Michał Podsiadło - zdjęcie

Michał Podsiadło

8,0 / 10

130 oddanych głosów

Wiek: 34 lat

Od 2009 roku Absolwent Akademii Teatralnej w Warszawie. Ukończył semestralny kurs aktorski w The Lee Strasberg Theatre and Film Institute w Nowym Jorku w 2007 roku. Za rolę w przedstawieniu dyplomowym "Sceny z Różewicza" (reż. Wiesław Komasa) otrzymał wyróżnienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego na XXVII Festiwalu Szkół Teatralnych w Łodzi. Wystąpił m.in. w spektaklach: Andrzeja Domalika (spektakl dyplomowy "Trzy siostry" 2009) oraz Marcina Przybylskiego ("Moulin Noir" 2009).

Wziął udział w filmie Katarzyny Klimkiewicz "Hanoi–Warszawa" (2009) oraz Grega Zglińskiego "Wymyk" (2011). W zespole Teatru Dramatycznego jest od 2011 roku, zaś związany był z Teatrem Dramatycznym od 2010 roku. Zagrał w spektaklach: "Bańka mydlana" (Sharon, Shaul, Dziennikarz, Dowódca), reż. Andrzej Pakuła, 2010, "Klub Polski" (Student), reż. Paweł Miśkiewicz,2010, "Krety i rajskie ptaki" (Niedoszły samobójca), reż. Maciej Podstawny, 2011, "Muranooo – pokaz work in progress w ramach Walki Czarnucha z Europą", reż. Lilach Dekel-Avneri, 2011, "Powstanie", reż. Radosław Rychcik, 2012, "Nosorożec", reż. A. Tyszkiewicz 2013, "Bez wyjścia", reż. Barbara Sass, 2014, "Kupiec wenecki", reż. Aldona Figura, 2014

Spektakle z udziałem tego aktora:

Dziady

Dramat

"WIĘZIEŃ"
Nocy cicha, gdy wschodzisz, kto ciebie zapyta,
Skąd przychodzisz; gdy gwiazdy przed sobą rozsiejesz,
Kto z tych gwiazd tajnie przyszłej drogi twej wyczyta!
«Zaszło słońce», wołają astronomy z wieży,
Ale dlaczego zaszło, nikt nie odpowiada;
Ciemności kryją ziemię i lud we śnie leży,
Lecz dlaczego śpią ludzie, żaden z nich nie bada.

„Dziady” Adama Mickiewicza – najwyższe osiągnięcie polskiej literatury, arcydzieło, które ukształtowało patriotyzm pokoleń Polaków, wielokrotnie inscenizowane: od prapremiery Stanisława Wyspiańskiego, przez najsłynniejsze spektakle: Leona Schillera, Aleksandra Bardiniego, Kazimierza Dejmka i Konrada Swinarskiego z legendarną rolą Jerzego Treli – po 55 latach wracają na afisz Teatru Polskiego w Warszawie.

Janusz Wiśniewski, laureat najważniejszych światowych nagród teatralnych i operowych, autor legendarnych autorskich spektakli: „Koniec Europy”, „Panopticum á la Madame Tussaud”, „Olśnienie”, „Dybuk”, „Faust” i „Arka Noego. Nowy Koniec Europy”, pracuje z Zespołem Teatru Polskiego – po swoim „Quo vadis…” (premiera w 2013 r.) – nad „Dziadami”.

„Dzieje Boga w obrębie duszy ludzkiej”, „mit integracyjny”, „wpisanie sprawy polskiej w uniwersalny układ sił dobra i zła”, „sfinksowa zagadka liczby czterdzieści i cztery – << prawdziwa jak rachunek i dziwna jak mara >>” – te nieśmiertelne motywy tekstu Mickiewicza, o największej w historii polskiej kultury mocy ocalającej, już wkrótce w Teatrze Polskim.

Scenariusz przedstawienia powstał w oparciu o II, IV i III część "Dziadów" Adama Mickiewicza.

Szczegóły

Bez wyjścia

Dramat

Do pokoju hotelowego trafiają dwie kobiety i mężczyzna. Nie wiedzą, dlaczego zostali zamknięci. Zaczynają się sobie przyglądać, badać nawzajem, fascynować się sobą. Z każdą minutą atmosfera gęstnieje, napięcie między nimi rośnie. Zaczyna się gra. Padają pierwsze pytania, oskarżenia. W tym pokoju nikt nie ma czystego sumienia, każdy coś ukrywa, nosi bolesną tajemnicę. Czy rzeczywiście trafili tu przypadkiem?

„Bez wyjścia” Jeana-Paula Sartre'a (1944) to jednoaktówka czołowego przedstawiciela paryskiego egzystencjalizmu, laureata literackiej Nagrody Nobla.

Szczegóły

Stelaż (wg Łukasza Orbitowskiego)

Komedia

„Stelaż” Łukasza Orbitowskiego to tragiczna historia pewnego remontu, z presją rodziny i spłat kredytowych w tle. „Pół ściany miał zajmować telewizor. Nie ma czegoś takiego, jak za duży telewizor.”

„Stelaż” to tragiczna historia jednego remontu. Jednoaktówka Łukasza Orbitowskiego w gryzącej ironii chwyta bohatera w matni aspiracji. Spektakl wydarza się w szczelinie między Polską B a Polską A, między kredytem a zamieszkaniem, między nadziejami a ich fiaskiem. Współczesnego Everymana, niedoszłego magistra kulturoznawstwa, którego presja rodziny i żony wiedzie ku fatalnej przepaści zobowiązań i konfrontacji z tajemniczym wykonawcą remontowym Damianem. A początkiem serii wypadków ma stać się zakup pewnego stelaża.

W niezależnej i surowej przestrzeni Klubu Komediowego swojej „piwniczności” szukali już Przemysław Nowakowski i Rafał Bryndal, artyści dotąd niekojarzeni z komedią, których utwory (nierzadko o proweniencji komediowej) stanowią miejscami satyryczną, a miejscami gorzką, nasączoną ironią i skrzącą się dowcipem refleksję na temat otaczającej nas rzeczywistości.

Szczegóły

Miarka za miarkę

Dramat

Źle się dzieje w Wiedniu, moralny upadek i korupcja paraliżują kraj. Książę Wincencjo przekazuje władzę w ręce namiestnika. Angelo, by uzdrowić państwo, kręci na mieszkańców bicz z paragrafów – więzienia szybko zapełniają się skazanymi. Jednym z nich jest Claudio, oczekujący wyroku śmierci za spłodzenie nieślubnego dziecka. Wincencjo powraca w przebraniu mnicha i obserwuje rozwój sytuacji.

„Miarka za miarkę”, jedna z najbardziej przewrotnych sztuk Szekspira, łączy polityczny thriller z okrucieństwem, ironią i czarnym humorem. Dramat w nowym tłumaczeniu Piotra Kamińskiego reżyseruje Oskaras Koršunovas. „To opowieść o władzy, jej dramacie i absurdach. Szekspir pyta, czy rządzący mogą być sprawiedliwi i moralni, czy też wykorzystują moralność, by zdobyć i sprawować władzę" – mówi reżyser.

Szczegóły