Paweł Koślik - zdjęcie

Paweł Koślik

9,1 / 10

119 oddanych głosów

Data urodzenia:
18-10-1979 (39 lat)

Aktor wielu ciekawych ról filmowych („Zero”, „Francuski Numer”, „Lawstorant”, „Na jelenie”) i teatralnych (Teatr Dramatyczny w Warszawie). Zagrał również mnóstwo ról telewizyjnych, takich jak Antoni w „Akademii”, oraz w „Szpilkach na Giewoncie” czy „39 i pół”. Członek grupy kabaretowej NA KOŃCU ŚWIATA.
Spektakle z udziałem tego aktora:

Ucho Prezesa czyli SCHEDA

Komedia

Prezes chce sprawdzić lojalność swoich współpracowników. Używa do tego przewrotnego fortelu. Rozpoczyna się walka o władzę, która za chwilę stanie się niczyja.

Kandydatów do fotelu Naczelnika Państwa jest wielu. Mimo pozorów pokornej służby Polsce i suwerenowi nie przebierają w środkach.

Twórcy internetowego hitu zdecydowali się na napisanie sztuki teatralnej z gatunku satyrycznej political fiction. Dobrze znani bohaterowie: wszystkowiedzący - mogący - przewidujący Prezes, jego wierny przyboczny Mariusz, oraz odwiedzający ich koledzy partyjni, a także przedstawiciele niezłomnej opozycji zjawią się w "królestwie" Pani Basi, żeby zabrać widzów za niezbyt często odwiedzane kulisy władzy.

W spektaklu wystąpią: Robert Górski, Mikołaj Cieślak, Izabela Dąbrowska, Joanna Żółkowska, Cezary Pazura, Janusz Chabior, Lesław Żurek, Paweł Koślik, Krzysztof Dracz, Tomasz Sapryk, Jerzy Bończak.

Szczegóły

Wzrusz moje serce

Dramat

Ona – kłamliwa i bezwstydna. On – naiwny i namolny. I jeszcze bezradny przyjaciel. W rolach epizodycznych: francuski pedikiurzysta, hiszpański akompaniator, jugosłowiański marynarz i wielu innych interesujących mężczyzn. Oto romans, który potrafi wypełnić życie.

Dobrze zakorzeniony w Polsce Hanoch Levin – poeta, kabareciarz, reżyser, skandalista – pozostawił 63 sztuki sceniczne, z których „Wzrusz moje serce” to jedna z ostatnich. Zawiera się w tej sztuce cała wiedza izraelskiego mistrza o sprawach damsko-męskich, cała czułość, cała zgryźliwość. I melancholia.

Szczegóły

Rodzina

Komedia

Spektakl – rytuał na odczynienie złych dni kryzysu i przywrócenie świetności demokracji. W ciągu 90 minut realizatorzy postarają się odmienić rzeczywistość i naprostować przyszłość świata, a przynajmniej Polski, a przynajmniej naszych rodzin. Spektakl rozrywkowy i śmieszny. Wręcz kabaret.

Ze wszech miar nowoczesny. Spektakl został przygotowany przez Fundację „HI ART!”, która powstała z inicjatywy dwójki aktorów: Katarzyny Czapli i Piotra Tołoczko. Swoją działalność „HI ART!” rozpoczyna projektem Rodzina, który został dofinansowany w ramach Konkursu na Inscenizację Dawnych Dzieł Literatury Polskiej Klasyka Żywa realizowanego z okazji obchodów 250-lecia teatru publicznego w Polsce. Konkurs organizuje Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Instytut Teatralny im. Zbigniewa Raszewskiego.

Szczegóły

Kabaret na koniec świata

Kabaret

Koniec świata się zbliża. Nieważne jak zacząłeś. Ważne jak skończysz!

Czarny humor, purnonsens, absurdalne skecze, liryczne piosenki, aktorskie improwizacje i błazenada – tego wszystkiego i kilku innych rzeczy spodziewajcie się w Kabarecie na Koniec Świata. Przełamujemy tabu, przekraczamy granice politycznej poprawności, odkrywamy nowe tematy do szyderstwa. Każda odsłona Kabaretu to nowy program i nowi bohaterowie!

"Kabaret na Koniec Świata" to kabaret literacki, w którym występują zawodowi aktorzy. Co miesiąc kabaret pokazuje nowy program skupiony wokół różnych tematów, jak na przykład celebryci, karnawał, depresja, dzieciństwo, uzależnienia, podróże, Dzień matki.

Występują: Zuzanna Grabowska, Olga Sarzyńska, Agata Wątróbska, Izabela Dąbrowska, Anna Markowicz, Waldemar Barwiński, Robert T. Majewski, Wojciech Solarz, Mateusz Rusin, Paweł Koślik, Sebastian Stankiewicz, Maciej Makowski, Michalina Sosna, Magdalena Smalara.

Kabaret występuje co miesiąc na Scenie Przodownik Teatru Dramatycznego m. st. Warszawy.

Szczegóły

Dopalacze. Siedem stopni donikąd

Dla młodzieży

To swoista analiza problemu jaki stanowią dopalacze – „narkotyki przyszłości”, a także studium współczesnego społeczeństwa.
Dopalacze stają się pretekstem do rozmowy o dorastającym pokoleniu, o zaniku wartości oraz o degradacji, której są symbolem. Sztuka składa się z siedmiu odsłon, siedmiu stopni w ciągu których obnażona zostanie brutalna prawda na temat samych dopalaczy oraz motywacji społecznej, która stoi za dopalaczami.
A czym tak naprawdę są „narkotyki przyszłości”? Z jednej strony są substytutem przygody, potrzebą przeżycia czegoś, czego rzeczywistość nie dostarcza, straszliwym w skutkach „nieznanym światem”, który kusi w czasach, gdy internet, media czy popkultura odzierają świat z wszelkiej tajemnicy. Z drugiej strony dopalacze są narkotykiem pustym, szybkim, łatwym, pozbawionym jakiegokolwiek kontekstu, ideologii, a tym samym wpasowują się idealnie w krytykę zmierzającego donikąd pokolenia skrótu, pokolenia komunikacji smsowej, emotikonów, żyjących dwa dni memów, bezcelowych fenomenów w stylu harlem shake, czy gangnam style, hollywoodzkich trailerów, pokolenia testowych matur, myślowych skrótów, wreszcie pokolenia internetowego porno, pokolenia, gdzie wszystko jest szybkie, łatwo dostępne i przede wszystkim – zapewniające nagły, zaskakujący, mocny i najlepiej nieprzewidywalny efekt. Rosyjska ruletka naszych czasów.
Paradoksalnie dopalacze, choć noszą znamię narkotyku „pokolenia”, w swoim efekcie nie tworzą nawet wspólnoty, ale odrywają swoją ofiarę od całej sfery zewnętrznej, zamykają ją w swoim, kompletnie nieokreślonym świecie.

Szczegóły