Natalia Stachyra - zdjęcie

Natalia Stachyra

9,3 / 10

15 oddanych głosów

Spektakle z udziałem tego aktora:

A planety szaleją... (Młodzi w hołdzie Korze)

Muzyczny


W celu ochrony zdrowia wszystkich uczestników spektaklu bardzo prosimy aby przed przyjściem do Teatru zapoznać się z obowiązującym regulaminem.
Zapoznaj się z obowiązującymi zasadami bezpieczeństwa --> Kliknij Tutaj

_______

Na spektakl składają się piosenki z repertuaru zespołu MAANAM, w wykonaniu studentów Akademii Teatralnej. Dobrze znane utwory w nowych aranżacjach, wykonywane
z młodzieńczym entuzjazmem, przy akompaniamencie instrumentów w rzadko spotykanym składzie: harfa, kontrabas i pianino, nabierają nowych znaczeń.

Hołd młodych artystów dla charyzmatycznej piosenkarki Kory, to pokaz umiejętności wokalnych, wrażliwości i energii.

Szczegóły

Piękna Lucynda

Muzyczny

„Piękna Lucynda” Mariana Hemara, to komedia muzyczna, która powstała jako pastisz „Natrętów” Józefa Bielawskiego.
Zakochany w młodej wdowie hrabia Adam, musi zmierzyć się z zawiłościami losu, by przekonać do siebie ukochaną Lucyndę. Wybranka serca nie jest pewna swoich uczuć, a kiedy wszystko jest już na dobrej drodze, do Warszawy niespodziewanie przyjeżdża wuj Adama…
Historia, której akcja toczy się w XIX–wiecznej Warszawie, zyskuje nowe życie dzięki zapałowi, młodości i pasji studentów Kierunku Aktorstwo.
Zapraszamy Państwa na tę wielobarwną karuzelę błyskotliwego humoru, namiętności i wpadających w ucho piosenek, których wachlarz rozpościera się między walcem a gospel.
W spektaklu usłyszymy utwory:
1. MUZA TALIA: Natalia Stachyra
2. MUZA MELPOMENE: Ada Dec
3. MUZA TEPSYCHORA: Maja Polka
4. LUCYNDA WAHADŁOWSKA: Ada Dec, Karolina Piwosz
5. ADAM FAWORSKI: Maciej Kozakoszczak, Maciej Dybowski, Tomasz Osica
6. CIOTKA: Natalia Stachyra, Olga Lisiecka
7. WAWRZONEK: Maja Polka
8. POUFALSKI: Wojciech Melzer
9. WIETRZNIKOWSKI: Tomasz Osica
SKARBNIK: Jagoda Jasnowska
PAN FAWORSKI: Juliusz Godzina

Przedstawienie powstało jako egzamin II roku Kierunku Aktorstwo Teatru Muzycznego (semestr zimowy 2018/2019), w ramach przedmiotu „Sceny dialogowe muzyczne” pod opieką dr Ewy Konstancji Bułhak.

Szczegóły

FEDRA

Tragedia

Fedra J. Racinea to rodzinna tragedia oparta na greckim micie, który stał się kanwą dramatu Eurypidesa. Niech nas jednak nie zmylą starożytne korzenie tej historii. Dzięki nowoczesnemu tłumaczeniu A. Libery, współczesnej scenografii i kostiumom, historia greckiej księżniczki i jej grzesznej miłości staje się na nowo przejmująca i bardzo nam bliska. Wszystkich nas, bowiem może dosięgnąć nieubłagany los, który nigdy nie daje się oszukać, a który w nieuświadomiony sposób jest wynikiem naszej natury, emocji, namiętności. Przejmująca oprawa muzyczna dopełnia na wskroś współczesnego wyrazu przedstawienia. Aktorzy, tegoroczni absolwenci AT, w zaskakujący sposób interpretują postaci dramatu dając im swoją żarliwość i, rzadką umiejętność prowadzenia wiersza, który dla słuchacza staje się prostym i eleganckim zarazem. Widz będzie zaskoczony, że coś, co w jego wyobraźni jest odległą historią, zagmatwanym mitem, może być tak lekko i przejmująco opowiedziane.

Szczegóły

Uciechy staropolskie

Dramat

Fundacja Uwaga na Kulturę!, Dzielnicowy Ośrodek Kultury Ursynów, Akademia Teatralna im. Aleksandra Zelwerowicza oraz Teatr Collegium Nobilium zapraszają na spektakl „Uciechy staropolskie” wg scenariusza Kazimierza Dejmka.

