Mateusz Trzmiel - zdjęcie

Mateusz Trzmiel

8,2 / 10

32 oddanych głosów

Absolwent Akademii Teatralnej im. A. Zelwerowicza w Warszawie, Wydział Sztuki Lalkarskiej w Białymstoku.
Spektakle z udziałem tego aktora:

Moral insanity. Tragedia ludzi głupich

Komedia

Idealna wprost na długie wieczory komedia zupełnie nieromantyczna w brawurowym wykonaniu aktorów Teatru PAPAHEMA! MORAL INSANITY, czyli spektakl inspirowany dramatem Gabrieli Zapolskiej „Ich czworo”, to klasyka teatralnego gatunku w nietuzinkowym wydaniu!

Pięciokąt miłosny. Żona, Mąż, Kochanek, Przyjaciółka domu i Kochanka kochanka. „Kaczusia srebrna, laleczka cukrowa, kiciąteczko z aksamitnymi łapkami, fiołek smażony w cukrze, wyzłocony komar”. Lukrowane komplementy i melodramatyczne gesty przeplatają się z obnażającymi zdziecinnienie napadami histerii. Zabawa w dom przeradza się tragifarsę, bo w tę grę zamieszany jest ktoś jeszcze – bezbronny, uprzedmiotowiony i pozbawiony prawa głosu… Dziecko pada ofiarą moral insanity dorosłych. Tematyka sztuki napisanej przez Gabrielę Zapolską ponad sto lat temu poraża dziś aktualnością. Konwencje teatralne starzeją się jednak szybciej niż trafne spostrzeżenia obyczajowe. Młodzi twórcy podjęli próbę znalezienia formy teatralnej, która stałaby się medium pozwalającym młodopolskiemu dramatowi skomunikować się ze współczesnym widzem.

Spektakl powstał w ramach realizacji Stypendium Artystycznego Prezydenta Miasta Białegostoku. Pokaz premierowy zrealizowano dzięki wsparciu z budżetu Urzędu Marszałkowskiego Województwa Podlaskiego. Rejestrację video spektaklu sfinansowano ze środków Funduszu Przeciwdziałania COVID-19.

FRAGMENTY RECENZJI

// W Białymstoku piątka młodych aktorów odarła utwór z zeszłowiecznej obyczajowości i na pustej scenie zagrała bezlitosny portret swoich rówieśników, infantylnych, narcystycznych. Cudnie celny. / Jacek Sieradzki, Zwierciadło

// W tym emocjonalnym kociokwiku z pogranicza groteski i tragifarsy - aktorzy odnajdują się bardzo ciekawie, grają ze sporym autentyzmem. Nawet ów melodramatyczny sztafaż, przypisany do tekstów Zapolskiej, w którym łatwo popaść w przesadę - w ich wykonaniu wypada bardzo naturalnie. / Monika Żmijewska, Gazeta Wyborcza, Białystok

// Rzecz tak dobra, że chce się ją obejrzeć kilka razy. I to nie dlatego, żeby się pośmiać (choć śmiech też się pojawia), ale żeby zastanowić się nad zawiłościami świata, który w pewnych kwestiach nie zmienił się mimo upływu całego wieku. / Urszula Krutul, Gazeta Współczesna Białystok

// Trzeba niezwykłej wrażliwości, by ze współczesną lekkością oddać przesłanie lekko archaicznego tekstu. Takiemu zadaniu sprostali młodzi aktorzy. / Anna Kopeć, Kurier Poranny Białystok

Szczegóły

Ostatni Syn

Dla dzieci

Ostatni Syn wyrusza w podróż. Wyrusza, mimo że nie jest na wędrówkę absolutnie przygotowany. Mówiąc szczerze, jest to pierwsza podróż w jego życiu, a nawet pierwsze, nieporadne kroki poza bezpieczną kryjówką, w której dorastał. Nie będzie mu łatwo, tym bardziej, że za przewodnika Ostatni Syn ma wyszczerbiony Miecz i psychofankę Śmierć. Czy w takim towarzystwie jest szansa na spotkanie Boga? Tak, tak, właśnie z Bogiem chce Ostatni Syn rozmawiać. Czy dlatego, że jest na Boga zły? A może dlatego, że wierzy, że właśnie Bóg może zmienić losy mieszkańców wioski, w której Ostatni Syn się urodził. Wędrówka Ostatniego Syna, jest podróżą przez pytania, pytania, które padają jak muchy w krainie gotowych odpowiedzi. Gdzie szukać Boga, w świecie, który krzyczy przemocą i bębni wszędobylską wojną? Jak znaleźć kawałek boskiej ciszy, jeśli Ziemia podzielona jest wielkim murem, który selekcjonuje ludzi na wrogów i jeszcze większych wrogów? I wreszcie, jak z Ostatniego Syna stać się Pierwszym, niosącym nadzieję na lepszy czas przy wspólnym ogniu.

