Tomasz Nosinski - zdjęcie

Tomasz Nosinski

6,0 / 10

4 oddane głosy

Data urodzenia:
13-01-1985 (36 lat)

Aktor teatralny i telewizyjny. W 2008 roku ukończył krakowską PWST. Występował w Teatrze Nowym w Krakowie, Teatrze im. Stefana Żeromskiego w Kielcach oraz w Teatrze Nowym w Poznaniu. Za rolę króla Stanisława Augusta Poniatowskiego w spektaklu Caryca Katarzyna Wiktora Rubina otrzymał nagrodę na festiwalu Boska Komedia (2013). Najczęściej współpracuje z Radosławem Rychcikiem. Za role w jego przedstawieniach, m.in. Guślarza w Dziadach, otrzymał kilka nagród. W Teatrze Studio zagrał Richarda Greenleafa w Utalentowanym panu Ripleyu (2015) oraz Bernarda Tuftsa w kontynuacji zatytułowanej Ripley pod ziemią (2016). W sezonie 2016/17 dołączył do zespołu Teatru Studio. Można go także oglądać w serialu telewizyjnym Moniki Strzępki i Pawła Demirskiego Artyści, w którym zagrał rolę sekretarza Tomasza.
Spektakle z udziałem tego aktora:

Sezon w świetle

Dramat

Ostatnia zachowana w Polsce fabryka zapałek, lata pracy zamienione w muzeum. Na naszych oczach gaśnie miejsce, które przez lata wytwarzało to co dla ludzkości piękne i niezbędne do życia: ogień. Moc, która potrafi budować wspólnoty, ale potrafi je również zniszczyć.

Z zamknięciem fabryki nie pogodziła się dwójka ludzi, którzy walczą o zachowanie odebranej im tożsamości: Prom, zgorzkniały, nieufny kierownik fabryki, upadły idealista, uziemiony bóg, zapomniany buntownik, toczący od lat cichą, heroiczną walkę oraz jego współpracowniczka, naukowczyni Maria, opanowana, skupiona na postępie, wierząca w zmianę. Zdają się być uwięzieni w przestrzeni, w której obsesyjnie pilnują pewnej tajemnicy, niosącej za sobą okrutne brzemię. Pewnego dnia do fabryki trafia młody chłopak o imieniu Rimbo, introwertyczny, początkujący poeta. Porządek zostaje wywrócony do góry nogami. Prom dostrzega szansę na wyzwolenie. Przed bohaterami otwiera się nowa rzeczywistość: spersonalizowane piekło. Rozpada się mit.

Czy Prom może zostać zastąpiony w wypełnianiu swojego przeznaczenia? Czy bogowie istnieją póki ktoś w nich wierzy? Czy ludzie istnieją póki znajduje się ktoś kto ich wysłucha? Jak powstaje światło? Być może w bliskości z innym. Być może tylko taki rodzaj światła wydobywa świat z nieistnienia. Być może być w świetle, to przetrwać.

Szczegóły

KRASZ

Dramat

KRASZ na motywach powieści J.G. Ballarda i na podstawie improwizacji aktorów.

Po niemal pięćdziesięciu latach od wydania “Kraksy” warto spojrzeć na tę kultową i kontrowersyjną powieść, jak na przenikliwą i spełnioną wizję świata, w którym żyjemy. Dzieło Ballarda, osławione ekranizacją Davida Cronenberga, jest dystopią, umyślnie operującą pornograficznym językiem i surrealistyczną poetyką, w celu analizy tego, jak używamy siebie nawzajem. Twórców spektaklu nie interesuje moralizowanie, ani “krew, nasienie i płyn chłodzący”, których pełen jest język Ballarda, ale ukryte pod tym wszystkim historie fascynujących postaci, wyobcowanych, mylących fikcję z rzeczywistością.

Punktem wyjścia dla spektaklu jest rozpoznanie Ballarda, że kraksa to metafora życia w społeczeństwie. Inspirowane powieścią postaci poszukują doświadczeń, które nimi wstrząsną, desperacko szukają czegoś realnego w świecie wszechobecnych mediów. Są to Catherine i James, małżeństwo narcyzów pragnących coś poczuć, nadwrażliwa i zestresowana lekarka Helen oraz kaskader Seagrave. Projekcje ich lęków i ukrytych perwersji poznajemy poprzez wyobrażoną przestrzeń, nazywaną w spektaklu Laboratorium “Krasz”. W tym stanie umysłu najlepiej odnajduje się Vaughan, pirat drogowy i antychryst. Jest autorem tajemniczego projektu, którego celem jest między innymi wyzwolenie ludzkości z permanentnej wojny domowej, podtrzymywanej przez rządy i technologiczne korporacje.

Krasz to groteska sceniczna rozgrywająca się w bliskiej przyszłości. Przedstawieniu Natalii Korczakowskiej towarzyszy pytanie o źródła przemocy, o to dlaczego ludzie używają i niszczą siebie nawzajem oraz wreszcie, co jest im potrzebne, aby odzyskać dostęp do swoich emocji, wyobraźni i ciał. Warstwę dźwiękową do spektaklu ułożył Jacek Sienkiewicz, ceniony autor muzyki eksperymentalnej i klubowej. Na scenie zobaczyć będzie można także kostiumy Marka Adamskiego, wyjątkową serię zdjęć Ady Zielińskiej i pracę z ciałem wywodzącą się z tradycji voguingu, zaproponowaną zespołowi STUDIO przez Bożnę Wydrowską, artystkę i promotorkę kultury ballroom.

O autorze powieści

James Graham Ballard (ur. 15 listopada 1930 w Szanghaju, zm. 19 kwietnia 2009) w Londynie) to brytyjski powieściopisarz, nowelista i eseista. Do jego najbardziej znanych utworów należy zaliczyć “The Atrocity Exhibition”, “Kraksę” (“Crash”) oraz autobiografię “Imperium Słońca” (“Empire of the Sun”), którą na wielki ekran przeniósł Steven Spielberg. Z doświadczenia wojny (przeżył japońską okupację Szanghaju), wyniósł brak zaufania do rzeczywistości, sceptycznie i przenikliwie odnosząc się do konsumpcji, wygody i rozwoju technologicznego w drugiej części XX wieku.

Powieści Ballarda są niewyczerpanym źródłem inspiracji dla popkultury, sztuk wizualnych i muzyki. Warto wymienić tu piosenki nagrywane między innymi przez Joy Division, The Normal, Grace Jones i The Buggles. W 2010 roku w galerii Gagosian w Londynie zorganizowano wystawę, dla której punktem odniesienia była “Kraksa”, a w 2015 Ben Wheatley wyreżyserował oparty na “Wieżowcu” Ballarda dystopijny film science-fiction zatytułowany “High-Rise”.

Szczegóły