Przemysław Stippa - zdjęcie

Przemysław Stippa

8,3 / 10

255 oddanych głosów

Data urodzenia:
22-04-1981 (38 lat)

Od 2005 roku w zespole Teatru Narodowego. Absolwent warszawskiej Akademii Teatralnej (2004). Współpracował z teatrami warszawskimi: Sceną Prezentacje, Starą ProchOFFnią, Le Madame, Centrum Artystycznym M25, Studiem Teatralnym KOŁO, Teatrem 2. Strefa oraz z Teatrem im. Juliusza Osterwy w Lublinie.

Laureat Nagrody im. Janiny Nowickiej-Prokuratorskiej i Stanisława Prokuratorskiego przyznawanej przez Rektora Akademii Teatralnej w Warszawie absolwentowi Wydziału Aktorskiego za osiągnięcia artystyczne w ciągu dwóch lat od ukończenia studiów.

Spektakle z udziałem tego aktora:

Zemsta nietoperza

Dramat

Porywająca operetka wszechczasów.

Ekskluzywne imprezy, przebieranki, salonowe intrygi – wykroczenia, występki, małżeńskie zdrady. Służące aspirują do gwiazdorskiej kariery, a ekscentryczni milionerzy idą do więzienia jak na bal. Tak się bawi, tak się bawi Warszawa!

Szczegóły

Dolina Muminków w listopadzie

Dla dzieci

Pierwsza polska realizacja teatralna „Doliny Muminków w listopadzie”. Aktorzy grają w żywym planie, a zbudowana z prostych elementów funkcjonalna scenografia tworząca Dom Muminków przypomina plac zabaw. Przestrzeń uzupełni muzyka skomponowana specjalnie do spektaklu przez Patryka Zakrockiego, autora dźwiękowych słuchowisk dla dzieci.

Czy bohaterom uda się zrealizować swoje marzenia i stać się kimś innym? Czy Filifionce powiedzie się wielka ucieczka od sprzątania? Czy Wuj Truj zapomni o swojej starości? Czy Włóczykij odnajdzie jesienną melodię? Czy zobaczymy Paszczaka za sterem łodzi, Mimblę, kiedy tańczy i Homka w otoczeniu prawdziwych przyjaciół?

Tego nie wiadomo. Jedno jest pewne, w ciepłym i przytulnym Domu Muminków bohaterowie po raz pierwszy od dawna poczują się przez moment bezpieczni i szczęśliwi.

Szczegóły

Idiota

Dramat

Inscenizacja jednego z arcydzieł XIX-wiecznej powieści.

Rosja i świat na krawędzi chaosu. Wracający z Zachodu książę Myszkin szuka ratunku przed Apokalipsą w wierze praojców. Jest święty czy śmieszny? Naśladuje Chrystusa czy tylko go udaje?

Szczegóły

Martwa królewna

Komedia

Sztuka Nikołaja Kolady to pełna metafizyki opowieść zamknięta w czterech ścianach brudnej lecznicy dla zwierząt. Rimma, główna bohaterka, jest weterynarzem – jej zadanie często sprowadza się do uśmiercania bezdomnych psów i kotów. Mieszka w obskurnym pokoiku wraz z suką Lanką i, jak twierdzą pozostali bohaterowie, sama bardziej przypomina zwierzę niż człowieka. Historii Rimmy nieustannie towarzyszą znaki śmierci, a przecież marzy ona „O czystej miłości! O prawdziwym życiu!".
Prosty, czasem rubaszny, innym razem wulgarny język doskonale współgra z głębią przekazywanych treści i refleksji bohaterów. To język nadaje lekkość tej w gruncie rzeczy mrocznej historii. Od czasu do czasu rozświetla ją także dotknięcie metafizyki, za którą tęsknią wszyscy bohaterowie sztuki, pogrążeni w szarej rzeczywistością rosyjskiej prowincji.

Szczegóły

Śmierć Dantona

Dramat

Ironia losu i historii: rewolta pożera swoich twórców.

