Ryszard Kluge - zdjęcie

Ryszard Kluge

8.7 / 10

199 oddanych głosów

Data urodzenia:
02-07-1956 (62 lat)

Artysta kabaretowy, aktor, członek Kabaretu Ramol. W 1982 roku zdał egzamin eksternistyczny dla aktorów.

Aktor Teatru Żydowskiego w Warszawie.

Spektakle z udziałem tego aktora:

Proszę bardzo

Dramat

Spektakl jest próbą zainstalowania w przestrzeni galerii Zachęta powieści autobiograficznej Andy Rottenberg, wieloletniej szefowej tej placówki. Miejsce wydarzenia nie jest bez znaczenia. Wystawy, które miały miejsce za jej dyrekcji po raz pierwszy zwróciły uwagę mediów komercyjnych i wyciągnęły sztukę współczesną z galerii na ulice, do studiów telewizyjnych, do sejmu, przy okazji pokazując, że do rozmowy o sztuce współczesnej polskie społeczeństwo lat dziewięćdziesiątych nie było absolutnie gotowe.

Na pierwszy plan debaty wyciągnięto pochodzenie, nazwisko, postać Andy Rottenberg. Powieść autobiograficzna „Proszę bardzo” to szczera do bólu odpowiedź na domysły, plotki, konfabulacje i ataki pod adresem Andy jako „kontrowersyjnej, skandalizującej kuratorki i dyrektorki”.

„Proszę bardzo” jest badaniem przeszłości, odkrywaniem tragicznych losów nieznanych przodków, członków rodziny ojca, zamordowanych przez nazistów w Bełżcu i syberyjskiej rodziny matki, której losy są równie bolesne i skomplikowane. Książka jest próbą włączenia całej bolesnej genealogii w obręb swojej tożsamości, bez wybielania, czy wypierania się złożonej, niedającej się ujednoznacznić materii.

Wydarzenie teatralne na podstawie tej autobiografii jest montażem motywów dotyczących właśnie tej złożoności oraz intymnych auto-rozpoznań, jest wędrówką po drzewach genealogicznych, odkrywaniem gałęzi i próbą refleksji nad autobiografią - jako tworzywem naszego tu i teraz.

Spektakl Teatru Żydowskiego im. Estery Rachel i Idy Kamińskich Centrum Kultury Jidysz powstał we współpracy z Zachętą — Narodową Galerią Sztuki.

Uwaga! Spektakl grany jest w chłodnym, klimatyzowanym pomieszczeniu. Prosimy o zabranie okryć wierzchnich.

Szczegóły spektaklu

Skrzypek na dachu

Musical

Światowej sławy musical „Skrzypek na dachu” swoją warstwą muzyczną jak i tematem przemawia do publiczności na całym świecie. Za kanwę libretta posłużyła powieść Szolema Alejchema „Dzieje Tewjego Mleczarza”. Akcja rozgrywa się w 1905 r. w Anatewce, małym miasteczku na terenie Rosji carskiej, gdzie obok siebie żyją dwie społeczności – żydowska i rosyjska, które starają się nie wchodzić sobie w drogę. Historyczne tło akcji nawiązuje do rodzącego się komunizmu, rewolucji 1905 roku, a w finale do masowej emigracji ludności żydowskiej.

Tytułowy Tewje jest ubogim mleczarzem, ojcem pięciu córek, które chce wydać za mąż. One jednak nie zgadzają się z propozycjami swatki i szukają związków opartych na miłości. Tewje raz po raz staje przed wyborem, co jest ważniejsze: życie zgodnie z tradycją czy szczęście córek. Tymczasem do Anatewki dociera wiadomość o konieczności opuszczenia przez wszystkich Żydów miasteczka.

Szczegóły spektaklu

Kilka obcych słów po polsku

Dramat

Anna Smolar zaprezentuje spektakl o Marcu '68 z zupełnie innej perspektywy, niż robiono to dotychczas. Smolar – urodzona i wychowana w Paryżu córka marcowych emigrantów – pokaże przedstawienie, które w centrum uwagi stawia pokolenie dzieci tych, dla których Marzec jest wspólnym doświadczeniem.

