Paweł Janyst - zdjęcie

Paweł Janyst

8,6 / 10

32 oddanych głosów

Wiek: 29 lat

Student aktorstwa. Po maturze przez rok uczył się w policealnej szkole Lart. Następnie pomyślnie zdał egzamin do Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. Ludwika Solskiego w Krakowie, filia we Wrocławiu na wydział lalkarski. Współpracuje z Centrum Kultury w Lublinie.
Spektakle z udziałem tego aktora:

Młodzik

Dramat

Trwają próby do spektaklu "Młodzik" na podstawie powieści Fiodora Dostojewskiego w nowym tłumaczeniu Adama Pomorskiego. Spektakl reżyseruje Igor Gorzkowski. W obsadzie aktorzy i aktorki z zespołu Teatru Ochoty oraz gościnnie Janusz R. Nowicki. Premiera 20 listopada. Szczegóły wkrótce!

Szczegóły

Mistrz i Małgorzata

Dramat


Spektakl przeznaczony dla widzów dorosłych.


Jaki diabeł skusił Adaptatora powieści Michaiła Bułhakowa, że podjął próbę zmierzenia się z kultowym tekstem i zrozumienia jego autora i świata, z którego wyrosła ta opowieść? Świata, który wydawało się, że ma być już wolny od „opium dla ludu”, a jednak…

Czy Diabeł w Moskwie Bułhakowa nie był bardziej prawdziwy niż w dzisiejszym Krakowie? Czy niewiara Bułhakowa nie była bardziej metafizyczna niż wiara dzisiejszych „wierzących”?

Diabelski korowód świty Wolanda przybył do miasta. Chce je poznać, dowiedzieć się jak żyją ludzie, w co wierzą, co jest dla nich ważne, co lepsze: cuda czy apokalipsa? Tytułowy Mistrz to pisarz, Małgorzata zaś wierzy w jego pisanie i jest gotowa na wszystko, żeby je ocalić. Ale o czym jest jego powieść? Główni jej bohaterowie to Jeszua i Piłat. A diabeł obserwuje, miesza i sprawdza.
W co wierzycie dzisiaj? W co wydaje wam się, że wierzycie? A w diabła też nie? A ci co nie wierzą w nic, po co żyją? Myślicie, że jak umrą stare religie, nadejdzie ateizm? Bułhakow mówił o sobie, że jest mistykiem. Nie magia go zajmowała, ale mistycyzm. Jak być mistykiem w świecie, który nie wierzy? Ano tak.

Adaptator przeszedł z Mistrzem Bułhakowem całą drogę tworzenia, ale czy i jak wierzy dziś w Twórcę?

Szczegóły

Tramwaj zwany pożądaniem

Dramat

„Tramwaj zwany pożądaniem” – pozornie prosta, niemal mieszczańska historia o „wystarczająco” szczęśliwym młodym małżeństwie i siostrze żony, której przyjazd uruchamia całą lawinę skrywanych pretensji, niezaspokojonych ambicji i tłumionych seksualności. Tragedia rodząca się z rzeczy i zdarzeń tak zwyczajnych, że wydają się przynależeć do jakiegoś rytualnego porządku świata. Wstrząsające studium rządzących nami stereotypów. Co przerażające, mimo upływu ponad 70 lat, tak niewiele się zmieniło.

Rytuały codzienności – rytuały oceniania siebie i innych, miara szczęścia, jaką sobie i innym przykładamy – dom, mąż, żona, dzieci, udana praca, pieniądze, miejsce w rzeczywistości które zajmujemy, miejsce na społecznej drabinie. Czy od schematów rzeczywistości można uciec? Czy w końcu można stworzyć jakąś inną nowa rzeczywistość, bez przemocowo-seksistowskiego schematu myślenia i działania, bez wyznaczania ról kobietom – wpychania ich w role tych posłusznych, pruderyjnych, grzecznych, tworzących dom; bez wyznaczania ról mężczyzn na tych zarabiających i silnych? Jak to się dzieje, że kiedy już wydaje się, że świat się zmienia, na nowo wpadamy w piekło stereotypów? Dlaczego wciąż na nowo tłumaczymy rzeczy wydawałoby się oczywiste?

