Rafał Maćkowiak - zdjęcie

Rafał Maćkowiak

8,4 / 10

139 oddanych głosów

Ukończył Akademię Teatralną w Warszawie. W 1999 roku rozpoczął współpracę z Teatrem Studio, a od 2002 należy do zespołu TR Warszawa. W Studio zagrał m.in. w Kubusiu P. Piotra Cieplaka (1999) oraz w Sanatorium pod Klepsydrą w reżyserii Oskarasa Korsunovasa (2001). Stworzył role w spektaklach Teatru Telewizji: Spór Marcina Ziębińskiego, Dwustu służących i śnieg Krzysztofa Langa, Dybuk Agnieszki Holland, Dragon Stanisława Różewicza i Ogień w głowie Piotra Łazarkiewicza. W kinie zadebiutował już na pierwszym roku Akademii Teatralnej grając u Jacka Bromskiego w Dzieciach i rybach. Krytycy i publiczność zauważyli go dzięki roli w dramacie sensacyjnym Gniew w reżyserii Marcina Ziembińskiego. Wystąpił też między innymi w takich filmach jak: Billboard Łukasza Zadrzyńskiego, Kochaj i rób co chcesz Roberta Glińskiego, Amok Natalii Korynckiej-Gruz, Głośniej od bomb i W dół kolorowym wzgórzem Przemysława Wojcieszka, Inferno Macieja Pieprzycy, 0_1_0 Piotra Łazarkiewicza, Senność Magdaleny Piekorz, 33 sceny z życia Małgorzaty Szumowskiej.
Często występuje w:
Spektakle z udziałem tego aktora:

Inni ludzie

Dramat

Spektakl w reżyserii Grzegorza Jarzyny oparty jest na hiphopowym poemacie Doroty Masłowskiej, jednej z najważniejszych polskich pisarek młodego pokolenia, znanej z bestsellerów "Wojna polsko-ruska pod flagą biało-czerwoną" i "Paw królowej" oraz głośnych dramatów "Między nami dobrze jest" i „Dwoje biednych Rumunów mówiących po polsku”. Miejscem akcji, a zarazem zbiorowym bohaterem tej miejskiej antyballady jest Warszawa; pogrążona w smogu i depresji metropolia, napędzana narkotykami i alkoholem. Miasto, które przyciąga karierowiczów i nieudaczników, artystów i pracowników korporacji, studentów i emigrantów, obiecując złudne szczęście i podrabiany sukces. Przewodnikiem po miejskiej dżungli jest 32-letni Kamil, chłopak z warszawskiego Grochowa, który dorabia sprzedażą narkotyków i marzy o karierze hiphopowca. Razem z nim wyruszamy w podróż w głąb miasta, konfrontując się z różnymi środowiskami i społecznymi klasami, od celebrytów po parkingowych meneli i od lokatorów śródmiejskich apartamentów po mieszkańców peryferyjnych blokowisk.
Luksusowe samochody i wagony tramwajowe, siłownie i sieciowe sklepy, centra handlowe i nocne kluby – wszędzie toczy się bezwzględna walka o uwagę, miłość i akceptację.
„Inni ludzie” to próba portretu Polski trzy dekady po transformacji, opowieść o wspólnocie, którą od środka rozsadzają uprzedzenia i nienawiść. Rzecz o polskim społeczeństwie, w którym pęka międzyludzka więź, a narodowa tożsamość budowana jest na wrogości do innych: Ukraińców, Wietnamczyków czy gejów. To historia ludzi, opętanych wizją wirtualnego szczęścia, opowiedziana trashowym językiem reklam, internetowych wpisów i medialnych doniesień, który zatruwa jak smog i blokuje autentyczną komunikację.
Czy umiemy przekroczyć klasowe bariery?
Czy jesteśmy w stanie przebić informacyjną bańkę i zrozumieć Innych – tych, którzy myślą inaczej, mają inny system wartości, inny język i gust?
Czy łączy nas coś więcej poza dostępem do Internetu?
Spektakl ma charakter partycypacyjny, zrealizował go kolektyw, w skład którego weszli m.in. aktorzy z zespołu TR Warszawa, kompozytorzy, artyści warszawskiej sceny hip-hopu, graficy, animatorzy, artyści wizualni i twórcy wideo. Kilkadziesiąt mieszkańców i mieszkanek Warszawy z różnych środowisk użyczyło swoich wizerunków i głosów do nagrań audio i wideo, wykorzystanych w przedstawieniu.

