Radosław Hebal - zdjęcie

Radosław Hebal

8,2 / 10

34 oddanych głosów

Data urodzenia:
12-07-1979 (40 lat)

Absolwent Wydziału Aktorskiego łódzkiej „filmówki” (2003 r.), Od sezonu 2004/ 2005 w zespole aktorskim Teatru Jaracza, gdzie stworzył kilkanaście rozmaitych postaci scenicznych, a wśród nich Franza K. w Pułapce T. Różewicza.
Często występuje w:
Spektakle z udziałem tego aktora:

Najwięcej samobójstw zdarza się w niedzielę

Tragedia

Nick i Klara to para trzydziestolatków. Reprezentują oni tę grupę młodych ludzi, którym dość szybko udało się dostać do świata wielkich szans i dobrobytu, stworzonego przez gwałtownie inwestujące na polskim rynku firmy zagraniczne.

Determinacja, ale także optymizm, z którym dążyli do osiągnięcia dobrej pozycji, musi teraz ustąpić miejsca poczuciu kompletnej pustki. Oto, nagle, dwoje pracoholików odkrywa, że obudziło się w wolną niedzielę. Co można robić razem przez cały dzień? Początkową euforię szybko zastępuje zwątpienie. Odżywają wspomnienia z dzieciństwa. Rodzinne śniadania, spotkania z krewnymi, marsze do kościoła i jedzenie sernika – przeraźliwa nuda! Klara przypomina sobie, że wedle badań w niedziele jest najwięcej samobójstw. To z powodu tej nudy, podejrzewa Nick. Dzień wolny to nie dar, to przekleństwo! Zdecydowanie lepiej byłoby pracować także w niedzielę! Gdyby znalazł się choć temat do rozmowy...

Szczegóły

Kartoteka

Tragikomedia

Główna postać - Bohater - przerzuca kartotekę własnego życia, zagląda raz w dalszą, raz w bliższą przeszłość.

Głównym motywem „Jaraczowej” inscenizacji będzie mierzenie się bohatera z oczekiwaniami. Była kobieta, obecna kobieta, dziecko, rodzice, a nawet naród — wszyscy się czegoś po nim spodziewają, a on nie czuje się sprawcą wszystkich przypisywanych mu win i broni swojej autonomii.

Szczegóły

Rewolucja zwierząt

Tragedia

Minęło ileś lat od przewrotu w folwarku zwierzęcym – zwierzęta pod rządami Wieprza Alfa wiodą spokojne, pracowite życie – spichlerz jest do połowy pełny, prowadzą swoje gospodarstwo bez udziału ludzi, za to współpracują z ludźmi w kwestii maszyn i innych rzeczy, których same nie potrafią wyprodukować. Wieprz Alfa jest przekonany, że kolejny raz wygra wybory, bo zapewnił mieszkańcom ciepłą wodę w kranie.

Jednak pojawia się inny kandydat – Wieprz z zakrzywionym ogonkiem – który mówi zwierzętom, że spichlerz nie jest do połowy pełny, tylko do połowy pusty, że zwierzęta nie są wolne, bo ciągle współpracują z ludźmi, że nadal nie rozliczono poprzedniej rewolucji i straszy zwierzęta różnymi zagrożeniami. Obiecuje też zwierzętom, że jeśli go wybiorą, będą mogły jeść tyle, ile będą chciały, a psom obiecuje to, co mają plus to, co będą chciały. Dzięki obietnicom i eskalacji strachu wygrywa wybory. Nawet rozsądny głos osła, który pamięta poprzednią rewolucję zwierząt nic nie daje, ponieważ zostaje zakneblowany na rozkaz wieprza z zakrzywionym ogonkiem.

Nowy wódz zrywa kontakty z ludźmi, nie chce dać schronienia bezbronnym zwierzętom leśnym, które uciekają przed pożarem i lekceważy Białego Kruka apelującego o pokój i pomoc potrzebującym.

Po fazie rozdawania jedzenia nadchodzi jednak czas prawdziwych problemów z zapewnieniem bezpieczeństwa i żywności...
„Rewolucja zwierząt” to spektakl polityczny o nas dziś. Nas rozumianych na kilku płaszczyznach, bo ktoś może się dopatrzyć analogii między poszczególnymi zwierzętami i konkretnymi postaciami z życia publicznego w Polsce. Na kolejnym poziomie zwierzęta nie są konkretnymi osobami, ale grupami reprezentującymi różne poglądy, idee i działania - od partii politycznych, przez organy Unii Europejskiej po Watykan. Wreszcie widzimy schematy dotyczące światowej polityki.

Postacią odzwierciedlającą społeczeństwo jest Zawsze Milcząca Kura, która cały czas jest na scenie, ale nie może nic powiedzieć i nikt się z nią nie liczy.

