Mateusz Król - zdjęcie

Mateusz Król

8,6 / 10

208 oddanych głosów

Wiek: 31 lat

Absolwent Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej Telewizyjnej i Teatralnej im. Leona Schillera w Łodzi. Od 2012 roku aktor Teatru Współczesnego w Warszawie.

Role dyplomowe:

Andrzej w "Trzech Siostrach" A. Czechowa, reż. Wieniamin FilsztyńskiRoberto Zucco w "Roberto Zucco" B. M. Koltesa, reż. Małgorzata Bogajewska Narrator, Donosiciel w "Z Różewicza dyplom", reż. Zbigniew Brzoza

Role teatralne:

Menasze w "Dybuku" Szymona An-skiego, reż. Mariusz Grzegorzek, Teatr im. Stefana Jaracza w Łodzi Andriej w "Zabójcy" Aleksandra Mołczanowa, reż. Wojciech Urbański, Teatr Współczesny w Warszawie Lucyfer w "Samuelu Zborowskim" Juliusza Słowackiego, reż. Szymon Kaczmarek, Teatr Nowy w Łodzi Konrad w "Dziadach III" Adama Mickiewicza, reż. Natalia Korczakowska, Teatr Dramatyczny im. Aleksandra WęgierkiRozenkranc w "Hamlecie" Williama Shakespeare'a, reż. Maciej Englert, Teatr Współczesny w WarszawieStary w "Requiem" Hanocha Levina, reż. Wojciech Urbański, Teatr Współczesny .

Spektakle z udziałem tego aktora:

Hamlet

Tragedia

„Hamlet”, najbardziej zagadkowa z tragedii Szekspira, wg Eliota - literacki odpowiednik Mony Lisy, daje pole do wielu, często rozbieżnych, interpretacji.

Przez 400 lat realizacje sceniczne „Hamleta” modelowano na obraz i podobieństwo kolejnych pokoleń, wyłuskiwano z tego arcydramatu najbardziej palące współczesnych widzów problemy, przymierzano go do najnowszych odkryć psychoanalityków (np. Freuda), czy hamletologów (np. Kotta). Może warto spróbować uwolnić go z narosłych komentarzy, oswobodzić z uzbieranych przez lata etykiet i ze spreparowanych interpretacji? Przyjrzeć mu się na nowo?

Szczegóły

Zabójca

Dramat

Wszystko zaczęło się od przegranej w karty sumy przekraczającej po wielokroć kieszonkowe studenta z prowincji. Wierzyciel wysłał więc dłużnika w drogę, aby w ramach rekompensaty ściągnął dług od innego dłużnika lub po prostu go zabił. Dla pewności, że nie ucieknie z odzyskanymi pieniędzmi, dał mu do towarzystwa swoją dziewczynę. Przypadkowo skojarzona para udała się w dziwną podróż…

Aleksandr Mołczanow (ur. 1974) jest absolwentem filologii i moskiewskiej Szkoły Filmowej. Pracował jako dziennikarz. Jest autorem powieści kryminalnych, opowiadań, scenariuszy filmowych i ponad dziesięciu utworów scenicznych.

Prapremiera „Zabójcy” odbyła się w Moskwie na scenie Teatru.doc w roku 2010. Realizacja sceniczna sztuki w Teatrze Młodego Widza w Moskwie otrzymała nominację do nagrody Złotej Maski w kategorii Spektakl Małej Formy. Sztuka jest grana z wielkim powodzeniem na wielu scenach w RosjI.

Szczegóły

Wyznawca

Tragedia

Amerykański Żyd, Danny Burros powiedział w 1965 r., w wywiadzie dla New York Timesa, że odrzucił religię przodków i stanął na czele neonazistowskiej bojówki z nienawiści do własnego narodu i do okrutnego Boga Biblii, który nakazał Abrahamowi zabrać syna na górę Moria, aby ofiarować go na całopalenie.