Szczegóły

Woyzeck

Dramat

Spektakl Grzegorza Jaremki oparty będzie na dramacie Georga Büchnera, XIX-wiecznego niemieckiego rewolucjonisty, pisarza i przyrodnika. Fabuła „Woyzecka” osnuta jest wokół prawdziwej historii młodego mordercy z Lipska. Büchner sportretował swojego bohatera z niezwykłym współczuciem, ukazał go jako ofiarę okrutnego, bezdusznego społeczeństwa, które depcze każdego, kto nie pasuje do jego norm. Dzieje Woyzecka nie zostały jednak opowiedziane do końca, a tekst znaleziony po śmierci pisarza pozostał we fragmentach. Mimo to, a może właśnie dzięki tej ułomności, „Woyzeck” od ponad wieku uwodzi twórców teatralnych i operowych.

Grzegorz Jaremko z tego rewolucyjnego tekstu wydobywa temat kształtowania się męskiej tożsamości. W jego interpretacji mężczyźni otaczający głównego bohatera to kumple z podwórka, garażowy band. Dramatyczny konflikt nie polega na zderzeniu klas społecznych, ale na konfrontacji różnych sposobów kształtowania, testowania i wyrażania swojej męskości. W tej opowieści o dojrzewaniu energia macho zderza się z męskością miękką, sensualną i rozmytą. Wstyd i lęk inicjacji Woyzecka znajdują ujście w świecie wirtualnym, gdzie bohater eksperymentuje ze swoim ciałem i wizerunkiem. Kiedy wirtualne eksperymenty nie przynoszą wyzwolenia, dochodzi do realnej zbrodni. Miejscem prowokacji jest zatęchły garaż, a może chłopięcy pokój z widokiem na brzeg jeziora.

Niedokończona sztuka Büchnera staje się więc pretekstem do postawienia pytania o współczesną męską tożsamość.

Czy posiadamy rytuały inicjacyjne na wzór tych, które były progiem dorosłości dla wojowników dawnych plemion?
Do jakich kulturowych wzorów męskości mamy dziś dostęp?
Jaka jest relacja między tożsamością mężczyzny a fizjologią ciała?
Gdzie jest przestrzeń buntu wobec stereotypu mężczyzny?
Czy jest możliwy projekt nowej męskości?

Spektakl rekomendowany widzom pełnoletnim.

Szczegóły

Fantazja

Dramat

Surrealistyczne poczucie humoru i siła wyobraźni spotykają się w „Fantazji”, drugim spektaklu Anny Karasińskiej dla TR Warszawa. Autorka błyskotliwego i przewrotnego przedstawienia „Ewelina płacze”, w „Fantazji” bada fenomen teatru – miejsca, gdzie fikcja staje się realnością. Spektakl powstaje na żywo, na oczach widzów, aktorzy nie mają przydzielonych ról, a ukryta na balkonie reżyserka opowiada kogo w danej chwili grają.
Pasażer, który trzymał przed Tobą poręcz w autobusie, kobieta, której uczuć nikt nie rozumie, osoba, która zapakowała dla Ciebie rodzynki do paczki w dalekim kraju i człowiek, który wskoczył do rzeki w Chinach w prowincji Xian. Wszyscy są bohaterami spektaklu „Fantazja”, ale żaden nie pojawia się na scenie. Żyją wyłącznie w naszej wyobraźni. Czy istnieją rzeczy i ludzie, których nie da się wyobrazić w teatrze?

Premiera: 9 kwietnia 2017r.