Teksty Williamsa outsidera, homoseksualisty niepogodzonego ani z rolami społecznymi, ani z własną rodziną, pokazują piekło schematów. Młody zespół aktorski Teatru Ochoty mierzy się z piekłem Williamsa, próbuje, testuje jak i gdzie uciec ze stereotypów, sprawdza dlaczego, wpadamy ciągle w te same mielizny.

Szczegóły

10 lat neTTheatre!

Muzyczny

neTTheatre ma już 10 lat !

W związku z tym zapraszamy na wieczór pełen wspomnień oraz nowych przeżyć. Koncert z okazji jubileuszu dziesięciu lat działalności neTTeatru to muzyka słów i słowa wydobyte z muzyki. Święto naszego teatru i zgromadzonych wokół niego naszych przyjaciół. Fragmenty spektakli „Kukła. Księga Blasku”, „HIDEOUT/Kryjówka”, „Bieguny”, „Znak Jonasza”, „Dybbuk”, „Hindełe. Siostra sztukmistrza”. I oczywiście żywioł improwizacji, który niezawodnie wyzwala się gdy spotykają się na scenie Mariusz Bonaszewski, D’RootsBrothers, Paweł Janyst, Daniel Moński oraz Beata i Paweł Passini. Opowiemy o naszych podróżach po mapach pamięci, podzielimy się pragnieniami i marzeniami. Będzie czarodziejsko i serdecznie.

Szczegóły

Przebudzenie wiosny

Dramat

– Samobójstwo jako najbardziej niegodziwe wykroczenie przeciw moralnemu porządkowi świata jest najbardziej wiarygodnym dowodem na istnienie moralnego porządku świata, ponieważ samobójca oszczędza moralnemu porządkowi świata konieczności wydania wyroku i tym samym potwierdza jego istnienie – napisał Frank Wedekind w sztuce “Przebudzenie wiosny. Tragedia dziecięca”.

Dramatopisarski debiut młodego niemieckiego skandalisty z przełomu XIX i XX wieku to jeden z nielicznych tekstów dramatycznych w europejskim kanonie literackim, przedstawiający zbiorowy portret nastolatków. Na scenie Teatru Ochoty, ośrodka młodej kultury teatralnej, ma szansę zadziałać ze zdwojoną siłą.

Młodzi bohaterowie Wedekinda żyją w opresyjnym świecie nakazów i zakazów, w którym każda próba transgresji grozi wykluczeniem. Próbując tworzyć swoją własną, odrębną od dorosłych przestrzeń, w efekcie replikują tylko znane z domu przemocowe schematy. Nieświadomie krzywdzą zarówno siebie jak i tych, których chcieliby lub mogliby kochać. Ich dzieciństwo jest dalekie od wyidealizowanego przez kulturę obrazu szczęścia i beztroski. To pasmo niezrozumiałych i niezawinionych cierpień, które stają się bolesną obsesją. Po latach, powraca pytanie, czy tę samonapędzającą się machinę przemocy można było zatrzymać.

Szczegóły

Hindełe, siostra sztukmistrza

Dramat

W drodze na aranżowany ślub 21-letnia Hindełe Singer wyrywa strony brulionów zapisanych swoimi opowiadaniami, drze je na maleńkie kawałeczki i wyrzuca z okna jadącego pociągu. Pomieszane fragmenty zdań w jidysz unoszą się na wietrze i opadają na ziemię gdzieś między Lublinem, Warszawą a Berlinem. Siostra noblisty, Izaaka Baszewisa Singera i nie mniej znanego Izraela Joszui Singera, pierwsza pisarka w rodzinie. Pojawia się nagle gdzieś w środku między opowieściami jej braci, niewiele o niej wiadomo. Bibliofil, amerykański krytyk, badaczka, syn, a za nimi my, każdy na swój sposób podąża jej śladami i próbuje poskładać ją z tych porozrzucanych kawałków: niekochanej córki, zapomnianej artystki, opętanej przez dybuka Racheli i wybierającej męski strój Jentł z prozy Izaaka Singera. Wciąż nasuwa się pytanie: po co nam ona? Dlaczego właściwie chcemy ją odnaleźć? Czy obraz będzie pełniejszy, gdy dołożymy do niego te brakujące puzzle? I nagle w ślad za jej historią, pojawiają się inne, wcześniej nieusłyszane historie kobiet, które dziś domagają się głosu.

