Urszula Bernat–Jałocha - zdjęcie

Urszula Bernat–Jałocha

8,0 / 10

1 oddany głos

Spektakle z udziałem tego aktora:

Żniwa

Taneczny

Spektakl nawiązuje do obrzędów towarzyszących żniwom oraz cyklu prac rolnych, natury i życia człowieka - zarówno w planie etnograficznym (inspirowanym m.in. pracami Oskara Kolberga oraz "Rokiem Polskim" Zofii Kossak), jak i w szerszym ujęciu antropologicznym i filozoficznym. Fabularną oś spektaklu wyznacza motyw powrotu Odysa, na podstawie eposu Homera, oraz "Powrotu Odysa" Stanisława Wyspiańskiego.

Wykonawcy - tancerze Polskiego Teatru Tańca, oraz aktor, wcielą się w role protagonistów, eksplorując różne warianty wydarzeń w przestrzeni ruchu i słowa. Fizyczna i psychologiczna intensywność działań wkomponowana została w ascetyczną oprawę wizualną spektaklu. W warstwie muzycznej wykorzystano kompozycje Eugeniusza Rudnika,pioniera polskiej muzyki elektronicznej. Partie wokalne, w oparciu o motywy polskiej muzyki tradycyjnej, stworzy i wykona Adam Strug.

Szczegóły

Percepcja / Nondescript

Taneczny

"Percepcja" (45 minut)
„Percepcja” porusza temat mechanizmów rządzących grupą, w której jak w soczewce odbija się obraz współczesnego społeczeństwa. Autorka zgłębia problem wszechobecnego w europejskiej kulturze indywidualizmu, nieustannie podsycanego przez wielkie korporacje, kreujące sztuczne potrzeby i nakaz powierzchownego wyróżniania się z tłumu. Tworząc przedstawienie, artyści skupili się na odsłanianiu mechanizmów autokreacji, widzianych z kilku perspektyw. Jest to możliwe dzięki wykorzystaniu projekcji, realizowanej jednocześnie z kilku kamer. Jej autorką będzie Jago Chalcińska - producentka video, VJka, realizatorka projektów multidyscyplinarnych z pogranicza video-artu, VJingu i performance'u audiowizualnego. Warstwę muzyczną stworzył Paul Tinsley, założyciel grupy muzycznej Violent Yoga, kompozytor muzyki do wielu filmów i spektakli tanecznych. Autorką scenografii i kostiumów jest Adriana Cygankiewicz, której prace można było podziwiać m.in. w przedstawieniach takich artystów, jak Susane Jaresand, Jacek Przybyłowicz czy Ewa Wycichowska.
Realizacja projektu odbyła się w ramach Stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego "Młoda Polska".
-------------------------------------------------------------------------
"NONDESCRIPT" (38 minut)
„Na przestrzeni ostatnich kilkudziesięciu lat dochodzi do zacierania się różnic między płciami. Kobiety przejmują role typowo męskie, zajmują stanowiska przywódcze, natomiast mężczyźni muszą sobie poradzić z nową rolą: mężczyzny niepotrzebnego” – stwierdza Jane McLoughlin w "The Demographic Revolution". Do głosu doszedł uniseks symbolizujący słabość mężczyzn i siłę kobiet.
Obecnie w kulturze zachodu często używany jest termin „gender", będący określeniem płci kulturowej lub społecznej. Pojęciem „gender" opisuje się także tworzony w sposób performatywny zespół cech i zachowań, ról płciowych i stereotypów płciowych przypisywanych kobietom i mężczyznom.
W spektaklu Urszuli Bernat-Jałochy człowiek pokazany jest jako bezosobowy, androgeniczny materiał złożony z ciała i jego nieograniczonych możliwości. Autorka spektaklu balansuje na niedookreślonej i dyskusyjnej granicy między pojęciami „płeć” i „gender”. Prezentując zjawisko zacierania się płci, zwraca uwagę na wiążące się z nim ryzyko dehumanizacji.

