Martyna Krzysztofik - zdjęcie

Martyna Krzysztofik

8,5 / 10

194 oddanych głosów

Absolwentka krakowskiej PWST (2013). Współpracowała z Teatrem Śląskim w Katowicach oraz z krakowskimi scenami: Teatrem im. Juliusza Słowackiego – Małopolskim Ogrodem Sztuki, Teatrem Ludowym i Teatrem Łaźnia Nowa.

W Teatrze Narodowym zagrała w spektaklu "Iwona, księżniczka Burgunda".

Fot. Andrzej Georgiew

Spektakle z udziałem tego aktora:

Piekło Kobiet

Dramat psychologiczny

Spektakl ‘Piekło kobiet’ to oparta na motywach blisko stuletnich tekstów Tadeusza Boya Żeleńskiego postpunkowa sonata o ucisku, krzywdzie i zakłamaniu, niezmiennie towarzyszących kwestiom związanym z prawami kobiet.

Traktujące o prawie kobiety do decyzji o aborcji felietony Boya znajdują dziś niepokojące odbicie w otaczającej nas, nowej rzeczywistości. Rozpisany na trzy głosy żeńskie (i głos męski) komiksowy dyskurs opowie o kobiecie w XXI wieku, wciąż często żyjącej w konstrukcie państwo/kościół, trzymającym jej los w swoich rękach na tyle dotkliwie, że musi ona wyjść w geście protestu na ulice, aby głośno wyrazić swój sprzeciw.

“Piekło kobiet” jest drapieżnym, zatopionym w analogowych dźwiękach show zbudowanym na planie sonaty klasycznej. Spektakl nominowany do Marki Radia Kraków.

Szczegóły

Wszystkie misie lubią miód

Tragedia

W 2011 roku w Niżnym Nowogrodzie w Rosji w mieszkaniu lokalnego krajoznawcy Anatolija Moskvina przypadkowo znaleziono 29 lalek wykonanych z martwych ciał dzieci. Produkując lalki Moskvin używał odzieży i zmumifikowanych ciał dzieci, które sam znalazł i wykopał.

Większość z nich były to dziewczynki w wieku od 2 do 11 lat, które zginęły w wyniku przemocy lub wypadku. Ekspertyza potwierdziła, że nie dopuszczał się aktów seksualnych z ciałami. Tylko na podstawie wiedzy o kulturze celtyckiej zabawiał i wychowywał „swoje dzieci”.

25 maja 2012 roku Sąd oddalił akt oskarżenia Moskvina, ale skierował na obowiązkowe leczenie schizofrenii paranoidalnej. We współczesnym świecie Moskwin pewnie jest freakem i psychopatą, ale czy nie jest też alternatywą i przedstawicielem świata, gdzie człowiek wyzwala sie z reguł moralności społecznej i postępuje zgodnie z swoimi uczuciami. Irracjonalność Moskwina, sprowadza te wydarzenia do kategorii współczesnego mitu, czyniąc go uniwersalnym. Tragizm tego mitu polega na losie bohatera, który buntuje się przed nieodwracalnością, przed tragedią, przed śmiercią. To ukazuje, do jakiego stopnia może rozwinąć się ludzkie uczucie i świadomość, która zaprzecza śmierci fizycznej jako końcu istnienienia.

Szczegóły

Przyjdzie mordor i nas zje

Przyjdzie Mordor i nas zje Ziemowita Szczerka to opowieść o polskich „plecakowcach” wyjeżdżających na Wschód w poszukiwaniu „hardkoru” i przygody. Głównym celem ich wędrówek jest Ukraina, którą przemierzają pociągami, rozklekotanymi autobusami i marszrutkami, magazynując historie, które sprzedają następnie – po odpowiednim „podrasowaniu” – żądnym podobnych treści rodakom.

Przyjdzie Mordor i nas zje jest narracją o odrzuceniu i fascynacji, o potrzebie ekstensyfikacji w osobie Innego tego, czego próbujemy nie zauważać u nas samych. Przedstawia jednocześnie Ukrainę jako przestrzeń wypartego w – świadomie prozachodniej – mentalności Polaków.

