Monika Obara - zdjęcie

Monika Obara

7.8 / 10

123 oddanych głosów

Data urodzenia:
21-02-1980 (36 lat)

Aktorka teatralna, filmowa i telewizyjna. Studia aktorskie ukończyła w Państwowej Wyższej Szkole Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej w Łodzi w 2004 roku. Debiutowała w Teatrze Polskim w Bydgoszczy tytułową rolą w spektaklu Zbigniewa Brzozy Merylin Mongoł (2004). Od 2006 jest aktorką Teatru Studio. Za jedną ze swoich pierwszych ról w tym teatrze - Klarysę w Słudze dwóch panów w reżyserii Rimasa Tuminasa otrzymała nagrodę Feliksa Warszawskiego. Stworzyła kilka charyzmatycznych postaci, m.in. Johnę w Sierpniu Grzegorza Brala (2012), Żulerię von Mocz w Jak zostałam wiedźmą Agnieszki Glińskiej (2014) czy Panią Fox w Szkarłatnym płatku i białym Kuby Kowalskiego. W 2005 roku wystąpiła w filmie Andrzej Barańskiego Parę osób, mały czas w roli Anny Sobolewskiej. Zagrała również w kilku serialach telewizyjnych, m.in. w Ratownikach, Uwikłanych i Prokuratorze.
Często występuje w:
Spektakle z udziałem tego aktora:

Bydło

Dramat psychologiczny

Radykalizacja postaw, podążanie za „mocnymi ludźmi”, którzy zaprowadzą porządek, pogarda współczesnych społeczeństw dla politycznej poprawności czy zwykłej przyzwoitości, lęk przed obcymi, zohydzenie wszelkich autorytetów, rozhuśtanie nastrojów roszczeniowych i klaustrofobiczny egoizm. Źródło tych zjawisk tkwi w gniewie i frustracji społeczeństwa, a te biorą się z poczucia bezradności, gdy kartka wyborcza nie ma żadnego wpływu na naszą sytuację, gdy „zmiana” oznacza tylko przyklejenie nowej etykiety.

Szczepan Orłowski w dramacie Bydło nie dotyka wprost kwestii politycznych. Bohaterowie – być może tylko symbolicznie – mordują swoich rodziców, by przez ten gwałt odciąć pępowinę ciągłości, zmieść stary porządek, przejść radykalny proces indywiduacji, aby odzyskać podmiotowość. Podpowiada nam, że tylko na ruinach starego można zbudować nowe i tylko wówczas cały ten zamęt ma głębszy sens.

Szczegóły spektaklu

16.01Mon

17.01Tue

18.01Wed

19.01Thu

20.01Fri

21.01Sat

22.01Sun

23.01Mon

24.01Tue

25.01Wed

26.01Thu

27.01Fri

28.01Sat

29.01Sun

30.01Mon

31.01Tue

01.02Wed

02.02Thu

03.02Fri

04.02Sat

05.02Sun

06.02Mon

07.02Tue

08.02Wed

09.02Thu

10.02Fri

11.02Sat

12.02Sun

16.01Mon

17.01Tue

18.01Wed

19.01Thu

20.01Fri

21.01Sat

22.01Sun

23.01Mon

24.01Tue

25.01Wed

26.01Thu

27.01Fri

28.01Sat

29.01Sun

30.01Mon

31.01Tue

01.02Wed

02.02Thu

03.02Fri

04.02Sat

05.02Sun

06.02Mon

07.02Tue

08.02Wed

09.02Thu

10.02Fri

11.02Sat

12.02Sun

13.02Mon

14.02Tue

Pocałunek kobiety pająka

Dramat

Rzecz w tym, że ona jest najbardziej kobiecą kobietą na ziemi, bardziej wspaniałą, niż mógłbyś to sobie wyobrazić. Ale pochodzi z takiej małej, rumuńskiej wioski, gdzie w zimie zawsze panuje straszny głód. I kiedyś jedna z tamtejszych kobiet, bardzo odważna, w zamian za jedzenie, oddała się diabłu. Ten diabeł przyjął wtedy akurat postać pantery. I od tej pory tam się rodzą kobiety-pantery, bardzo, bardzo niebezpieczne. I to jest to, czego ona boi się najbardziej na świecie: boi się, że gdy pocałuje mężczyznę, to natychmiast sama zmieni się w panterę i rozszarpie go na strzępy.

