Weronika Łukaszewska - zdjęcie

Weronika Łukaszewska

9,2 / 10

213 oddanych głosów

Wiek: 28 lat

Spektakle z udziałem tego aktora:

Śmieszne miłości

Komedia

„Śmieszne miłości” to adaptacja luźno oparta na zbiorze opowiadań Milana Kundery pod tym samym tytułem. „Nikt nie będzie się śmiał”, „Fałszywy autostop”, „Edward i Bóg”, „Niechaj dawno zmarli ustąpią miejsca świeżo zmarłym” to tytuły czterech z siedmiu opowiadań, które w dowcipnym ale i gorzko-ironicznym sosie opisują miłosne sprawy i sprawki kilkorga bohaterów, mieszkańców jednego z dużych europejsko-wschodnich miast. Bohaterów uwikłanych w skomplikowane ale i niezwykle komiczne miłosne przygody, tak sytuacyjne, jak i duchowe czy fizyczne. Niejednorodność gatunkowa poszczególnych historii prowadzi do podobnych refleksji i wniosków na temat miłosnych zmagań i perypetii bohaterów Kundery.

„Fałszywy autostop”
Mamy tu prowadzone ze zdumiewająca konsekwencją i okrucieństwem erotyczną grę dwojga młodych kochanków.

„Niechaj dawno zmarli ustąpią miejsca świeżo zmarłym”
Jest to wspomnienie o miłości dawnych kochanków, które niespodziewanie dla wszystkich kończy się wskrzeszeniem ale odbitym w krzywym zwierciadle upływającego czasu.

„Edward i Bóg”
Mamy toczoną pomiędzy światem polityki a kościołem walkę o dusze młodego nauczyciela, której dwa punkty kulminacyjne mają miejsce w dwóch różnych lóżkach.

„Nikt nie będzie się śmiał”
Mamy wreszcie historie pracownika wyższej uczelni, który za sprawą serii niefortunnych przypadków traci wszystko i wszystkich, na których mu zależało, ale który uświadomiwszy sobie, że jego przygoda należała raczej do komicznych niż tragicznych odczuwa rodzaj oczyszczającej ulgi.

Różne odcienie miłości, różne skutki fatalnych decyzji, ironia losu, zagmatwane społecznie warunki, pycha, zazdrość i kompleksy bohaterów. Wszystko to daje ponadczasowy i na każdym końcu świata aktualny obraz śmieszności i bezcelowości miłosnych zmagań. Jednocześnie opowieści te pozostają okrutną lekcją i przestrogą przed lekceważeniem autentyczności swoich uczuć i bezwzględnym, aczkolwiek tak popularnym w naszych czasach stawieniem znaków wyższości rozumu nad potrzebami serca. Kundera w swoich rozważaniach na przemian śmieszy i przeraża. Nie oszczędzając swoich postaci ostatecznie lituje się nad nimi i niczym wyrozumiały stwórca pozwala im wyciągnąć wnioski ze swoich haniebnych czynów. A nam uświadamia jak śmieszni i daremni jesteśmy pozostając w przekonaniu o pełnej kontroli nad biegiem zdarzeń.

Szczegóły

Stowarzyszenie Umarłych Poetów

Dramat

Teatralna wersja kultowego filmu Petera Weira. W Akademii Weltona, elitarnej męskiej szkole z internatem, rozpoczyna się kolejny rok szkolny. Do grona pedagogów dołącza nowy charyzmatyczny wykładowca języka angielskiego – John Keating. Czterem zasadom akademii, którymi są: tradycja, honor, dyscyplina i doskonałość, przeciwstawia inny sposób kształcenia i wychowania. Ciekawość świata, wrażliwość na literaturę piękną, umiejętność samodzielnego myślenia i chęć rozwijania indywidualnych pasji – to wartości, które próbują realizować jego uczniowie w tajnym klubie entuzjastów poezji. Co zwycięży: restrykcyjnie przestrzegana tradycja czy prawo do marzeń, wolności i młodzieńczego buntu?

Szczegóły

Manat. Romans podwodny, reż. Klaudia Hartung-Wójciak

Manat to reportaż sceniczny, opowieść o transformacyjnym romansie dystrybutorek, pracowników, czytelników, czytelniczek hitowej serii wydawnictwa Harlequin z lat 90. Obecnie – siedemdziesiąt lat po wydaniu w Toronto The Manatee, pierwszego tomu serii, wydawane są one w ponad trzydziestu różnych językach na sześciu kontynentach. W polskim krajobrazie transformacyjnym wydawnictwo pojawiło się w roku 1991. Uruchamiając wówczas szeroko zakrojoną akcję promocyjną wkrótce stało się fenomenem społeczno-kulturowym.

