Rafał Bartmiński - zdjęcie

Rafał Bartmiński

9,8 / 10

8 oddanych głosów

Wiek: 43 lat

Absolwent wydziału wokalno-aktorskiego Akademii Muzycznej im. Karola Szymanowskiego w Katowicach w klasie prof. Eugeniusza Sąsiadka. Uczestniczył w kursach mistrzowskich prowadzonych przez Ryszarda Karczykowskiego, Helenę Łazarską i Christiana Elsnera.

W 2001 roku został laureatem trzeciego miejsca XI Konkursu Wokalnego im. Ady Sari w Nowym Sączu. W 2007 roku zdobył drugie miejsce i kilka nagród pozaregulaminowych podczas VI Międzynarodowego Konkursu Wokalnego im. Stanisława Moniuszki w Warszawie.

Już w trakcie pierwszego roku studiów rozpoczął intensywną działalność koncertową. Na scenie operowej zadebiutował partią Leńskiego w Eugeniuszu Onieginie Piotra Czajkowskiego (Teatr Wielki - Opera Narodowa, scena kameralna 2002). Jeszcze w czasie studiów związał się z Warszawską Operą Kameralną, a od 2003 stale współpracuje z Teatrem Wielkim - Operą Narodową w Warszawie. Z zespołem tego Teatru śpiewał podczas występów gościnnych w Sadlers Wells w Londynie, Operze w Wilnie, na festiwalu Peralada w Hiszpanii i podczas tournée po Japonii. Głównymi jego rolami w Teatrze Wielkim w Warszawie były m. in.: Tamino w Czarodziejskim flecie, Ismaele w Nabucco Verdiego, Tamburmajor w Wozzecku Albana Berga, Boris w Katia Kabanova Janáčka, Pinkerton w Madame Butterfly Pucciniego, Stefan w Strasznym Dworze i Jontek w Halce Moniuszki.

W 2003 i 2005 roku odbył tournée po Niemczech, Austrii, Szwajcarii śpiewając partię Tamina w Czarodziejskim flecie Mozarta. Właśnie tą partią w 2005 roku zadebiutował na deskach Teatru Wielkiego w Poznaniu.

Od 2006 roku stale współpracuje z Operą Wrocławską jako: Nemorino w Napoju miłosnym Donizettiego, Pasterz w Królu Rogerze Szymanowskiego, Gabriel w Raju utraconym Pendereckiego, Stefan w Strasznym Dworze Moniuszki, Don Ottavio w Don Giovannim Mozarta.

W 2009 roku zadebiutował w moskiewskim teatrze Bolszoj jako Tamburmajor w Wozzecku w nowej produkcji Dmitra Tcherniakova, a także w Operze Krakowskiej jako Don Ottavio w Don Giovannim.

Wykonywał III symfonię - Pieśń o Nocy Szymanowskiego z Filharmonią Narodową w Warszawie pod dyrekcją Antoniego Wita (nagranie na DVD), z Sinfonieorchester des Bayerischen Rundfunks w Monachium i Kolonii pod dyrekcją Marissa Jansonsa w 2008 roku (nagranie na CD), a także z Orquesta Sinfónica de RTVE pod dyrekcją Hannu Lintu w Madrycie w 2011 roku. W 2011 roku zadebiutował w Lipsku z MDR-Sinfonieorchester śpiewając Polskie Requiem Pendereckiego pod batutą kompozytora i w Paryżu w Théâtre du Châtelet wykonując Harnasie Szymanowskiego.

Także w 2011 roku zadebiutował na Wexford Opera Festival w Irlandii z partią Waclawa w Marii Statkowskiego i zaśpiewał Jontek w nowej produkcji Halki Monuszki pod batutą Marca Minkowskiego w Teatrze Wielkim w Warszawie, a w 2012 in 2013 roku zaśpiewał Rybak w Słowiku Strawińskiego w Teatrze Wielkim w Warszawie, Stefan w Strasznym Dworze w Operze w Białymstoku i zadebiutował w Operze w Rydze (Polskie Requiem).

Regularnie współpracuje z Polską Orkiestrą Radiową, gdzie pod batutą Łukasza Borowicza zaśpiewał m. in.: partię Fentona w Falstaffie Verdiego, Franka w Flisie Stanisława Moniuszki i zagrał tytułową rolę w Monbarze Dobrzyńskiego.

