Monika Krzywkowska - zdjęcie

Monika Krzywkowska

8.1 / 10

374 oddanych głosów

Polska aktorka teatralna, filmowa i telewizyjna, znana ze scenicznych występów u Agnieszki Glińskiej, filmowych kreacji u Krzysztofa Zanussiego i telewizyjnej roli Teresy Jankowskiej – Szpunar - jednej z głównych bohaterek serialu „Samo życie”.

Mimo wrodzonej nieśmiałości, już jako dziecko marzyła o występach na scenie. Jej przygoda z aktorstwem zaczęła się w klasie maturalnej, kiedy zaczęła uczęszczać do amatorskiego Teatru „13” na Zaciszu. Za namową polonistki i koleżanek, po maturze zdecydowała się na studia w Akademii Teatralnej w Warszawie, której absolwentką została w 1997 roku.

Zanim związała się na dłużej z warszawskim Teatrem Współczesnym (w 2000 roku), występowała m.in. na scenie Teatru Ateneum w Warszawie i Teatru im. Wojciecha Bogusławskiego w Kaliszu. Na deskach Teatru Współczesnego najczęściej współpracowała z Agnieszką Glińską i Maciejem Englertem, pojawiając się w rozmaitym repertuarze. Grała Lidię Pawłowną w „Barbarzyńcach” Maksyma Gorkiego, Dziewczynę w „Imieniu” Jona Fosse’a, Księżniczkę Francuską w „Straconych zachodach miłości” Szekspira i Grażynę – Rozwodniczkę we „Wniebowstąpieniu” Tadeusza Konwickiego (nominacja do Feliksa Warszawskiego).

Jeszcze jako studentka zadebiutowała w Teatrze Telewizji – rola w spektaklu „Berenika” Wojciecha Pacyny, wg opowiadania F.F. Fitzgeralda była jej pierwszym występem na ekranie (1995).

Lata 90-te to głównie drobne, gościnne występy telewizyjne w takich serialach, jak „Dom”, „Klan”, czy „Ekstradycja 3”. W 1999 roku zadebiutowała na dużym ekranie w głośnej ekranizacji „Pana Tadeusza” Andrzeja Wajdy i wzięła udział w głośnym mini-serialu Andrzeja Kotkowskiego „Wszystkie pieniądze świata” z Maciejem Stuhrem i Radosławem Elisem.

Najsłynniejszą rolą filmową Krzywkowskiej jest kreacja drugoplanowej postaci garderobianej Hanki, stworzona u boku Zbigniewa Zapasiewicza i Pawła Okraski w głośnym, obsypanym nagrodami filmie Krzysztofa Zanussiego „Życie jako śmiertelna choroba przenoszona drogą płciową” (2000). Rola przyniosła jej nominację do Orła dla Najlepszej Aktorki Drugoplanowej. Dwa lata później wróciła do filmowej postaci na planie „Suplementu”, tym razem zgarniając Srebrną Statuetkę Leliwity na FF w Tarnowie.

W 2002 roku związała się na dłużej z telenowelą „Samo życie”, gdzie przez 8 lat kreowała główną postać Teresy Jankowskiej-Szpunar – żony Kacpra i redaktorki tytułowej gazety. Rola w popularnym serialu przyniosła jej większą rozpoznawalność i ogromną sympatię widzów w całym kraju.

Poza tym, aktorka ma na swoim koncie gościnne występy w serialach: „Naznaczony”, „M jak miłość”, „Mrok”, „Ekipa”, "Usta Usta", "Hotel 52". Ostatnim filmem z jej udziałem był obraz „Nigdy nie mów nigdy” Wojciecha Pacyny, z Anną Dereszowską w roli głównej (2009).

Grała na scenie w wielu spektaklach takich jak "Napis" Géralda Sibleyrasa czy "Udając ofiarę" Braci Presniakow.

W 2010 r. otrzymała nagrodę dla najlepszej aktorki na Kaliskich Spotkaniach Teatralnych za rolę Anny Wojnicew w "Sztuce bez tytułu".