Szczegóły

DyBBuk

Dramat

Spektakl Pawła Passiniego inspirowany jest żydowską legendą dramatyczną Szymona An-skiego, jednak tekst napisany przez Artura Pałygę czerpie nie tylko z „Dybuka”, ale także z przedwojennej historii bielskich Żydów.
Używając historii niespełnionej miłości pary kochanków, Lei i Chanana, twórcy chcą zbudzić duchy z zapomnianej przeszłości Bielska-Białej. Bo gdzieś się musiały przecież podziać te niedokończone rozmowy, nieprzeżyte życia, niedocieszone radości, niedosmucone smutki, niespełnione pragnienia, cały świat, który był tutaj…
„DyBBuk” dzieje się w mieście dzisiejszym. W mieście, które mogłoby być czymś innym. Na podwórku przy 11 Listopada 63, na ulicy 3 Maja przed nieistniejącą synagogą, na Przegibku. „DyBBuk” dzieje się też w mieście spoza czasu. W podziemnej synagodze pod ulicą Krakowską, na księżycu, który zbliża się tak, że dobrze widać z niego miasto. A także w Watykanie, gdzie żydowski mistyk, Abulafia, chce nawrócić papieża na judaizm. I w mieszkaniu Salomona Halberstama koło Zamku Sułkowskich.
Paweł Passini, przywołując świat z przeszłości, nie tworzy „spektaklu archeologicznego”. Używa historii, aby zadać pytania, które nie są historyczne: czym jest świat bez metafizyki, jak czytać znaki – i czy są jeszcze znaki? Czemu w świecie bez reguł tak bardzo tęsknimy za porządkiem, że jesteśmy skłonni wzywać dybuka, by przyszedł tylko po to, by coś się zmieniło. Tylko czy jest jeszcze ktoś, kto wysłucha naszych modlitw i przyniesie spełnienie?

Szczegóły

Znak Jonasza

Dramat

Fragmenty Księgi Jonasza w adaptacji Pawła Passiniego, zestawione z tekstem średniowiecznego oficjum dramatycznego Visitatio sepulchri (Nawiedzenie Grobu), tworzą spektakl, w którym obrazy przywołuje narracja i dźwięk.

Zestawiony z tekstem Vistatio sepulchri tekst Księgi Jonasza pozwala stworzyć przejmujący obraz. Gdy do grobu zbliżają się Maria Magdalena, Maria Jakubowa i Salome, kiedy spotykają strażnika i pada słynna, pierwsza kwestia w nowożytnej historii teatru: „Quem quaeritis?” (Kogo szukacie?) w ich głowach oprócz słów Jezusa pobrzmiewać może właśnie jonaszowa modlitwa.

Szczegóły

Bieguny

Tragedia

W „Biegunach” Cyprian Kamil Norwid jawi się jako ten z romantyków, dla którego nie starczyło miejsca na podium. Bohaterowie najważniejszych tekstów „starszych braci” stają się więc sposobem poruszania się po nieskończonym.
Na biegunie podobno co jakiś czas samotny pingwin odłącza się od stada i idzie w głąb lądu. Premedytacja i upór, z jakim samotnie udaje się na pewną śmierć, pozostają dla naukowców niezrozumiałe. Antarktyczna metaforyka dobrze oddaje straceńczy charakter romantycznych eskapad. Przetrwać może tylko ten, kto cały czas jest w ruchu.

„Zwichnięty Geniusz”, jak pisali o Norwidzie współcześni, któremu nie udało się wziąć udziału w ekspedycji na Biegun Północny, wymyka się z przytułku i wyrusza w samotną wyprawę przez lodową pustynię. Staje przed „drugim sobą” jak Hrabia Henryk z dramatu Krasińskiego i jak Kordian, pokonuje kolejne komnaty prowadzące do sypialni cara, by dotrzeć tam, gdzie jeszcze nie stanęła ludzka stopa.

Szczegóły