Natalia Lange - zdjęcie

Natalia Lange

9,1 / 10

7 oddanych głosów

W 2016 roku ukończyła Wydział Aktorski PWST we Wrocławiu. Występowała w trzech spektaklach dyplomowych: Przypadek Klary (reż. E. Czaplińska-Mrozek), Lew na ulicy (reż. C. Iber) i Wesele (reż. M. Strzępka), za które otrzymała nagrodę na XXXIII Festiwalu Szkół Teatralnych.

Gościnnie współpracowała z Teatrem Wybrzeże w Gdańsku oraz Teatrem Powszechnym w Łodzi. W 2018 roku wystąpiła w spektaklu Lawrence z Arabii w reż. Weroniki Szczawińskiej, realizowanym w ramach międzynarodowego projektu Atlas of Transitions. New geographies for a cross-cultural Europe. Od stycznia 2019 roku jest aktorką Teatru Powszechnego w Warszawie.

Na dużym ekranie pojawiła się w takich filmach jak Ida (reż. P. Pawlikowski), Knives out (reż. P. Wojcieszek), a także min. w serialu Artyści (reż. M. Strzępka).

Często występuje w:
Spektakle z udziałem tego aktora:

Opowieści niemoralne

Dramat psychologiczny


[Ostrzeżenie: Spektakl zawiera sceny nagości, seksu oraz przemocy seksualnej. Przeznaczony jest wyłącznie dla widzów od 18. roku życia]


***

„Opowieści niemoralne” to składający się z trzech autonomicznych części współczesny traktat stawiający pytanie o to, czy seksualność jest dzisiaj przestrzenią wolności czy zniewolenia.


I

Miłosierny Pan Bóg powiódł palcem po świecie i nazwał wszystko; i rodzinę, i dom i świat, a w nim dziesięć (do piętnastu) jasnych zasad, i to, jak w tym świecie być szczęśliwym, i jak się odżegnać od grzechu tego świata, o, jak pięknego świata.


II

Przedstawiamy opowieść o osobach, którym wszystko wolno, dla których najwspanialszą grą, najwyższą zasadą jest przekraczanie granic, omijanie zakazów, testowanie

ograniczeń. To opowieść, w której nie tyle można czerpać przyjemność, ile MUSI się ją czerpać, a rachunki płaci zazwyczaj ktoś inny, bo ten świat jest piękny, o, jaki piękny.


III

Snujemy opowieść, w której świat zaczyna się od nowa, gdzie nie będzie miejsca na żadną przemoc i ranę. Każdy jest zdany sam na siebie, nawet jeśli chodzi o cielesną przyjemność, a może zwłaszcza jeśli o nią chodzi. Słońce wstaje samo i samo zachodzi, ten świat jest piękny, o, jaki piękny.


To opowieść o domu i rodzinie, o kinie, o teatrze, o naturze. Inspiracje dla scenariusza autorstwa Weroniki Murek i Jakuba Skrzywanka stanowiły filmy Waleriana Borowczyka, transkrypt rozprawy sądowej Stan Kalifornia vs. Roman Raymond Polański z marca 1977 roku oraz materiały dokumentalne dotyczące współczesnych fetyszy.


Czym dziś są dla nas obrazy prezentujące seks, w kraju, w którym wciąż jedynym szeroko akceptowalnym miejscem do rozmowy na ten temat jest konfesjonał?


***

W spektaklu wykorzystywane są efekt stroboskopowy (światło pulsujące z dużą częstotliwością) oraz dym sceniczny. Osoby wrażliwe na ten rodzaj efektów prosimy o zachowanie szczególnej ostrożności.

***

Matronat nad spektaklem objęła Fundacja Feminoteka

Szczegóły