A on to jest z wyglądu taki typowy brunet-skurwysyn: wąsik, szerokie czoło, wściekle przystojny. Jest architektem, bardzo ją kocha i z cierpliwością znosi to, że ona nie chce go w ogóle całować. Wysyła ją na terapię do psychoanalityka, a sam spędza czas w swoim biurze projektów. W tym biurze pracuje także jego koleżanka architektka, która jest w nim szaleńczo zakochana. Ale wcale nie próbuje go uwieść, od kiedy wie, że on ma żonę…

To wszystko dzieje się w Santiago de León de Caracas, jedenaście kilometrów od malowniczego wybrzeża Morza Karaibskiego. Caracas to miasto założone przez hiszpańskiego odkrywcę, Diego de Losadę. Diego de Losada odkrył Caracas i zginął dwa tygodnie później, bo rozszarpała go dzika pantera. Mimo tego niefortunnego zdarzenia, losy miasta potoczyły się potem naprawdę dobrze. Kondycja mieszkańców polepszyła się znacznie w XX wieku, kiedy to nastąpił rozkwit, dzięki znacznemu zwiększeniu wydobycia ropy naftowej.

Szczegóły spektaklu

16.01Mon

17.01Tue

18.01Wed

19.01Thu

20.01Fri

21.01Sat

22.01Sun

23.01Mon

24.01Tue

25.01Wed

26.01Thu

27.01Fri

28.01Sat

29.01Sun

30.01Mon

31.01Tue

01.02Wed

02.02Thu

03.02Fri

04.02Sat

05.02Sun

06.02Mon

07.02Tue

08.02Wed

09.02Thu

10.02Fri

11.02Sat

12.02Sun

13.02Mon

14.02Tue

15.02Wed

16.02Thu

17.02Fri

18.02Sat

19.02Sun

16.01Mon

17.01Tue

18.01Wed

19.01Thu

20.01Fri

21.01Sat

22.01Sun

23.01Mon

24.01Tue

25.01Wed

26.01Thu

27.01Fri

28.01Sat

29.01Sun

30.01Mon

31.01Tue

01.02Wed

02.02Thu

03.02Fri

04.02Sat

05.02Sun

06.02Mon

07.02Tue

08.02Wed

09.02Thu

10.02Fri

11.02Sat

12.02Sun

13.02Mon

14.02Tue

15.02Wed

16.02Thu

17.02Fri

18.02Sat

19.02Sun

20.02Mon

Jak zostałam wiedźmą

Dla młodzieży

Co się dzieje w głowie małej dziewczynki, kiedy nie może zasnąć? Nagle w jej pokoju pojawia się głodna wiedźma, która latami wędruje po świecie i szuka niegrzecznych dzieci, by ugotować z nich pożywną zupę.

Rozpoczynają się wspólne tarapaty, czary i magiczne zaklęcia. Pojawia się cały kalejdoskop bohaterów: sępy, inna wiedźma i ożywiony czarodziejsko drewniany konik. Poemat Doroty Masłowskiej jest fascynującą i pełną współczesnych znaczeń bajką dla młodych widzów, a jednocześnie metaforyczną opowieścią o więzi między matką a córką.

Szczegóły spektaklu

16.01Mon

17.01Tue

18.01Wed

19.01Thu

20.01Fri

21.01Sat

22.01Sun

16.01Mon

17.01Tue

18.01Wed

Rewizor

Komedia

„Mottem sztuki jest: «Nie przygaduj zwierciadłu, jak masz gębę krzywą». Wystawiam spektakl według sztuki Gogola i ludzie powinni się śmiać z postaci, które opisał Gogol, i to w nich powinni dostrzec siebie.

