Monika Świtaj-Milczarek - zdjęcie

Monika Świtaj-Milczarek

7,2 / 10

73 oddanych głosów

Data urodzenia:
29-04-1960 (59 lat)

Ukończyła studium z zakresu tańca jazzowego i śpiewu w Max Reinhardt Seminar w Wiedniu. W 1984 ukończyła studia w warszawskiej PWST.

14 listopada 1982 zadebiutowała na scenie teatralnej w roli Celli Peachum w Operze za trzy grosze (Teatr Nowy). Od 1983 występowała na deskach teatrów warszawskich: Teatru Dramatycznego (1983-1985, 1993-1994), Teatru na Woli i Teatru Studio.

W filmie zadebiutowała w roku 1984 epizodyczną rolą w serialu dla dzieci Przybłęda (reż. Włodzimierz Haupe). Zagrała w 32 filmach fabularnych.

Spektakle z udziałem tego aktora:

Wyznawca

Tragedia

Amerykański Żyd, Danny Burros powiedział w 1965 r., w wywiadzie dla New York Timesa, że odrzucił religię przodków i stanął na czele neonazistowskiej bojówki z nienawiści do własnego narodu i do okrutnego Boga Biblii, który nakazał Abrahamowi zabrać syna na górę Moria, aby ofiarować go na całopalenie.

Danny uzasadniał swoją postawę niezgodą na bezbronność, wpisaną w zasady judaizmu. Jego dalsze życie było próbą zmierzenia się z biblijnym Abrahamem, aby odnaleźć własną tożsamość, próbą rozpaczliwą i zakończoną samobójstwem. Natalia Korczakowska zainspirowała się dwoma skrajnie heterogenicznymi tekstami kultury: współczesną narracją o kontrowersyjnym wyborze moralnym tego Żyda, który stał się antysemitą (bohatera znanego filmu Henry'ego Beana The Beliver z 2001 r.) oraz staropolskim dialogiem pasyjnym O ofiarowaniu Izaaka. Unikalną wartością tego spektaklu, którego tematem jest dylemat wolności i wiary, to instalacja muzyczna współczesnego niemieckiego artysty Aloisa Spätha.
Dosadny język ulic Nowego Jorku kontrastuje tu z poetyką religijnego misterium, wiara biblijna z radykalnym nihilizmem, amerykański styl narracji filmowej z żarliwym lamentem polskiej XVI-wiecznej pobożności pasyjnej, zakorzenionej w Nowym Testamencie. Już w Liście do Rzymian św. Paweł – dawny uczeń rabina Gamaliela oraz zapalony prześladowca chrześcijan, który po nawróceniu stał się Apostołem i pierwszym teologiem Kościoła – nazywa Abrahama ojcem naszej wiary (zob. Rz 4). A w Ewangelii Janowej sam Chrystus mówi: „Abraham, ojciec wasz, rozradował się z tego, że ujrzał mój dzień — ujrzał go i ucieszył się” (J 8,56). Dlatego w tradycji chrześcijańskiej historia Abrahama jest uznawana za zapowiedź ofiary, jaką Bóg Ojciec złożył ze swego Syna na krzyżu.

Szczegóły

Rewizor

Komedia

„Mottem sztuki jest: «Nie przygaduj zwierciadłu, jak masz gębę krzywą». Wystawiam spektakl według sztuki Gogola i ludzie powinni się śmiać z postaci, które opisał Gogol, i to w nich powinni dostrzec siebie.

Jesteśmy tak samo poniżani, obrażani, i tak samo bywamy śmieszni i głupi w tych naszych próbach poszukiwania szczęścia i odnalezienia fragmentu słoneczka na tej ziemi. W ten sposób robi nam się żal wszystkich, którzy tak bardzo się starają. Obiecuję, że ludzie przez cały spektakl będą się szczerze śmiać, a na koniec zrobi się wzruszająco. Ponieważ wtedy okaże się, że w tej historii nie ma niczego śmiesznego”.

Nikołaj Kolada

Szczegóły

Noc Helvera

Dramat

Historia w spektaklu, osadzona jest w atmosferze wojny niosącej ze sobą nienawiść i przemoc, zwłaszcza w stosunku do osób odmiennych.
Ta niełatwa rzeczywistość, w której przychodzi egzystować Helverowi i jego opiekunce Karli, ukaże także jak wielką cnotą jest miłość i poświęcenie.