Przy tym wszystkim jednak, utwór da się rozpatrywać także jako apologia polskiej ruchliwości i ciekawości świata, którą we współczesnej Europie Środkowo-Wschodniej uznać można za coś wyjątkowego.

Szczegóły

Samobójca

Dramat

Związek Radziecki. Późne lata 20-te. Wszechobecna bieda. Pozbawiony pracy i jakichkolwiek życiowych podniet Siemion Siemionowicz Podsiekalnikow zaczyna głośno rozmyślać o samobójstwie.

Początkowy strach, jaki ta deklaracja budzi w jego najbliższym otoczeniu, sprawia z czasem że Sienia staje się bohaterem masowej wyobraźni a coraz więcej osób z jego otoczenia w jego bohaterskiej, samobójczej śmierci widzi szansę własnego awansu społecznego i politycznego. W świecie, w którym nie ma nic nawet śmierć nie powinnam pójść na marne, nawet umrzeć nie można ot tak, po prostu.

Szczegóły

"Murzyni we Florencji" wg Vedrany Rudan

Tragikomedia

Wspaniale zainscenizowana tragikomedia o chorwackiej rodzinie, jej traumach i radościach.

„Murzyni we Florencji” to tragikomiczna opowieść o rodzinie, w której wszelkie relacje uległy rozpadowi, a wojna doprowadziła do pogłębienia jej problemów i traum. Historia opowiedziana z niecodziennej perspektywy – dwóch płodów, które w brzuchu matki podsłuchują trzy wcześniejsze pokolenia i układają różne wersje przyszłości swojej i swoich przodków – stawia pytania o tożsamość w kraju rozbitym wojną bałkańską. Choć jednak wybrzmiewają one niemal w każdym z aktorskich monologów, to dla Kempy powieść Rudan jest przede wszystkim krzykiem sprzeciwu – wobec przemocy, wzajemnej nienawiści kobiet i przekonania o męskiej wyższości i sile. Krzykiem momentami zabawnym, ale przez to jeszcze bardziej smutnym.

Spektakl wielokrotnie nagradzany i prezentowany na najważniejszych ogólnopolskich festiwalach stał się jednym z najciekawszych spektakli sezonu i najważniejszym głosem w sprawie historii traum wojennych.

Szczegóły

Iwona, księżniczka Burgunda

Dramat

Co się stanie, kiedy do poukładanego świata wkroczy, a potem naruszy go i zmąci taka jedna – obca?

Nieociosana i niesformatowana, nie pasuje do rzeczywistości z Photoshopa. Co więcej, Iwona jest na swój sposób bezczelna, bo sama przyznała sobie prawo do błędu, do słabości i niedoskonałości. To irytuje, budzi zazdrość i demaskuje nasz własny fałsz. Mamy demokrację. Ale przecież społeczne hierarchie nadal istnieją. Pilnujemy tego porządku, tak jak strzeże go dwór w dramacie Gombrowicza. I nie lubimy tych, którzy odstają.

Szczegóły

Całonocny Bal Sylwestrowy

Tragikomedia

BAL SYLWESTROWY
Zapraszamy na Całonocny Noworoczny Radziecki Bal Sylwestrowy do Teatru Nowego!
W programie od 20:30:
1. Spektakl SAMOBÓJCA (opis spektaklu poniżej)
2. WÓDECZKA z aktorami: Tomasz Schimscheiner, Edward Lubaszenko, Ula Kiebzak, Maciej Ferlak, Martyna Krzystofik, Marta Sędzielarz, Piotr Sieklucki.
3. SZWEDZKI STÓŁ I RADZIECKI DANCE FLOOR do godzin porannych w Kawiarni Literackiej.
4. WODZIREJ SIEKLUCKI w zależności od trzeźwości.