Tekst autorstwa Michała Buszewicza opierać się będzie na relacjach starszego pokolenia, dla którego ojczyzną była, lub jest, Polska i młodszego pokolenia, rozsianego po całym świecie. Ważnym materiałem dla powstawania spektaklu będą również rozmowy, które Mike Urbaniak przeprowadził w Izraelu, Stanach Zjednoczonych i Europie.

Anna Smolar i Michał Buszewicz tak piszą o przedstawieniu:

„Spotykamy się w pięćdziesiątą rocznicę Marca '68 i przyglądamy młodszemu pokoleniu. Kim są dzieci emigrantów marcowych? Jak wyglądało ich dzieciństwo, jak kształtowała się ich tożsamość narodowa, kulturowa, religijna? Czy Marzec żyje dalej gdzieś w nas i może dać o sobie znać w kolejnych pokoleniach? Co młode pokolenie wie o tamtych wydarzeniach? Co dostajemy w spadku, jakie wspomnienia, obrazy, klisze? Ile Marca w nas? Jak wygląda wymiana między pokoleniami o diametralnie różnych doświadczeniach? Dlaczego rozmowa z rodzicami o przeszłości jest czymś na co tak trudno się odważyć?”

Szczegóły spektaklu

Aktorzy żydowscy

Tragedia

U początków spektaklu „Aktorzy żydowscy” znajduje się rozmowa. Spotkanie z kolejnymi osobami należącymi do społeczności liczniejszej, niż występująca na scenie grupa reprezentantów, poznawanie historii ich życia, początków kariery, rozwoju artystycznego, satysfakcji, reakcji otoczenia na wybór ich drogi życiowej. Daleko nam jednak do tego, żeby stwierdzić, że spektakl inspirowany wywiadami z aktorami Teatru Żydowskiego jest wyłącznie głosem tego zespołu. W równym stopniu jest głosem obserwatorów stykających się z badanym terytorium, ich zdziwieniem, fascynacją, próbą rozwikłania pojawiających się na drodze wzajemnego poznawania się zagadek.

Być może właśnie dlatego podjęliśmy próbę nakreślenia tego portretu w konwencji mockumentu – gatunku podszywającego się formalnie pod dokument, jednak nie gwarantującego autentyczności przedstawianych w nim wydarzeń. Aktorzy, występując pod własnymi nazwiskami tworzą z nich jednocześnie nazwy postaci, które wypełnione mogą być treścią bazującą zarówno na własnym życiorysie, jak i doświadczeniu kolegów, lub wreszcie kompletnie zmyśloną. Stąd również, mogące się pojawić w spektaklu, rozmaite niekonsekwencje, na których można by było przyłapać „zwierzających się” gospodarzy szabatowej wieczerzy.

Przyglądanie się przez nas aktorom Teatru Żydowskiego, aby o nich opowiedzieć daje szanse na przyglądanie się przez widzów „Aktorom Żydowskim” aby na podstawie tego spotkania zauważyć, że specyficzny charakter tej grupy ma wiele wspólnego z grupami o wiele szerszymi, bardzo często stawianymi w opozycji wobec któregokolwiek z członów nazwy. Być może właśnie w specyficzności można odkryć drogę ku uniwersalności. W trakcie jednej z rozmów pojawiło się spostrzeżenie: „To przecież jest spektakl o wstydzie”. Można by dodać: „Tak, o wstydzie, ale też o dumie”.

Szczegóły spektaklu

Kibice

Dramat

Nasz projekt w Teatrze Żydowskim jest pomyślany jako realizacja w warunkach scenicznych spotkania, do którego nie dochodzi w przestrzeni publicznej: polscy Żydzi i kibice Legii Warszawa.

Pracując z dwiema grupami o bardzo silnym poczuciu wspólnoty, szukamy odpowiedzi na pytania o motywy, sposoby i korzyści z tworzenia tych zbiorowych tożsamości. Przestrzeń teatralnej fikcji umożliwia „realny” dialog aktorów Teatru Żydowskiego i kibiców Legii. Ważne jest, co z tego dialogu warszawiaków przecież, kolejna, ale łącząca tożsamość, wyniknie: szukanie tego, co łączy, czy jeszcze większy antagonizm.