Uświadomi nam również, że mimo upływu lat i wzrostu poziomu rozwoju społecznego, konflikt tragiczny bohatera, czyli sytuacja bez wyjścia, wciąż może być aktualna.
Spektakl "Noc Helvera" w reżyserii Mariagiovanny Rosati Hansen miał swoją premierę w Teatro Abarico w Rzymie, gdzie został zaprezentowany w wersji polsko-włoskiej z Patrykiem Pawlakiem i Miriam Spera.
Dla publiczności polskiej prezentujemy wersję w całości po polsku, a w głównych bohaterów wcielą się, Monika Świtaj - Milczarek i Patryk Pawlak.


Spektakl dla osób 16+.
Bilety ulgowe przysługują uczniom, studentom, emerytom, rencistom i artystom ZASP.

Szczegóły

Opera dla Głuchych

Dramat

Czy Głusi śnią o elektrycznych dźwiękach?

Słowo, sygnał, hałas, muzyka, szum. Jak często zwracasz uwagę na to, że dźwięk pozwala Ci skomunikować się, zorientować w przestrzeni, ostrzega przed niebezpieczeństwem, jest nośnikiem uczuć i informacji? Za jego pomocą i dzięki niemu odnajdujemy się w rzeczywistości. Nie wszyscy. W tej samej rzeczywistości funkcjonują osoby głuche – „obcokrajowcy” pozbawieni możliwości nawigacji w „naszej” audiosferze.

A gdyby tę sytuację odwrócić? Wyobraź sobie świat, w którym dominuje kultura głuchych, a osoby słyszące są mniejszością. Jak on wygląda? Jakie są jego zasady? Jaki jest jego język? Czy istnieje w nim muzyka? Jak poradziłaby sobie w takim świecie mała grupa słyszących „obcych”?

„Opera dla Głuchych” to opowieść o próbach znalezienia wspólnego języka. Historie głuchych i słyszących przez stulecia biegły obok siebie, a ich skrzyżowania zbyt często okazywały się aktami arogancji i przemocy. Czy tak jak my, nie zdawaliście sobie sprawy z tych okrucieństw? A także z bogactwa, różnorodności i odmienności kultury Głuchych? Czy jesteśmy tacy sami? Czy może różnimy się od siebie aż tak bardzo, że nigdy nie będziemy mogli w pełni zrozumieć się nawzajem?

Koprodukcja STUDIO teatrgalerii oraz Fundacji 4.99 i Fundacji Automatophone.
Projekt współfinansuje m.st. Warszawa. Partnerem projektu jest Polski Związek Głuchych Oddział Mazowiecki.

Szczegóły

Pożar w burdelu - Zwierzoczłekoupiory

Musical

Przedstawiciele mniejszości narodowych, seksualnych i religijnych z całej Europy przyjeżdżają do Warszawy na Paradę Równości, której patronuje prezydent Hanna Gronkiewicz-Waltz. HGW na koniec kadencji wreszcie dołącza do Parady, tańczy na platformie żegnając się ze stolicą przemówieniem na Placu Defilad. Kiedy uczestnicy Parady zostają zaatakowani przez szczury, gnieżdżące się na patelni przy metrze centrum – pod Pałacem Kultury wybucha panika. Zarząd Pałacu, przedstawiciele metra i policji tworzą specjalny oddział deratyzatorów, którego celem jest likwidacja siedliska gryzoni.

HGW staje na czele oddziału i rusza w ostatnią podróż do wnętrza miasta – w podziemia Pałacu Kultury, zamieszkałe przez istoty, o których nie śniło się developerom i budowniczym metra. Żądne krwi zwierzoczłekoupiory ścigają HGW w labiryncie podziemnych korytarzy, podczas gdy na powierzchni władzę nad Paradą Równości przejmuje wskrzeszony Towarzysz Wiesław. HGW udaje się znaleźć wyjście z podziemnego tunelu, który prowadzi do szafy w mieszkaniu Tadeusza Konwickiego.

Teatralny Instytut Pamięci Narodowej w ramach programu „100 wskrzeszeń na stulecie Polski” zaprasza na musical biograficzny inspirowany twórczością i biografią Tadeusza Konwickiego - warszawskiego maga, przewodnika po miejskim labiryncie i poetę Pałacu Kultury.

Jaka jest rola literatury w przeładowanym informacjami świecie? Co zamieszkuje podziemia Pałacu? Czego boi się Warszawa?

Szczegóły

Romeo i Julia

Dramat

Michał Zadara w ramach popularyzacji teatru awangardowego wystawi Romeo i Julię Shakespeare’a – spektakl będący wyjściem w stronę szerszej widowni, która będzie mogła zobaczyć w STUDIO klasykę dramatu w nowej, eksperymentalnej formie. Kim szekspirowska para zbuntowanych nastolatków może być współcześnie? Co może stanąć im na drodze do szczęścia? To kanoniczne dzieło angielskiego dramatopisarza, niezależnie od czasów jego odczytania, zawiera w sobie krytykę społeczną, która odsłania mechanizmy działania rodziny w jej bieżącym społecznym kontekście.

