Sławomir Orzechowski - zdjęcie

Sławomir Orzechowski

8,8 / 10

500 oddanych głosów

Data urodzenia:
06-07-1958 (62 lat)

W 1983 ukończył PWST w Warszawie. Aktor teatrów warszawskich: w latach 1983–1990 i 1992–2005 występował w Teatrze Dramatycznym, w latach 1990–1992 był aktorem Teatru Północnego, w sezonie 2005/2006 Teatru Studio, a od 2006 występuje w Teatrze Współczesnym.
Spektakle z udziałem tego aktora:

Ludzie i anioły I ONLINE

Komedia


Spektakl będzie dostępny tylko w dniu pokazu od godz. 19.00 w czasie trwania spektaklu.
Trwa 1 godz. 44 min
Link do wydarzenia --> KLIKNIJ TUTAJ

_______

Nocą w mieszkaniu Iwana Paszkina, moskiewskiego biznesmena, pojawia się nieoczekiwanie tajemniczy gość. Jego wiedza o prywatnym życiu gospodarza i jego intymnych szczegółach ( w większości niezbyt pochlebnych) jest imponująca a zarazem przerażająca , bo celem wizyty okazuje się załatwienie formalności koniecznych do przeniesienia biznesmena... na tamten świat.

"Ludzie i anioły" to doskonale napisana komedia, obfitująca w nieoczekiwane, nierzadko komiczne zwroty akcji i jak każda inteligentna zabawa, nie pozbawiona jest poważnych refleksji.

Wiktor Szenderowicz (rocznik 1958) jest satyrykiem, scenarzystą i reżyserem, znanym z wnikliwej i ciętej krytyki rosyjskich elit.

Szczegóły

Szelmostwa Lisa Witalisa - czytanie online | #WspieramKulture

Online

Link do bezpłatnej transmisji znajdziesz na stronie internetowej Teatru Współczesnego: KLIKNIJ TUTAJ

Nagranie będzie dostępne bezpłatnie do 29 grudnia.

Eksperyment teatralny w trybie zdalnym na szesnaście telefonów plus jeden - w czasie pandemii.

Szczegóły

Czas barbarzyńców

Dramat

Polska prapremiera sztuki z gatunku political fiction cenionego angielskiego dramaturga, tłumacza i reżysera, Dona Taylora (1936 – 2003).

To przypowieść o słabnącej demokracji liberalnej w Imperium Rzymskim, dawnym, a zarazem współczesnym, w którym niespodziewanie władzę przejmują barbarzyńcy. W wyniku radykalnych decyzji nowej ekipy rządzącej rozpoczyna się proces upadku dotychczasowych wartości, obyczajów i kultury. Jednak autor nie koncentruje się wyłącznie na politycznym wymiarze tej historii, pokazuje, jak barbarzyński żywioł wpływa na codzienne życie, jak rozpadają się przyjaźnie, kompromitują elity. Czy Julia dla kariery poświęci swoje przekonania i kochanka? Czy Adrian, idąc na dalekie artystyczne kompromisy, zachowa fotel dyrektora teatru? I jak te zdarzenia zmienią Marcusa? Don Taylor daje nam okazję prześledzić losy ludzi, którzy zostali zmuszeni podjąć – być może – najważniejsze decyzje w swoim życiu.

Szczegóły

Hamlet

Tragedia

„Hamlet”, najbardziej zagadkowa z tragedii Szekspira, wg Eliota - literacki odpowiednik Mony Lisy, daje pole do wielu, często rozbieżnych, interpretacji.

Przez 400 lat realizacje sceniczne „Hamleta” modelowano na obraz i podobieństwo kolejnych pokoleń, wyłuskiwano z tego arcydramatu najbardziej palące współczesnych widzów problemy, przymierzano go do najnowszych odkryć psychoanalityków (np. Freuda), czy hamletologów (np. Kotta). Może warto spróbować uwolnić go z narosłych komentarzy, oswobodzić z uzbieranych przez lata etykiet i ze spreparowanych interpretacji? Przyjrzeć mu się na nowo?