Powołane przez Dantona instytucje stają się narzędziem terroru w rękach jego następców. W bezwzględnej walce politycznej wygrywają ci, którzy szybciej podpisują wyroki. Państwo tonie we krwi.

Czym jest to, co w nas kłamie, kradnie i morduje? Czy lepiej dać się zgilotynować niż patrzeć na upadek własnego dzieła?

Uprzejmie informujemy, że ze względu na układ sceny, spóźnieni widzowie nie będą wpuszczani na widownię. Prosimy o punktualne przybycie na spektakl.

Szczegóły

Tartuffe albo Szalbierz

Komedia

Krewka satyra i bezczelność języka; aktorski kunszt i wysmakowana scenografia. Świeże spojrzenie na arcydzieło w nowym przekładzie Jerzego Radziwiłowicza.

Gorzka komedia Molière’a tak poruszyła współczesnych, zwłaszcza dewotów, że Ludwik XIV na pięć lat zabronił jej grania. Jacques Lassalle przywołuje obraz XVII-wiecznej Francji. Przytłumione światło pada na szacowne wnętrza i wykwintne stroje z epoki. Ale najważniejsi są aktorzy – prowokują na widowni śmiech, który obnaża hipokryzję, odsłania manipulacje i okrucieństwo. Okazuje się, że historia wytrawnego łgarza i demonicznego obłudnika jest wciąż aktualna.

Szczegóły

Sen nocy letniej

Komedia

„Sen nocy letniej” to najbardziej erotyczna ze wszystkich sztuk Szekspira – twierdził Jan Kott. Diabelski Puk wyzwalający z ludzi najbardziej pierwotne instynkty i perfidni władcy elfów gmatwają na potęgę emocje i pragnienia bohaterów. Eros i Tanatos pchają ich w objęcia miłosnej orgii, wymienność afektów i kochanków staje się igraszką. Debiutanci w sztuce miłości idą w las na zew zwierzęcej Natury. Czy w tym szaleństwie jest metoda?

William Szekspir prawie cztery wieki temu odkrył, że komizm i tragizm to dwie strony tej samej monety, którą rzuca nam przekorny los. Tą prawdą podszyte są jego najlepsze sztuki. „Sen nocy letniej” – jego najbardziej popularna komedia, skrząca się dowcipem, piętrząca przezabawne sytuacje, prowokująca nas do szczerego śmiechu – ma pod powierzchnią nieokiełznanej fantazji i fanfaronady rys egzystencjalnego smutku. Refleksję nad przemijaniem, utratą, niespełnieniem…

Wedle koncepcji reżysera - Artura Tyszkiewicza – nie ukryje cichego smutku tej bardzo wesołej sztuki ani rozbuchany seks, ani kipiąca witalność młodych bohaterów, ani uroki rozsiewane przez elfy. Spektakl grany - dosłownie - śpiewająco, w rytm muzyki trzech wiolonczeli i jednej waltorni, pobrzmiewa gorzką mądrością, którą genialny ironista Szekspir sprzedaje nam w promocji teatralnego biletu. Czy damy mu się raz jeszcze zaczarować?

Szczegóły

Lament

Muzyczny

„Lament” – widowisko Tomasza Cyza, na podstawie poematu średniowiecznego włoskiego mistyka Iacopone da Todi „Il Pianto della Madonna” („Lament Madonny”) oraz fragmentów „Stabat Mater” Karola Szymanowskiego.

W spektaklu Tomasza Cyza słowa XIII-wiecznego włoskiego poety, zderzone z surową fakturą XX-wiecznego „chłopskiego requiem” Szymanowskiego, dopełnia wielkoformatowa projekcja średniowiecznych figur i obrazów w holu Muzeum Narodowego. Aktorka czyta Pianto della Madonna, śpiewaczki jak w tragedii greckiej wykonują a capella frazy Stabat Mater, słuchacz-świadek patrzy na twarze Maryi i Jezusa.