„Ostatni Syn” to spektakl/projekt edukacyjny, który w sposób przystępny pozwoli młodym odbiorcom odkryć tajniki wierzeń i religii świata.

Spektakl dla dzieci od 9 roku życia.

Widownia składa się z krzeseł oraz poduszek. Młodzi widzowie zapraszani są do siadania na poduszkach.
UWAGA! Spóźnieni widzowie nie będą wpuszczani na spektakl - bez możliwości zwrotu biletu.

Szczegóły

Alicja po drugiej stronie lustra

Dla dzieci

Nasi widzowie będą mieli okazję towarzyszyć Alicji w podróży po krainie czystej fantazji. Świat po drugiej stronie lustra zamieszkują niezwykłe postaci, będące uosobieniem postaw, z którymi dziecko musi nauczyć się konfrontować. Spotkania z nimi zmuszają dziewczynkę do udzielenia sobie odpowiedzi na pytanie „kim jestem?”. Pełen humoru spektakl, operując środkami teatru formy, oddaje niezwykłość świata wykreowanego przez Lewisa Carrolla. Do wizyty po drugiej stronie lustra zachęcamy również dorosłych, dla których będzie ona szansą na powrót do czasów dzieciństwa.

SPEKTAKL REKOMENDOWANY DLA DZIECI OD 7. ROKU ŻYCIA

Szczegóły

Babcia mówi pa, pa

Dla dzieci

Autorski spektakl familijny, który w niebanalny, zabawny sposób pomaga dzieciom tłumaczyć ważne prawdy i temat przemijania.

„Babcia mówi pa, pa” Agaty Biziuk i Agnieszki Makowskiej to autorski spektakl familijny, który w niebanalny i zabawny sposób pomaga dzieciom osobiście odkrywać ważne prawdy i oswoić się z tematem przemijania. Jest to historia o tym, jak poradzić sobie z odejściem osoby, która była przy nas zawsze, bez której nie wyobrażamy sobie życia. Krzyś pragnie odnaleźć babcię, która pewnego dnia po prostu zniknęła. Ani rodzice, ani zabawki nie są w stanie powiedzieć mu, co tak naprawdę się wydarzyło. Wobec tego to on wyrusza w niezwykłą podróż, podczas której spotyka wiele barwnych postaci: odrzucone zbuntowane zabawki, dzieci, które nie chcą dorosnąć i zapomniane mityczne stworzenia. Krzysiowi podczas tej podróży towarzyszy Komandos – jego ulubiona zabawka, którą dostał od Babci oraz wierny Anioł Stróż, który pociesza go w trudach wędrówki.

Czy Krzyś odnajdzie babcię? Czy rodzice będą potrafili powiedzieć, dlaczego babcia "powiedziała pa, pa"?
Wielopoziomowy sens spektaklu oraz intrygująca nowoczesna inscenizacja zapewnią dobrą zabawę nie tylko dzieciom ale również widzom dorosłym.

Sztuka „Babcia mówi pa, pa” autorstwa Agaty Biziuk i Agnieszki Makowskiej znalazła się w finale 19. Ogólnopolskiego Konkursu na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej w 2013 roku. Spektakl otrzymał również atest stowarzyszenia ASSITEJ jako „świadectwo Wysokiej Jakości i Poziomu Artystycznego za 2012 rok”. Dekoracje i kostiumy do naszej inscenizacji projektuje Marika Wojciechowska - laureatka wielu prestiżowych nagród za scenografię teatralną.

