Michał Szwed - zdjęcie

Michał Szwed

8,5 / 10

13 oddanych głosów

Data urodzenia:
17-11-1987 (32 lat)

Absolwent PWST w Krakowie Filia we Wrocławiu. Związany z Teatrem Współczesnym we Wrocławiu.
Spektakle z udziałem tego aktora:

Urodziny Marszałka

Dramat

Jest 5 grudnia 1919 roku. Naczelnik świeżo wskrzeszonego państwa polskiego kończy właśnie pięćdziesiąt dwa lata. W odwiedziny do Józefa Piłsudskiego zjeżdżają się wyjątkowe osobistości. Obok ulubionej najstarszej siostry naczelnika Zofii Kadenacowej jest przyszła jego żona Aleksandra, obecny adiutant książę Stanisław Wilhelm Radziwiłł herbu Trąby, adiutant dawniejszy, a już niebawem słynny pierwszy ułan II Rzeczypospolitej Bolesław Wieniawa-Długoszowski; jeden z najbliższych współpracowników Piłsudskiego, a w przyszłości wielki, choć z tragicznym życiorysem polityk Walery Sławek, a wreszcie dwóch dzielnych żołnierzy i weteranów wielu walk – generał Bolesław Roja i pułkownik Leon Berbecki. Obecność tak nietuzinkowych postaci zapewni sztampowej czynności krojenia urodzinowego tortu absolutnie wyjątkową oprawę. Tym bardziej że w Polsce wciąż trwa burzliwy i niezmiernie ważny moment dziejowy. Upływa rok od odzyskania niepodległości. Obok żywej polityki w granicach i poza nimi na froncie wschodnim wciąż trwają walki. Także przy stole stoczy się zażarta dyskusja nad obecnym i przyszłym kształtem naszej ojczyzny. Zdrowie Naczelnika!

Szczegóły

Paraliż. Sprawa Igora Stachowiaka.

Dramat

Sprawa Igora Stachowiaka. 15 maja 2016 na wrocławskim rynku policjanci omyłkowo zatrzymali powracającego z klubu nocnego dwudziestopięcioletniego Igora Stachowiaka, uznawszy go za podobnego do poszukiwanego. Został on zatrzymany przez dwa dwuosobowe patrole policji, w gwałtowny sposób obezwładniony, duszony i rażony paralizatorem, po czym odwieziony do komisariatu policji Wrocław-Stare Miasto przy ul. Trzemeskiej 12.

Stachowiak został wyprowadzony z pokoju przesłuchań do toalety. Skuty kajdankami i rozebrany ze spodni i bielizny. Przy zgaszonych światłach 6 policjantów raziło leżącego na podłodze paralizatorem taser. W trakcie przekuwania kajdanek zatrzymanego z przodu do tyłu Stachowiak przestał oddychać [źródło: Wojciech Bojanowski: tvn24.pl].

10:24 – oficjalna godzina zgonu Igora Stachowiaka w komisariacie policji.

Cztery godziny później rozpoczęła się walka o pamięć o utraconym synu.

RECENZJE:

„Główny bohater spektaklu „Paraliż – sprawa Igora Stachowiaka” i jego żona są prawdopodobnie najbardziej samotnymi ludźmi na świecie. To kafkowska opowieść o Macieju Stachowiaku, który walczy o ukaranie winnych śmierci ich syna.”

„Na uwagę zasługują przejmujące role Grzegorza Wojdona i Doroty Kwietniewskiej, którzy wcielili się w rodziców Stachowiaka. Reportera zagrał Michał Szwed. „Paraliż” zrealizowano na bazie długich rozmów ze Stachowiakami i z dziennikarzem Marcinem Rybakiem.”

Michał Hernes, Tu Wrocław, Bardzo mocny „Paraliż”. Spektakl o sprawie Stachowiaka



„Wstrząsająca historia w wersji dotąd nieznanej, przekonujące aktorstwo i udział w „researchu” większej liczby osób niż liczba pozostałych realizatorów wywołały zamierzony efekt. Nie sposób było opuścić „Piekarni” nieporuszonym.”
„Troje aktorów opowiedziało pełną napięcia, poruszającą historię. Stosunkowo najbardziej zdystansowany był dziennikarz (Michał Szwed) ze stołem pełnym papierów, wtrącający informacje o faktach. Po drugiej stronie sceny siedziała nieruchomo, zgnębiona, jakby skurczona kobieta. Główną postacią, jeśli taką można wytypować, był jednak ojciec. Na dużym ekranie zobaczyliśmy w tej roli Grzegorza Wojdona.”