Szczegóły

Jackson Pollesch

Dramat

„Osoby kreatywne siedzą dziś na widowni. Kiedyś było odwrotnie. Ci bardziej kreatywni byli na scenie, ci mniej – podziwiali ich elitarną pracę. Fakt, że kreatywność, twórczy impet, przedsiębiorczość są dziś przedmiotem społecznych oczekiwań, a postać człowieka kreatywnego stała się niemal ikoną ducha kapitalizmu, zawdzięczamy prawdopodobnie m.in. artystom teatru. I choć elastyczność, mobilność, kreatywność, odpowiedzialność nie mają na rynku wartości tak ugruntowanej pozycji jak żądza, nienawiść, zazdrość, zemsta, miłość, śmierć, wina czy los, to właśnie do kreatywności – i czas to głośno powiedzieć – należy przyszłość. Kiedy więc tematem sztuki jest żądza, istnieje obawa, że na widowni wszyscy co prawda chętnie będą słuchać historii o żądzy i chętnie wyciągać z niej wnioski, tyle że większość widzów niekoniecznie odczuwa potrzebę żądzy. Ale wszyscy koniecznie chcą być kreatywni.” René Pollesch

Szczegóły

Możliwość wyspy

Dramat

Akcja Możliwości wyspy rozgrywa się równolegle – dziś oraz w okolicach roku 4000. Perspektywa przyszłości pozbawionej kryzysów egzystencjalnych, a także fizycznego bólu jest odpowiedzią na odrazę wobec współczesnego świata, w którym z wielu powodów panują samotność, pustka i bezsens. W ciągu dwóch tysięcy lat geografia świata i warunki klimatyczne kilkukrotnie uległy gwałtownym przemianom. Zamieszkujące ziemię genetyczne kopie dawnych ludzi spędzają życie w izolacji, czytając i komentując autobiografie swoich przodków. Neoludzie mają zdolność fotosyntezy, ich wrażliwość na bodźce zewnętrzne jest mniejsza, nie znają radości ani rozkoszy, nie potrafią śmiać się, ani płakać. Rzeczywistość przyszłości poznajemy za sprawą Daniela24 i Daniela25 – klonów żyjącego w naszych czasach popularnego komika Daniela, pogrążającego się stopniowo w depresji, spowodowanej poczuciem starzenia się i samotności. Elementem łączącym przyszłość z teraźniejszością jest obecność psa Siri, który staje się symbolem wiernej, bezwarunkowej miłości.

Jakie wnioski przynosi obserwacja współczesności z perspektywy neoludzi?

Czy da się ochronić więzi przed całkowitym zanikiem, kiedy na horyzoncie majaczy świat technologii z nieodległą perspektywą nieśmiertelności?

Szczegóły

Dawid jedzie do Izraela

Dramat

Spektakl דוד נוסע לישראל („Dawid jedzie do Izraela”) Jędrzeja Piaskowskiego i Huberta Sulimy to teatralna fantazja odnosząca się do wielowiekowej historii i kultury Żydów w Polsce.

Przedstawienie rozpoczyna się od próby rekonstrukcji realiów Marca 1968 roku. Trwa antysemicka nagonka. Polscy rodzice, wychowujący adoptowanego chłopca decydują się przywrócić mu jego dotąd ukrywaną, żydowską tożsamość. Ich zmagania z obowiązującymi narracjami i stereotypami dotyczącymi relacji polsko-żydowskich prowadzą ostatecznie do niezwykłego rozwiązania.

W trakcie pracy nad spektaklem twórcy, wychodząc od obchodów 50. rocznicy wydarzeń Marca ’68, próbowali zbadać z różnych punktów widzenia dzisiejszy, szeroko rozumiany dyskurs polsko-żydowski i przyjrzeć się używanym w nim retorykom, dominującym narracjom i figurom.

Osią tematyczną spektaklu jest zbiór opowieści i narracji wyrosłych wokół kulturowej figury Żyda, obecnej w pamięci zbiorowej, zarówno historycznej jak i współczesnej. Nakładające się plany czasowe tworzą baśniową, groteskową rzeczywistość polsko-żydowskiego uniwersum, w którym "typowa" polska rodzina z okresu PRL-u spotyka się z postaciami historycznymi, m.in. z Władysławem Gomułką, Aldoną Giedyminówną, żoną Kazimierza Wielkiego, czy nawet z królową Polski Maryją z Nazaretu. Jednocześnie spektakl ma formę parabolicznej opowieści skonstruowanej w reakcji na zajścia polityczne, podobną do gestu, na jakim oparta została słynna "marcowa" powieść Andrzeja Szczypiorskiego pt. „Msza za miasto Arras”.