Naszym marzeniem jest wytworzenie sytuacji porozumienia przy zachowaniu istotnych różnic, czyli szacunku, znalezienia podstawowego gruntu, na którym jest ono możliwe. Pamiętając o nakazie przypisywanym Voltaire’owi: „Nie zgadzam się z tobą, ale zrobię wszystko, żebyś mógł głosić swoje poglądy”, ten grunt to sfera niepodważalnych wartości ludzkich. A to już nie tylko problem wybranych wspólnot, ale całej, podzielonej dzisiaj jak nigdy dotąd Polski.

Michał Buszewicz

* Kibice występujący w spektaklu nie są reprezentantami oficjalnych stowarzyszeń kibicowskich ani klubu Legia Warszawa.

Miejsce wystawienia spektaklu: gościnnie w Teatrze Studio, scena Malarnia, pl. Defilad 1(wejście od ulicy Marszałkowskiej)

UWAGA! Spóźnieni widzowie nie będą wpuszczani na spektakl - bez możliwości zwrotu biletu. Miejsca nienumerowane.

Szczegóły spektaklu

Kamienica na Nalewkach

Muzyczny

Widowisko „Kamienica na Nalewkach” będzie wspólną podróżą do miejsc, których już nie ma, a które wracają echem melodii, głosami ulicznych śpiewaków i nawoływaniem matek, przypominających pociechom, że stygnie rosół i szabasowy czulent. Spektakl przeniesie Was do jedynego w swoim rodzaju świata, ukazującego życie codzienne Żydów z warszawskich Nalewek. Tu znajdziecie wszystko: kłótnie plotkarek, spiski swatek, porady lekarskie, wieczory szabasowe, schadzki kochanków i podwórkowe kapele. Takie Nalewki były symbolem żydowskiego świata - tętniącego życiem od świtu do nocy, pełnego gwaru i humoru. Dlatego możecie być pewni, że śmiech będzie Wam towarzyszył przez cały wieczór.

Szczegóły spektaklu

Szosza

Dramat

Aron Greidinger błąka się po ulicach Warszawy szukając literackiego natchnienia i odwiedzając swoje liczne kochanki. Jednak nie potrafi zapomnieć o Szoszy. Kim jest Szosza? Ucieleśnieniem niewinności czy gąbka, która wchłania wszelki brud i perwersję świata?

Czy istnieje niewinność w świecie, który zmierza tanecznym krokiem do katastrofy, gdy istniejący porządek chwieje się w posadach a wszyscy tylko pragną „zanurzyć się na chwilę w rozkoszy, nim nie znikną na wieki”.

Spektakl przeznaczony dla widza powyżej 16 roku życia.

Szczegóły spektaklu

Marzec '68. Dobrze żyjcie - to najlepsza zemsta

Dramat

Pomysł spektaklu o wydarzeniach Marca 1968 roku chodził za nami od dłuższego czasu. Pomysły teatralne mają to do siebie, że po wyjęciu z szuflady, w której leżały są już innymi pomysłami. Kiedy Gołda Tencer zaproponowała nam zrobienie spektaklu w Teatrze Żydowskim, okazało się, że nasz stary pomysł wyblakł i należało rozpocząć myślenie od nowa.

To nie jest przedstawienie historyczne, czy dokumentalne. To jest przedstawienie o łatwości z jaką ludzie podporządkowują sobie wydarzenia, tak, żeby pasowały do ich poglądów. Trudno o wyciąganie tzw. lekcji z historii, kiedy historię traktuje się jak młotek na politycznych przeciwników.

Być może dlatego nie jest możliwe uczenie się na błędach.

W obecnej debacie politycznej strony interpretują rzeczywistość tak, żeby pasowała im do spójnej niemożliwej do dyskusji całości. To już nie ‘jeżeli fakty się nie zgadzają – to gorzej dla faktów’. Każdy fakt odpowiednio opowiedziany będzie się przecież zgadzał. A konstatacja, że mechanizmy polityczne są ciągle takie same, nie jest konstatacją w żaden sposób odkrywczą, ale zabierającą nadzieję.