Jesteśmy tak samo poniżani, obrażani, i tak samo bywamy śmieszni i głupi w tych naszych próbach poszukiwania szczęścia i odnalezienia fragmentu słoneczka na tej ziemi. W ten sposób robi nam się żal wszystkich, którzy tak bardzo się starają. Obiecuję, że ludzie przez cały spektakl będą się szczerze śmiać, a na koniec zrobi się wzruszająco. Ponieważ wtedy okaże się, że w tej historii nie ma niczego śmiesznego”.

Nikołaj Kolada

Szczegóły spektaklu

16.01Mon

17.01Tue

18.01Wed

19.01Thu

20.01Fri

21.01Sat

22.01Sun

16.01Mon

17.01Tue

18.01Wed

Anna Karenina

Tragedia

Anna Karenina Lwa Tołstoja jest jednym z najsłynniejszych kobiecych portretów XIX-wiecznej literatury rosyjskiej. W imię miłości do młodego oficera, Anna postanawia opuścić rodzinę, rezygnując tym samym z beznamiętnego choć bezpiecznego życia, za co przychodzi zapłacić jej cenę znacznie wyższą niż tylko skandal towarzyski…

Teatr Studio przedstawia klasyczną powieść w nowej adaptacji autorstwa brytyjskiej pisarki Helen Edmundson. Tekst, korzystając z osiągnięć XX-wiecznej dramaturgii, nadaje tołstojowskiej historii niezwykle współczesną formę.

Szczegóły spektaklu

16.01Mon

17.01Tue

18.01Wed

19.01Thu

20.01Fri

21.01Sat

22.01Sun

16.01Mon

17.01Tue

18.01Wed

Wichrowe Wzgórza

Melodramat

Hollywood zobaczyło w Wichrowych wzgórzach materiał na wielki melodramat, opowieść o tragicznej miłości w efektownej scenerii ponurych wrzosowisk.

Adaptując powieść na potrzeby filmu uproszczano jej wymowę, uładzano bohaterów, wreszcie amputowano jej kluczową drugą część – banalizując w ten sposób arcydzieło Emily Brontë. (...) Próbujemy z Julią Holewińską spojrzeć na Wichrowe Wzgórza jak na swoistą „encyklopedię miłości”. Brontë zawarła w swojej powieści niezliczoną ilość wzorców miłosnych relacji, od tych bratersko-siostrzanych, poprzez miłość rodzicielską i synowską, koncentrując się wreszcie na związkach kochanków. Dokonując wiwisekcji uczuć stawia swoją główną bohaterkę Katarzynę przed fundamentalnym wyborem między tym, co racjonalne, kontrolowane, gwarantujące rozwój, ale i stawiające wzajemne ograniczenia, a tym, co irracjonalne, niebezpieczne, twórcze, ale i autodestrukcyjne. Relacja Katarzyny i Heathcliffa, najistotniejsza zarówno w powieści, jak i naszej adaptacji, to utopijna wizja miłosnego związku funkcjonującego poza jakimkolwiek kontekstem kulturowym: uczucie łączące przybrane rodzeństwo wymyka się klasyfikacji, istnieje poza językiem czy konwenansem, jest gwałtowne, nie uznaje kompromisów, jest wreszcie niebezpieczne i destrukcyjne.

Szczegóły spektaklu

16.01Mon

17.01Tue

18.01Wed

19.01Thu

20.01Fri

21.01Sat

22.01Sun

16.01Mon

17.01Tue

18.01Wed

Wyznawca

Tragedia

Amerykański Żyd, Danny Burros powiedział w 1965 r., w wywiadzie dla New York Timesa, że odrzucił religię przodków i stanął na czele neonazistowskiej bojówki z nienawiści do własnego narodu i do okrutnego Boga Biblii, który nakazał Abrahamowi zabrać syna na górę Moria, aby ofiarować go na całopalenie.

