Piotr Sakowski - zdjęcie

Piotr Sakowski

9,7 / 10

36 oddanych głosów

Spektakle z udziałem tego aktora:

Rewolucja, której nie było

Dramat

Wieloletni brak strukturalnego wsparcia. Obelżywe bazgroły na murach. 40-dniowa okupacja Sejmu. Miarka się przebrała. Osoby z niepełnosprawnościami mówią: „Basta!”.
Punktem wyjścia do pracy nad spektaklem "Rewolucja, której nie było" był protest osób z niepełnosprawnościami i ich rodziców (RON), który rozpoczął się w Sejmie 18 kwietnia i trwał do 27 maja 2018 roku.
"Jako teatr, który bardzo czujnie, uważnie i krytycznie obserwuje polską rzeczywistość społeczną i polityczną związaną z osobami z niepełnosprawnościami, nie mogliśmy zostawić bez komentarza czterdziestodniowej okupacji sejmu. Taki gest nie może zostać przez nas zignorowany. Miał on swoją wagę, siłę i ciężar! Chcemy jeszcze raz przywołać to wydarzenie i stworzyć w teatrze okazję do wspólnego wejścia w pole napięć społecznych" – mówi reżyserka, Justyna Sobczyk
Spektakl nie jest rekonstrukcją wydarzeń, a raczej grą ze znaczeniami i emocjami, które towarzyszyły protestowi. Na scenie zobaczymy charyzmatycznych i do bólu prawdziwych aktorów - tych z Teatru 21, którzy od lat z autoironią i odwagą tworzą swoje postaci oraz świetnych aktorów Biennale Warszawa. Muzykę na żywo zapewni zespołu Pokusa.
Protest, który wiosną obserwowała cała Polska, zostawił po sobie nie tylko rozczarowanie i bolesne świadectwo marginalizacji potrzeb osób z niepełnosprawnościami. Pozostały po nim także archiwalia – transparenty, listy i pocztówki pisane do protestujących oraz przez nich samych. Skorzystają z nich aktorzy „Rewolucji, której nie było”, ze sceny pytając o to, co wydarzyło się w Sejmie, o wizerunek osób z niepełnosprawnościami w Polsce, a w końcu także o to, czy środowisko osób z niepełnosprawnościami może się zintegrować we wspólnej sprawie. Teatralna rewolucja da widzom i aktorom szansę sprawdzenia, czy społeczne przekonanie, że osoby z niepełnosprawnościami mają zrezygnować z rozwoju w obszarze zawodowym, ograniczyć swe potrzeby do minimum socjalnego, a swoje życie prywatne do przebywania w mieszkaniach i specjalistycznych ośrodkach – jest zgodne z ich potrzebą?
„Rewolucja, której nie było” to spektakl, którego motorem jest napięcie między odgórnie ustanowioną normą i odstępstwem od niej; między niewypowiedzianymi głośno kryteriami moralnymi i wykrzyczanymi ze sceny osobistymi potrzebami i opiniami aktorów. To teatr, który bada przestrzeń pomiędzy tym, co jawne, a tym, co (jeszcze) ukryte.
Spektakl uhonorowany Nagrodą Specjalną na Międzynarodowym Festiwalu Boska Komedia 2019.
------------------------
RECENZJE:
"To poruszający i porywający spektakl, w którym na równych prawach i z równym talentem i charyzmą występują aktorzy z zespołem Downa i bez."
Aneta Kyzioł, "Polityka"
"Spektakl to z jednej strony streszczenie 40-dniowego protestu w Sejmie, z drugiej – własny głos aktorów Teatru 21 w walce o prawa osób z niepełnosprawnością."
Aneta Wawrzyńczak, WP.PL
"Spektakl Teatru 21 pokazuje narracje na temat niepełnosprawności, wyrywa niepełnosprawność z bezpiecznej prywatności i ostentacyjnie demonstruje praktyki dyskursywne, które w istocie ją wytwarzają."
Piotr Morawski, Dwutygodnik.com
"Ze spektaklu, rozmów z aktorami, protestu w Sejmie płynie jeden komunikat: osoby niepełnosprawne nie mają specjalnych potrzeb. Mają potrzeby podstawowe, właściwie każdemu człowiekowi."
Krzysztof Story, "Tygodnik Powszechny"
"Spektakle Teatru 21 są często synkretyczne formalnie i nierzadko mają bardzo wyrafinowane konstrukcje, to jednak tutaj wygrywa się właśnie swobodą i anarchistycznym nieuporządkowaniem."
Stanisław Godlewski, "Teatr"
"Twórcy i twórczynie z Teatru 21 udowadniają, że ciągle wyprzedzają rzeczywistość społeczną i bezbłędnie rozpoznają zadania, jakie stoją przed praktyką teatralną."
Kacper Ziemba, "Dialog"

Spektakl rekomendowany dla osób powyżej 16 roku życia.