Spektakle z udziałem tego aktora:

Skok w bok

Komedia

Dwie pary z długoletnim stażem planują kolejne wspólne wakacje. Ta sama willa, te same atrakcje, no i oczywiście niestety partner także ten sam. Aby więc tym razem urlop nie był nudny, mężowie postanawiają urozmaicić sobie letni wypoczynek i namówić żony do spędzenia wakacji oddzielnie. Tylko jakich argumentów powinni użyć, by ich chytry plan się ziścił? Ich obawy są jednak przedwczesne. Szybko okazuje się, że pań wcale nie trzeba do tego pomysłu przekonywać… Jak zamierzają ten urlop spędzić mężowie? A w jaki sposób będą wypoczywać ich małżonki? I na koniec – najważniejsze pytanie! Dlaczego wybór miejsca docelowego ma aż tak ogromne znaczenie?

Komedia „Skok w bok”, autorstwa Donalda Churchilla i Petera Yeldhama, wystawiana była z dużym powodzeniem na londyńskim West Endzie. Ogromną popularnością cieszyła się także we Francji, w Niemczech oraz w RPA. Teraz pora na Polskę!

Szczegóły spektaklu

17.12Sun

18.12Mon

19.12Tue

20.12Wed

21.12Thu

22.12Fri

23.12Sat

24.12Sun

25.12Mon

26.12Tue

27.12Wed

28.12Thu

29.12Fri

30.12Sat

31.12Sun

01.01Mon

02.01Tue

03.01Wed

04.01Thu

05.01Fri

06.01Sat

07.01Sun

08.01Mon

09.01Tue

10.01Wed

11.01Thu

12.01Fri

13.01Sat

14.01Sun

15.01Mon

16.01Tue

17.01Wed

18.01Thu

19.01Fri

20.01Sat

21.01Sun

22.01Mon

23.01Tue

24.01Wed

25.01Thu

26.01Fri

27.01Sat

28.01Sun

29.01Mon

30.01Tue

31.01Wed

01.02Thu

02.02Fri

03.02Sat

04.02Sun

05.02Mon

06.02Tue

07.02Wed

08.02Thu

09.02Fri

10.02Sat

11.02Sun

12.02Mon

13.02Tue

14.02Wed

15.02Thu

16.02Fri

17.02Sat

18.02Sun

19.02Mon

20.02Tue

21.02Wed

22.02Thu

23.02Fri

24.02Sat

25.02Sun

26.02Mon

27.02Tue

28.02Wed

01.03Thu

02.03Fri

03.03Sat

17.12Sun

18.12Mon

19.12Tue

20.12Wed

21.12Thu

22.12Fri

23.12Sat

24.12Sun

25.12Mon

26.12Tue

27.12Wed

28.12Thu

29.12Fri

30.12Sat

31.12Sun

01.01Mon

02.01Tue

03.01Wed

04.01Thu

05.01Fri

06.01Sat

07.01Sun

08.01Mon

09.01Tue

10.01Wed

11.01Thu

12.01Fri

13.01Sat

14.01Sun

15.01Mon

16.01Tue

17.01Wed

18.01Thu

19.01Fri

20.01Sat

21.01Sun

22.01Mon

23.01Tue

24.01Wed

25.01Thu

26.01Fri

27.01Sat

28.01Sun

29.01Mon

30.01Tue

31.01Wed

01.02Thu

02.02Fri

03.02Sat

04.02Sun

05.02Mon

06.02Tue

07.02Wed

08.02Thu

09.02Fri

10.02Sat

11.02Sun

12.02Mon

13.02Tue

14.02Wed

15.02Thu

16.02Fri

17.02Sat

18.02Sun

19.02Mon

20.02Tue

21.02Wed

22.02Thu

23.02Fri

24.02Sat

25.02Sun

26.02Mon

Lepiej już było...

Komedia

Esmeralda Quipp, była aktorka szekspirowska na emeryturze, bardzo skromnej emeryturze , nie dość, że traci ukochanego kota , to również dach nad głową. Jako osoba niekonwencjonalna i bardzo zdesperowana usiłuje w niebanalny sposób rozwiązać swoje problemy.

W staraniach o przetrwanie uroczej starszej pani bardzo się przydają aktorskie umiejętności, poczucie humoru, optymizm i empatia. Śledzimy jej zabiegi - rodem z komedii gangsterskich - z podziwem i rozbawieniem, co nie przeszkadza nam zadumać się nad smutnym losem wielu samotnych, niedofinansowanych, ale mniej sprytnych życiowo emerytek.

