Paulina Janczaruk - zdjęcie

Paulina Janczaruk

9,6 / 10

15 oddanych głosów

Sopran liryczno-koloraturowy.

Absolwentka wydziału wokalno- aktorskiego Akademii Muzycznej im. G. i K. Bacewiczów w Łodzi w klasie prof. Doroty Wójcik. Projekty, w których brała udział w czasie studiów to Prima la musica e poi le parole A. Salieriego jako Tonina, Aleko S. Rachmaninova jako Zemfira, Magnificat J.S.Bacha -sopran, Wesoła Wdówka F.Lehara jako Hanna Glavary oraz liczne koncerty muzyki operowej i operetkowej (Politechnika Łódzka, Pałac Biedermanna). W czasie studiów nawiązała współpracę z Teatrem Muzycznym w Łodzi, występując w musicalu A.L. Webbera Jesus Christ Superstar.

Szkoliła się na kursach mistrzowskich u Beaty Redo Dobber, Izabelli Kłosińskiej, Udo Rheinemanna oraz Siergieja Leiferkusa. Pracowała z takimi dyrygentami jak m.in. Jose Maria Florencio, M.Kocimski, P.Sułkowski M.Wolniewski, P. Fiugajski. Od 2018 roku związana na stałe z Teatrem Muzycznym w Lublinie, gdzie występuje spektaklach operetkowych: Baron Cygański J. Straussa jako Arsena, Księżniczka Czardasza E.Kalmana jako Stasi, Kraina Uśmiechu F. Lehara jako Księżniczka Mi, Skrzypek na dachu J. Bocka jako Hudel, Hallo Szpicbródka L. Starskiego jako Anita. Bierze również udział w koncertach „Od Opola do San Remo“, “W duecie z Muzycznym“.

Koncertuje w kraju z programem operowo-operetkowym wraz z Polską Operą Kameralną. Współpracowała również z Radomską Orkiestrą Kameralną, przygotowując Gale Sylwestrową. Swoim głosem uświetniła Galę rozdania Nagród Pokoju, organizowaną przez światowej sławy malarza fantastyki Wojciecha Siudmaka- Łódź, 2019.

W grudniu 2019 roku wystąpiła w VI edycji programu Bitwa Tenorów na róże pod dyrekcją Piotra Sułkowskiego i Alicji Węgorzewskiej. Program emitowany był przez Telewizję Polską.

W 2021 roku zadebiutowała partią Zerliny w genialnym dziele „Don Giovanni” W.A. Mozarta w reżyserii Michała Znanieckiego, pod batutą dyr. Tadeusza Kozłowskiego w Warszawskiej Operze Kameralnej. W tym samym roku otrzymała nagrodę Marszałka Województwa Lubelskiego w uznaniu za zaangażowanie w pracę artystyczną Teatru Muzycznego w Lublinie. W sierpniu 2021 roku wystąpiła na 54. Festiwalu Operowo-Operetkowym im. J.Kiepury kreując rolę Księżniczki Mi w operetce „Kraina Uśmiechu” F. Lehara pod kierownictwem Przemysława Fiugajskiego.

Często występuje w:
Spektakle z udziałem tego aktora:

Księżniczka Czardasza

Operetka

Najlepsza i najpopularniejsza operetka Emmericha Kalmana i jedna z najczęściej wystawianych na światowych scenach muzycznych, w której przebój goni przebój, a barwne frazy muzyczne przeplatają się z dynamicznymi układami baletowymi. Któż nie zanuci pochodzących z niej przebojowych melodii.

W spektaklu udział bierze 100 wykonawców (soliści, chór, balet, orkiestra).