Danny uzasadniał swoją postawę niezgodą na bezbronność, wpisaną w zasady judaizmu. Jego dalsze życie było próbą zmierzenia się z biblijnym Abrahamem, aby odnaleźć własną tożsamość, próbą rozpaczliwą i zakończoną samobójstwem. Natalia Korczakowska zainspirowała się dwoma skrajnie heterogenicznymi tekstami kultury: współczesną narracją o kontrowersyjnym wyborze moralnym tego Żyda, który stał się antysemitą (bohatera znanego filmu Henry'ego Beana The Beliver z 2001 r.) oraz staropolskim dialogiem pasyjnym O ofiarowaniu Izaaka. Unikalną wartością tego spektaklu, którego tematem jest dylemat wolności i wiary, to instalacja muzyczna współczesnego niemieckiego artysty Aloisa Spätha.
Dosadny język ulic Nowego Jorku kontrastuje tu z poetyką religijnego misterium, wiara biblijna z radykalnym nihilizmem, amerykański styl narracji filmowej z żarliwym lamentem polskiej XVI-wiecznej pobożności pasyjnej, zakorzenionej w Nowym Testamencie. Już w Liście do Rzymian św. Paweł – dawny uczeń rabina Gamaliela oraz zapalony prześladowca chrześcijan, który po nawróceniu stał się Apostołem i pierwszym teologiem Kościoła – nazywa Abrahama ojcem naszej wiary (zob. Rz 4). A w Ewangelii Janowej sam Chrystus mówi: „Abraham, ojciec wasz, rozradował się z tego, że ujrzał mój dzień — ujrzał go i ucieszył się” (J 8,56). Dlatego w tradycji chrześcijańskiej historia Abrahama jest uznawana za zapowiedź ofiary, jaką Bóg Ojciec złożył ze swego Syna na krzyżu.

Szczegóły spektaklu

16.01Mon

17.01Tue

18.01Wed

19.01Thu

20.01Fri

21.01Sat

22.01Sun

16.01Mon

17.01Tue

18.01Wed

Szkarłatny płatek i biały

Dramat

Bohaterem "Szkarłatnego płatka" Michela Fabera jest XIX wiek, przedsionek nowoczesności, w którym tematy takie jak prawa kobiet, religia i nauka, stosunek do seksualności czy modele kobiecości i męskości są definiowane na nowo — powoli wyłania się z nich nasz współczesny świat.

Dziewiętnastowieczny Londyn Fabera raz wydaje nam się bezpiecznym przez swój dystans historycznym światem, żeby po chwili okazać się gorzką karykaturą naszej współczesności. Pięć postaci, których losy śledzi nasz spektakl, reprezentuje dylematy czasów przełomu: przemysłowiec rozdarty pomiędzy młodzieńczymi ideałami a kapitalistycznym światem; niedoszły pastor zmagający się z potrzebami ciała; głęboko wierząca działaczka społeczna, którą brak poszanowania konwenansów skazuje na wykluczenie; eteryczna i niewinna dama skazana na bycie kochanką z krwi i kości, żoną i matką; wreszcie prostytutka, która pokonuje kolejne szczeble drabiny społecznej i przekonuje się, że wyższy status wcale nie oznacza większej wolności. To właśnie pragnienie wolności, szeroko rozumianej emancypacji, wydaje się być wspólnym mianownikiem dla dążeń bohaterów Szkarłatnego płatka, którzy wypatrują nadchodzącego XX wieku z nadzieją, ale i z lękiem. Czy rzeczywiście nowoczesność przyniosła nam wolność i spełnienie? I czy faktycznie już nadeszła?

Szczegóły spektaklu

16.01Mon

17.01Tue

18.01Wed

19.01Thu

20.01Fri

21.01Sat

22.01Sun

16.01Mon

17.01Tue

18.01Wed