Należy jednak pamiętać, że „Rewolucja zwierząt” nie odnosi się wyłącznie do bieżącej polityki, cytaty znane z przekazów medialnych są tylko dodatkiem do uniwersalnej opowieści o mechanizmach przejmowania władzy przez dyktatorów i narodowych radykałów, którzy dzięki populistycznym hasłom i obietnicom wyborczym przejmują władzę, po czym przestają respektować zasady demokracji. Spektakl świadomie prowokuje i przerysowuje tendencje, by przestrzec i skłonić do myślenia.

Mimo poważnego tematu w przedstawieniu nie zabraknie humoru, a gwarantuje to reżyseria Giovanny’ego Castellanosa, znanego z błyskotliwych spektakli, łączenia dowcipu i spraw ważnych.

Szczegóły

Amadeusz

Tragedia

„Amadeusz” opowiada o geniuszu, który talentem wyprzedził swoją epokę, tworząc muzykę uwielbianą przez ludzi.

Nie sposób przemilczeć trudnego charakteru Mozarta, który przysparzał mu wielu wrogów, w tym, niestety, w kręgu władzy. Kompozytor wierzył, że jego talent zapewni mu dostatnią posadę, jednak cesarscy dostojnicy na każdym kroku starali się temperować butę Amadeusza, ograniczając intratne zamówienia. Czas pokazał, że talentem Mozarta zachwycił się cały świat, a sztuką Petera Shaffera o nim, reżyser, Giovanny Castellanos, który przeniesie historię o geniuszu na deski sceniczne.

Szczegóły

On wrócił

Komedia

Berlin, rok 2016. Na ławeczce w parku budzi się… Adolf Hitler. Świat tonie w nihilizmie neoliberalnego rozpasania, innymi słowy: schodzi na psy. Führer jest zniesmaczony zanikiem dziejowej dyscypliny, która kształtuje prawdziwie silne narody.

Brany omyłkowo przez niefrasobliwych berlińczyków za zwykłego komika, postanawia przywrócić porządek, musi tchnąć nowe życie w nadpsutą tkankę współczesnej kultury. Powtórny tryumf jego idei wiedzie przez świat mediów. Hitler onieśmiela i jednocześnie ośmiela. Staje się „kanclerzem” you tube’a – jego popularność rośnie, bo wielu w głębi duszy czuje, że świat trzeba wziąć za pysk, jeszcze raz określić, kto obcy, kto swój i odrzucić polityczną poprawność słabych ludzi. Niby niemiecka to sztuka, a jakże uniwersalna i na czasie.

Szczegóły

Sztukmistrz z miasta Lublina

Tragikomedia

Sztukmistrz, czyli magik, czyli iluzjonista, czyli artysta, czyli człowiek, któremu wszystkiego jest mało… Który jest głodny wrażeń, ale przede wszystkim: wiary, nadziei i miłości. I bez przerwy szuka, waha się, buntuje – na ten świat, który go otacza i na to życie, które przecieka mu przez palce.

Aż wreszcie ten jego wieczny bunt doprowadzi go do niechybnej klęski… Jasza Mazur, człowiek, który wywodzi się z bardzo religijnego środowiska polskich chasydów, zaczyna dostrzegać fałsz i obłudę, hipokryzję i powierzchowność swojej wiary. To trochę taki Chrystus, tyle że bez uczniów, bez wyznawców i bez sekty, jaką Tamten zostawił. Też chce być dobrym dla wszystkich, ale to jest atrybut Boga. Też wydaje mu się, że potrafi frunąć nad dachami Warszawy, ale to jest atrybut Ducha Świętego… Upadek Jaszy – to upadek Artysty, któremu się wydaje, że mu wszystko wolno.

Szczegóły

Wyzwolenie

Dramat

„Wyzwolenie” Stanisława Wyspiańskiego to niewątpliwie arcydzieło polskiego dramatu i jedna z największych zagadek literatury. Jeden z powodów, dla których Krzysztof Jasiński sięgnął po tekst dramatu Wyspiańskiego związany jest z kontekstem historycznym, politycznym i społecznym, ale przede wszystkim z tytułowym wyzwoleniem. Oto Konrad zostaje namaszczony przez Muzę na wyzwoliciela. Przybywa z odległego miejsca do teatru i namawia aktorów do zagrania sztuki narodowej. On sam musi być jednak wolny, żeby móc służyć sprawie sztuki – ojczyzny – narodu, zmienić Polskę i świat. A żeby się uwolnić od ograniczeń duchowych i narodowych musi przejść drogę wtajemniczenia z kolejnymi Maskami. Jeśli Konrad sam tego nie dokona, to nikt mu w tym nie pomoże.

Szczegóły