Jarosław Klebaniuk, Teatr dla wszystkich, Mogą z tobą zrobić wszystko

Szczegóły

Panna Nikt

Dramat

W szkole odbywa się zebranie. Nauczyciele, uczniowie i rodzice rozmawiają o samobójstwie jednej z uczennic. Piętnastoletnia Marysia Kawczak wyskoczyła z okna, zabierając ze sobą w ostatnią drogę niewidomego braciszka. Wzajemnym oskarżeniom nie ma końca. Dlaczego to zrobiła?
Cofamy się do chwili, gdy rodzina Kawczaków przeprowadza się z maleńkiej osady do Wałbrzycha. Marysia tuż przed końcem roku idzie do nowej szkoły, w której spotyka ekscentryczną artystkę Kasię i używającą życia Ewę.
Spektakl jest adaptacją kultowej powieści Tomka Tryzny pod tym samym tytułem. Podobnie jak literacki pierwowzór prowadzi odbiorcę poprzez plątaninę zdarzeń rzeczywistych i wyobrażeń bohaterki. Niezwykle dynamiczna, odrobinę ekscentryczna scenografia-instalacja znakomicie wpisuje się w bogactwo przeżyć nastolatki, dookreślając je i komentując.
W scenariuszu wykorzystano wiersz Aleksandry Karpiuk Ja tam stoję oraz tekst Małgorzaty Lempart, licealistki z Wałbrzycha.

Szczegóły

Pani Furia

Dramat

"Sztuka Pani Furia to historia trudnej relacji córki z ojcem. Eddie, gawędziarz z Kinszasy, przyjeżdża razem z rodziną do Belgii. Z prób zakorzenienia się nikt z rodziny nie wychodzi zwycięsko. Matka czuje się w Brukseli obco, Eddie stopniowo traci swój dar snucia opowieści, nowe miasto go nie inspiruje. Dzieci na początku czują się inne, obce w świecie, który inaczej pachnie, smakuje. Z czasem wywalczą sobie tu swoje miejsce, niekiedy uciekając się do przemocy. Poczucie obcości będzie im stale towarzyszyć. Podobnie, jak potrzeba przynależenia – do narodu, rodziny, paczki z podwórka, kolegów z pracy. Ci ostatni będą tę potrzebę wykorzystywać dla własnych celów, grać na niej, manipulować poczuciem lojalności. To rzecz o desperackiej walce przeciwieństw, Swój – Obcy. O przyciąganiu i odrzucaniu się płci, ras, kultur i stereotypów w Europie w czasach migracji, zmian ekonomicznych i kulturowych. W centrum tej opowieści znajduje się dziewczyna, kobieta zmuszona dokonywać ciągłych wyborów w tej niewyraźnej rzeczywistości. I złość, której nie wolno jej okazać".
Grażyna Plebanek

UWAGA - w spektaklu wykorzystywane jest światło stroboskopowe.
W trakcie przedstawienia używana jest broń alarmowa hukowa i pada 10 strzałów. Osoby wrażliwe prosimy o zajęcie miejsc w dalszych rzędach.

Szczegóły

Silesia, Silentia

Dramat

Kilkadziesiąt lat historii Wrocławia i historii Europy z perspektywy… Płaszcza! A konkretnie czarnego gabardynowego uszytego przez żydowskiego Krawca w przededniu wybuchu II wojny światowej. Choć do dyspozycji miał tylko źle skrojone fragmenty tkaniny, doskonały rzemieślnik stworzył ubiór doskonały. Uszyty dla tej jednej, jedynej Duszy, na której każda zakładka leży idealnie. Słuchaj, nie ma się czego bać – mówi Krawiec do Płaszcza. – Możliwe, że życie nie jest doskonałe. Możliwe, że ma parę wad – ale wszechświat, który cię stworzył, wynagrodzi cię wyobraźnią. Żebyś sobie radził z drobnymi usterkami.

Płaszcz opina kolejno różne ludzkie kształty, uczestnicząc w wojennej tułaczce, Holocauście, powrocie na Ziemie Zachodnie, Światowym Kongresie Intelektualistów w Obronie Pokoju, ważnych wydarzeniach historycznych, ale też w zwykłych spotkaniach w knajpie czy poszukiwaniach kawy na Dworcu Głównym. Wraz z Płaszczem bierzemy udział w życiu, sporach i problemach mieszkańców Wrocławia, obserwując przemiany miasta i ludzi.

Szczegóły