Szczegóły

Najdroższy

Komedia

Komedia lekka, zwana też „komedią bulwarową”, to typowa specjalność Francuzów, a jej najlepszym współczesnym twórcą jest niewątpliwie Francis Veber (ur.1937). Dramaturg, scenarzysta, reżyser, producent filmowy znany jest w Polsce głównie z filmów m.in.: „Tajemniczy blondyn w czarnym bucie” (1972), „Pechowiec” (1981), „Kolacja dla palanta” (1998 – Cezar za scenariusz, nominacja za reżyserię), „Plotka” (2001), „Czyja to kochanka?”(2006). Widzowie teatralni znają przede wszystkim jego brawurową komedię „Kolacja dla głupca”.

François Pignon, ulubiony bohater Vebera - niezaradny życiowo przeciętniak, pechowiec - pojawia się również w najnowszej komedii „Najdroższy” (prapremiera w Paryżu jesienią 2012 w reżyserii samego autora). Tym razem, jako bezrobotny prawnik, porzucony mąż, szukający sposobu na odmianę losu. Jak zwykle u Vebera, twórcy o ogromnym poczuciu humoru, starania bohatera, po serii zabawnych wypadków i zaskakujących zmianach akcji, kończą się w sposób zupełnie nieprzewidziany…

Szczegóły

Hrabal na Elektoralnej - 51 lat później

Hrabal na Elektoralnej – 51 lat później
1968-2019. Rekonstrukcja


Wieczór literacko-muzyczny poświęcony wybitnemu czeskiemu twórcy – Bohumilowi Hrabalowi, stanowiący próbę swobodnej artystycznej rekonstrukcji spotkania z pisarzem z marca 1968 roku na Elektoralnej 12.

Było to jedyne znane spotkanie autorskie tego twórcy w Polsce. Po spotkaniu wyświetlono film Pociągi pod specjalnym nadzorem w reżyserii Jiřego Menzla – nakręcony na podstawie opowiadania Bohumila Hrabala. W miesiąc później ten obraz zdobył Nagrodę Oscara. W obliczu politycznego napięcia
i społecznych niepokojów, zdarzenie to umknęło uwadze mediów i literackich grup. W zasadzie nie zachowały się żadne dokumenty poświadczające o pobycie pisarza w Polsce w 1968 roku, niewiele jest również dziennikowych zapisów i wspomnień. Jak mógł wyglądać ten wieczór i w jakiej atmosferze, nastroju przebiegał? O co pytano autora Pociągów pod specjalnym nadzorem i dlaczego wyparł on później to spotkanie z pamięci? W dniu 29 marca w Mazowieckim Instytucie Kultury zaproszeni artyści – wśród nich młodzi, zdolni i nagradzani twórcy, postarają się nieco rozwiać te wątpliwości.

Pomysł reżyserski opiera się na dramaturgicznej konstrukcji z udziałem trzech aktorów, którzy wystąpią w różnych rolach – m.in. samego Hrabala, oraz z muzyką na żywo do zmontowanych na nowo fragmentów filmu Pociągi pod specjalnym nadzorem. Improwizowana muzyka grana na fortepianie
i scenografia będą utrzymane w stylu i klimacie lat sześćdziesiątych. Twórcami spektaklu są młodzi uzdolnieni artyści

Scenariusz powstał na kanwie tekstów z wznowionego niedawno przez Wydawnictwo Czarne tomu zawierającego eseje, wywiady, listy i relacje z podróży autorstwa samego Bohumila Hrabala. Tłumacze książki – Aleksander Kaczorowski i Jan Stachowski, wystąpią jako goście specjalni wieczoru 29 marca.

Szczegóły

Arkadia

Spotkanie

W ramach jubileuszowych obchodów Teatr Współczesny zaprasza 26 listopada o godz. 19.00. Na Scenie w Baraku odbędzie się czytanie performatywne w wykonaniu zespołu aktorskiego.