Danny uzasadniał swoją postawę niezgodą na bezbronność, wpisaną w zasady judaizmu. Jego dalsze życie było próbą zmierzenia się z biblijnym Abrahamem, aby odnaleźć własną tożsamość, próbą rozpaczliwą i zakończoną samobójstwem. Natalia Korczakowska zainspirowała się dwoma skrajnie heterogenicznymi tekstami kultury: współczesną narracją o kontrowersyjnym wyborze moralnym tego Żyda, który stał się antysemitą (bohatera znanego filmu Henry'ego Beana The Beliver z 2001 r.) oraz staropolskim dialogiem pasyjnym O ofiarowaniu Izaaka. Unikalną wartością tego spektaklu, którego tematem jest dylemat wolności i wiary, to instalacja muzyczna współczesnego niemieckiego artysty Aloisa Spätha.
Dosadny język ulic Nowego Jorku kontrastuje tu z poetyką religijnego misterium, wiara biblijna z radykalnym nihilizmem, amerykański styl narracji filmowej z żarliwym lamentem polskiej XVI-wiecznej pobożności pasyjnej, zakorzenionej w Nowym Testamencie. Już w Liście do Rzymian św. Paweł – dawny uczeń rabina Gamaliela oraz zapalony prześladowca chrześcijan, który po nawróceniu stał się Apostołem i pierwszym teologiem Kościoła – nazywa Abrahama ojcem naszej wiary (zob. Rz 4). A w Ewangelii Janowej sam Chrystus mówi: „Abraham, ojciec wasz, rozradował się z tego, że ujrzał mój dzień — ujrzał go i ucieszył się” (J 8,56). Dlatego w tradycji chrześcijańskiej historia Abrahama jest uznawana za zapowiedź ofiary, jaką Bóg Ojciec złożył ze swego Syna na krzyżu.

Szczegóły

Bucharest Calling

Dramat

W Bukareszcie panuje upał. Jest duszno, gorąco. Noc trwa długo, dzień krótko. Wszyscy znają wszystkich. No prawie. Możliwości są ograniczone. Pragnienia – nieskończone. Bieg wydarzeń wyznacza przypadek. A może nie ma przypadków? Prywatne utopie, popkultura i głośna muzyka nakręcają mocniej niż używki. Wydaje się, że życie jest gdzie indziej. A przecież jest tutaj. Zawsze tutaj. #drugaszansa

„Bucharest Calling” to portret pokolenia, które się nie załapało. Bo w rzeczywistości potransformacyjnej marzenia nie spełniają się bardziej.

Szczegóły

Niepoprawni (Fantazy)

Komedia

Do siedziby hrabiostwa Respektów, gdzieś na Podolu, na kresach byłej Rzeczypospolitej (jest rok 1841) zjeżdżają goście. Żeby ratować podupadły majątek, hrabia Respekt stara się dobrze wydać córkę za mąż. Akcja sztuki toczy się właśnie wokół zaplanowanego mariażu.

Ale oprócz oczekiwanego przyszłego zięcia, bogatego hrabiego Fantazego, przyjeżdżają też goście nieoczekiwani: z mroźnego Sybiru rosyjski major z zesłańcem Janem - niezapomnianym ukochanym hrabianki, a ze słonecznego Rzymu – porzucona duchowa kochanka Fantazego, hrabina Idalia i… skutecznie zakłócają misternie ułożone plany. Wszystko teraz miesza się jak w tyglu: miłość, zazdrość, poświęcenie, duma, honor, poniżenie, blichtr wielkopański z prostotą, przyziemność z duchowością, groźba nędzy z mnożącymi się milionami. Komedia ściera się z tragedią, patos z groteską…

Szczegóły

Pan Ein i problemy ochrony przeciwpożarowej

Komedia

Kiedy Max Frisch pisał „Biedermanna i podpalaczy”, Europejczycy nie mogli się jeszcze otrząsnąć po koszmarze wojny, a pisarze większość swojej twórczości poświęcali analizie wydarzeń, stawiali pytania, jak w ogóle mogło do niej dojść. W alegorii, którą stworzył Frisch, pan Biedermann, przeciętny przedstawiciel mieszczaństwa, przyjął pod swój dach podpalaczy i udawał, że nie widzi z ich strony zagrożenia, aż puścili go z dymem. Pan Ein, bohater Szenderowicza, antykwariusz i restaurator, żyje współcześnie w jednym z miast gdzieś w Europie. Jest dobrym obywatelem, płaci regularnie podatki. Nie wtrąca się do polityki. Do czasu! Spokojny byt pana Eina i jego rodziny zakłócają włodarze miasta, którzy, ofiarowują mu - rzekomo dla jego dobra - opiekę przed szerzącymi się pożarami. Eskalacja tej „opieki” zmusza pana Eina do działania. W przeciwieństwie do Biedermanna, pan Ein nie jest obojętny.

Czy samotnie wygra ten pojedynek z bezwzględną władzą?

Wiktor Szenderowicz, uznany za „mistrza satyry politycznej” w Rosji, ostrym piórem kreśli obraz zmagań szarego obywatela z wszechwładzą. I „smieszno i straszno”, jak mówią Rosjanie.

SPEKTAKL PRZEZNACZONY DLA WIDZÓW OD 16 ROKU ŻYCIA.

Szczegóły