Od twórców:
Zależy nam na próbie zbudowania perspektywy łączącej, która choć na chwilę wymykałaby się dotychczasowym narracjom. W naszej opinii charakter dyskusji na "tematy polsko-żydowskie" najczęściej - także nieświadomie - generuje wyłącznie podziały i utrwala w zbiorowej świadomości figurę Obcego-Żyda. Dlatego celowo podważamy klisze obecne w tych dyskursach, a także odżegnujemy się od wspólnego dla obu narodów kultu pamięci, narodowego cierpienia i poprawności politycznej. Chcemy, aby nasz spektakl odgórnie zakwalifikowany jako wypowiedź na "tematy żydowskie", wymykał się tej klasyfikacji i z premedytacją dotykał także „tematów polskich”: m.in. polskiego patriotyzmu, tożsamości narodowej, czy chociażby upamiętnienia setnej rocznicy odzyskania niepodległości.

Szczegóły

Anioły w Ameryce

Spektakl opowiada o zyciu grupy nowojorskich gejow, ktorzy zyja w czasach szalejacej pandemii AIDS i ultrakonserwatywnych rzadow Ronalda Regana, w latach 80-tych ubiegłego wieku. Sprawy tozsamosci seksualnej, wielkiej polityki i ideologii, problemow rasowych i społecznych oraz kwestia religii przeplataja sie w tej wielowatkowej, epickiej opowiesci, a wymysleni przez autora bohaterowie mieszaja sie z autentycznymi postaciami historycznymi.

Szczegóły

Między nami dobrze jest

Dramat

Spektakl dedykowany pamięci Danuty Szaflarskiej (1915-2017).

„Między nami dobrze jest” to jeden z największych przebojów TR Warszawa, oblegany przez widzów, chwalony przez krytykę i wielokrotnie nagradzany na festiwalach. Spektakl Grzegorza Jarzyny, jednego z najważniejszych polskich reżyserów, oparty jest na sztuce Doroty Masłowskiej, nominowanej do Nagrody Literackiej NIKE. To śmieszny i poruszający portret podzielonego polskiego społeczeństwa, przytłoczonego ciężarem traumatycznej historii, rozdartego między narodową dumę i poczucie wstydu. Za pomocą szalonego, pełnego inwencji języka i ostrego jak brzytwa humoru Masłowska portretuje współczesną Polskę, w której nuworysze, pseudoartyści i medialni celebryci spotykają się z rozczarowaną młodzieżą i żyjącymi na skraju ubóstwa ludźmi z klasy pracującej. Wszyscy próbują utrzymać się na powierzchni toksycznej mieszaniny komercji, katolickiego nacjonalizmu i idealizowanej tragicznej przeszłości.

W premierowej wersji spektaklu rolę Osowiałej Staruszki grała legendarna aktorka Danuta Szaflarska, członkini zespołu TR Warszawa, zmarła w 2017 roku. Była jedną z najdłużej aktywnych na scenie artystek teatru, występowała w „Między nami dobrze jest” jeszcze w wieku 101 lat. W nowej wersji przedstawienia Danutę Szaflarską zastąpi Lech Łotocki, wybitny aktor, występujący w TR Warszawa od początku istnienia tego zespołu.

Przedstawienie „Między nami dobrze jest” było wielokrotnie nagradzane, m.in. Nagrodą im. Konrada Swinarskiego dla Grzegorza Jarzyny przyznaną przez miesięcznik „Teatr" dla najlepszego reżysera w sezonie 2008/2009, Nagrodą Główną IX Ogólnopolskiego Festiwalu Dramaturgii Współczesnej „Rzeczywistość przedstawiona" w Zabrzu dla Grzegorza Jarzyny, nagrodami aktorskimi IX Ogólnopolskiego Festiwalu Dramaturgii Współczesnej „Rzeczywistość przedstawiona" w Zabrzu dla Aleksandry Popławskiej i Danuty Szaflarskiej, Grand Prix - Nagrodą Publiczności IX Ogólnopolskiego Festiwalu Dramaturgii Współczesnej „Rzeczywistość przedstawiona" w Zabrzu, medalem im. Stanisława Bieniasza dla najlepszego dramatopisarza IX Ogólnopolskiego Festiwalu Dramaturgii Współczesnej „Rzeczywistość przedstawiona" w Zabrzu dla Doroty Masłowskiej, Grand Prix dla najlepszego spektaklu na II Międzynarodowym Festiwalu Teatralnym „Boska Komedia", Grand Prix 46. Przeglądu Małych Form Teatralnych „Kontrapunkt" w Szczecinie.