Jerzy Zawiejski zaczął pisać „Arkadię” w 1952r. W trzy lata później, kiedy nastąpiła pewnego rodzaju „odwilż” po śmierci Stalina, zaproponował sztukę Teatrowi Narodowemu, którego dyrektorem z racji połączenia dyrekcji Narodowego i Współczesnego był Erwin Axer. Sztuka podobała się, ale „czynniki partyjne” uznały, że „godzi w ustrój” co było równoznaczne z zakazem grania. W latach osiemdziesiątych w Muzeum Literatury rękopis utworu odnalazła Joanna Godlewska i tak tekst sztuki znalazł się ponownie w teatrze Współczesnym. Nigdy nie został opublikowany, tak że po raz pierwszy pojawi się w przestrzeni publicznej, nie tylko jako zapis czasu, w których powstawał, ale być może jako przesłanie uniwersalne.

Szczegóły

Upiór w kuchni

Komedia

Mały angielski pensjonat na peryferiach miasta. Dystyngowana starsza pani i jej przesympatyczna córka, ich tajemniczy goście mający niejedno na sumieniu, niewyjaśnione zaginięcia oraz upiorna zagadka w tle...

Kto nie pamięta słynnego Teatru Sensacji „Kobra”, który gromadził w poniedziałkowe wieczory przed telewizorami miliony widzów? Jedną z jego najpopularniejszych premier był spektakl „Upiór w kuchni” Janusza Majewskiego z 1993 roku z Ireną Kwiatkowską w roli tytułowej. Dziś przenosimy tę niezwykłą komedię z dreszczykiem na deski Teatru Kamienica, tworząc prawdziwie wyjątkowe widowisko łączące w sobie elementy kryminału, thrillera i angielskiej komedii.

Morderstwo doskonałe podobno nie istnieje, podobno... Teatralna iluzja, surrealistyczna przestrzeń i odwieczne pytanie- kto jest winny i co się stało z ofiarą? Zabójcze niespodzianki i zaskakujące zwroty akcji, których nie powstydziliby się mistrzowie filmów grozy. Reżyserii podjął się Tomasz Sapryk.

"Upiór w kuchni" to idealna propozycja dla tych, którzy lubią się śmiać i bać jednocześnie, jak również dla tych, którzy chcą poczuć się częścią kryminalnej intrygi i doświadczyć teatralnej magii.

Szczegóły

Rozmowy z katem | #WspieramKulture

Dramat

Link do bezpłatnej transmisji znajdziesz na facebooku Teatru Współczesnego: KLIKNIJ TUTAJ
Kazimierz Moczarski (1907-1975) – bohater polskiego podziemia okupacyjnego, dziennikarz, pisarz, kapitan Armii Krajowej szef Biura Informacji i Propagandy ZWZ-AK; kierownik stacji nadawczo-odbiorczej "Rafał" w Śródmieściu Północ, redaktor „Wiadomości Powstańczych. W 1945 roku aresztowany przez UB i skazany na karę śmierci, zamienionej na dożywocie. Z więzienia wyszedł po 11 latach po amnestii w 1956 roku; został oczyszczony w głośnym procesie rehabilitacyjnym. Jedną z wielu tortur stosowanych wobec Moczarskiego było zamknięcie go w jednej celi ze zbrodniarzem hitlerowskim, katem powstania w Getcie Warszawskim, Jürgenem Stroopem. „Rozmowy z katem” to szczególny dziennik więzienny Kazimierza Moczarskiego. Książka przeczekała wiele lat cenzury i jest jednym z najważniejszych literackich dokumentów czasu, w którym wojenne a potem ubeckie ciemności kryły naszą ziemię. Pierwszą realizację telewizyjną w reżyserii Macieja Englerta pokazał Teatr Telewizji 16.04. 2004 roku

Szczegóły