Szczegóły

Jewrope

Spektakl „Jewrope” powstał w koprodukcji Polskiego Teatru Tańca z niemieckim zespołem „bodytalk”, którego tancerze i dyrektor, japońska artystka, Yoshiko Waki, wywodzą się ze słynnego Teatru Choreograficznego Johanna Kresnika.
W „Jewrope” odnajdziemy ślady brutalistycznej kresnikowskiej estetyki, która ongiś zburzyła spokój niemieckich salonów i została uznana, obok teatru Piny Bausch za najbardziej ożywczy prąd w teatrze tańca.
Twórcy spektaklu zadają sobie pytanie: co się dzieje kiedy taniec zderza się z rzeczywistością? Tropy narracyjne wskazane przez autorów, dotyczą Holokaustu i pokazują jak wiele mamy jeszcze do zrobienia aby refleksja na ten temat zadomowiła się w naszej świadomości. „Jewrope” to spektakl, który budzi wielkie, niekiedy skrajne emocje, wywołuje bunt i łzy, prowadzi do dyskusji, pokazuje teatr tańca w nowej przestrzeni tematycznej, stwarzając ogromne pole dla indywidualności międzynarodowej grupy wykonawców.
Prapremiera spektaklu „Jewrope” odbyła się 18 października w Kolonii i była szeroko komentowana. „Czy zastrzeliłbyś dwie pandy, aby uratować jednego Żyda?“ , pytają aktorzy wybranych widzów . Pytani szybko udzielają pozytywnej odpowiedzi… Zespół artystyczny nie zatrzymuje się na półmetku, tancerze i muzycy docierają do granic i może nawet kawałek dalej. Nowa produkcja „Jewrope“, która powstała we współpracy z Polskim Teatrem Tańca z Poznania, nie stanowi wyjątku, pokazuje taniec na granicy bólu” pisał niemiecki recenzent Thomas Linden, który podkreśla, że spektakl Bodytalk i Polskiego Teatru Tańca jest wydarzeniem, które trudno z czymkolwiek porównać na niemieckiej wolnej scenie teatralnej.

Szczegóły

LAMENT. Pamięci Tadeusza Różewicza

Taneczny

Twórców interesuje wniknięcie w transgresywny świat, jaki rodzi się między przestrzenią traumy a przestrzenią dzieła, które pełni terapeutyczny, a zarazem ekspiacyjny charakter.

Istota intymności wyznania zawarta w utworach składających się na tom Różewicza, stała się dla twórców spektaklu inspiracją do działania, zmierzającego do podjęcia pracy nad wybranymi wątkami i motywami, które w sposób kreacyjny wpisuje dzieło w strukturę gatunkową teatru tańca.

Szczegóły

Czterdzieści

Taneczny

Spektakl śledzi życie pewnej kobiety OD momentu jej przyjścia na świat w roku 1973 do rocznicy urodzin w 2013. Te cztery dekady są odbiciem czasu zwątpień, nadziei, zmagań, wyborów i nieprzewidzianych wydarzeń, którymi kierują heroiczne cnoty – żądza życia i chęć przetrwania.

W wędrówce po chaotycznej Europie bohaterce spektaklu udaje się znaleźć kompromis pomiędzy własnymi ambicjami i wymuszonymi okolicznościami. Wiele warstw przedstawienia portretuje nie tylko indywidualne poszukiwania konkretnego człowieka, lecz staje się także synonimem pewnej podróży kraju i zespołu Teatru Tańca. Polska przeszła radykalne zmiany w ciągu ostatnich 40 lat, jakie są jej perspektywy? Jubileusz czterdziestolecia Polskiego Teatru Tańca skłania do tych samych pytań. Jako dzieło sztuki, przedstawienie to nie zagłębia się w fakty i sylwetki. Fikcyjny punkt widzenia, nawet z perspektywy obcego, może równie dobrze zapewnić dystans niezbędny do komunikacji na wspólnym poziomie. Przecież nawet prawda nigdy nie jest do końca prawdą, wszystko jest kwestią detali, na które chce się położyć nacisk, zignorować je lub wyolbrzymić.

Szczegóły

Desert

Taneczny

Spektakl inspirowany "Małym Księciem" Antoine'a de Saint-Exupéry'ego.

Projekt "Desert" jest próbą spojrzenia na tę poetycką opowieść z perspektywy osoby dorosłej. Wyobrażenie książkowych postaci i ich wzajemnych relacji staje się bardziej złożone i niejednoznaczne. Poszczególne wątki spotkań łączy metaforyczne miejsce przestrzeni i umysłu - Pustynia, która stawia bohaterów i widza przed konfrontacją z Samotnością.

Szczegóły