Szczegóły spektaklu

Marienbad

Dramat

Utwory Szolema Alejchema uczyły, że nawet w czasach największego smutku, należy się śmiać, a humor jest najlepszym lekarstwem na problemy. Stworzył najsłynniejszą postać w kulturze żydowskiej – Tewjego Mleczarza, skrzypka na dachu, biednego Żyda czerpiącego z tradycji swą siłę do walki z trudnościami. Jest jednym z najczęściej i najchętniej tłumaczonych pisarzy jidysz. Pozostawił po sobie około 40 tomów opowiadań, humoresek, monologów, powieści i sztuk teatralnych. Okrzyknięto go orędownikiem jidysz jako języka literackiego.

A tymczasem zapraszamy na spektakl oparty na jego twórczości.

„Marienbad” to pełna wdzięku proza Szolema Alejchema zaadaptowana na przedstawienie muzyczne to wybitna pozycja i niezwykle oryginalna. Przedstawienie o miłości, tęsknocie oraz wiecznie niespełnionych pragnieniach. „Marienbad czyli qui pro quo między dwoma miastami w listach i telegramach” to śpiewane kompozycje Jerzego Derfla.

Panie wyjeżdżają do uzdrowiska, żeby się poprawić, a panowie aby ubyć. Jednocześnie religijne żony, które znalazły się w europejskim kurorcie, błyskawicznie stają się nowoczesne. Mężowie natomiast robią wszystko, by uchodzić za pozbawionych zobowiązań kawalerów. Każdy stara się wypaść jak najlepiej wśród innych uczestników uzdrowiska.

Portret świata zamożnych Żydów z warszawskich Nalewek, pokazany z dobrotliwym humorem, wielką przenikliwością i talentem w dostrzeganiu detali

Szczegóły spektaklu

Tradycja

Musical

Wielkie widowisko muzyczne ukazujące tradycje żydowskie w kontekście kultur od lat z nią związanych: polskiej, cygańskiej i rosyjskiej.

Akcja przedstawienia dzieje się w nieokreślonym czasie i przestrzeni, w małym miasteczku ze wspomnień. Na scenie zobaczymy typowe dla kultury żydowskiej obrzędy m.in. wesele czy szabas. Usłyszymy także pieśni chasydzkie, a tancerze zaprezentują tańce charakterystyczne dla wszystkich czterech narodów.

Szczegóły spektaklu

Oberża pod złotym rogiem

Muzyczny

Piękne suknie i toalety, cekiny, boa z piór i eleganckie lufki u kobiet oraz fraki, białe szale i cylindry u panów – z takimi atrybutami kojarzy się przedwojenny kabaret. Ale Warszawa międzywojnia to również życie toczące się wśród przeciętnych ludzi o niepewnej przeszłości, w biednych kamienicach, w podrzędnych spelunkach i na podwórkach z trzepakiem. Te dwie skontrastowane scenicznie rzeczywistości tworzą reżyserską wizję charakteru przedwojennej Warszawy.

„Oberża pod złotym rogiem” to roztańczone i pełne humoru widowisko muzyczne, w którym nie mogło zabraknąć takich przebojów jak „Czy tutaj mieszka panna Agnieszka”, „Sexapil” i „Umówiłem się z nią na dziewiątą” do tekstu Emanuela Schlechtera i muzyki Henryka Warsa, „Ta mała piła dziś” Andrzeja Własta i Artura Golda, czy „U cioci na imieninach” i innych utworów spopularyzowanych przez Stanisława Grzesiuka i Orkiestrę z Chmielnej. Znajdziemy w tym spektaklu wiele elementów pochodzących z tradycji i kultury żydowskiej, która od zawsze nierozerwalnie łączy się z kulturą polską.

„Oberża pod złotym rogiem” to roztańczona i rozśpiewana biesiada teatralna, która dla młodych widzów jest szansą na zaznajomienie się z kultowymi przebojami sprzed lat, a dla starszych będzie sentymentalną podróżą do czasów swoje młodości.