Szczegóły spektaklu

17.12Sun

18.12Mon

19.12Tue

20.12Wed

21.12Thu

22.12Fri

23.12Sat

24.12Sun

25.12Mon

26.12Tue

27.12Wed

28.12Thu

29.12Fri

30.12Sat

31.12Sun

01.01Mon

02.01Tue

03.01Wed

04.01Thu

05.01Fri

06.01Sat

07.01Sun

08.01Mon

09.01Tue

10.01Wed

11.01Thu

12.01Fri

13.01Sat

14.01Sun

15.01Mon

16.01Tue

17.01Wed

18.01Thu

19.01Fri

20.01Sat

21.01Sun

22.01Mon

23.01Tue

24.01Wed

25.01Thu

26.01Fri

27.01Sat

28.01Sun

29.01Mon

30.01Tue

31.01Wed

01.02Thu

02.02Fri

03.02Sat

17.12Sun

18.12Mon

19.12Tue

20.12Wed

21.12Thu

22.12Fri

23.12Sat

24.12Sun

25.12Mon

26.12Tue

27.12Wed

28.12Thu

29.12Fri

30.12Sat

31.12Sun

01.01Mon

02.01Tue

03.01Wed

04.01Thu

05.01Fri

06.01Sat

07.01Sun

08.01Mon

09.01Tue

10.01Wed

11.01Thu

12.01Fri

13.01Sat

14.01Sun

15.01Mon

16.01Tue

17.01Wed

18.01Thu

19.01Fri

20.01Sat

21.01Sun

22.01Mon

23.01Tue

24.01Wed

25.01Thu

26.01Fri

27.01Sat

28.01Sun

29.01Mon

30.01Tue

Szkarłatny płatek i biały

Dramat

Bohaterem "Szkarłatnego płatka" Michela Fabera jest XIX wiek, przedsionek nowoczesności, w którym tematy takie jak prawa kobiet, religia i nauka, stosunek do seksualności czy modele kobiecości i męskości są definiowane na nowo — powoli wyłania się z nich nasz współczesny świat.

Dziewiętnastowieczny Londyn Fabera raz wydaje nam się bezpiecznym przez swój dystans historycznym światem, żeby po chwili okazać się gorzką karykaturą naszej współczesności. Pięć postaci, których losy śledzi nasz spektakl, reprezentuje dylematy czasów przełomu: przemysłowiec rozdarty pomiędzy młodzieńczymi ideałami a kapitalistycznym światem; niedoszły pastor zmagający się z potrzebami ciała; głęboko wierząca działaczka społeczna, którą brak poszanowania konwenansów skazuje na wykluczenie; eteryczna i niewinna dama skazana na bycie kochanką z krwi i kości, żoną i matką; wreszcie prostytutka, która pokonuje kolejne szczeble drabiny społecznej i przekonuje się, że wyższy status wcale nie oznacza większej wolności. To właśnie pragnienie wolności, szeroko rozumianej emancypacji, wydaje się być wspólnym mianownikiem dla dążeń bohaterów Szkarłatnego płatka, którzy wypatrują nadchodzącego XX wieku z nadzieją, ale i z lękiem. Czy rzeczywiście nowoczesność przyniosła nam wolność i spełnienie? I czy faktycznie już nadeszła?

Szczegóły spektaklu

17.12Sun

18.12Mon

19.12Tue

20.12Wed

21.12Thu

22.12Fri

23.12Sat

17.12Sun

18.12Mon

19.12Tue

Wiosna

Dramat

"Wiosna" jest o małych wyborach, które zmieniają albo mogły zmienić nasze życie, o ścieżkach, którymi mogliśmy kroczyć i oglądając "Wiosnę" widzowie będą musieli wybrać sami, którą ścieżką pójdą.

Pamięć to niezwykły akt kreacji i w dodatku ciągle się zmienia. Ludzie zupełnie inaczej pamiętają to samo zdarzenie. Często nie wiemy, czy coś się naprawdę zdarzyło, czy to wymyśliliśmy. Fascynujące jest to pomieszkanie fikcji z rzeczywistością: co sam przeżyłem, a co mi opowiedziano?

Wykorzystująca Wujaszka Wanię Czechowa jako inspirację do stworzenia nowej historii, opartej na biografiach aktorów i ich doświadczeniach osobistych, Wiosna może być czytana jako dwie równoległe sztuki, dziejące się w tym samym miejscu. Jedna z nich śledzi drogę postaci po podjęciu przez nią decydującego życiowego wyboru, druga przedstawia drogę dla wyboru alternatywnego. Jak wyglądałyby chwile, które mogliśmy przeżyć, ale których nie przeżyliśmy? Czy sztuka może pokazać zarówno życie, jak i te niezaistniałe momenty?

