Mateusz Dewera - zdjęcie

Mateusz Dewera

9,0 / 10

32 oddanych głosów

Wiek: 43 lat

Spektakle z udziałem tego aktora:

Posiew boga wojny

Dramat

„Posiew boga wojny” to spektakl rozgrywający się w poczekalni, gdzie ludzie czekają: na nowe, lepsze czasy. Na powodzenie w miłości, na ukojenie zszarganych nerwów. Akcja rozgrywa się przed, w trakcie i po jednej ze światowych wojen - każda z postaci na swój sposób szuka własnego języka i własnych gestów, aby nową rzeczywistość oswoić lub chociaż znieść. W tle od czasu do czasu pobrzmiewają dźwięki muzyki Mahlera, która jednak wykrzywia się i deformuje, bo wraz ze starym światem skończyła się też i jego muzyka.
To spektakl o odejściu od wspólnego odczuwania otaczającego świata. W zamian dostajemy obraz wielu, często nieprzystających rzeczywistości, utkany z maniakalnych obsesji, zwidów wywołanych przez alkoholizm, schizofrenicznych lęków czy histerycznej euforii. Wraz z obrazami różnych rzeczywistości zmienia się również przestrzeń spektaklu, ale ciągle kontekstem jest tu najcięższe doświadczenie społeczne, które obala dotychczasowy porządek, stawiając ostrą cezurę między starym a nowym - wojna i to, co ją poprzedziło i to, co po niej nastąpiło.


W spektaklu wykorzystano fragmenty trzeciej części (,,Feierlich und gemessen, ohne zu schleppen") I Symfonii D-Dur ,,Tytan" Gustawa Mahlera.
W spektaklu wykorzystano fragmenty i cytaty z następujących utworów: Emil Wyrobek ,,Z otchłani chorób nędzy i upadku', Józef Czechowicz ,,Żal", Bruno Jasieński ,,Pieśń maszynistów", ,,Pieśń o głodzie", Władysław Sebyła ,,Pogrzebny", Tytus Czyżewski ,,W szpitalu obłąkanych", ,,Szumiłebski, Moczygębski głowy szuka" (anonim XVII w.), Tadeusz Miciński ,,Inferno", Maria Komornicka ,,Na rozdrożu" oraz fragmenty artykułów prasowych z lat 1914-1924.
Projekt współfinansowany ze środków Miasta Krakowa.
Projekt zrealizowano przy wsparciu finansowym Województwa Małopolskiego.
Premiera 11 grudnia 2021

Szczegóły

APPENDIX!

Koncert

Koncert - muzyka ze spektakli Teatru Mumerus: "Ampuć czyli zoologia fantastyczna", "Dziś umarł Prokofiew", "Godzinki", "Pieśń gminna" , "1918: Bilans otwarcia"

Szczegóły

Dziś umarł Prokofiew

Dramat

Spektakl "Dziś umarł Prokofiew" w oparciu o tekst współczesnej polskiej autorki, Moniki Milewskiej jest poświęcony muzyce przywołanego w tytule Sergiusza Prokofiewa i - przede wszystkim - Dymitra Szostakowicza. Akcja utworu rozgrywa się 5 marca 1953 roku (i w kilku dniach następnych), w dniu w którym umarł Prokofiew (a także Józef Stalin) i oparta jest na poszukiwaniu kwiatów na pogrzeb Prokofiewa, których oczywiście nie można dostać, bo wszystkie zostały przeznaczone na pogrzeb Stalina. Kwiatów tych poszukuje właściwy bohater sztuki Milewskiej, Dymitr Szostakowicz - co przeplatane jest retrospekcjami z życia kompozytorów ukazującymi dramat artysty w państwie totalitarnym. Siła wyrazu jest tym większa, że pojawia się również Józef Stalin. Ale najważniejszym bohaterem spektaklu jest muzyka Dymitra Szostakowicza i Sergiusza Prokofiewa: odtwarzana z nagrań, wykonywana na różnych ciekawych instrumentach, wyśpiewana i wytańczona (także na rolkach).


W spektaklu wykorzystano fragmenty następujących utworów muzycznych:
- Dymitr Szostakowicz:, III, IV, V, VII( "leningradzka" ), IX i XII Symfonia, I Koncert fortepianowy, opera "Lady Makbet mceńskiego powiatu", piosenka z filmu "Kontrplan", "Tahiti trot", oratorium "Pieśń o lasach", walc nr 2 z "Suity jazzowej:";
- Sergiusz Prokofiew: balety "Romeo i Julia" i "Miłość do trzech pomarańczy":
- Fryderyk Chopin: Etiuda c-moll ("rewolucyjna")
oraz gruzińska pieśń ludowa "Suliko".

Szczegóły

Bracia Polacy znad Wisły

Komedia

Historia trzech skłóconych braci: Zbyszka – ustabilizowanego absolwenta historii, Adama – mało odpowiedzialnego, życiowego rozbitka (mechanik samochodowy) i Jana, na stałe mieszkającego w Stanach Zjednoczonych, który używa podstępu w celu sprowadzenia pozostałych braci do siebie. Jan zrobił w Ameryce wielką karierę. Jest sławnym pianistą i filantropem zafascynowanym Ignacym Janem Paderewskim, a sprowadza braci do siebie, żeby doprowadzić do zgody i przedstawić im… czwartego brata, o istnieniu którego nie wiedzieli. Jan gości ich w swojej rezydencji pod Nowym Jorkiem i opowiada o swoim wybitnym idolu nawiązując do jego znakomitych działań na rzecz niepodległości Polski. Bracia dobrze znają historię naszego kraju, (Adam ma małe braki, bo nie udało mu się skończyć studiów) stąd ich rozmowy o innych wybitnych Polakach w Ameryce, których rola w historii Stanów Zjednoczonych i Polski jest nie do przecenienia: Tadeuszu Kościuszce i Kazimierzu Pułaskim. Ba! Potrafią się nawet pokłócić o to, który z nich był najwybitniejszy. Osobą, z poza czasu jest Kobieta, którą nasi bracia spotykają najpierw na lotnisku Okęcie, później w samolocie, a na koniec w rezydencji Jana. Kobieta jest komentatorem, trochę uczestniczką zdarzeń, trochę „recenzentką” ich zachowań. Ideą tej komedii, trzeciej z cyklu „STO LAT RADOŚCI Z NIEPODLEGŁOŚCI” jest potrzeba zgody – wśród Braci Polaków. Historia jak zwykle kończy się dobrze.

Szczegóły