Przedstawienie powstało w ramach Centrum Sztuki Włączającej: Downtown, programu „Niepełnosprawność i społeczeństwo” zrealizowanego przez Teatr 21 i Biennale Warszawa, ze środków Miasta Stołecznego Warszawy.

Szczegóły

Klauni, czyli o rodzinie. Odcinek 3

Dramat

„Klauni, czyli o rodzinie. Odcinek 3” to finałowa część teatralnego serialu zrealizowanego przez Teatr 21. Każdy z odcinków serii stanowi samodzielny element, każdy opowiada o jednej wartości, jednym marzeniu. Pracy, miłości, pieniądzach....

Tym razem spotykamy bohaterów w mieszkaniu treningowym. To ostatnia pozycja z listy życzeń – rodzina. Spektakl nawiązuje do tradycji cyrku, w którym jeszcze na początku XX w. na pokazach freak show prezentowano wszelaką odmienność. Pokazy miały charakter teatralnego przedstawienia i cieszyły się ogromną popularnością. Jak bardzo nasze czasy różnią się od przeszłości? Czy znaleźliśmy sposób na integrację?

Teatr 21 zrodził się w 2005 r. z warsztatów w Zespole Społecznych Szkół Specjalnych „Dać Szansę” w Warszawie. Członkami zespołu są przede wszystkim uczniowie oraz absolwenci szkoły, osoby z zespołem Downa i autyzmem. Ich dawna zabawa w teatr zmieniła się w pracę, za którą otrzymują wynagrodzenie. Spektakle Teatru 21 można było oglądać w warszawskich teatrach (Dramatyczny, Studio, Powszechny, Baj, Soho, Nowy), Muzeum Historii Żydów Polskich POLIN oraz Instytucie Teatralnym im. Zbigniewa Raszewskiego, który jest głównym miejscem aktywności zespołu. Grupa występowała również na festiwalach w kraju (Wrocław, Poznań, Gdańsk, Kalisz, Łódź, Kielce, Białystok) i za granicą (Praga, Neratov, Berlin, Helsinki). Z Teatrem 21 współpracują twórcy video, edukatorzy, dramaturdzy, muzycy oraz tancerze działający na co dzień w stołecznych instytucjach kultury.
Grupę prowadzi Justyna Sobczyk.

JUSTYNA SOBCZYK |
Pedagożka teatru i reżyserka, ukończyła Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu, Akademię Teatralną w Warszawie oraz Universität der Künste w Berlinie. Stypendystka Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Absolwentka programów Szkoły Liderów. Od kilkunastu lat w Instytucie Teatralnym im. Zbigniewa Raszewskiego w Warszawie. Założycielka Teatru 21, współkieruje studiami podyplomowymi pedagogika teatru na Uniwersytecie Warszawskim. Reżyserska m.in. „Ojczyzny” w Teatrze Polskim w Poznaniu (2016) oraz „Szewców” w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie (2017). Laureatka „Kamyka Puzyny” przyznawanego przez miesięcznik „Dialog” i Instytut Książki oraz nagrody „Wdechy” wręczanej przez magazyn „Co jest grane?”.

Spektakl dla widzów od 14-tego roku życia.
Spektakl z napisami w języku angielskim.

Szczegóły

Indianie

Dla dzieci

Spektakl o odwadze. Podróż do źródeł odwagi ukrytych w tajemniczej historii Czarnego Węża.
Czym jest dzisiaj odwaga? Jak być odważnym? Jak żyć odważnie? Jak zachęcać do odwagi? A może wcale jej nie potrzebujemy?
Jeśli pomyśleć o odwadze jako o ciekawości i pragnieniu poznania świata, to w dzieciństwie wszyscy jesteśmy odważni. Jednak proces edukowania bardzo często tłumi ciekawość i ujarzmia temperament. Dlatego nie każdy dorosły jest nadal odważny.
Niech więc nawiedzą nas indiańscy bohaterowie. A wraz z nimi zwierzęta, żywioły, słońce i księżyc. Każdy z nas chowa w pamięci odważnych bohaterów. Być może znajdzie się w niej trochę miejsca dla Indian?
Aktorzy Teatru 21 przywołają ducha wojowniczek i wojowników. Nie bójcie się! Usiądźmy w kole, słyszycie dźwięk bębna? Zatańczmy razem taniec pow-pow! Tak, Indianie powracają!!! My potrzebujemy ich, a oni nas.