Szczegóły spektaklu

Jak w przedwojennym kabarecie

Muzyczny

Nasz spektakl sylwestrowy tak spodobał się Publiczności, że włączamy go do repertuaru. Szczególnie teraz w czasie karnawału to idealny sposób na spędzenie wieczoru. Specjalnie dla Was wszystko, co najlepsze.

Piosenki, humor, sceny z życia dwudziestolecia międzywojennego, czyli razem będziemy Jak w przedwojennym kabarecie. Wtedy się żyło! Wtedy się bawiło! Wtedy się śpiewało. Wtedy się tańczyło! Wtedy się śmiało! Wtedy wszystko było możliwe! Przeżyjmy to jeszcze raz w Teatrze Żydowskim – dalej gramy dla Was.

Szczegóły spektaklu

Matki

Dramat

Niemowlę przychodzi na świat w zupełnej ciszy. Dlatego matce udaje się je ochronić przed zagładą, na którą skazane są wszystkie żydowskie niemowlęta płci męskiej. Gdy już nie może go dłużej ukrywać, robi koszyk z trzciny, uszczelnia żywicą i smołą, wkłada do niego dziecko i puszcza w dół rzeki. Koszyk tkwiący w sitowiu, znajduje egipska księżniczka. Bierze dziecko pod opiekę, zostaje mu matką. Daje mu na imię Mosze, co znaczy „wydobyty z wody” lub „ocalony”. Nigdzie nie znajdziemy wzmianki o tym, jakie imię nosiło to żydowskie niemowlę, zanim stało się Mojżeszem.

Dużo później inny mały chłopiec umieszczony w koszu z mydłami. Uśpiony luminalem i wyniesiony z getta. Dostaje od mamy tylko jedną rzecz - jej fotografię.

Małą dziewczynkę urodzoną w getcie, mama umieszcza w pudełku po butach, a obok niej łyżeczkę z wygrawerowaną datą urodzenia. Metryka dziewczynki. Coś na kształt imienia, które mówi kim jest, określa, kiedy się stała. Lecz za parę dni dziewczynka wywieziona z getta wozem pełnym cegieł „stanie się” ponownie za sprawą decyzji drugiej mamy, by została jej dzieckiem.

Czym jest ten moment tuż przed decyzją? Przed tą, by zacząć uczyć dziecko, jak zapomnieć jej i swoje własne imię. I chwilę potem, gdy ich imiona są już tylko słowami zapisanymi na małej karteczce schowanej pod ziemią wraz z innymi imionami-karteczkami. I przed tą drugą decyzją drugiej mamy, by uczynić „obce” dziecko swoim.

Dziś razem z zupełnie już dorosłymi dziećmi z koszyków, próbujemy być z obiema mamami w ich momentach tuż przed. Po omacku szukamy w tych chwilach odpowiedzi na pytania, które będą musiały paść. Pytania o tożsamość, ciągłość, powinność. Pytaniach, które uwierają i rozpychają się w słowie matka, domagając uwagi.

Spektakl z udziałem adeptek Studia Aktorskiego netTTheatre (Dominika Kimaty, Aleksandra Karpiuk, Anna Opolska, Noemi Berenstein, Olga Bury, Anna Puzio, Maja Furmaga, Paulina Wójtowicz), członków Stowarzyszenia „Dzieci Holocaustu”: Elżbietą Ficowską i Joanną Sobolewską-Pyz oraz gościem specjalnym Romualdem Jakubem Wekslerem-Waszkinelem.

Szczegóły spektaklu

Sklep przy głównej ulicy

Tragedia

Słowacja, 1942 rok, małe miasteczko. Żydówka Lautmanowa (w tej roli Danuta Szaflarska) prowadzi sklep. W ramach państwowej aryzacji biedny stolarz przejmuje jej majątek, czego głucha, starsza pani nie rozumie. Represje wobec Żydów zaostrzają się…

W 1967 roku Ida Kamińska za rolę Lautmanowej w filmie Jána Kadára otrzymuje wiele międzynarodowych nagród (m.in. nominacja do Oskara i Złotego Globu, nagroda specjalna w Cannes). W 68’ zostaje zmuszona, wraz z tysiącami Żydów w ramach państwowego antysyjonizmu, do opuszczenia Polski na zawsze. Historia się powtarza.