Artysta stale współpracuje z większością najlepszych polskich orkiestr i filharmonii m. in.: Filharmonią Narodową, Narodową Orkiestrą Symfoniczną Polskiego Radia w Katowicach (NOSPR), Polską Orkiestrą Radiową, Orkiestrą Akademii Beethovenowskiej, Sinfonią Varsovią oraz Filharmonią Krakowską. Rafał Bartmiński współpracuje ze znakomitymi dyrygentami takimi jak: Łukasz Borowicz, Gabriel Chmura, Teodor Currentzis, Miguel Gomez-Martinez, Tomas Hanus, Mariss Jansons, Jacek Kaspszyk, Hannu Lintu, Wojciech Michniewski, Ewa Michnik, Marc Minkowski, Krzysztof Penderecki, Andrzej Straszyński, Antoni Wit, Tadeusz Wojciechowski oraz Alberto Zedda, a także z reżyserami takimi jak: David Alden, Dmitri Tcherniakov, Mariusz Treliński, Krzysztof Warlikowski i Michał Znaniecki.

Najważniejszymi projektami w sezonie 2013/14 są: Ismael, Rybak w Słowiku, Pinkerton, Stefan w Teatrze Wielkim w Warszawie; Alfredo (debiut) w Operze w Białymstoku i w Poznaniu; Pasterz w Królu Rogerze w Wuppertalu/Niemczech, Messa da Requiem Verdiego na International Sacred Music Festival w Rydze i Missa solemnis Beethovena z Narodową Orkiestrą Symfoniczną Polskiego Radia w Katowicach.

Zaśpiewał Credo Krzysztofa Pendereckiego pod batutą Valery Gergieva na Jubileuszowej Gali 80-tych urodzin kompozytora. W lutym 2014r. odbył tournee w Izraelu (Tel Aviv-Bronfman Auditorium, Haifa-Muncipal Auditorium, Jerusalem-International Convention Centre) występując z The Israel Philharmonic Orchestra w utworze „Polish Requiem” Krzysztofa Pendereckiego pod batutą kompozytora wraz z Gary Bertini Israeli Choir.

Spektakle z udziałem tego aktora:

La Traviata

Opera

Akcja opery rozgrywa się w Paryżu i pod Paryżem w 2. połowie XIX wieku. Opowiada historię kurtyzany Violetty Valery, w której zakochuje się młody poeta Alfred Germont.

Violetta skuszona wizją życia u boku przystojnego Alfreda porzuca swojego protektora Barona Douphola i z wielkiego balu trafia do wiejskiej posiadłości gdzie zaczyna sielskie życie. Jednak cieniem na tej sytuacji kładzie się choroba Violetty oraz uszczuplające się oszczędności. Uświadomiony przez siostrę Violetty Anninę Alfred wyjeżdża do Paryża by zdobyć pieniądze, a w tym czasie jego ojciec składa byłej kurtyzanie wizytę by przekonać ją do porzucenia Alfreda, gdyż mezalians jest szkodliwy dla małżeńskich planów jego siostry. Violetta ulega wreszcie namowom Giorgia i wyjeżdża do stolicy Francji by wrócić do poprzedniego stylu życia. W ślad za nią rusza Alfred, który na balu doprowadza do konfrontacji między nim a Baronem Douphol oraz samą kochanką. Skandaliczne zachowanie w efekcie kończy się wyzwaniem na pojedynek. Violetta umęczona i schorowana zmaga się z cierpieniem w samotności i tak zastaję ją Alfred, który po jakimś czasie wraca z dalekiej podróży. W końcu dowiedział się o chorobie i poświęceniu kochanki, wybłagał też u ojca zgodę na ślub z Violettą. Na szczęśliwe zakończenie jest już za późno, Violetta umiera w ramionach ukochanego.

Libretto opery "La Traviata" napisane przez F. M. Piave oparte jest na powieści A. Dumasa "Dama Kameliowa" i stanowi jedną z najciekawszych i najmądrzejszych historii w dziejach opery światowej. Powszechnie uznaje się "Traviatę" za najdoskonalsze dzieło Verdiego, w którym muzyka idealnie konweniuje z kameralnym nastrojem tworzonym przez artystów.

Szczegóły

Maria Callas. Master Class

Komedia

owrót Callas. Po latach, po wielu nowych opracowaniach Jej życia, setkach materiałów zamieszonych przez ostatnie 20 lat, wywiadów i filmów na youtube, po dwóch biograficznych filmach kinowych i kilku telewizyjnych, nowa interpretacja niezwykłego tekstu teatralnego Terrence’a McNally’ego MARIA CALLAS. MASTER CLASS.

I znów reżyseruje Andrzej Domalik, w roli Marii Callas na nowo Krystyna Janda, w nowym ujęciu. To wielokrotnie nagradzany, grany na całym świecie tekst. O miłości do sztuki. Do muzyki. Fascynujący. Dowodzący tezy, że życie bez sztuki nie ma sensu. Że sztuka potrafi sprawić, że wszystko, nawet codzienność, nabiera bogactwa i wartości. Opowieść o artystce, która z kolei sztuce oddała wszystko. Sztuce, która uczyniła ją szczęśliwą i podziwianą, a jednocześnie – samotną i zawiedzioną życiem. Wielka opowieść o pracy, warsztacie i relacji artysty z publicznością.

Szczegóły