Franciszkaninowi Iacopone da Todi (1230-1306) przypisywana jest również średniowieczna sekwencja Stabat Mater dolorosa, wyrażająca cierpienie i rozpacz Matki ukrzyżowanego Jezusa. Muzykę do niej skomponowali m. in. A. Dvořák, G. da Palestrina, G. B. Pergolesi, D. G. Scarlatti, F. Schubert, G. Verdi, A. Vivaldi. W liturgii Kościoła śpiewana jest w Wielkim Poście, a jej najstarszy polski przekład znany jest z kancjonału Walentego z Brzozowa (1554). Karolowi Szymanowskiego stała się szczególnie bliska po śmierci jego ukochanej siostrzenicy. Jego utwór na chór, orkiestrę i troje solistów należy do arcydzieł światowej muzyki pasyjnej – powstał w 1926 roku (prawykonanie 11-01-1929) i uznawany jest za najwybitniejsze dzieło polskiego kompozytora.

Natomiast napisany w języku włoskim „Lament” („Il pianto…”, znany też jako „Donna de Paradiso”, incipit) jest to poemat dramatyczny (tzw. lauda drammatica) o tematyce pasyjnej, rozpisany na trzy osoby: Jana Ewangelistę, Maryję i Jezusa. Matka wypowiada swoje myśli i uczucia w pierwszej osobie, a Jan komentuje to wydarzenie jako mistyk i teolog. Zarówno czas powstania i język etniczny, jak dojrzała forma tego utworu i jego dziękczynna wymowa, pozwalają porównać jego rolę w literaturze włoskiej do roli „Bogurodzicy” w polskiej (XIII w.), a „Stabat Mater” do późniejszego od niej „Lamentu świętokrzyskiego” (XV w.).

Szczegóły

Królowa Śniegu

Dla dzieci

Mistrzowski tandem Cieplak i Witkowski – twórcy pełnej rozmachu, niezapomnianej inscenizacji Opowiadań dla dzieci Singera w Narodowym, po raz kolejny rozbudzają nieograniczoną wyobraźnię. Przed oczami widza odsłaniają się baśniowe krainy, a zarazem poezja teatru.

Przypowieść o dziewczynce, która przemierza cały świat dla ocalenia kochanego towarzysza dziecięcych zabaw. Wędrówka przez różne poziomy i odcienie baśniowej rzeczywistości jest dla niej przejmującym doświadczeniem, miłością w działaniu, praktyką życia – drogą z utraconego raju dzieciństwa w dorosłość.

Interesujące rozwiązania inscenizacyjne, częste zmiany scenografii i kostiumów – to zaproszenie do zachwycającej zabawy w teatr dla wielopokoleniowej publiczności.

Spektakl polecany dla widzów od 7. roku życia.

Szczegóły

Mistrz i Małgorzata

Tragikomedia

Mistrz i Małgorzata Michaiła Bułhakowa to powieść z wieloma wątkami, postaciami, mnóstwem pytań i tajemnic, dzieło, do którego bez wątpienia istnieje więcej niż tylko jeden klucz. Jednocześnie każdy, kto podejmie się próby scenicznej adaptacji tego tekstu, skazany jest na wybór perspektywy spojrzenia na historię Wolanda i jego świty nawiedzającego Moskwę.

Jego przybycie do rosyjskiej stolicy sprawia, że wielu zaczyna tracić poczucie rzeczywistości, w dobrze znaną codzienność wkracza niesamowite, niemożliwe staje się możliwe, pojawia się niepokój, czy świat jest naprawdę takim, jakim zawsze wydawał się być. Od tego wszystkiego niektórzy (dosłownie i w przenośni) zaczynają tracić głowy.

Takie mieszanie prawdy i fałszu, rzeczywistości i fikcji może (choć nie musi) być działaniem szatańskim, takie mieszanie odbywa się też każdego wieczoru w teatrze. Dlatego Artur Tyszkiewicz – reżyser i autor adaptacji Mistrza i Małgorzaty przygotowywanej właśnie w Teatrze im Juliusza Osterwy w Lublinie – postanowił spojrzeć na tekst Bułhakowa właśnie z tak specyficznie pojętej teatralnej perspektywy, uruchomić w teatrze (znów dosłownie i w przenośni) burzącą porządki i hierarchie karuzelę, publiczność umieścić na scenie, a aktorów tam, gdzie zwykle siedzą widzowie.