Szczegóły spektaklu

Rodziny, których nie ma, czyli Anonimowi Żydzi Polscy

Tragedia

Projekt „Rodziny, których nie ma, czyli Anonimowi Żydzi Polscy” poświęcony jest zjawisku przerwanych biografii pokoleniowych, które utrudnia, a niekiedy uniemożliwia odtworzenie tożsamości kulturowej jednostki. Poszukiwania Autorów nie skupiają się wyłącznie na skomplikowanych kolejach historii, ale dotyczą takich problemów jak przemilczenie, tajemnica, wstyd, zakłamanie, dzięki czemu do tematu odnajdywania 'żydowskiej prawdy o sobie' podchodzą od strony bardziej społecznej niż martyrologicznej.

Quasi-dokumentalna struktura dramaturgiczna tekstu przedstawia biografie 'przemilczanych' tak, jakby każda z historii była schematem, sposobem na odcięcie się od przeszłości. Przeszłości naznaczonej przemocą, lękiem, zagubieniem. Mechanizmy zamazywania korzeni stają się w tekście fantazmatami, wokół których, jak wokół alternatywnej, skrzywdzonej i fałszywej biografii toczy się życie postaci zbiorowo nazywanych jako AŻP. Kolejne warstwy wykorzeniania i sprytnych przemilczeń, bełkotliwych wyjaśnień w strukturze tekstu doprowadzają do tego, że bohaterowie, żyjący w świecie tajemnicy i lęku o prawdziwej tożsamości, dyskutować mogą jedynie podczas terapeutycznego spotkania Anonimowych Żydów Polskich. Choć nieświadomi prawdy o przeszłości w dorosłym życiu obarczeni są traumami i obsesjami tych, którzy, niekiedy w dobrej wierze, starali się w ich biografiach 'zafałszować' żydowską tożsamość. Pełni lęku, zawstydzeni ale i ciekawi siebie spotykają na tajnych sesjach, by nauczyć się opowiadać siebie.

Szczegóły spektaklu

Pół żartem, pół serio

Musical

Przedstawienie kabaretowo-muzyczne, oparte na tekstach przedwojennych autorów tej klasy, co Julian Tuwim, Marian Hemar, Jerzy Jurandot, Zdzisław Gozdawa, Wacław Stępień. Przedwojenne teksty mistrzów kabaretu zadziwiają aktualnością.

Skecze, dowcipy i anegdoty przeplatają się z muzycznymi szlagierami rewiowymi i estradowymi, skomponowanymi m.in. przez takie gwiazdy muzyki, jak Jerzy Petersburski, Henryk Wars czy Artur Gold.

Szczegóły spektaklu

Królestwo Wszechwanny

Komedia

Królowa wanny, bohaterka sceny, powracającej jak refren, jest uosobieniem władzy. Zamiast tronu siada jednak na desce klozetowej, a w miejsce berła dzierży szczotkę. Wanną jest łódź wypełniona wodą – statek szaleńców – z rodzinką na pokładzie, której głównym zajęciem jest nienawiść do kuzyna i zakaz wpuszczania go do toalety.