Szczegóły spektaklu

17.12Sun

18.12Mon

19.12Tue

20.12Wed

21.12Thu

22.12Fri

23.12Sat

17.12Sun

18.12Mon

19.12Tue

Jak zostałam wiedźmą

Dla młodzieży

Co się dzieje w głowie małej dziewczynki, kiedy nie może zasnąć? Nagle w jej pokoju pojawia się głodna wiedźma, która latami wędruje po świecie i szuka niegrzecznych dzieci, by ugotować z nich pożywną zupę.

Rozpoczynają się wspólne tarapaty, czary i magiczne zaklęcia. Pojawia się cały kalejdoskop bohaterów: sępy, inna wiedźma i ożywiony czarodziejsko drewniany konik. Poemat Doroty Masłowskiej jest fascynującą i pełną współczesnych znaczeń bajką dla młodych widzów, a jednocześnie metaforyczną opowieścią o więzi między matką a córką.

Szczegóły spektaklu

17.12Sun

18.12Mon

19.12Tue

20.12Wed

21.12Thu

22.12Fri

23.12Sat

17.12Sun

18.12Mon

19.12Tue

Wiśniowy sad

Dramat

„Raniewska mnie boli. Nie ma zgody na to, co było, nie oswaja cierpienia, nie tęskni za utraconym czasem, ucieka przed bólem, nie czeka na nowe, nie chce zmian, nie rozumie siebie ani świata.

Wiśniowy sad to komedia o dramatycznym uciekaniu przed życiem. Nikt tu nie potrafi wziąć odpowiedzialności za swój los. Utrwalają fikcję, odklejają się od realu, karmią iluzją. Zawsze idzie jakieś »nowe«, a odchodzi »stare«. Czechow opisuje, jak bardzo się tego faktu boimy. Jacy śmieszni jesteśmy w tej bezradności wobec zmian i tragiczni w niezrozumieniu ich konieczności”.
Agnieszka Glińska

Szczegóły spektaklu

17.12Sun

18.12Mon

19.12Tue

20.12Wed

21.12Thu

22.12Fri

23.12Sat

17.12Sun

18.12Mon

19.12Tue

Dwoje biednych Rumunów mówiących po polsku

Komedia

Dwoje biednych Rumunów mówiących po polsku to krótki, pełen humoru i niekończących się gagów dramat.

Dwoje przesympatycznych bohaterów pod wpływem niejasnego impulsu udaje się w niezamierzoną frenetyczną podróż życia po Polsce, pełną śmiesznych przygód, które stopniowo przestają być tak aż śmieszne, a wręcz przeciwnie, całkowicie nieśmieszne, a wręcz straszne. Widz musi się liczyć z tym, że jest to sztuka nie aż tak wesoła, jak może się wydawać, jej bohaterowie nie reprezentują pozytywnych postaw społecznych i psychologicznych, a ta podróż wcale nie musi okazać się podróżą życia, a wręcz przeciwnie.

Szczegóły spektaklu

17.12Sun

18.12Mon

19.12Tue

20.12Wed

21.12Thu

22.12Fri

23.12Sat

17.12Sun

18.12Mon

19.12Tue

Bydło

Dramat psychologiczny

Radykalizacja postaw, podążanie za „mocnymi ludźmi”, którzy zaprowadzą porządek, pogarda współczesnych społeczeństw dla politycznej poprawności czy zwykłej przyzwoitości, lęk przed obcymi, zohydzenie wszelkich autorytetów, rozhuśtanie nastrojów roszczeniowych i klaustrofobiczny egoizm. Źródło tych zjawisk tkwi w gniewie i frustracji społeczeństwa, a te biorą się z poczucia bezradności, gdy kartka wyborcza nie ma żadnego wpływu na naszą sytuację, gdy „zmiana” oznacza tylko przyklejenie nowej etykiety.

Szczepan Orłowski w dramacie Bydło nie dotyka wprost kwestii politycznych. Bohaterowie – być może tylko symbolicznie – mordują swoich rodziców, by przez ten gwałt odciąć pępowinę ciągłości, zmieść stary porządek, przejść radykalny proces indywiduacji, aby odzyskać podmiotowość. Podpowiada nam, że tylko na ruinach starego można zbudować nowe i tylko wówczas cały ten zamęt ma głębszy sens.

Szczegóły spektaklu

17.12Sun

18.12Mon

19.12Tue

20.12Wed

21.12Thu

22.12Fri

23.12Sat

17.12Sun

18.12Mon

19.12Tue