Patryk Kulik - zdjęcie

Patryk Kulik

Aktor, absolwent Wydziału Aktorskiego Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej L. Solskiego w Krakowie, debiutował w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie w spektaklu „Podopieczni” na podstawie tekstu Elfriede Jelinek.

Brał udział w serii performatywnych czytań w Teatrze Polskim w Poznaniu. W spektaklach dyplomowych obsadzony w głównych rolach, zarówno w „Ożenku” w reżyserii Wiktora Logi Skarczewskiego (Podkolesin) jak i w „Jednak Płatonow” Pawła Miśkiewicza (Michaił Płatonow). Ma za sobą 10 lat europejskiej kariery zawodowego kierowcy wyścigowego.

Spektakle z udziałem tego aktora:

Jednak Płatonow

Tragedia

Czy naprawdę – mimo doświadczenia poprzedników zapisanego w naukowych dysertacjach, podręcznikach i literaturze – nie jesteśmy w stanie przerwać zamkniętego kręgu rozczarowań? Czy rzeczywiście w każdą matrycę procesu samorozwoju wdrukowane są kompromisy i rany zadawane sobie i innym? Czy Płatonow to nieuleczalna choroba? Jednak Płatonow?

Szczegóły

Jednak Płatonow

Spektakl dyplomowy studentów IV roku Wydziału Aktorskiego Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. Ludwika Solskiego w Krakowie.
Chcieliśmy, aby nasz spektakl, obok zasadniczej funkcji spektaklu dyplomowego - prezentacji młodych adeptów sztuki aktorskiej, miał też charakter jakiejś wypowiedzi pokoleniowej na temat coraz bardziej otaczającej nas rzeczywistości.

Poruszeni tematem uchodźców zaczęliśmy od Parawanów Geneta, ale rzeczywistość (i to nie tylko w tym obszarze) tak przyśpieszyła, że dziś już chyba nie sposób za nią nadążyć. Okazuje się paradoksalnie, że to co najbardziej trwałe i niezmienne, to problemy dotyczące spraw leżących najbliżej nas. Spraw, na które, jak się wydaje, powinniśmy mieć wpływ największy: konsekwencja w realizacji naszych młodzieńczych marzeń i planów, w doskonaleniu się w trudnej sztuce bycia człowiekiem, wreszcie osiągnięcie maksimum rozwoju własnego ja, maksimum szczęścia, bez pogwałcenia prawa do rozwoju i szczęścia innych. Można powiedzieć - temat stary jak świat i jak świat nieobejmowalny. Czy naprawdę mimo doświadczenia poprzedników zapisanego w naukowych dysertacjach, w rozmaitych podręcznikach i poradnikach, w wielkiej literaturze wreszcie, nie jesteśmy w stanie przerwać tego zamkniętego kręgu rozczarowań? Czy rzeczywiście w każdą matrycę procesu samorozwoju wdrukowana jest konieczności kompromisów i ran zadawanych sobie i innym? Czy Płatonow to naprawdę nieuleczalna choroba? Jednak Płatonow?

Szczegóły