Szczegóły

Wyzwolenie

Dramat

„Tak upływa nam życie nasze. Synowie nasi zburzą, co my zbudujemy. Burzymy, co zbudowali ojcowie nasi” – pisał Stanisław Wyspiański.

Rodacy La la land Poland! Czas Wyzwolin się zbliża! Czy to, czego potrzebujemy, to rzeczywiście zemsta? Nowy narodowy dramat pt. "Najnowsze Wyzwolenie", w skrócie "Wyzwolenie", na podstawie arcydzieł mistrzów pióra Stanisława Wyspiańskiego i Stanisława Ignacego Witkiewicza aka Witkacego, opowiada o życiu mieszkańców San Escobar, a szczególnie o perypetiach mentalnych jednego z nich w wielu osobach obecnego wybrańca - Florestana Wężymorda aka Konrada.

Spektakl ten realizowany jest przez znakomity zespół aktorów Teatru Studio. To pewne, choć niejednokroć zadajesz sobie to słuszne pytanie, jaki to ma związek z moim życiem, z moją pracą lub czymkolwiek innym, choćby nieokreślonym pierwiastkiem, który łączy nas z ludźmi bliskimi (co to jest, co każe mi wypisywać te wszystkie wiadomości do ciebie, listy, słowa rzucane w wir historii, Ola?).

Dlaczego my, obywatele!, mieszkańcy tej z puzzli mapy się nienawidzimy, kiedy powinniśmy jedynie kochać nasze kobiety i naszych mężczyzn, nasze dzieci, bracia i siostry! Pozdrowić sąsiadów, przejechać przez miasto niezatrute smogiem i pyłem, i mgłą znad bagnisk i trzęsawisk marginesu myśli, jak jakaś potworna anomalia odstająca od reszty alabastrowego landszaftu San Escobar (JP2 pisał o patriotyzmie realizującym się wystarczająco w samej miłości do krajobrazu, po cóż coś więcej).

Nasze rany są głębokie, ponieważ czujemy głęboko. Ale te namiętności muszą nas kierować ku dobru wspólnemu. Godność pracy musi zostać przywrócona! Godność instytucji i kultury! Sztuki! Wyspiański, którego ingerencje w architekturę narodowych marzeń uśpionych na Wawelu miały rozmach i kolorystykę, Hans Frank czy różni inni uzurpatorzy nie mieli już tego co on gestu, nie mają, posiądą? Czy pragną? Wyspiański słowo sztuka pisał przez wielkie S! Też chciałbym, żeby San Escobar było nową Grecją, z Akropolem, documenta, Exarchią zamiast Żoliborza i drzewkami oliwnymi. To raczej urozmaicanie krajobrazu nas łączy, a dzieli niepotrzebna frustracja i brak edukacji, a zatem brak radości, jaką daje wolność, wszelka wolność.

Wyzwolin pragniesz? Po co ci ten mesjanistyczny sadyzm? Na żer? Na żer? Na żer? Myślisz, że dzisiejszego wieczoru harpia czy sęp nie rozszarpie ci wątroby? Ból przemijania jest do złagodzenia, życie może być do wytrzymania, jeżeli odpowiedzialnie realizujesz swoje marzenia, sport, muzyka, turystyka. Ludzie zadowoleni z dobrze wykonanej roboty, to jest widok! Zjednoczeni w rytuale, który natychmiast przynosi ulgę i wolę, by budować i burzyć, burzyć i budować. Znajdź dla siebie sens! No może jak masz alergię na kota, to jest rzeczywiście problem, współczuję, ale może choć jakiś inny zwierz lub rośliny, ej, rośliny są extra! Nie jedz mięsa, wiadomo. Wiem, wiem, jest dużo problemów, ale tym tu poruszanym jest Śmierć i Zmierzch, seks i śmierć, Śmierć, śmierć. A daj spokój, haruję 24h, jestem wypruty, szef w pracy nigdy nie zapytał mnie o zdanie.

Przychodzę was wyzwolić? Nie! Ogłosić! Jesteście wolni. Nie wracajmy tam. Patrz przed siebie i nie pisz wiadomości, jak prowadzisz, Ola, proszę.

Spektakl jest koprodukcją Festiwalu Nowe Epifanie / Gorzkie Żale 2017.

Szczegóły