Paweł Sakowicz - zdjęcie

Paweł Sakowicz

9,5 / 10

11 oddanych głosów

Tancerz i choreograf. Absolwent Instytutu Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego oraz studiów magisterskich w London Contemporary Dance School w zakresie performansu i choreografii. Współpracował m.in. z Ramoną Nagabczyńską, Sjoerdem Vreugdenhilem, Mikołajem Mikołajczykiem, Martą Ziółek, Izą Szostak, Alexem Baczyńskim-Jenkinsem, Rebecką Lazier, Isabelle Schad, Aleksandrą Jakubczak, Magdą Szpecht, Joanną Leśnierowską. Od paru lat pracuje z artystami i kuratorami w Londynie, Warszawie i Berlinie.
Spektakle z udziałem tego aktora:

Kilka obcych słów po polsku

Dramat

Anna Smolar zaprezentuje spektakl o Marcu '68 z zupełnie innej perspektywy, niż robiono to dotychczas. Smolar – urodzona i wychowana w Paryżu córka marcowych emigrantów – pokaże przedstawienie, które w centrum uwagi stawia pokolenie dzieci tych, dla których Marzec jest wspólnym doświadczeniem.

Tekst autorstwa Michała Buszewicza opierać się będzie na relacjach starszego pokolenia, dla którego ojczyzną była, lub jest, Polska i młodszego pokolenia, rozsianego po całym świecie. Ważnym materiałem dla powstawania spektaklu będą również rozmowy, które Mike Urbaniak przeprowadził w Izraelu, Stanach Zjednoczonych i Europie.

Anna Smolar i Michał Buszewicz tak piszą o przedstawieniu:

„Spotykamy się w pięćdziesiątą rocznicę Marca '68 i przyglądamy młodszemu pokoleniu. Kim są dzieci emigrantów marcowych? Jak wyglądało ich dzieciństwo, jak kształtowała się ich tożsamość narodowa, kulturowa, religijna? Czy Marzec żyje dalej gdzieś w nas i może dać o sobie znać w kolejnych pokoleniach? Co młode pokolenie wie o tamtych wydarzeniach? Co dostajemy w spadku, jakie wspomnienia, obrazy, klisze? Ile Marca w nas? Jak wygląda wymiana między pokoleniami o diametralnie różnych doświadczeniach? Dlaczego rozmowa z rodzicami o przeszłości jest czymś na co tak trudno się odważyć?”

Szczegóły

Dinge - STS

Taneczny

Dinge to wielogodzinny performans muzealny autorstwa Ramony Nagabczyńskiej mający postać obiektu choreograficznego. Badana jest w nim choreograficzna istota systemów zależności, zarówno tych naturalnych, jak i tych wytworzonych przez człowieka. Punktem wyjścia do rozważań jest kanoniczna praca szwajcarskich artystów Fischli & Weiss „Der Lauf der Dinge”.

Forma performensu, przypominająca raczej rzeźbę kinetyczną niż spektakl taneczny, jest próbą odwrócenia perspektywy z teatralnej na plastyczną, i co za tym idzie przewartościowania istoty cielesności oraz dramaturgii w tańcu. Praca ta jest propozycją przemyślenia procesu materializacji gestu tancerza i doświadczenia własnego „ja” w splocie działań świadomych, intencjonalnych, jak również tych przypadkowych, podyktowanych prawami fizyki. Nagabczyńska dąży do zbudowania ciągu zdarzeń scenicznych, które wymagają od tancerzy nieustannej negocjacji swojego bytu, zacierając granicę między tym co podmiotowe i przedmiotowe w istocie ludzkiej i obecności performera.

Szczegóły