Książę Edwin von Lippert Weylersheim zaręcza się z gwiazdą variétés „Orpheum” Sylvą, chociaż ta planuje wyjazd na podbój Ameryki. Oczywiście rodzina nie godzi się na małżeństwo, tym bardziej, że Edwin jest zaręczony z kuzynką Stasi. Pojawiają się też birbanci Boni i Feri. Ten pierwszy pokazuje Sylvii zawiadomienie o oficjalnych zaręczynach Edwina z hrabianką Stasi. Gwiazda czuje się zawiedziona i oszukana. Boni pociesza ją, że takich Edwinów czekają tuziny, więc pora jechać po oklaski i po karierę. Przed tym jednak Sylva pojawia się incognito jako żona... Boniego na balu w pałacu księstwa Lippert Weylersheim w Wiedniu i zdobywa serca niedoszłych teściów... Wydarzenia zdają się przybierać sensacyjny obrót, a wszystko po to, aby w finale mogło zabrzmieć wspólne - Kochaj mnie!

Szczegóły

Skrzypek na dachu

Musical

„Skrzypek na dachu” to jeden z najsłynniejszych musicali, którego fabułę oparto na prozie tworzącego w jidysz pisarza Szolema Alejchema. Osadzony w realiach carskiej Rosji sprzed wieku ukazuje codzienne życie mieszkańców Anatewki – i Żydów, i gojów. Głównymi postaciami są mleczarz Tewje, jego żona Gołda i ich młode córki. Ale w „Skrzypku na dachu”, jak zresztą już na początku mówi sam mleczarz, są i inni. Piosenka „Gdybym był bogaczem”, jedna z najbardziej rozpoznawalnych na całym świecie, jest sztandarowym utworem spektaklu. Nie mniej piękne i wzruszające są „To świt, to noc”, „Kwiatku mój”, czy też finałowa „Anatewka”.

Premiera lubelskiego przedstawienia „Skrzypka...” w reżyserii Zbigniewa Czeskiego miała miejsce na scenie legendarnego Domu Kultury Kolejarza w roku 1994. Ten sam (a jednak trochę inny...), cieszący się wielką popularnością wśród widzów nadal można oglądać na scenie naszego teatru.

Szczegóły

Baron Cygański

Operetka

To z pewnością najpopularniejsze i najbardziej lubiane dzieło J. Straussa. Historia pięknej Cyganki – Saffi i jej miłości do węgierskiego szlachcica - Barinkaya, stała się inspiracją dla wielu pięknych melodii oraz malowniczych scenerii. Cygański żywioł przeplata się tu z wiedeńską elegancją, humor z refleksją, wielkie sceny zbiorowe z nastrojowymi ariami i duetami a muzyka J. Straussa nie wymaga rekomendacji.

Do zrujnowanej posiadłości, na której swój obóz rozłożyli Cyganie, (a według legendy znajduje się zakopany stary turecki skarb) powraca po światowych wojażach syn dawnego wojewody Sandor Barinkay. Na dzień dobry otrzymuje od starej Cyganki Czipry wróżbę o nieodległym wzbogaceniu się i ożenku. W stosunku do jego osoby ma plany Kalman Żupan – handlarz świń, ojciec pięknej Arseny, w której jednak kocha się syn jej guwernantki Ottokar. Żupan inicjuje spotkanie z Barinkayem, podczas którego młodzieniec zakochuje się w Arsenie i deklaruje chęć zawarcia małżeństwa. Arsena stawia jednak warunek – wyjdzie tylko za barona. To uciążliwe zawarowanie jest wybiegiem mającym na celu zablokowanie drogi do serca Arseny, które należy już do Ottokara. Barinkay podsłuchuje ich rozmowę podczas schadzki i wzburzony odchodzi w kierunku cygańskiego obozu, gdzie zostaje… cygańskim wojewodą, w dodatku po chwili zaręczonym już z cygańską pięknością Saffi.

Przepowiednia Czipry wskazuje Barinkayowi położenie ukrytego skarbu. Z szykowanych mu przez Carnera kłopotów wybawia go przybycie księcia Homonaya, który werbuje ochotników na wojnę turecką – a ta, jak to wojna - przecina w mig wszystkie spory. Okazuje się również, że Saffi nie jest wcale Cyganką a pełnej krwi księżniczką, co wprawia Barinkaya w nie lada konsternację.

Szczegóły