Na wyjątkowy stan wojny wszyscy przyjmują bojowe przydomki, np. Książę Pompa, pogromca lewatywy i Lord Niagary, jego wysokość As A-la-Kutas, czy Księżniczka Sedesu, dolnej klapy sedesowej i strefy spuszczania wody, strażniczka królewskiego odbytu – jej wysokość, Kądziela Fon-Piździela! Pomimo zaawansowanych strategii bojowych i knowania wysiłki bohaterów płoną na panewce, gdyż wszystkim i tak kręci cukierkowa blondyneczka, która pojawia się często, mówi mało, a na imię jej Mawet (śmierć)... Postaciom towarzyszy skromna orkiestra pogrzebowo-weselna, która podąża za nimi i popierduje do dziwnego i szalonego rytmu życia.
Spektakl na podstawie prozy, poezji, skeczy, piosenek izraelskiego skandalisty Hanocha Levina według wyboru Pawła Paszty. Niektóre utwory tego dnia doczekają się swojej światowej prapremiery.
Reżyser Paweł Paszta o spektaklu: To sztuka o miłości i wojnie – dwóch nieuniknionych i zarazem podstawowych elementach życia. Z miłości rodzą się konflikty, z konfliktów wypływają nowe miłości. Każda miłość jednak dąży do rozstania, a każda wieczność wcześniej czy później przegrywa ze śmiercią. Bez miłości i konfliktów nie możemy żyć, jak bez wody. Akcja skupiona jest wokół wanny, a woda z niej używana jest zarówno do mycia, jak i do wojowania. Obowiązuje poetyka karnawału, w której cały porządek świata zostaje odwrócony.

Szczegóły spektaklu

Matki

Dramat

„Matki” – spektakl Pawła Passiniego, w którym bohaterowie mają po dwie matki. Obie kochające i heroicznie odważne, podejmują ogromne wyrzeczenie i ryzyko, żeby ocalić życie dziecka.

Reżyser wprowadza na koniec przejmujące świadectwo – tak zwane „dzieci z koszyka”, czyli ukrywani podczas okupacji ludzie pochodzenia żydowskiego, którzy przeżyli, zaczynają opowiadać swoje historie. Jednym z nich jest ks. J. Romulad Weksler-Waszkinel, bohater tegorocznej festiwalowej premiery „Historia Jakuba” (T. Słobodzianka). Nakładają się różne poziomy relacji, słowo mówione, wyświetlane, śpiewane. Biblijne historie Izaaka i Mojżesza komentują wspomnienia – zmarłych matek, które jako duchy zawsze czuwają przy swoich dzieciach, matek adopcyjnych oraz samych dzieci, które zawdzięczają im życie i wychowanie.

Wspomnienia z dzieciństwa, plac zabaw, ławka i mur, huśtawka i figurka Matki Boskiej wpisane są w pamięć i w performance sceniczny. W poprzednim spektaklu Pawła Passiniego i Patrycji Dołowy „Kryjówka” (2014), o podobnej tematyce i zakończeniu, niektórzy widzowie wychodzili, bo ciężar tych autentycznych historii przytłaczał ich. Ale nie zawsze i nie wszyscy, niektórzy przychodzili potem za kulisy i opowiadali podobne, własne historie. Teraz również można będzie wyjść albo zostać i wysłuchać do końca – w języku jidysz zaśpiewa sama Gouda Tencer, dyrektor Teatru Żydowskiego.

Szczegóły spektaklu

Ach! Odessa - Mama...

Musical

Odessa była taka jak Łódź. Ziemia obiecana dla wszystkich, którzy chcieli szybko się wzbogacić. Dla kupców eksportujących ukraińską pszenicę oraz dla handlarzy i przemytników korzystających z odeskiej strefy wolnocłowej. A także dla złodziei i bandytów okradających przedstawicieli obu tych grup społecznych.

To był właśnie świat Beni Krzyka, legendarnego bandyty. Świat małych, najwyżej trzypiętrowych domów, podwórek zabudowanych najdziwaczniejszymi krużgankami, balkonami i werandami połączonymi drewnianymi, skrzypiącymi schodami. Mieszało się tu wszystko. To tu Benia Krzyk zdobywał sławę, wykonując pierwsze zadania odeskiego bandiugi Froima Gracza, zanim został królem Mołdawanki, a potem całej Odessy…

"Ach! Odessa-Mama…” to musical oparty na błatnych (czyli wywodzących się ze światka przestępczego) pieśniach, będących prostą opowieścią o uczuciach, miłości, honorze, zdradzie, zaprawiony poczuciem humoru. Dźwięki muzyki żydowskiej, rosyjskich romansów, rumuńsko-besarabskich rytmów, turecko-kaukaskich brzmień, czy nostalgiczność kozackich pieśni ludowych tworzą oprawę dla odeskiego półświatka.

Szczegóły spektaklu