Monsieur Woland przejąwszy bowiem kontrolę nad moskiewskim Teatrem „Variétés” spełnia zachcianki widowni, dostarcza jej rozrywki, śmieszy i przestrasza, ale przede wszystkim odkrywa jej tajemnice, pokazuje, co ludziom siedzi w głowach. Zorganizowana ułuda teatru, z całym blichtrem i powierzchownością, okazuje się być zatem znakomitą maszynką do tego, byśmy mogli samych siebie poznać, a czasem i zajrzeć pod podszewkę rzeczywistości, by zobaczyć, jak Bóg i szatan potrafią igrać z człowiekiem.

Szczegóły

BURZA Williama Szekspira

Dramat

Bywają zbrodnie jaskrawe i spektakularne, lecz bywają i takie, o których sam zbrodniarz nie wie, że je popełnił.

Zbrodnię człowieka, który brata pozbawia korony i wyrzuca poza granice ojczystego kraju, każdy potrafi nazwać: to zdrada. Jednak co ze zbrodnią zaniechania, która – choć jej konsekwencje trwają – pozostała niezauważona? Jak rozgrzeszyć zbrodniarza, kiedy nawet on sam nie wie, że jakaś zbrodnia miała miejsce?

Szczegóły

Miarka za miarkę

Dramat

Źle się dzieje w Wiedniu, moralny upadek i korupcja paraliżują kraj. Książę Wincencjo przekazuje władzę w ręce namiestnika. Angelo, by uzdrowić państwo, kręci na mieszkańców bicz z paragrafów – więzienia szybko zapełniają się skazanymi. Jednym z nich jest Claudio, oczekujący wyroku śmierci za spłodzenie nieślubnego dziecka. Wincencjo powraca w przebraniu mnicha i obserwuje rozwój sytuacji.

„Miarka za miarkę”, jedna z najbardziej przewrotnych sztuk Szekspira, łączy polityczny thriller z okrucieństwem, ironią i czarnym humorem. Dramat w nowym tłumaczeniu Piotra Kamińskiego reżyseruje Oskaras Koršunovas. „To opowieść o władzy, jej dramacie i absurdach. Szekspir pyta, czy rządzący mogą być sprawiedliwi i moralni, czy też wykorzystują moralność, by zdobyć i sprawować władzę" – mówi reżyser.

Szczegóły

Dolina Muminków w listopadzie

Dla dzieci

Pierwsza polska realizacja teatralna „Doliny Muminków w listopadzie”. Aktorzy grają w żywym planie, a zbudowana z prostych elementów funkcjonalna scenografia tworząca Dom Muminków przypomina plac zabaw. Przestrzeń uzupełni muzyka skomponowana specjalnie do spektaklu przez Patryka Zakrockiego, autora dźwiękowych słuchowisk dla dzieci.

Czy bohaterom uda się zrealizować swoje marzenia i stać się kimś innym? Czy Filifionce powiedzie się wielka ucieczka od sprzątania? Czy Wuj Truj zapomni o swojej starości? Czy Włóczykij odnajdzie jesienną melodię? Czy zobaczymy Paszczaka za sterem łodzi, Mimblę, kiedy tańczy i Homka w otoczeniu prawdziwych przyjaciół?

Tego nie wiadomo. Jedno jest pewne, w ciepłym i przytulnym Domu Muminków bohaterowie po raz pierwszy od dawna poczują się przez moment bezpieczni i szczęśliwi.

Szczegóły

Białe małżeństwo

Dramat

Indywidualne potrzeby kontra ustalone normy. Spektakl Tyszkiewicza demaskuje bezsilność społecznych nakazów.

Pożegnanie z dziewczęcą niewinnością to walka o seksualną tożsamość. To bunt wobec narzuconych tradycji. Rozwój kulturowy nie wymazuje nas z atlasu zwierząt. Żądze i anarchia, prawda i groteska. Historia zaskakująco współczesna dla każdego pokolenia.

Spektakl dla widzów dorosłych.

Szczegóły