Mariusz Zaniewski - zdjęcie

Mariusz Zaniewski

8,4 / 10

189 oddanych głosów

Polski aktor teatralny, telewizyjny i filmowy. Absolwent krakowskiej PWST. Od roku 2006 aktor Teatru Polskiego we Wrocławiu. Występował w teatrach: Starym w Krakowie (2000 i 2005), Powszechnym w Radomiu (2001), Powszechnym w Warszawie (2002), Zagłębia w Sosnowcu (2004-05), STU w Krakowie (2006).
Spektakle z udziałem tego aktora:

Dziady

Tragedia

To nie jest nudna szkolna lektura. DZIADY to pełna rozmachu i kolorów opowieść o miłości silniejszej niż śmierć, wciągające widowisko o podziale świata na wyzyskujących oraz wyzyskiwanych i o potędze poezji, która ma moc przełamywania wszelkich barier. Także tych nagromadzonych wokół genialnego dzieła Mickiewicza, które – przepuszczone przez uniwersalny filtr popkultury – objawi publiczności swoje nowe, dowcipne i pełne zaskakujących skojarzeń oblicze.

Szczegóły

Ja jestem Hamlet

Dramat

Strzeżcie się zwykli ludzie, szarzy ludzie bez tego czegoś w środku, zwyczajni ludzie, normalni, przeciętni zjadacze chleba, ludzie – ciułacze codzienni; strzeżcie się, ludzie – tak zwani wszyscy obywatele, ludzie – rodacy, sąsiedzi, bracia, jak każdy ogół w większości!
Ja jestem Hamlet, co wam dupska skopie czarownie!
Ja jestem Hamlet, co się wam dobierze do wszystkiego, co wasze, a wszystko, co wasze, jest do dobrania się przeze mnie, bo ja wiem i znam was aż za dobrze!
Ja jestem artysta, który się ponad waszym niczym unosi i pęcznieje sobą!
Ja jestem krzyk wielkości pojedynczej, uciemiężonej przez prymitywizm matek!
Ja jestem dziedzic spotworniałych ojców!
Ja jestem Hamlet i wyreżyseruję wam taki świat, na jaki zasłużyliście!

Szczegóły

Będzie Pani zadowolona, czyli rzecz o ostatnim weselu we wsi Kamyk

Dramat

Jest taka wieś, w której powietrze zastygło. Jest taka wieś, w której cisza trwa nieprzerwanie: nie słychać w niej ani brzęczenia much, ani wiatru poruszającego kłosami zbóż na polach, ani nadjeżdżającego wozu… Jest taka wieś, w której nie ma dzieci, od lat nie ocieliła się żadna krowa, a kury nie znoszą jajek. Mechanizm rodzenia i umierania został wstrzymany. Nie tworzą się nowe rodziny. Połowa domów stoi pusta, bo pozostali tutaj wyłącznie najsilniejsi. I żaden z mieszkańców nie jest normalny.
Czy przygotowywane z wielką pompą wesele Ziuni i Siutka przerwie panowanie ciszy, ożywi lokalną społeczność i zakończy martwy sezon tradycyjnym „…i żyli długo i szczęśliwie”? A może postępującej apokalipsy nie da się już powstrzymać? Jedno jest pewne: nadciąga nieproszony gość weselny: zło.

Szczegóły

Ambona Ludu

Dramat

We współczesnej dramaturgii wciąż mało jest tekstów, które mówiłyby o przekraczaniu granic: uprzedzeń, poglądów, heurystyk… AMBONA LUDU, napisana dla Teatru Nowego przez Wojciecha Kuczoka – laureata „Paszportu Polityki” oraz Nagrody Literackiej „Nike”, stanowi próbę wypełnienia tej luki. Wnikliwe studium lokalnych społeczności, posługujących się systemem utrwalonych stereotypów, to jednak pretekst. W istocie idzie tu o nakreślenie obrazu współczesnych Polaków oraz zagrożeń, jakie niesie narastająca frustracja, znajdująca swe ujście w radykalizującym się języku. A także – o podkreślenie potrzeby społecznej wspólnoty, opartej nie tyle na równości, co na równoważności przekonań.