Misterium „Uciechy staropolskie” składa się z ośmiu tekstów, lecz w spektaklu Jarosława Kiliana wykorzystano sześć:
· Pater, magister et Filus
· Kupiec z Śmiercią na motywach „Kupca” Mikołaja Reja i anonimowego moralitetu „Starzec ze śmiercią”
· Sejm piekielny – w oparciu o utwór „Sejm piekielny straszliwy i examan książęca piekielnego Januariusa Sowizraliusa”
· Krotofila szewska wg: Adam Władysławiusz, Gretka, Urban, Orczykoś i anonimowego intermedium „O Ojcu i Synie szewcu”
· Nędza z Bidą z Polski idą
· Krotofila piekarska – wg krotofili: „Bigos upity odszedł od siebie”


Ponadto intermedia przeplatane są pieśniami autorstwa: Piotra Baryki, Dzwonkowskiego, Jana Jurkowskiego, Jana Kochanowskiego, Sebastiana Fabiana Klonowica, Petkowskiego, Mikołaja Reja, Szymona Zimorowica, i tekstami anonimowymi z literatury XVI-XVII w.
„Uciechy…” to ostatnia część (po „Żywocie Józefa”, „Historyi o chwalebnym Zmartwychwstaniu Pańskim”, „Dialogus de Passione” i „Grze o Narodzeniu i Męce”) dejmkowskiego staropolskiego nurtu pasyjnego – tym razem niefrasobliwa, rubaszna, sowizdrzalska, komiczna.

Szczegóły

Ludzie, miejsca i rzeczy

Dramat

„Ludzie, miejsca i rzeczy” – to opowieść o wrażliwości, o rozpaczliwym poszukiwaniu sensu istnienia, o rozczarowaniu samym sobą, o kłamstwie i prawdzie. To opowieść o „nadwrażliwcach”, których tak wielu wśród artystów i o tych, którzy nie potrafiąc przystosować się do tego Świata, znieczulają się na różne sposoby i czasem zbyt wcześnie odchodzą.

„Widziałam tu wielu bardzo mądrych ludzi. Pili, ćpali, bo nie mogli przestać myśleć. Byli zbyt wrażliwi albo szukali ucieczki od rzeczywistości. Czegoś, co pozwoli im zapomnieć o o kłopotach, odprężyć się. Brzmi znajomo?” – mówi lekarka w ośrodku leczenia uzależnień do młodej dziewczyny, dla której aktorstwo to sposób na to, by jakoś znieść bolesność istnienia na tym Świecie. Jak odnaleźć się w rzeczywistości, która mówi Ci „nie”? Dlaczego odpowiadać na nią „tak”? Dziewczyna zadaje pytania i walczy o przetrwanie, walczy o życie, choćby miało to oznaczać kłamstwa i wcielanie się w kolejne „role”. Czy jednak taka strategia może ją ocalić…?

Spektakl dyplomowy studentów IV roku kierunku aktorstwo teatru muzycznego

Szczegóły

Prawiek i inne czasy

Muzyczny

Spektakl muzyczny na podstawie książki Olgi Tokarczuk
reż. Anna Sroka-Hryń

Czym jest dla nas Prawiek?
To Dom, w którym wszystko się kończy i zaczyna.
To miejsce dane przez Boga, w którym ludzie uczą się żyć.
To przemijanie. Czasem zupełnie spokojne, czasem wielki chaos.
Jest dla mnie o zrozumieniu życia na Ziemi.
Prawiek to zaglądanie do wnętrza. To zapach chleba i zapach igliwia, trzaskanie gałęzi pod stopami i stukot oficerek, delikatność mchu i szorstkość haftowanych poduszek.
Jest bezpieczeństwem.
To prawda. Uwidacznia zakamarki ludzkiej duszy, których na co dzień nie widzimy lub sami próbujemy je ukryć.
To ocean uczuć. Mówi nagą prawdę o człowieku… a może bardziej o tym oceanie, sam nie wiem.
To koniec, a tak naprawdę początek.

– Studenci IV roku ATM

„Kiedy piszę, muszę wszystko czuć wewnątrz siebie samej. Muszę przepuścić przez siebie wszystkie istoty i przedmioty obecne w książce, wszystko, co ludzkie i pozaludzkie, żyjące i nieobdarzone życiem. Każdej rzeczy i osobie muszę przyjrzeć się z bliska, z największą powagą i uosobić je w sobie, spersonalizować. (…) W Doktorze Faustusie Tomasz Mann pisał o kompozytorze, który wymyślił nowy rodzaj totalnej muzyki będącej w stanie zmienić ludzkie myślenie. Ale Mann nie opisał tego, na czym miałaby polegać ta muzyka, stworzył tylko wyobrażenie, jak mogłaby ona brzmieć. Może właśnie na tym polega rola artystów – dać przedsmak tego, co mogłoby istnieć, i w ten sposób sprawić, że mogłoby ono stać się wyobrażonym. A to, co wyobrażone, jest pierwszym stadium istnienia.”

Fragment eseju Olgi Tokarczuk „Czuły Narrator”

Spektakl dyplomowy studentów IV roku kierunku aktorstwo teatru muzycznego

Szczegóły