi, natomiast w najlepsze trwają i rozwijają się niebezpieczne, wojenne fantazje. W spektaklu „Nigdy więcej wojny” pragniemy sięgnąć do wspomnienia osoby, która wojnę przeżyła i wspomina ją nieustannie, po swojemu, poza ramami polityk historycznych i ideologii; wspomina i wyraża to w bardzo osobistym języku. Adela Sz. ma 91 lat i powraca do zapętlonych zdarzeń, obrazów i słów swojej młodości. Zielone perfumy radzieckiego kapitana, żołnierze „podskubujący” dziewczyny, potańcówki rozbijane przez partyzantów, lekcje niemieckiego, łuna płonącej w oddali Warszawy, wspomnienia egzekucji – to tylko niektóre szczegóły jej opowieści. Przejmujemy to wspomnienie i odpowiadamy na nie, zgodnie ze swoimi potrzebami, z potrzebami naszej współczesności. Piątka performerów – trójka aktorów, reżyserka i muzyk – tworzy kompozycję, w której „wojna” nabiera nowych znaczeń. Wspomnienie Adeli zostanie poddane teatralnym procedurom zainspirowanym „Disintegration Loops”, serią kompozycji amerykańskiego muzyka Williama Basinskiego. Rozpad wspomnienia, jego zanikanie, odkształcanie i transformacje staną się dla nas punktem wyjścia do działań łączących muzykę, ruch i teatr. Działań zapętlonych, powracających, rozpadających się z każdą kolejną repetycją.

--------------------
Realizacja projektu dofinansowana ze środków Urzędu m.st. Warszawy.

Szczegóły

Mikro Teatr: Finał

Performance

Komuna// Warszawa zaprasza na podsumowanie projektu MIKRO TEATR. Dwunastu reżyserów wraz z zaproszonymi do współpracy artystami przygotowało przedstawienia podporządkowane paru precyzyjnie określonym warunkom: spektakl nie trwa dłużej niż 16 minut, zespół wykonawców składa się z zaledwie czterech osób, do dyspozycji artystów są dwa mikrofony, cztery reflektorów, jeden rzutnik wideo, jedna, niewielka walizka rekwizytów i niewielki budżet.
W ramach podsumowania swoje spektakle zaprezentują: Weronika Szczawińska i Piotr Wawer Jr, Anna Smolar, Romuald Krężel i Monica Duncan, Marcin Liber, Wojtek Ziemilski oraz 10.12 Anna Karasińska.

PROGRAM:
Weronika Szczawińska i Piotr Wawer Jr "tempo tempo"
Anna Smolar "Mikro Dziady"
Romuald Krężel i Monica Duncan "La Dolce Vita"
Marcin Liber "Niewypowiedziana na Śląsku mowa balkonowa Adolfa Hitlera"
Wojtek Ziemilski "Przedstawienie"
Anna Karasińska "Urodziny" (UWAGA: tylko 10.12)

-----
Kuratorem projektu Mikro Teatr jest Tomasz Plata.
Projekt dofinansowany ze środków Urzędu m.st. Warszawy

Szczegóły