Szczegóły

Pan Tadeusz

„PAN TADEUSZ dzieje się w naszych głowach.
Potraktowałem ten utwór jak naszą Biblię, która jest w naszych rękach, w naszych sercach albo w naszych głowach. Poważnie podszedłem też do wypowiedzi polityków mówiących o tym, że tak naprawdę to my nie żyjemy jeszcze we własnym kraju. W tym haśle usłyszałem nasze polskie piekło: z jednej strony brzmi ono absurdalnie, z drugiej zaś – jest w nim sporo prawdy. Bo czyż nie jest tak, że do dziś trwamy na granicy dwóch światów – prawdziwego i wyimaginowanego?
Ten nierealny jest nam bliższy. W realnym trzeba wziąć się do roboty – to nam nieco gorzej wychodzi. W nierealnym wystarczy rzucone hasło, by przenieść się w byt idealny, w którym źli są tylko ci, którzy nie są z nami. Często tę właśnie drogę wybieramy. A nadużywanie sfery duchowości – co jest nam bliższe – może się przemienić łatwo w stan chorobowy.
Szykujemy widowisko, budowane ze scen nie tylko o napięciu dramatycznym, ale także komediowym, nie unikając fragmentów poetyckich. W tym polskim tyglu pośmiejemy się, mam nadzieję, niemało. Gdybyśmy spojrzeli na siebie tylko na serio… No nie. Śmiech jest czymś, co wybacza, co daje rozgrzeszenie”. - Mikołaj Grabowski

Szczegóły

Elsynor

Tragedia

"Elsynor" Grzegorza Gołaszewskiego i Szymona Adamczaka to opowieść o miłości, stracie i życiowej przygodzie w dobie gier komputerowych. Akcja toczy się po obu stronach monitora.

Szekspir udziela licencji dla stworzenia gry MMORPG na podstawie swoich dramatów, a rzeczywistość pewnej szkoły wywraca się do góry nogami. Najważniejsze pytania w historii ludzkości pojawiają się przy akompaniamencie wczorajszej pizzy i napojów energetyzujących. Emocje, walka wręcz i jeszcze więcej emocji. Pozycja obowiązkowa dla nerdów i ich rodzin.

Szczegóły

Dwunastu Gniewnych Ludzi

Tragedia

Zapomnijcie o Herculesie Poirocie, Sherlocku Holmesie czy poruczniku Kojaku… Teatr Nowy zaprasza na błyskawiczny kurs detektywistyczny.

W programie: prawdziwa zbrodnia, nieletni ojcobójca, dwoje świadków, kilka poszlak i mnóstwoinnych atrakcji! A do tego dwunastu znakomitych aktorów w roli przysięgłych, którzy muszą znaleźć odpowiedź na najważniejsze pytanie: czy młody oskarżony trafi na krzesło elektryczne? Pomogą nam Państwo w tym śledztwie?

Szczegóły

Gorączka czerwcowej nocy

Tragedia

Teatr Nowy rozprawia się z przekłamaniami i legendami, które narosły wokół wydarzeń Poznańskiego Czerwca 1956 i wokół głośnego przedstawienia Izabelli Cywińskiej poruszającego ten temat.

Bez sztampy i bez zbędnego patosu – za to lekko i z humorem – opowiadamy o tym, czego nie znajdą Państwo w żadnym podręczniku do historii XX wieku. Cała prawda o Czerwcu ’56 – tylko w Teatrze Nowym!

Szczegóły

Sen srebrny Salomei

Tragedia

Wyobraźmy sobie, że budzimy się gdzieś na kresach Europy, gdzie toczy się krwawy polsko-ukraiński dramat. SEN SREBRNY SALOMEI. Przerażający koszmar sprzed wieków, który śni się nam do dziś i w którym jest coś tak odpychającego, że nigdy nie wspominamy o nim po przebudzeniu.