Czas się spotkać!

Produkcję spektaklu dofinansowano ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego
Pokazy współfinansuje Urząd Miasta Stołecznego Warszawy.
Spektakl dla dzieci w wieku od 7 lat.

Szczegóły

Rewolucja, której nie było / ONLINE

Dramat

Punktem wyjścia do pracy nad spektaklem był czterdziestodniowy protest osób z niepełnosprawnościami i ich rodziców, który odbył się w Sejmie w 2018 r. "Rewolucja, której nie
było"; w reż. Justyny Sobczyk została nagrodzona w grudniu 2019 r. na Międzynarodowym Festiwalu Teatralnym "Boska Komedia" w Krakowie. Zespół Teatru 21 oraz aktor gościnnie biorący udział w spektaklu Maciej Pesta są nominowani do „Paszportów Polityki 2020” w kategorii „Teatr”. Cały zysk z biletów na spektakl on-line będzie przeznaczony na remont Centrum Sztuki Włączającej - pierwszej społecznej instytucji kultury w całości poświęconej sztuce osób z niepełnosprawnościami i stałej siedziby Teatru 21.

Wieloletni brak strukturalnego wsparcia. Obelżywe bazgroły na murach. 40-dniowa okupacja Sejmu. Miarka się przebrała. Osoby z niepełnosprawnościami mówią: „Basta!”.
"Jako teatr, który bardzo czujnie, uważnie i krytycznie obserwuje polską rzeczywistość społeczną i polityczną związaną z osobami z niepełnosprawnościami, nie mogliśmy zostawić bez komentarza czterdziestodniowej okupacji sejmu. Taki gest nie może zostać przez nas zignorowany. Miał on swoją wagę, siłę i ciężar! Chcemy jeszcze raz przywołać to wydarzenie i stworzyć w teatrze okazję do wspólnego wejścia w pole napięć społecznych"; – mówi reżyserka, Justyna Sobczyk. Spektakl nie jest rekonstrukcją wydarzeń, a raczej grą ze znaczeniami i emocjami, które towarzyszyły protestowi. Na scenie zobaczymy charyzmatycznych i do bólu prawdziwych aktorów - tych z Teatru 21, którzy od lat z autoironią i odwagą tworzą swoje postaci oraz świetnych aktorów
Biennale Warszawa.

Protest, który wiosną 2018 roku obserwowała cała Polska, zostawił po sobie nie tylko rozczarowanie i bolesne świadectwo marginalizacji potrzeb osób z niepełnosprawnościami.
Pozostały po nim także archiwalia – transparenty, listy i pocztówki pisane do protestujących oraz przez nich samych. Skorzystają z nich aktorzy „Rewolucji, której nie było”, ze sceny pytając o to, co wydarzyło się w Sejmie, o wizerunek osób z niepełnosprawnościami w Polsce, a w końcu także o to, czy środowisko osób z niepełnosprawnościami może się zintegrować we wspólnej sprawie. Teatralna rewolucja da widzom i aktorom szansę sprawdzenia, czy społeczne przekonanie, że osoby z niepełnosprawnościami mają zrezygnować z rozwoju w obszarze zawodowym, ograniczyć swe potrzeby do minimum socjalnego, a swoje życie prywatne do przebywania w mieszkaniach i specjalistycznych ośrodkach – jest zgodne z ich potrzebą?

„Rewolucja, której nie było” to spektakl, którego motorem jest napięcie między odgórnie ustanowioną normą i odstępstwem od niej; między niewypowiedzianymi głośno kryteriami moralnymi i wykrzyczanymi ze sceny osobistymi potrzebami i opiniami aktorów. To teatr, który bada przestrzeń pomiędzy tym, co jawne, a tym, co (jeszcze) ukryte.

Szczegóły