Urszula Grabowska - zdjęcie

Urszula Grabowska

8,9 / 10

30 oddanych głosów

Data urodzenia:
26-06-1976 (43 lat)

W 2000 skończyła krakowską PWST i została etatową aktorką Teatru Bagatela, w którym zadebiutowała, będąc jeszcze na II roku studiów, rolą Wiery Aleksandrowny w „Miesiącu na wsi” (reż. B. Sass). Nikita Michałkow uważa ją za przedstawicielkę „wysokiego rosyjskiego aktorstwa w Polsce”, z czego jest bardzo dumna, a dziennikarze z uwagi na jej niecodzienną dziś klasę używają określenia „aktorka przedwojenna”. Zagrała szereg ról klasycznych i wymagających: Ofelię w „Hamlecie” w Teatrze STU (reż. K. Jasiński), Maszę w „Trzech siostrach” (reż. A. Domalik), Stellę w „Tramwaju zwanym pożądaniem” (reż. M. Mészáros), panią Elvsted w „Heddzie Gabler” (reż. D. Starczewski), Desdemonę w „Othellu” (reż. M. Sobociński), Lizawietę w adaptacji „Biesów” (reż. K. Jasiński, Teatr STU), Marię w „Woyzcku” (reż. A. Domalik) i Helenę w „Wujaszku Wani” (reż. W. Śmigasiewicz). Nie stroni od repertuaru komediowego i muzycznego. Grywa w popularnych serialach (z wyśmienitymi rolami w kryminałach „Glina” i „Na krawędzi” na czele) i spektaklach Teatru Telewizji, a na dużym ekranie na szczególną uwagę zasługuje kreacja tytułowej bohaterki w „Joannie” Feliksa Falka, wyróżniona polskim Orłem i nagrodą na 33. Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Moskwie. Jest członkiem Polskiej Akademii Filmowej, a w 2015 została odznaczona Brązowym Medalem „Zasłużony Kulturze - Gloria Artis”.
Spektakle z udziałem tego aktora:

Trzy siostry

Dramat

Nas nie ma, niczego na świecie nie ma, w ogóle nie istniejemy, nam się tylko zdaje, że istniejemy…

Szczegóły

Dzika Kaczka

Dramat

Gregers Werle wraca po latach do rodzinnego domu, gdzie spotyka dawnego przyjaciela Hjalmara Ekdala. Szybko orientuje się, że życie Hjalmara, jego rodzina i cała rzeczywistość, w której tkwi, jest „zbudowana na kłamstwie”, z którego on – Gregers może spróbować go wydobyć.
Ibsen, jak sam twierdził, został powołany do stawiania pytań, nie zaś do formułowania odpowiedzi. Jego sztuka, niby groteskowa fantazja lękowa, splata wątki i symbole ściągając bohaterów w nieuniknione. Stawia pytania o postawy życiowe lub wykreowane persony, które umożliwiają uniknięcie konfrontacji ze światem lub drugim człowiekiem. Podważa próby samookreślenia się bohaterów, próby, które również możemy obserwować w dzisiejszym świecie, które prawdopodobnie sami podejmujemy.

Szczegóły