Słowacki w swoim najbardziej tajemniczym i kontrowersyjnym tekście wywraca na opak to, co wiemy – albo myślimy, że wiemy – o nas i naszej historii. Jest przy tym bezwzględny, okrutny i niezwykle współczesny. Czas spojrzeć w twarz trupowi, którego chowamy w szafie. O ile się odważymy…

Szczegóły

Elvis

Tragikomedia

Cudowny chłopak z amerykańskiego Południa, z bezczelnym uśmiechem i gitarą, podbija świat. Ma wszystko: talent, wygląd i menadżera, który już wkrótce uczyni go Królem.

Pierwszą międzynarodową Gwiazdą Totalną, z wizerunkiem obmyślonym w najdrobniejszym szczególe. I chociaż nie wspomina o problemach lat 60. oraz 70. – równouprawnieniu, feminizmie, wojnie w Wietnamie, segregacji rasowej – jego piosenki stają się hitami. Elvis prywatny i Elvis sceniczny zlewają się w jedną bezideową masę, z której każdy może wyrzeźbić takiego Króla, o jakim marzy… Presley to już nie piosenkarz. To religia. Przyjmą ją Państwo?

Szczegóły

Kebab

Tragedia

Po raz drugi w historii Teatru Nowego w Poznaniu widzowie zdecydują, który spektakl znajdzie się w naszym repertuarze!

Jak wyglądałby świat widziany oczami współczesnego mężczyzny? Bez upiększeń i taryfy ulgowej, zbudowany na jego prawdziwych fantazjach i lękach?
Bogdan, student sztuk wizualnych, ma jedno marzenie: wyjechać daleko, gdzieś, gdzie będzie mógł zmienić się w idealne wyobrażenie samego siebie. Osobistą krainą snów staje się dla niego jeden z krajów Europy Zachodniej. Historię Bogdana zaczynamy poznawać przez pryzmat budulców jego tożsamości – motywów kina klasy B, komiksów i kreskówek przyswajanych w dzieciństwie oraz… pornografii.
Spektakl jest nie tylko opowieścią o potrzebie kreowania własnego życia na kształt atrakcyjnego filmu. To także próba spojrzenia z przymrużeniem oka na konwencje i schematy fabularne, narzucające współczesne wzorce męskości i kobiecości.

Szczegóły

Irańska konferencja

Dramat

Prapremiera najnowszej sztuki Iwan Wyrypajew, przez „The New York Timesa” nazwanego najbardziej obiecującym dramatopisarzem Europy. Duża dawka humoru i inteligentnej ironii połączona z ważkimi pytaniami i diagnozami współczesności.

W Kopenhadze odbywa się międzynarodowa konferencja naukowa poświęconej sytuacji Iranu. Naukowcy, dziennikarze, działacze społeczni, przedstawiciele władz, duchowni oraz irańska poetka, która po 20 latach spędzonych w areszcie domowym opuściła ojczyznę, spotykają się, aby na przykładzie Iranu rozmawiać o tym, czy i na jakich zasadach mogą się porozumieć ludzie wychowani w odmiennych tradycjach religijnych i społecznych. Duchowość i rozwój wewnętrzny, relacje między wiedzą i wiarą, rozumienie wolności, różnica między wiedzą a informacją – w ich wypowiedziach i polemikach odbija się wiele dylematów, z którymi mierzymy się w życiu codziennym. Sztuka jest intymnym dialogiem o otaczającym nas świecie i o nas samych.

Iwan Wyrypajew wnikliwie i bez uproszczeń rysuje portrety swoich bohaterów. Z szacunkiem odnosi się do stanowisk, jakie w sprawie tego kontrowersyjnego tematu przyjmują jego bohaterowie. Stwarza bezpieczną przestrzeń do rozmowy, reżyseruje „Irańską konferencję” z szacunkiem dla swoich bohaterów i przede wszystkim – w poczuciu pełnego zaufania i szacunku dla widzów.

Produkcja: Dom Artystyczny WEDA, Aksenov Family Foundation we współpracy z MIA Group oraz Fundacją Sztuki Kreatywna Przestrzeń
Projekt współfinansuje Miasto Stołeczne Warszawa

Szczegóły