Spektakl rekomedowany dla dzieci od 6 lat z podstawami czytania

Szczegóły

Skłodowska. Radium Girl

Dramat

Biografii Marii Skłodowskiej-Curie nie obejmują prawa autorskie. Przynależy ona do strefy publicznej. Możemy jej używać. Maria jest twarzą feminizmu, kobietą-mitem, produktem. Podobnie jak inne ikony popkultury – Madonna, Marilyn Monroe, Superman – kształtuje zbiorową wyobraźnię. Czy jednak nasza bohaterka chciałaby ją współtworzyć jako świadoma jednostka? Spektakl przewrotnie używa figury Marii, by poruszyć kwestie szeroko rozumianej wolności, respektowania praw kobiet, wieloaspektowego przekraczania własnych granic, naruszania prywatności osób publicznych, przerostu ego i ambicji, a także, przynależnej systemowi edukacji, tendencji do zamykania ludzkiego życia w banalnych formułkach. Istotne zagadnienia społeczne konfrontowane są z życiową postawą noblistki, której przywraca się prawo do szczerej, intymnej, nierzadko kontrowersyjnej wypowiedzi. Korzystając z języka teatru ożywionej formy, twórcy w dynamiczny i groteskowy sposób przybliżają bogaty w paradoksy fenomen zjawiska, jakim jest Maria Skłodowska-Curie.


Spektakl przeznaczony dla osób powyżej 16. roku życia.

Szczegóły

Moral insanity. Tragedia ludzi głupich.

Tragedia

Pięciokąt miłosny. Żona, Mąż, Kochanek, Przyjaciółka domu i Kochanka kochanka. „Kaczusia srebrna, laleczka cukrowa, kiciąteczko z aksamitnymi łapkami, fiołek smażony w cukrze, wyzłocony komar”. Lukrowane komplementy i melodramatyczne gesty przeplatają się z obnażającymi zdziecinnienie napadami histerii. Zabawa w dom przeradza się tragifarsę, bo w tę grę zamieszany jest ktoś jeszcze – bezbronny, uprzedmiotowiony i pozbawiony prawa głosu… Dziecko pada ofiarą moral insanity dorosłych.

Tematyka sztuki napisanej przez Gabrielę Zapolską ponad sto lat temu poraża dziś aktualnością. Konwencje teatralne starzeją się jednak szybciej niż trafne spostrzeżenia obyczajowe. Młodzi twórcy podjęli próbę znalezienia formy teatralnej, która stałaby się medium pozwalającym młodopolskiemu dramatowi skomunikować się ze współczesnym widzem. Przedstawienie Teatru PAPAHEMA założonego przez absolwentów Wydziału Sztuki Lalkarskiej Akademii Teatralnej łączy aktorstwo dramatyczne ze środkami wyrazu teatru lalek.

Szczegóły

Calineczka dla dorosłych

Komedia

Calineczka to jedna z najbardziej znanych baśni Andersena. Przez 180 lat od momentu jej powstania ukazała się niezliczona ilość adaptacji tego utworu: spektakli teatralnych, musicali i filmów. Mimo iż interpretatorzy twórczości Andersena często wskazywali na silny związek tematyki jego bajek z poszukiwaniem tożsamości seksualnej, wszystkie one, zgodnie z oficjalnym zamysłem autora, były skierowane do widza dziecięcego.

A przecież już pierwsze słowa baśni o Calineczce silnie uruchamiają wyobraźnię współczesnego dorosłego odbiorcy: „Była sobie pewnego razu kobieta, która bardzo, bardzo pragnęła mieć malutkie dziecko, ale nie wiedziała, skąd je wziąć.” Medycyna skutecznie służy dziś pomocą w podobnych sytuacjach. I to bynajmniej nie za pośrednictwem zasadzonego w doniczce ziarenka jęczmienia… Podobnie przygody małej, bezbronnej dziewczynki, opis jej kolejnych spotkań z Ropuchem, Motylem, Chrabąszczem, Myszą, Szczurem i Jaskółką – ich opis i to, co on pomija stanowią inspirujący punkt wyjścia do opowiedzenia alternatywnej wersji historii Calineczki, czyli spektaklu o tym, co baśń Andersena skrzętnie w sobie ukrywa.

Ośmioro aktorów, korzystając z różnych konwencji teatralnych, w zabawny, bezpretensjonalny sposób ujawnia to, co mimo, że oczywiste, przez wiele pokoleń było, jest i zapewne będzie upraszczane i infantylizowane. Środkami pozwalającymi na opowiedzenie Calineczki dla dorosłych są świeże spojrzenie na baśń Andersena, humor i lalki pozwalające w nieobsceniczny sposób ukazać dwuznaczność przygód małej bohaterki. Spektakl jest owocem spotkania dwóch teatrów niezależnych, dwóch pokoleń i dwóch teatralnych języków – dramatycznego i lalkarskiego.

