Weronika Pelczyńska - zdjęcie

Weronika Pelczyńska

8,0 / 10

3 oddane głosy

Tancerka, choreografka, menadżerka kultury. Absolwentka Eksperymentalnej Akademii Tańca Współczesnego SEAD w Salzburgu, inżynier Politechniki Warszawskiej. Doświadczenie zawodowe i sceniczne zdobywała w Teatrze Studio Buffo, oraz przy produkcjach Teatru Tańca Mufmi Anny Piotrowskiej. W latach 2008-2009 wraz z zespołem Bodhi Project występowała w Austrii, Niemczech, Włoszech i Polsce, współpracując z takimi choreografami jak: M. Kejzare, J. Nelson, R. Hayden, E. Braun oraz S. Sandroni. W Latach 2009-2012 występowała w spektaklu Prawa półkula w choreografii Marysi Stokłosy oraz współpracowała z zespołem Mouvoir z Koloni przy produkcji Under Green Ground. W 2011 roku pracowała na gościnnym kontrakcie w teatrze w Kassel, wystąpiła w produkcji Johannesa Wielanda Sheherazad, a także w produkcji Jozefa Frucka i Lindy Kapetanei 1000 years of sorrows. Wzięła udział także w produkcji Starego Browaru w Poznaniu w choreografii Magłorzaty Haduch Wielka Inwencja na spragnione theorbo, uśpiony kontrabas i cztery tancerki w ramach programu Old Music New Dance.

W 2011 roku w komunie//warszawa odbyła się premiera solowego spektaklu Pelczyńskiej Yvonne, Yvonne – remiksu twórczości Yvonne Rainer, w cyklu RE//MIX, którego pomysłodawcami są Tomasz Plata i Magdalena Grudzińska.

W 2012 współtworzyła i wystąpiła w spektakl Fire is raging in your hair w choreografii Anny Nowckiej, który zdobył berlińską nagrodę HAU w ramach festiwalu 100° Berlin. Od 2012 współpracuje i wstępuje z zespołem Cocoon Dance Company z Bonn w spektaklu Replay Swan. W grudniu 2012 odbyła się premiera wykładu performatywnego współtworzonego z Mikołajem Iwańskim (ekonomistą) i Krzysztofem Kaliskim (kompozytorem) w ramach programu produkowanego przez Bęc Zmianę oraz HOBO Art Foundation.

W 2013 wzięła udział w projekcie Kilka kroków do Lutosławskiego – prezentacji choreograficznych podczas projektu LUTOSFERY. Stworzyła 10-minutową miniaturę choreograficzną zainspirowaną i wykonaną do jednego z wybranych utworów Witolda Lutosławskiego. Wystąpiła również w filmie o muzyce eksperymentalnej Eugeniusza Rudnika, w reżyserii Zuzanny Solakiewicz, producentem filmu jest Endorfina Studio, planowana premiera 2014.

Od 2010 roku zaangażowana jest w tworzenie choreografii oraz ruchu scenicznego do sztuk teatralnych, wystawianych w Warszawie. Pracowała między innymi z Agnieszką Glińską, Anną Seniuk, Ewą Konstancją Buhłak,Krzysztofem Stelmaszykiem i Barbarą Sass-Zdort.

Spektakle z udziałem tego aktora:

Have a Good Cry

Dramat

Najlepszą formą oczyszczenia jest płacz.
Kiedy czujemy ogrom emocji, gromadzimy je gdzieś wewnątrz siebie i nie chcemy dzielić się nimi.
Czujecie bezsilność? Nie bójcie się wyrzucić jej z siebie!
Najlepszą formą oczyszczenia jest płacz. To właśnie do niego zachęcają artystki.
Punktem zapalnym do powstania Have a Good Cry były kontrowersyjne słowa rzeczniczki Ministerstwa Sprawiedliwości o pomieszczeniu, w którym kobieta, u której wykryto śmiertelną wadę płodu, mogłaby sobie popłakać.
Po kilku miesiącach protestów przeciwko wyrokowi Trybunału Konstytucyjnego w sprawie aborcji, takie słowa zrozumiałyśmy jako następujący komunikat: państwo zmusi kobiety do rodzenia, ale zaoferuje im specjalne pomieszczenie, w którym będą mogły się wypłakać. Ktoś z Internautów natychmiast zapytał, czy nie jest tak, że cała Polska to jeden wielki pokój do płakania. Autorki spektaklu zaczęły zastanawiać się, jak wyobrażamy sobie takie pomieszczenie. Stworzyły więc przestrzeń wspólną, która może stać się miejscem oczyszczenia, wsparcia, uwolnienia albo bycia razem przez krótką chwilę i bez żadnego przymusu.

„Autorki Have a good cry nie szydzą z płaczu. W gruncie rzeczy nawet do niego zachęcają, traktując wypłakiwanie się jako gest troski o samą siebie, a może nawet – subwersywną metodę manifestowania niezgody na bezsilność, do której obóz rządzący próbuje doprowadzić protestujące osoby, grając z nimi w aborcyjnego kotka i myszkę.”
– Julia Niedziejko dla czaskultury.pl

Szczegóły

Stany Wyśnione - STS

Taneczny

Projekt „Stany Wyśnione” jest propozycją wielopoziomowego wykorzystania pracy ze snami i wyobraźnią w praktyce performatywnej. Czwórka performerów zabiera widzów
w podróż w sferę podświadomości, zagłębiając się w świat zmysłów i wyobraźni, komponując wspólną drogę poprzez jawę i sen, łącząc pracę z wyobrażonym ze świadomymi
zabiegami choreograficznymi. Proces śnienia pozwala odkrywać nieprzewidywalne, zaskakujące obrazy, stające się podstawą praktyki ruchowej i stanowiące trzon spektaklu.
Świadoma praca nad „otwieraniem” materiałów sennych umożliwia stworzenie wielowarstwowego spektaklu, w którym rzeczywistość przeplata się z fikcją, a performerzy zwinnie nawigują pomiędzy realnym a wymarzonym, widzialnym a niewidzialnym, przypatrując się swoim dziełom i bawiąc się ze wzrokiem widowni.

Szczegóły

Europa. Śledztwo

Taneczny

Polska: 24 tysiące sklepów z ubraniami z drugiej ręki. Europa: 120 tysięcy firm odzieżowych ubrań. Świat: 4 miliony par rąk szyje ubrania w Bangladeszu.

Trzy tancerki zapraszają publiczność do gigantycznego europejskiego lumpeksu pełnego fantazji z drugiej ręki i zużytych marzeń o przyszłości. W kolażu improwizacji i sieci widocznych i niewidzialnych połączeń tancerki badają relacje między tym, co odległe, globalne i tym, co osobiste. Prowadzą performatywne śledztwo w sprawie przyszłości Europy. Ile kosztuje wspólne działanie? W jaki sposób partner stał się przeszkodą? Kiedy wartości zmieniły się w obsesje?

To również spektakl o pracy artystów tańca – jej materialności i cenie. Artystki wzywają publiczność do tablicy, pytają o relację między tancerzem i widzem, działającym podmiotem i obserwatorem.

To spektakl o nieprzewidzianych konsekwencjach wspólnej pracy, kolektywnego działania, w którym to, co miało dawać poczucie bezpieczeństwa – okazuje się kolejną formą opresji, a to, co miało straszyć – śmieszy.

Szczegóły