Szczegóły

G.E.N

Dramat

G.E.N to opowieść o alternatywnej wspólnocie, której członkowie kontestują rzeczywistość aby poprzez prowokacje zmienić system, oparty na strachu, manipulacji i zniewoleniu jednostki. Próbując naruszyć system, rozsadzają własną wspólnotę. Czy możliwe jest wylogowanie z rzeczywistości, która nie działa?

Spektakl jest odpowiedzią na film Larsa von Triera „Idioci” (1998) o grupie młodych ludzi, którzy udając niepełnosprawnych intelektualnie ośmieszają zachodnie normy społeczne. Istotą G.E.N nie jest krytyka systemu społeczno-politycznego, ale próba refleksji nad naturą człowieka, który mimo postępu cywilizacyjnego i ewolucji nie rozwija się moralnie. To podróż przez kolejne kręgi globalnych systemów, relacji społecznych i partnerskich aż do psychiki jednostki w poszukiwaniu elementarnej cząstki, odpowiedzialnej za przemoc i nienawiść.

Spektakl poświęcamy pamięci Danuty Szaflarskiej, aktorki TR Warszawa (1915-2017).

W spektaklu wykorzystywane są światła stroboskopowe i ultrafioletowe.

Spektakl rekomendowany dla widzów powyżej 18 roku życia lub za zgodą rodziców i prawnych opiekunów (prosimy o kontakt z działem edukacji: edukacja@trwarszawa.pl).

Szczegóły

Inni ludzie 2

Dramat

Scenariusz powstającego w TR Warszawa spektaklu "Inni ludzie" w reżyserii Grzegorza Jarzyny oparty jest na hiphopowym poemacie Doroty Masłowskiej, jednej z najważniejszych polskich pisarek młodego pokolenia, znanej z bestsellerów "Wojna polsko-ruska pod flagą biało-czerwoną" i "Paw królowej" oraz głośnego dramatu "Między nami dobrze jest", na podstawie którego w TR Warszawa powstał koprodukowany przez Schaubühne Berlin spektakl w reżyserii Grzegorza Jarzyny (prem. 2009 rok). Nad realizacją "Innych ludzi" pracuje kolektyw, w skład którego wchodzą m. in. aktorzy z zespołu TR Warszawa, kompozytorzy, artyści warszawskiej sceny hip-hopu, graficy, animatorzy, artyści wizualni i twórcy wideo.

Miejscem akcji, a zarazem bohaterem tej miejskiej antyballady jest Warszawa; pogrążona w smogu metropolia, napędzana narkotykami i alkoholem. Miasto, które przyciąga karierowiczów i nieudaczników, artystów i pracowników korporacji, studentów i dealerów, obiecując złudne szczęście i podrabiany sukces. "Inni ludzie" to próba portretu późnego kapitalizmu i problemów przez niego wywołanych: nierówności ekonomicznych i społecznych, frustracji młodego pokolenia, rosnącego nacjonalizmu. To opowieść o dysfunkcjonalnej, podzielonej wspólnocie, którą rozsadzają od środka uprzedzenia i nienawiść.

Czy umiemy przekroczyć klasowe bariery?
Czy jesteśmy w stanie przebić informacyjną bańkę i zrozumieć Innych – tych, którzy myślą inaczej, mają inny system wartości, inny język i gust?
Czy łączy nas coś więcej poza dostępem do Internetu?

Szczegóły

Nietoperz

Dramat

Środek zimy, kilka dni przed Nowym Rokiem. W niepokojącej scenerii zimnych, szpitalnych wnętrz stojącego na uboczu domu, zbierają się obce sobie wcześniej osoby, aby wspólnie świętować nadchodzące święto. Przygotowania do uroczystości upływają przy słodkich dźwiękach operetki Zemsta Nietoperza Johanna Straussa (syna). Wielu z obecnych musiało zdobyć się na niejedno poświęcenie, aby znaleźć się w tym miejscu. Za ten przywilej gotowi byli oddać wiele, a nawet ryzykować reputacją.