Szczegóły

PeKiN

Dramat

Spektakl inspirowany historią Pałacu Kultury i Nauki w Warszawie.

Pałac Kultury i Nauki. Dziwny upominek, drzazga w sercu miasta, świątynia bez Boga, pomnik, dzieło sztuki, potwór, a może superbohater? Milczący świadek przemian ustrojowych jednych fascynuje, innych oburza. Nie sposób go nie zauważyć, minąć obojętnie. Spektakl „PeKiN” to wycieczka w czasie i przestrzeni. Przewodnikiem jest Wiatr Historii, eksponatami - ludzie, rzeźby i duchy. Zapraszamy na plac budowy, który pochłonął gęstą zabudowę przedwojennej Warszawy. Wysłuchamy żydowskiej kołysanki, która ukoić ma duchy sierot, podopiecznych Janusza Korczaka, błąkające się po Placu Defilad. Weźmiemy udział w lekcji pływania odbywającej się na pałacowym basenie, zajrzymy do Sali Kongresowej, w której haniebne, antyżydowskie przemówienie wygłasza właśnie Władysław Gomułka. W planie wycieczki mamy też clubbing z Bierutem i ostatni zjazd PZPR. „PeKiN” to opowieść o postawie wobec komunizmu i transformacji, o lękach i kompleksach, spełnionych i niespełnionych marzeniach, a także o tym, że stosunki polsko-żydowskie stanowią istotny element naszej zbiorowej tożsamości. Spektakl w konwencji niestroniącego od żartu stylistycznego collage'u ukazuje zjawisko, jakim jest Pałac Kultury i Nauki, w całej jego złożoności.

Szczegóły

GALLERY OF MODERN heART

Dramat

Gorąco zapraszamy na prawdziwą teatralną ucztę on-line! Spektakl inspirowany malarstwem i street art'em - gospodarzami wieczoru będą Mona Lisa, Banksy, Sylvia von Harden i Stańczyk!

Są obrazy, które każą nam się na chwilę zatrzymać. Niezależnie od tego, czy spacerujemy przez muzealne sale, czy wertujemy albumy, czy – jak coraz częściej bywa – wpatrujemy się w ekran komputera albo telefonu. Bez względu na okoliczności zwracają naszą uwagę. Dlaczego akurat one? Przecież powstały w różnych epokach i technikach, rozmaita jest ich tematyka. Niektóre z nich są bardzo znane, inne widzimy po raz pierwszy. A jednak - coś je łączy. Zapewne to, że próbują nam coś „powiedzieć”. Zawierają więcej, niż pokazują. Niosą tajemnicę. Budują skojarzenia. Pokazują złożoność świata. Uczą empatii i tolerancji. Wszystko to stanowi o ich potencjale narracyjnym. Oczywiście dobór dzieł, za pośrednictwem których opowiemy o świecie obrazów, jest względny – warunkowany wrażliwością i aktualnymi zdarzeniami. Zresztą, nie stworzyliśmy tej kompozycji sami. Impuls do przywołania na scenie konkretnych obrazów dał nam tajemniczy artysta – wandal i geniusz, który posiada niezwykłą zdolność redefiniowania pojęcia sztuki. W naszym wspólnym performansie możliwe jest spotkanie twórczości Leonarda da Vinci, Matejki, Dixa, Velazqueza, Gierymskiego, Bilińskiej, Duchampa, Delacroix, Picassa, Warhola i... Banksy'ego. Osobliwa to Galeria, tym bardziej, że jej bohaterowie, którzy zazwyczaj patrzą na nas niemi i nieruchomi, dostają tu szansę na wyjście ze swojej ramy; poza ramy tradycyjnie rozumianej sztuki.

Produkcję spektaklu dofinansowano ze środków z budżetu Miasta Białegostoku i Województwa Podlaskiego. Realizację spektaklu dofinansowano ze środków z budżetu Narodowego Instytutu Wolności - Centrum Rozwoju Społeczeństwa Obywatelskiego w ramach Programu Wsparcia Doraźnego Organizacji Pozarządowych w Zakresie Przeciwdziałania COVID-19.

Szczegóły