20:30 spektakl SAMOBÓJCA w reż. Piotra Siekluckiego,
22:30 Wspólny toast z artystami prosto na scenie teatru
23:00 Szwedzki stół w Kawiarni Literackiej (na parterze) , muzyka tematyczna oraz lampka szampana (alkohol płatny na barze)

SAMOBÓJCA:
Związek Radziecki. Późne lata 20-te. Wszechobecna bieda. Pozbawiony pracy i jakichkolwiek życiowych podniet Siemion Siemionowicz Podsiekalnikow zaczyna głośno rozmyślać o samobójstwie.

Początkowy strach, jaki ta deklaracja budzi w jego najbliższym otoczeniu, sprawia z czasem że Sienia staje się bohaterem masowej wyobraźni a coraz więcej osób z jego otoczenia w jego bohaterskiej, samobójczej śmierci widzi szansę własnego awansu społecznego i politycznego. W świecie, w którym nie ma nic nawet śmierć nie powinnam pójść na marne, nawet umrzeć nie można ot tak, po prostu. Czy jednak Sienia jest bohaterem? Czy jego śmierć jest autentycznym i świadomym gestem politycznym? Piotr Sieklucki przenosi bohaterów Erdmana w rzeczywistość poza czasem, znajdujemy się na wielkiej, suto zakrapianej uczcie, gdzie wypity alkohol pozwala na chwilę zapomnieć o opresyjności otaczającego świata; gdy w świecie, w którym nadmiar jest grzechem przekroczysz granice tego, co dozwolone, możesz nie tylko zadeklarować chęć popełnienia samobójstwa, ale nawet zadzwonić na Kreml. I to od razu do Tego Najważniejszego, żeby powiedzieć mu, co o tym wszystkim myślisz. Gorzej, że po ekstatycznej libacji następuje dzień kolejny, a wraz z nim nie tylko straszny ból głowy, ale i strach, że zrobiłeś coś, czego zrobić nie powinieneś. I możesz być pewny, że, jak zawsze, znajdzie się przynajmniej jedna osoba, która pamięta dokładnie wszystko to, co robiłeś i wszystko to, co mówiłeś. I co wtedy zrobisz? Zadzwonisz na Kreml? Zbuntujesz się? Popełnisz obiecane samobójstwo? A może, jak Siemion Siemionowicz Podsiekalnikow powiesz „Lawirować mamusiu, trzeba lawirować”, mając nadzieję, że w tym świecie pełnym przeciętności, jakoś to wszystko będzie.

Szczegóły

Hipnotyzer

Dramat

“Hipnotyzer” Wasilija Sigariewa jest jedną z najzabawiniejszych i najabsurdalniejszych sztuk rosyjskiego autora. Wspaniała komedia z kłótnią małżeńską w tle przypomina szaleństwo rodem ze sztuk Petra Zelenki czy Woody Allena. W przeciętnym mieszkaniu w “domu bez numeru” ze starym telewizorem i ususzonymi kwiatami żyje małżeństwo – notorycznie przepijający wszystkie pieniądze Borys oraz histeryczna Nadia. “Hipnotyzer” to przewrotna komedia małżeńska, w której okazuje się, że zarówno kłamstwo, jak i chęć odkrycia prawdy mogą być upojnym narkotykiem zmieniającym się w truciznę.

Sceniczne wariactwo zaczyna się w momencie kiedy pojawia się hipnotyzer wezwany przez Nadię. Zaczyna się od niewinnego pytania dotyczącego schowanych przez Borysa pieniędzy, ale apetyt rośnie w miarę jedzenia… Nadia dopytuje męża o coraz to inne wydarzenia z ich wspólnego życia. Ujawnienie kompromitujących szczegółów skutkuje wybuchem małżeńskiego konfliktu. Los jest jednak przewrotny – Boria, postanawia wprowadzić w stan hipnozy również żonę. Terroryzuje hipnotyzerera i okazuje się, że świętoszkowata Nadia zdecydowanie więcej ma za uszami.

Szczegóły