Są wśród nich młodzi i starzy, małżeństwa i osoby stanu wolnego. Łączy ich jedno – ciekawość, czy człowiek może udźwignąć ciężar boskiej wolności. (...) Kornél Mundruczó wraz z zespołem TR Warszawa realizuje klasyczną operę buffo. Sięgając po utwór, który powstał równolegle z ogłoszeniem przez Nietzschego śmierci Boga, węgierski reżyser podejmuje temat „śmierci bez Boga” i zadaje nieśmiertelne pytanie: czy i w jakim stopniu wolno nam decydować o własnym istnieniu.

W spektaklu występują sceny nagości.

Szczegóły

Jezioro

Dramat

Amerykańsko-litewska reżyserka realizuje w TR Warszawa polską prapremierę sztuki wybitnego rosyjskiego dramatopisarza i scenarzysty Michaiła Durnienkowa. Akcja rozgrywa się w podmiejskiej daczy nad jeziorem, w której spotyka się na weekendowym wyjeździe grupa bliższych i dalszych znajomych. Towarzyskie spotkanie przenika atmosfera lęku, traumy i realnego zagrożenia. Durnienkow nawiązuje w swojej sztuce do klasycznych dramatów Antoniego Czechowa i Maksyma Gorkiego, wprowadzając jednocześnie odniesienia do dzisiejszego kryzysu w Europie i groźby wojny. Sztuka powstała na zamówienie Gogol Center w Moskwie, gdzie została wystawiona w 2015 roku. Premiera w TR Warszawa jest pierwszą realizacją dramatu poza Rosją.

Sztuka pokazuje zwykłą, codzienną apokalipsę wschodnioeuropejskiej klasy średniej. Dzieło jest uderzające – skłania do namysłu nad odpowiedzialnością w naszym pasywno-agresywnym, pełnym obojętności społeczeństwie. Durnienkowowi udało się uchwycić powszednią rozpacz, eskalację przemocy, panikę, którym towarzyszy kryzys europejskiego ducha.

„Jezioro” ewidentnie nawiązuje dialog z twórczością Czechowa. Podczas weekendu nad jeziorem bohaterowie jedzą, piją i prowadzą rozmowy. Na pozór nie dzieje się nic, a jednak czujemy, że świat z ponaddźwiękową prędkością spada prosto w przepaść. Na próbę wystawiona zostanie nasza moralność, etyka. Jest w tym hipokryzja i samozadowolenie, pseudointelektualna wyższość, strach przed żywotnością niższych klas.

W warstwie dosłownej mamy trzy pary, które toczą swą codzienną walkę – są tu zdrady, jest wychowywanie dzieci, są i duchowe poszukiwania. Pod mętną powierzchnią tych osobowości kryje się przestwór etycznych występków, winy i lęku przed wojną w sąsiedztwie.

Yana Ross

Szczegóły

4.48 Psychosis

Dramat psychologiczny

Jedno z najważniejszych przedstawień w polskim teatrze ostatnich dwóch dekad. Spektakl Grzegorza Jarzyny według sztuki brytyjskiej dramatopisarki Sary Kane to podróż w psychikę młodej kobiety, która pod wpływem depresji decyduje się popełnić samobójstwo. Lekarskie diagnozy sąsiadują tu z wyznaniami miłości, porady psychologa zderzone są z parafrazami Biblii i wizjami Boga.

Nie jest to zapis umierania, ale heroicznej walki o życie, którą bohaterka prowadzi w obliczu obojętnego świata. Sztuka Sary Kane interpretowana jest jako literacki testament autorki, która popełniła samobójstwo w 1999 roku w wieku 28 lat. "4.48 Psychosis" to jej ostatni krzyk, wołanie o pomoc do tych, którzy mogą pomóc.

Wydarzeniem spektaklu jest aktorstwo Magdy Cieleckiej, która przekracza granice teatralnej konwencji pokazując dramat bohaterki w przejmujący i osobisty sposób.

Szczegóły