Co łączy kioskowe romanse ze zbiorami Zachęty, polskie gastarbeiterki z Pałacem Kultury i Nauki, ortalionowych przedsiębiorców z manatami, a Festiwal Piosenki w Opolu z włoską gwiazdą okładek Fabio Lanzoni? Jaki potencjał polityczny ma kartografia romansowych światów wyobrażonych?

Wychodząc od pojęcia landscape, rozumianego za hindusko-amerykańskim antropologiem Ajrunem Appaduraiem jako światy wyobrażone, zmieniające dotychczasowe mechanizmy wytwarzania wspólnoty i podmiotowości, proponujemy retrofuturystyczny krajobraz nie-miejsc. Nie – miejsc leżących w przestrzeniach pomiędzy – kartografią ciała pożądanego a kampowością afektów, ekonomią miłosnych landschaftów i ich potencjałem emancypacyjnym..

obsada: Natasza Aleksandrowitch, Małgorzata Biela, Sebastian Grygo, Weronika Łukaszewska, Filip Perkowski, Marcin Wojciechowski
muzyka: Piotr Peszat
przestrzeń, scenografia: Paula Grocholska
reżyseria świateł: Aleksandr Prowaliński
konsultacja wokalna: Piotr Markowski, Bartosz Lisik
konsultacja choreograficzna: Weronika Pelczyńska
lektor: Stanisław Olejniczak

Klaudia Hartung-Wójciak (ur. 1990) – dramaturżka; studentka reżyserii Akademii Sztuk Teatralnych im. S. Wyspiańskiego w Krakowie. Reżyserka spektakli: Chinka (TR Warszawa, 2018), Dziki (Teatr Dramatyczny im. J. Szaniawskiego w Wałbrzychu, 2018), Szukając Romea (Teatr Bagatela, 2018, Festiwal Szekspirowski 2018), Tkacze. Historia jak z życia wzięta, a przez to bardzo smutna na podstawie Tkaczy G. Hauptmanna (PWST Kraków, 2016; Łaźnia Nowa, 2017), nagrodzonego w ramach Forum Młodej Reżyserii 2016; współautorka i reżyserka instalacji performatywnej Przedwiośnie. Ćwiczenia z wyobraźni historycznej (Teatr im. Juliusza Osterwy w Lublinie, 2017); autorka instalacji Maszyna choreograficzna na aturii i mimozy wstydliwe (PWST Kraków); współautorka i reżyserka instalacji Kartoteka rozrzucona 2.016 (Instytut im. Jerzego Grotowskiego, 2016). Reżyserka czytań performatywnych (m.in. MALTA Festiwal, „Klasyka żywa”). Stypendystka Miasta Krakowa 2018, członkini Pracowni Dramaturgicznej AST Kraków.

Spektakl dofinansowany przez Urząd Miasta Stołecznego Warszawy w ramach programu Hub Kultury Komuny Warszawa

Szczegóły

Teoria smutnego chłopca, reż. Cezary Tomaszewski

Performance

Młody mężczyzna, bohater (lub antybohater) porzuca swój dom w środku nocy, zostawiając ukochanej list pożegnalny. Gdy wyjeżdża z miasta, wrony obsypują go śniegiem zrzucanym z dachów. Rozpoczyna on swoja bolesną wędrówkę, w nieustannej torturze wspomnień minionego szczęścia. Niekonwencjonalna historia miłosna, nieidealne pary, duża ilość śniegu, piosenki, tańce i psy.

Szczegóły

„WRESZCIE MAMY CZAS” - cz. 1 „Thriller”

Wycieczka

„Wreszcie mamy czas” to cykl krótkich fabuł na granicy filmu i teatru. Każda część skoncentrowana jest wokół innego gatunku filmowego i opowiada o ludzkich perypetiach w czasach pandemii. „Thriller” to opowieść o błędach przeszłości, uczuciowej namiętności i o tym, jaką cenę jesteśmy czasem zmuszeni za nie płacić.

Jeden bilet upoważnia do dostępu jedną osobę. W sprzedaży dostępne są bilety normalne (15zł) oraz bilety sponsorskie (30zł) umożliwiające dodatkowe wsparcie naszej online działalności. Zachęcamy do szczodrych zakupów i apelujemy o uczciwy wybór ilości biletów odpowiadającej ilości widzów przed ekranem. #WspierajKulturę w tym niełatwym okresie.
Bilet sponsorski dla jednej osoby #wspieramkulture
Bilet normalny dla jednej osoby

Szczegóły